Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2024

Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας·" Στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ ὅλων τῶν Ἐπουρανίων Δυνάμεων.




"Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι,  ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου  ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας·"
Όταν προσεύχεσαι στις Ασώματες Δυνάμεις, μην τις φαντάζεσαι σαν τρομερά, απρόσιτα & ανελέητα όντα.
Όχι! Είναι κάτι το εντελώς αντίθετο..
Οι ΄Αγιοι ΄Αγγελοι είναι τα πιο καλόβολα, τα πιο ταπεινά, τα πιο αγαπητικά, τα πιο προσήνη & φιλικά όντα, πάντοτε έτοιμα να μας ακούσουν.
Βρίσκονται πολύ κοντά σ'αυτόν που τα επικαλείται στην προσευχή του με πίστη & αγάπη.

Γιατί & το δικό τους όνομα, όπως του Θεού, είναι Αγάπη.

'Αγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
https://www.askitikon.eu/agiologio/aylon-dynameon/57205/st%E1%BD%B4-synaxi-t%E1%BF%B6n-%E1%BC%80rchangelon-micha%E1%BD%B4l-ka%E1%BD%B6-gavri%E1%BD%B4l

Αναδημοσιεύουμε από:

Askitikon.eu

Στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ

Παντελεήμων Λαμπαδάριος – Μητροπολίτης Ἀντινόης

Στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ ὅλων τῶν Ἐπουρανίων Δυνάμεων

Ἡ ἀγάπη τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ εἶναι μία ἰδιότητα ποὺ ἐξωτερικεύεται μὲ τὴ δημιουργία ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία τόσον τοῦ ἀοράτου κόσμου ἢ τοῦ κόσμου τῶν ἀγγέλων, ὅσον μὲ τὴν δημιουργία τοῦ ὑλικοῦ καὶ ὁρατοῦ σύμπαντος.

Ἡ ἀποκορύφωση τῆς ὅλης δημιουργικῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν πλάση τοῦ ἀνθρώπου καὶ τελικὰ μὲ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων ἦταν ἡ πρώτη δημιουργικὴ πράξη τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι νοητὰ κτίσματα, ἄυλα πνεύματα καὶ ἀεικίνητα.

Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἐλεύθερα καὶ αὐτεξούσια πνεύματα· εἶχαν τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία, ἐὰν ἤθελαν, νὰ μείνουν σταθεροὶ στὴν ἁγιότητα, ἢ νὰ στραφοῦν πρὸς τὸ κακό, ὅπως συνέβη μὲ τὸν Ἑωσφόρο, ποὺ ἐπινόησε τὸ κακό, καὶ ὅλους τοὺς ἀγγέλους ποὺ τὸν ἀκολούθησαν καὶ ἔπεσαν.

Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἀσώματοι καὶ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸ δοξολογώντας ἀκατάπαυστα τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν ἄπειρή Του δύναμη. Ὁ Θεὸς δημιούργησε τοὺς ἀγγέλους ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἀθανάτους καὶ ξένους πρὸς τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.

Εἶναι ὅμως τρεπτοὶ ὡς πρὸς τὴν φύση καὶ τὴ γνώμη τους, δηλαδὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀλλάξουν τὴν φύση τους καὶ ἀπὸ τὸ καλὸ νὰ μεταπηδήσουν στὸ κακό.

Τὴν δόξα καὶ λαμπρότητά τους τὴν λαμβάνουν ἀπὸ τὸν Θεό. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι περιγραπτοί, δὲν παρευρίσκονται παντοῦ, ὅπως συμβαίνει μὲς τὸν Θεό.

Σύμφωνα μὲ τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Ἄγγελοι διαιροῦνται σὲ τρεῖς Τάξεις καὶ ἐννέα οὐράνια Τάγματα. Ἡ πρώτη Τάξη περιλαμβάνει: τὰ ἑξαπτέρυγα Σεραφείμ, τὰ πολυόμματα Χερουβεὶμ καὶ τοὺς Θρόνους· ἡ δεύτερη Τάξη ἔχει: τὶς Κυριότητες, τὶς Δυνάμεις καὶ τὶς Ἐξουσίες· καὶ ἡ τρίτη Τάξη: τὶς Ἀρχές, τοὺς Ἀρχαγγέλους καὶ τοὺς Ἀγγέλους.

Σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων. Σύναξη σημαίνει συνάθροιση – συγκέντρωση. Γιατί γιορτάζουμε τὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων καὶ ὅλων τῶν ἐπουρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων;

Ὁ Θεός, ὅταν δημιούργησε τοὺς Ἀγγέλους, τοὺς ἔδωσε νὰ ἔχουν τὴν ἀπόλυτη ἐλεύθερα γνώμη. Ἔπρεπε ὅμως νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἦταν ἄξιοι τῆς τιμῆς μὲ τὴν ὁποία τοὺς κόσμησε. Γι’ αὐτὸ δοκιμάστηκε ἡ πίστη τους.

Ἕνας ἀπ’ αὐτούς, ὁ Ἑωσφόρος, ποὺ ἦταν ὁ πρῶτος ὅλων τῶν ἀγγελικῶν Ταγμάτων, αὐτὸς ποὺ ἦταν ὁ ὡραιότερος, δυνατότερος καὶ λαμπρότερος, ὑπερηφανεύθηκε καὶ πίστεψε ὅτι μπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσει τὸν Θεὸ καὶ νὰ στήσει τὸν θρόνου του ὑπεράνω του Θεοῦ.

Αὐτὸ ἦταν τὸ ἁμάρτημά του.

Ὑπερηφανεύθηκε! Ἐπαναστάτησε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ μαζί του παρέσυρε μεγάλο ἀριθμὸ ἀγγέλων, ποὺ μὲ τὴν πτώση τους μετατράπηκαν ἀπὸ φωτεινοὺς ἀγγέλους σὲ σκοτεινοὺς καὶ ἀπὸ ἁγίους σὲ πονηρούς.

Ὅταν ἔπεσαν οἱ πονηροὶ ἄγγελοι, ποὺ ὀνομάζονται δαίμονες, συγκεντρώθηκαν ὅλα τὰ ἐπουράνια Τάγματα καὶ ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ στάθηκε στὸ κέντρο καὶ ἀναφώνησε: «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου Θεοῦ» καὶ ἀμέσως οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι στάθηκαν πιστοὶ πρὸς τὸν Θεὸ καὶ δὲν ἀκολούθησαν τὴν πονηρὰ σκέψη τοῦ Ἑωσφόρου.

Αὐτό, λοιπόν, τὸ γεγονὸς ἑορτάζουμε σήμερα. Δὲν γιορτάζομε τὴν πτώση τοῦ Ἑωσφόρου καὶ τῶν πονηρῶν του πνευμάτων, ἀλλὰ γιορτάζομε τὴ συνάθροιση τῶν ἁγίων Ἀγγέλων ποὺ ἔδειξαν πίστη ὀρθὴ καὶ ἀκλόνητη στὸν Ἕνα Ἀληθινὸ Θεὸ καὶ Δημιουργὸ τῶν ὅλων.

Συναθροίστηκαν οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι γιὰ νὰ ἐκφράσουν τὴν πίστη τους στὸ Δημιουργό τους καὶ ἀπὸ τότε παρέμειναν σταθεροὶ στὴν ἁγιότητα καὶ στὸ καλό.

Ἡ σημερινὴ γιορτὴ τῶν Ἀρχαγγέλων ἔχει νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει δύο πράγματα: Πρῶτον, ἐὰν οἱ ἄγγελοι ποὺ ἔπεσαν στὴν ὑπερηφάνεια, ἔχασαν τὴν ἀξία τους καὶ τὴ λαμπρότητά τους ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, πόσο μᾶλλον θὰ συμβεῖ σὲ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἐὰν δὲν στεκόμαστε στὸ ὕψος τῶν ἀρετῶν;

Ἐὰν στὸν Ἑωσφόρο συνέβηκε τόσο ἀνεπανόρθωτο κακό, ἐπειδὴ δὲν πρόσεξε καὶ στράφηκε στὸ κακό, πόσο μᾶλλον θὰ συμβεῖ σ’ ἐκείνους ποὺ θεληματικὰ μένουν προσκολλημένοι στὴν ἁμαρτία; Δεύτερον, πρέπει νὰ παραδειγματιστοῦμε ἀπὸ τὴν πιστότητα τῶν ἁγίων Ἀγγέλων.

Σήμερα, ἡ κοινωνία μᾶς προκαλεῖ συνεχῶς καὶ πρέπει καθημερινὰ νὰ ὁμολογοῦμε πίστη ὀρθὴ στὸ Χριστό.

Ὅταν ἡ ἁμαρτία, μὲ ὁποιαδήποτε μορφὴ κι ἂν ἐμφανίζεται, ὑψώσει τὰ ἑλκυστικά της δίχτυα γιὰ νὰ μᾶς αἰχμαλωτίσει, τότε θὰ πρέπει νὰ φανοῦμε σταθεροὶ στὶς ἀρετές. Πρέπει νὰ βροντοφωνήσουμε μὲ πίστη: «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου», γιὰ νὰ μὴ συμβεῖ καὶ σὲ μᾶς αὐτὸ ποὺ συνέβη στὸν Ἑωσφόρο.

Καθημερινὰ πρέπει νὰ ἀντιστεκόμαστε κατὰ τοῦ κακοῦ, γιατί ἡ πάλη μας δὲν εἶναι πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ ἐναντίον τῶν ἀρχῶν καὶ τὶς ἐξουσίες τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ.

Σ’ αὐτὸ τὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ κακοῦ θὰ ἔχουμε συμπαραστάτες τοὺς ἁγίους Ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι θὰ πρεσβεύουν συνεχῶς στὸν Κύριο γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ἀμήν.

Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2023

Ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων ἦταν ἡ πρώτη δημιουργικὴ πράξη τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι νοητὰ κτίσματα, ἄυλα πνεύματα καὶ ἀεικίνητα.Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἀσώματοι καὶ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸ δοξολογώντας ἀκατάπαυστα τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν ἄπειρή Του δύναμη. Ὁ Θεὸς δημιούργησε τοὺς ἀγγέλους ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἀθανάτους καὶ ξένους πρὸς τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.


    Στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ
 

Παντελεήμων Λαμπαδάριος – Μητροπολίτης Ἀντινόης

Στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ ὅλων τῶν Ἐπουρανίων Δυνάμεων

Ἡ ἀγάπη τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ εἶναι μία ἰδιότητα ποὺ ἐξωτερικεύεται μὲ τὴ δημιουργία ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία τόσον τοῦ ἀοράτου κόσμου ἢ τοῦ κόσμου τῶν ἀγγέλων, ὅσον μὲ τὴν δημιουργία τοῦ ὑλικοῦ καὶ ὁρατοῦ σύμπαντος.

Ἡ ἀποκορύφωση τῆς ὅλης δημιουργικῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν πλάση τοῦ ἀνθρώπου καὶ τελικὰ μὲ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων ἦταν ἡ πρώτη δημιουργικὴ πράξη τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι νοητὰ κτίσματα, ἄυλα πνεύματα καὶ ἀεικίνητα.

Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἐλεύθερα καὶ αὐτεξούσια πνεύματα· εἶχαν τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία, ἐὰν ἤθελαν, νὰ μείνουν σταθεροὶ στὴν ἁγιότητα, ἢ νὰ στραφοῦν πρὸς τὸ κακό, ὅπως συνέβη μὲ τὸν Ἑωσφόρο, ποὺ ἐπινόησε τὸ κακό, καὶ ὅλους τοὺς ἀγγέλους ποὺ τὸν ἀκολούθησαν καὶ ἔπεσαν.

Οἱ Ἄγγελοι εἶναι ἀσώματοι καὶ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸ δοξολογώντας ἀκατάπαυστα τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν ἄπειρή Του δύναμη. Ὁ Θεὸς δημιούργησε τοὺς ἀγγέλους ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἀθανάτους καὶ ξένους πρὸς τὴν φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.

Εἶναι ὅμως τρεπτοὶ ὡς πρὸς τὴν φύση καὶ τὴ γνώμη τους, δηλαδὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀλλάξουν τὴν φύση τους καὶ ἀπὸ τὸ καλὸ νὰ μεταπηδήσουν στὸ κακό.

Τὴν δόξα καὶ λαμπρότητά τους τὴν λαμβάνουν ἀπὸ τὸν Θεό. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι περιγραπτοί, δὲν παρευρίσκονται παντοῦ, ὅπως συμβαίνει μὲς τὸν Θεό.

Σύμφωνα μὲ τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Ἄγγελοι διαιροῦνται σὲ τρεῖς Τάξεις καὶ ἐννέα οὐράνια Τάγματα. Ἡ πρώτη Τάξη περιλαμβάνει: τὰ ἑξαπτέρυγα Σεραφείμ, τὰ πολυόμματα Χερουβεὶμ καὶ τοὺς Θρόνους· ἡ δεύτερη Τάξη ἔχει: τὶς Κυριότητες, τὶς Δυνάμεις καὶ τὶς Ἐξουσίες· καὶ ἡ τρίτη Τάξη: τὶς Ἀρχές, τοὺς Ἀρχαγγέλους καὶ τοὺς Ἀγγέλους.

Σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων. Σύναξη σημαίνει συνάθροιση – συγκέντρωση. Γιατί γιορτάζουμε τὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων καὶ ὅλων τῶν ἐπουρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων;

Ὁ Θεός, ὅταν δημιούργησε τοὺς Ἀγγέλους, τοὺς ἔδωσε νὰ ἔχουν τὴν ἀπόλυτη ἐλεύθερα γνώμη. Ἔπρεπε ὅμως νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἦταν ἄξιοι τῆς τιμῆς μὲ τὴν ὁποία τοὺς κόσμησε. Γι’ αὐτὸ δοκιμάστηκε ἡ πίστη τους.

Ἕνας ἀπ’ αὐτούς, ὁ Ἑωσφόρος, ποὺ ἦταν ὁ πρῶτος ὅλων τῶν ἀγγελικῶν Ταγμάτων, αὐτὸς ποὺ ἦταν ὁ ὡραιότερος, δυνατότερος καὶ λαμπρότερος, ὑπερηφανεύθηκε καὶ πίστεψε ὅτι μπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσει τὸν Θεὸ καὶ νὰ στήσει τὸν θρόνου του ὑπεράνω του Θεοῦ.

Αὐτὸ ἦταν τὸ ἁμάρτημά του.

Ὑπερηφανεύθηκε! Ἐπαναστάτησε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ μαζί του παρέσυρε μεγάλο ἀριθμὸ ἀγγέλων, ποὺ μὲ τὴν πτώση τους μετατράπηκαν ἀπὸ φωτεινοὺς ἀγγέλους σὲ σκοτεινοὺς καὶ ἀπὸ ἁγίους σὲ πονηρούς.

Ὅταν ἔπεσαν οἱ πονηροὶ ἄγγελοι, ποὺ ὀνομάζονται δαίμονες, συγκεντρώθηκαν ὅλα τὰ ἐπουράνια Τάγματα καὶ ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ στάθηκε στὸ κέντρο καὶ ἀναφώνησε: «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου Θεοῦ» καὶ ἀμέσως οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι στάθηκαν πιστοὶ πρὸς τὸν Θεὸ καὶ δὲν ἀκολούθησαν τὴν πονηρὰ σκέψη τοῦ Ἑωσφόρου.

Αὐτό, λοιπόν, τὸ γεγονὸς ἑορτάζουμε σήμερα. Δὲν γιορτάζομε τὴν πτώση τοῦ Ἑωσφόρου καὶ τῶν πονηρῶν του πνευμάτων, ἀλλὰ γιορτάζομε τὴ συνάθροιση τῶν ἁγίων Ἀγγέλων ποὺ ἔδειξαν πίστη ὀρθὴ καὶ ἀκλόνητη στὸν Ἕνα Ἀληθινὸ Θεὸ καὶ Δημιουργὸ τῶν ὅλων.

Συναθροίστηκαν οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι γιὰ νὰ ἐκφράσουν τὴν πίστη τους στὸ Δημιουργό τους καὶ ἀπὸ τότε παρέμειναν σταθεροὶ στὴν ἁγιότητα καὶ στὸ καλό.

Ἡ σημερινὴ γιορτὴ τῶν Ἀρχαγγέλων ἔχει νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει δύο πράγματα: Πρῶτον, ἐὰν οἱ ἄγγελοι ποὺ ἔπεσαν στὴν ὑπερηφάνεια, ἔχασαν τὴν ἀξία τους καὶ τὴ λαμπρότητά τους ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, πόσο μᾶλλον θὰ συμβεῖ σὲ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἐὰν δὲν στεκόμαστε στὸ ὕψος τῶν ἀρετῶν;

Ἐὰν στὸν Ἑωσφόρο συνέβηκε τόσο ἀνεπανόρθωτο κακό, ἐπειδὴ δὲν πρόσεξε καὶ στράφηκε στὸ κακό, πόσο μᾶλλον θὰ συμβεῖ σ’ ἐκείνους ποὺ θεληματικὰ μένουν προσκολλημένοι στὴν ἁμαρτία; Δεύτερον, πρέπει νὰ παραδειγματιστοῦμε ἀπὸ τὴν πιστότητα τῶν ἁγίων Ἀγγέλων.

Σήμερα, ἡ κοινωνία μᾶς προκαλεῖ συνεχῶς καὶ πρέπει καθημερινὰ νὰ ὁμολογοῦμε πίστη ὀρθὴ στὸ Χριστό.

Ὅταν ἡ ἁμαρτία, μὲ ὁποιαδήποτε μορφὴ κι ἂν ἐμφανίζεται, ὑψώσει τὰ ἑλκυστικά της δίχτυα γιὰ νὰ μᾶς αἰχμαλωτίσει, τότε θὰ πρέπει νὰ φανοῦμε σταθεροὶ στὶς ἀρετές. Πρέπει νὰ βροντοφωνήσουμε μὲ πίστη: «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου», γιὰ νὰ μὴ συμβεῖ καὶ σὲ μᾶς αὐτὸ ποὺ συνέβη στὸν Ἑωσφόρο.

Καθημερινὰ πρέπει νὰ ἀντιστεκόμαστε κατὰ τοῦ κακοῦ, γιατί ἡ πάλη μας δὲν εἶναι πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ ἐναντίον τῶν ἀρχῶν καὶ τὶς ἐξουσίες τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ.

Σ’ αὐτὸ τὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ κακοῦ θὰ ἔχουμε συμπαραστάτες τοὺς ἁγίους Ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι θὰ πρεσβεύουν συνεχῶς στὸν Κύριο γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ἀμήν.

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021

 


Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2021

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε, ως γνωστόν, στη Χίο το 1925.
Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, ακολουθώντας τον πατέρα του, ανώτατο κρατικό υπάλληλο. 
Βαφτίστηκε Μιχαήλ, αλλά έγινε Μίκης και μάλιστα στην Κεφαλλονιά. Ο ίδιος έχει πει σε συνέντευξή του: 
“Α, το Μίκης μου το κόλλησε ο θείος μου μόλις γύρισε από την Αίγυπτο. Έβρισκε το Μιχάλης πολύ μπανάλ για την εποχή! Και Μίκη, Μίκη, μου έμεινε. Μόνο όταν μετακομίσαμε στην Κεφαλονιά οι ντόπιοι με φωνάζανε “Μικιό”. Είπα κι εγώ καλύτερα Μίκης παρά Μικιός“. 
Παρ’ όλα αυτά ο Αρχάγγελος Μιχαήλ φαίνεται πως τον ακολουθούσε μ’ ένα τρόπο, γι’ αυτό και ο ίδιος, τιτλοφόρησε την αυτοβιογραφία του «Οι δρόμοι του Αρχάγγελου». Τι είναι αυτό άραγε που έφερε τον αρχάγγελο Μιχαήλ στον τίτλο της αυτοβιογραφίας του συνονόματού του Μιχαήλ Θεοδωράκη; 
Ο ίδιος ο Θεοδωράκης, που σκεφτόταν και άλλους τίτλους, μας λέει: 
‘‘[…] το μυστηριακό και ακαθόριστο: Οι δρόμοι του Αρχάγγελου νομίζω ότι ταιριάζει πιο πολύ. Μήπως, στο κάτω κάτω, είμαστε εμείς που διαλέγουμε τα μονοπάτια της ζωής; Όλο και κάποιος Αρχάγγελος μάς οδηγεί με τις αόρατες φτερούγες του.’’ 
Στους «Δρόμους του Αρχάγγελου» μας λέει, επίσης, ο Μίκης για τα καλοκαίρια στη Χίο και για τον Αρχάγγελό του που ...ανακάλυψε εκεί: 
«Από τα τέσσερα καλοκαίρια που ζήσαμε στο Αργοστόλι τα δύο τα πέρασα με τη μητέρα μου και τον αδελφό μου στη Χίο. Εκεί ζούσε η μάνα της, η αδελφή της Φρόσω, παντρεμένη με τον Μάνο Μαστρομανώλη και οι αδελφές της μάνας της, ανύπαντρες, το Μαριγάκι και η Ερωφίλη, που ήταν δασκάλα, όμως τα ‘χε αφήσει, γιατί έπασχε από καρκίνο και είχε πολλούς πόνους. 
...Μια φορά που αρρώστησα, έμαθα την ιστορία της «θαυματουργού» εικόνας με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Την είχαν βρει, λένε, στα χρόνια της τούρκικης σκλαβιάς στο λιμάνι της Χίου. Θάμα! Ο Θεός τη φύλαξε, κι αυτός που την έσωσε πήρε την ευλογία του. Μες στον πυρετό μου, μ’ έβαζαν να φιλώ την εικόνα, που την είχαν συνέχεια κάτω απ’ το προσκεφάλι μου. Έκτοτε, σε κάθε αρρώστια, δεν μ’ έσωζε ούτε ο γιατρός ούτε τα φάρμακα, αλλά ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με τα χρυσά φτερά του και το βλέμμα το μελαγχολικό. Η θεία Μαριγάκι θα ‘μενε μαζί μας, ως τα βαθιά της γεράματα, μαζί με τη γιαγιά Σταματία, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και τα άλλα εικονίσματα, επίσης θαυματουργά. Όμως εμένα με είχε αναλάβει αποκελιστικά ο συνονόματός μου. Έως και σήμερα ακόμα, που σας εξιστορώ, τον έχω στο τζάκι του σπιτιού μου». 
Νομίζω όλοι μας έχουμε σκεφτεί πώς όταν διηύθυνε ο Μίκης, με το πάθος που τον διέκρινε, τα μεγάλα χέρια του σαν φτερούγες αρχαγγέλου φάνταζαν μπροστά μας. 
Πάντως ο Μίκης φρόντισε να κάμει και τραγούδι την διαδρομή του, τους «Δρόμους του Αρχάγγελου», ξεκινώντας, στους στίχους - που υπογράφει ο Μιχάλης Γκανάς - από τα «χρυσά φτερά» και το «βυζαντινό βλέμμα» του Αρχαγγέλου. Είναι από τον δίσκο «Ασίκικο Πουλάκι» του 1996, με ερμηνευτή τον Βασίλη Λέκκα.  

Χρυσά φτερά, βυζαντινό μου βλέμμα, 
αρχάγγελοι χορεύανε στο αίμα, 
κι ένα τραγούδι μέσα στη φωνή μου, 
μού γύρευε μιαν έξοδο κινδύνου. 

Γιάννενα και Τρίπολη και Σύρα, 
όμορφη σκονισμένη μου πορφύρα, 
Χίος, Κεφαλλονιά και Μυτιλήνη, 
μοίρα μου πελαγίσια Ρωμιοσύνη. 

Χάλκινο το τραγούδι μας στο στόμα, 
τίποτε δεν το φίμωσε ακόμα. 

Τρελή φυλή που κλαίει και γελάει, 
μ’ έναν καημό κοιμάται και ξυπνάει, 
να σπείρει τα πελάγη με σιτάρι, 
για να θερίσει το μαργαριτάρι. 

Γιάννενα και Τρίπολη και Κρήτη, 
ρίζα μου περηφάνεια Ψηλορείτη, 
Ζάτουνα και νησιά της αγωνίας, 
φλέβα μου μυστική της Ιωνίας.