Ο Μίκης Θεοδωράκης με κείμενό του παίρνει θέση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, χαρακτηρίζοντας ολέθριο λάθος την υποχώρηση από την εθνική θέση που είχε διαμορφωθεί το 1992.

Το κείμενό του:

Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία».

Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας. 
Η Κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιτότητα της πατρίδας μας. Με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου».

Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. 
Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων υπευθύνων που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.

Και φτάσαμε στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!

Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. 
Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιτότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων.
Η περίπτωση της Γιουγκοσλαυίας είναι νωπή. 
Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας. 
Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. 
Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από μια θέση υψηλότερη και ισχυρότερη, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.

Κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης, το βάρος που καλείσθε να σηκώσετε είναι ασήκωτο. Και γι’ αυτό μην το κάνετε. 
Μείνετε πιστοί στην κοινή εθνική γραμμή του 1992. 
Οι ευθύνες που φορτωθήκατε στον οικονομικό τομέα είναι μεγάλες. 
Όμως εκείνες που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια και ακεραιότητα είναι συντριπτικές και το δυστύχημα είναι ότι δεν θα παρασύρουν μόνο εσάς αλλά ολόκληρη τη χώρα.

Την ίδια έκκληση που απευθύνω στην Κυβέρνηση την απευθύνω και στον λαό μας που θα πρέπει να εγκαταλείψει την νάρκη στην οποία έχει περιπέσει αυτό τον καιρό.

Το να μας οδηγούν στην πτώχευση και τη διάλυση του κοινωνικού μας ιστού, είναι ένα τεράστιο θέμα. 
Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να απειλείται η ακεραιτότητα της χώρας μας, αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο θέμα αλλά κανονικός θάνατος. 
Γιατί δεν θα μπορέσει να αντέξει η πατρίδα μας αν χάσει ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο ελληνικής γης. 
Υπερβολή; 
Σκεφτείτε μόνο, ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διανοηθεί τον διαμελισμό της άλλοτε ισχυρής Γιουγκοσλαυίας;
Οι καιροί ου μενετοί.

Όταν φοβάσαι να πεις ότι αγαπάς την πατρίδα σου κι όταν -ακόμα χειρότερα την ξεπουλάς- αυτό είναι ραγιαδισμός.

Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!

Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!

Αθήνα, 7.1.2018
Μίκης Θεοδωράκης
.............................

#ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ #ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων. 
Σύμφωνα με δήλωση του ΥΠΕΞ κ.Νικόλαου Κοτζιά θα επιδιωχθεί ΟΡΙΣΤΙΚΗ λύση στο θέμα στους επόμενους μήνες. 
Σε αυτήν τη χρονική στιγμή ΟΛΟΙ οι Έλληνες οφείλουμε να εκφραστούμε για το μείζον αυτό εθνικό ζήτημα και να δώσουμε ως επιπλέον διπλωματικό εφόδιο στην Ελληνική Κυβέρνηση την αποκρυσταλλωμένη άποψή μας περί ΜΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” επουδενί στην οριστική ονομασία του κράτους των Σκοπίων. 
Απευθύνουμε έκκληση προς ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ το παρακάτω ψήφισμα που απευθύνεται στον Πρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Αλέξη Τσίπρα:

Προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης
Κ. Αλέξη Τσίπρα
Ψήφισμα
Στις 13 Απριλίου 1992 πραγματοποιήθηκε για τελευταία φορά σύσκεψη των τότε πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή με θέμα την ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων, τα αποτελέσματα της οποίας ανακοίνωσε ο τότε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας κ. Πέτρος Μολυβιάτης: 
«Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση το ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον αν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”».

Ακολούθησε η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή: 
«Ελπίζω ότι οι σύμμαχοι και συνεταίροι μας θα καταλάβουν επιτέλους ότι δεν υπάρχει παρά μόνο μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι Ελληνική. 
Αυτά τους τα είπα και τους τα έχω γράψει».

Όμως δεδομένου ότι μετέπειτα και χωρίς νεώτερη απόφαση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας, στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) αναφορικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ αναγράφεται: «η επίσημη θέση της Ελλάδας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη “Μακεδονία” που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή», δημιουργούνται στους Έλληνες και ιδιαίτερα στους Μακεδόνες ιδιαίτερα έντονες ανησυχίες και αντιδράσεις για το ότι η επερχόμενη λύση θα είναι σχετική με την παραπάνω θέση του ΥΠΕΞ και όχι με την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η οποία είναι σύμφωνη με εκείνη του συνόλου των Ελλήνων.

Επειδή κάθε άλλη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης, από εκείνη της παραπάνω απόφασης των πολιτικών αρχηγών σε συνδυασμό με την επακόλουθη δήλωση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, είναι αντίθετη της θέλησης του συνόλου του Ελληνικού Λαού και ιδιαίτερα των Μακεδόνων,

Επειδή είναι δεδομένο ότι η ονομασία της ΠΓΔΜ είναι κορυφαίο κρίσιμο εθνικό θέμα,
Ζ Η Τ Α Μ Ε
Να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» επουδενί στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων, καθώς πιθανή ύπαρξή του θα συμβάλει στην αποσταθεροποίηση της περιοχής. 
Σε περίπτωση εκτροπής από την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, να δοθεί ο λόγος στον Ελληνικό λαό για να αποφασίσει γι’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα με την υπέρτατη μορφή άμεσης δημοκρατίας, που είναι το δημοψήφισμα.
ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. https://onomasia.gr/  ΄Επειδή είναι δεδομένο ότι η ονομασία της ΠΓΔΜ είναι κορυφαίο κρίσιμο εθνικό θέμα.
..................................

Πώς μεθοδεύεται το παρασκήνιο στο Σκοπιανό

• (Φωτ.: EPA / Georgi Licovski)

Πολλοί έπεσαν στην παγίδα Τσίπρα- Ζάεφ και στο «παιχνίδι» που στρώνει το έδαφος για μη ικανοποιητική λύση. Πριν από λίγες ημέρες ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε δηλώσει πως αν η κυβέρνηση των Σκοπίων παραιτείτο από το να θεωρεί ότι οι πολίτες της χώρας της είναι οι μοναδικοί (προσέξτε, οι μοναδικοί) κληρονόμοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπήρχε πιθανότητα να λυθεί το θέμα που ταλανίζει τις δύο χώρες.

Ακολούθησε, αμέσως, δημόσια παρέμβαση του πρωθυπουργού των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ που δήλωσε παραίτηση από την αποκλειστικότητα της επίμαχης κληρονομιάς.

Το παιχνίδι είναι εμφανές, και βεβαίως δεν οφείλεται στην ελλιπή ιστορική γνώση του Αλέξη Τσίπρα. Δηλαδή, η διατύπωσή του δεν προέκυψε από εκφραστικό λάθος αλλά ήταν καλά υπολογισμένη.

Η ηγεσία και ο λαός της γειτονικής χώρας δεν πρόκειται να παραιτηθούν από αναφορά στο ιδεολόγημα του «μακεδονισμού», διότι αυτό είναι που τους συνέχει. Αναζητείται, λοιπόν, φόρμουλα που θα ικανοποιεί και τις δύο πλευρές, ώστε να εξευρεθεί λύση στο θέμα της ονομασίας. Ποια μπορεί να είναι αυτή;

Τις ημέρες που πέρασαν ήταν αποκαλυπτικό το δημοσίευμα του Άγγελου Αθανασόπουλου στο Βήμα που αναφερόταν στο παρασκήνιο που εξελίσσεται (με τα «σ.σ.» τα δικά μας σχόλια). Σύμφωνα με αυτό, «η συζήτηση που παρασκηνιακά διεξάγεται θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ονομασία η οποία δεν θα περιλαμβάνει απαραίτητα γεωγραφικό προσδιορισμό και ίσως να είναι στην κυριλλική γραφή» (σ.σ.: Τέτοια ονομασία από αυτές που έχουν συζητηθεί είναι το «NovaMakedonija» ή «NovoMacedonija»).

Σε άλλο σημείο του δημοσιεύματος επισημαίνεται ότι «η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι η Ελλάδα δεν πιέζει για αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας» (σ.σ.: Αυτό σημαίνει πως η ελληνική πλευρά αναζητά μια λύση για διεθνή χρήση, αφήνοντας την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για εσωτερική χρήση – κάτι που βολεύει και τη σκοπιανή κυβέρνηση, η οποία θα μπορέσει να περάσει τη συμφωνία στο εσωτερικό της χώρας λέγοντας πως και σήμερα η ονομασία με την οποία η χώρα συμμετέχει στον ΟΗΕ είναι πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το ερώτημα είναι αν η διεθνής ονομασία θα ισχύει και στις διμερείς εξωτερικές σχέσεις της χώρας και όχι μόνο στους διεθνείς οργανισμούς. Και, βεβαίως, τι θα γίνει με τις μέχρι στιγμής αναγνωρίσεις της από 150 περίπου χώρες με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας»).

Το δημοσίευμα κάνει εκτενή αναφορά σε παρασκηνιακές ακαδημαϊκές και διπλωματικές διαβουλεύσεις στο Λονδίνο, καθώς και σε κείμενο που συνυπογράφουν οι Καλυψώ Νικολαΐδη, καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στην Οξφόρδη, και ο Βετόν Λατίφι, ακαδημαϊκός, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τέτοβο, αλβανικής καταγωγής (εδώ το δημοσίευμα).

Οι δύο ακαδημαϊκοί καταλήγουν, μεταξύ άλλων, και στην πρόταση: «Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να συμφωνηθεί ένα νέο, μόνιμο όνομα, και η εφαρμογή του για διεθνείς και όχι εσωτερικούς (domestic) σκοπούς» (σ.σ.: Άλλη μια ένδειξη ότι οδηγούμαστε σε διπλή ονομασία. Άλλη στο εσωτερικό [προφανώς Δημοκρατία της Μακεδονίας] και άλλη στο εξωτερικό [αναζητείται]).

Το δημοσίευμα ακόμη προσθέτει πως «η Αθήνα και τα Σκόπια κινούνται σε μια λογική που δίνει αρχικώς έμφαση στο όνομα και στο εύρος χρήσης, κάτι που θα επέτρεπε την ταχεία ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ στη Σύνοδο Κορυφής στις 11-12 Ιουλίου. Η ταυτότητα και η γλώσσα διαχωρίζονται, κρίνοντας από τις πρόσφατες δηλώσεις των κ.κ. Τσίπρα και Ζάεφ περί μη αποκλειστικότητας επί της κληρονομιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου» (σ.σ.: Νά το παιχνίδι με τις δηλώσεις των δύο πρωθυπουργών. Καλλιέργησαν το έδαφος για αποδοχή «μακεδονικής» ταυτότητας από τα Σκόπια. Διότι όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός ζητά από τον Σκοπιανό ομόλογό του να αποδεχθεί ότι δεν είναι ο μοναδικός κληρονόμος του Μ. Αλεξάνδρου, η πολιτική μεθόδευση εκεί κατατείνει).

Τέλος, οι συγγραφείς φαίνεται να προκρίνουν την ονομασία New ή Nova Macedonia.

Και το δημοσίευμα καταλήγει: «Ουσιαστικά, το νέο μόνιμο όνομα θα αντικαθιστά το σημερινό προσωρινό όνομα, άρα θα αφορά μόνο τη διεθνή χρήση. Η δε εκκρεμότητα με την ταυτότητα και τη γλώσσα προτείνεται να διευθετηθεί διμερώς και να μην επηρεάσει την ευρωατλαντική προοπτική της γείτονος» (σ.σ.: Στην τελευταία επισήμανση είναι αποκαλυπτική επίσης η θέση του Μάθιου Νίμιτς προς συνομιλητές του ότι η εντολή που έχει είναι μόνο για εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας. Τίποτε άλλο).

Συμπερασματικά, λοιπόν, και με βάση το δημοσίευμα:

• Αναζητείται όνομα για διεθνή χρήση –και όχι εσωτερική– χωρίς να διευκρινίζεται αν η διεθνής χρήση θα αφορά μόνο διεθνείς οργανισμούς ή και τις διμερείς σχέσεις της χώρας.
• Το εσωτερικό όνομα της χώρας θα είναι το συνταγματικό: «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
• Το όνομα που προτείνεται είναι: New Macedonia, ή Nova Macedonija, ή NovoMacedonija.
• Η ταυτότητα και η γλώσσα διαχωρίζονται και θα αποτελέσουν, ίσως, θέμα διμερούς διαπραγμάτευσης, που δεν θα αφορά τον ΟΗΕ.
• Το ιδεολόγημα του «μακεδονισμού» παραμένει άθικτο, ή –στην καλύτερη περίπτωση– θα αποτελέσει αντικείμενο διμερούς διαπραγμάτευσης στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και μετά την εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας.

Με όλα αυτά, η θέση του Νίκου Μέρτζου (που διατυπώθηκε στην εκπομπή «Τομές στην Επικαιρότητα» της TV-100 και στην ***Καθημερινή***), την οποία συμμερίζονται και άλλοι, περί αποδοχής μιας σύνθετης ονομασίας για όλες τις χρήσεις και σκοπούς αλλά με επιμονή στην άρση των αλυτρωτικών διεκδικήσεων, παραμένει εκκρεμής.

Διασφάλιση από τη σκοπιανή «μακεδονική» φαντασίωση δεν υπάρχει.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ:

Οἱ πολιτικοί πού διαφημίζουν τήν ὑποχώρηση

Ἄς δοῦμε τά ζητήματα ὠμά. 

Με εὐθύτητα. 

Τα πράγματα, οἱ λειτουργίες, οἱ θεσμοί, οἱ ὑπηρεσίες ἔχουν δύο εἰδῶν ἀξίες. 

Πρακτική καί αἰσθητική. 

Τό μπιμπελό δέν ἔχει πρακτική ἀξία (ἐκτός ἄν τό φέρεις στό κεφάλι ληστή). 

Δέν τρώγεται. 

Ἔχει αἰσθητική ἀξία. 

Σοῦ προσφέρει μία πνευματική ἡδονή. 

Ἕνα ἀνοιχτήρι γιά μπύρες δέν εἶναι δά κάνα ἀριστούργημα.

Ἔχει πρακτική ἀξία. 

Ἀνοίγεις μπύρα, τήν πίνεις καί σοῦ φαντάζει ὡραῖο τό μπιμπελό πού ἀγόρασες ἀπό τούς Κινέζους.
Ἡ συντριπτική πλειονότητα τῆς πολιτικῆς τάξης τῆς χώρας, πού διαφημίζει πόσο... καταπληκτική εἶναι μία ὑποχώρηση ἔναντι τοῦ θνήσκοντος νάνου τῶν Σκοπίων δέν ἔχει καμία ἀξία. 

Οὔτε αἰσθητική οὔτε πρακτική. 

Τούς χρυσοπληρώνουμε τούς κακομούτσουνους καί κακορίζικους γιά νά
χάνουν ἀπό ἕνα κρατίδιο πού χάνει ἀπό μόνο του τήν ἴδια τήν ὕπαρξη του!
Οἱ πολιτικοί πού διαφημίζουν τήν ὑποχώρηση ἔχουν πρακτική ἀξία μόνο γιά τούς ἐχθρούς τῆς Ἑλλάδας.

Ἔτσι πρέπει νά ἀντιμετωπίζονται.

ΠΗΓΗ: http://adiavroxoi.blogspot.gr/2018/01/blog-post_7.html

«Είναι ύψιστη ανάγκη να διεθνοποιήσουμε το ελληνικό ζήτημα. Μόνο η συνολική διαγραφή του χρέους θα φέρει ένα «ιδεολογικό χτύπημα » στο σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα.Αλέν Μπαντιού -Γάλλος φιλόσοφος .

11 σημειώσεις εμπνευσμένες από την ελληνική κατάσταση -Μετά το Δημοψήφισμα | Του ΑΛΕΝ ΜΠΑΝΤΙΟΥ

Alain Badiou

Ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού αναλύει, μέσω άρθρου του στη γαλλική εφημερίδα Liberation, 11 σημεία για τις επιπτώσεις που έχει το «όχι» στο δημοψήφισμα, την πολιτική συμπεριφορά και τακτική της κυβέρνησης Τσίπρα αλλά και την επόμενη ημέρα στην Ελλάδα. Ολόκληρο το άρθρο έχει ως εξής:

«Είναι ύψιστη ανάγκη να διεθνοποιήσουμε το ελληνικό ζήτημα. Μόνο η συνολική διαγραφή του χρέους θα φέρει ένα «ιδεολογικό χτύπημα » στο σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα.

1. Το μαζικό «όχι» του ελληνικού λαού δεν σημαίνει άρνηση της Ευρώπης. Σημαίνει μια άρνηση της Ευρώπης των τραπεζών, του χωρίς-τέλους χρέους και του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

2. Ένα μέρος των εθνικιστών, (βλέπε της άκρας δεξιάς), ψήφισε επίσης « όχι » στις απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών θεσμών; Αντίθετα στις επιταγές των ευρωπαϊκών αντιδραστικών κυβερνήσεων; Γνωρίζουμε ότι ο κάθε αρνητικός ψήφος είναι εν μέρει ασαφής. Η άκρα δεξιά πάντα μπορεί να αρνηθεί ορισμένα πράγματα που αρνείται και η ριζοσπαστική αριστερά. Μόνο η επιβεβαίωση αυτού που θέλουμε είναι σαφής. Αλλά όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι αυτό που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίθετο με αυτό που επιθυμούν οι εθνικιστές και οι φασίστες. Η ψήφος λοιπόν δεν είναι μια ψήφος ασαφής ενάντια στις αντιλαϊκές απαιτήσεις του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και των ευρωπαϊκών υποτελών τους. Είναι επίσης, προς το παρόν, μια ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τσίπρα.

3. Το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα και όχι, όπως θα ήταν φυσικό, οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη, δείχνει ότι η ευρωπαϊκή «αριστερά» είναι σε κατάσταση μη αναστρέψιμου κώματος. Ο Φρανσουά Ολάντ; Η γερμανική σοσιαλοδημοκρατία; Το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα; Το ελληνικό ΠΑΣΟΚ; Οι άγγλοι εργατικοί; Όλα αυτά τα κόμματα είναι εφεξής, ανοιχτά, διαχειριστές του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Δεν υπάρχει, δεν υπάρχει πια, ευρωπαϊκή «αριστερά». Υπάρχει μια μικρή ελπίδα, όχι ιδιαίτερα καθαρή ακόμη, στους εντελώς καινούργιους πολιτικούς σχηματισμούς που συνδέονται με τα μαζικά κινήματα ενάντια στο χρέος και την λιτότητα όπως οι Podemos στην Ισπανία και ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Οι πρώτοι, εξάλλου, αρνούνται την διάκριση μεταξύ «αριστεράς» και «δεξιάς». Και εγώ την αρνούμαι. Ανήκει στην παλαιά εποχή της κοινοβουλευτικής πολιτικής που πρέπει να τελειώσει.

4. H τακτική νίκης της κυβέρνησης Τσίπρα είναι ένα ενθαρρυντικό στοιχείο για όλες τις καινούργιες προτάσεις στο πολιτικό πεδίο. Το κοινοβουλευτικό σύστημα και τα κόμματά της διακυβέρνησης είναι σε ενδημική κρίση εδώ και δεκαετίες, από το 80. Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιτυγχάνει στην Ελλάδα, έστω και πρόσκαιρα, αποτελεί αυτό που ονομάζω, στην Ευρώπη, « η αφύπνιση της Ιστορίας ». Αυτό δεν μπορεί παρά να βοηθήσει τους Podemos, και όλους εκείνους που θα ακολουθήσουν μετά και αλλού, πάνω στα συντρίμμια της κλασσικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

5. Παρόλα αυτά, η κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει, κατά την γνώμη μου, πολύ δύσκολη και εύθραυστη. Τώρα είναι που αρχίζουν οι πραγματικές δυσκολίες. Μπορεί, εν όψει της δημοψηφισματικής επιτυχίας της τακτικής του, που θέτει προ των ιστορικών τους ευθυνών, τους Μέρκελ, Ολάντ και τους άλλοι ισχυρούς του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, να διαφοροποιήσουν τις απαιτήσεις τους. Αλλά πρέπει να δράσουμε χωρίς να τους υπολογίζουμε και τόσο πολύ. Το κρίσιμο σημείο, απ' εδώ και στο εξής, είναι να δούμε αν η ψήφος του «όχι» πρόκειται να συνεχιστεί σε ένα δυνατό λαϊκό κίνημα που θα υποστηρίξει και/ή θα ασκεί ισχυρές πιέσεις στην ίδια του την κυβέρνηση.

6. Σ' αυτή την κατεύθυνση, πως θα κρίναμε την κυβέρνηση Τσίπρα ; Αποφάσισε πριν από πέντε μήνες να ξεκινήσει από την διαπραγμάτευση. Ήθελε να κερδίσει χρόνο. Ήθελε να μπορεί να πει ότι έκανε τα πάντα για να φτάσει σε μια συμφωνία. Θα προτιμούσα να ξεκίναγε διαφορετικά: με μια άμεση έκκληση σε μια μαζική, συνεχής, λαϊκή κινητοποίηση, που θα ένωνε εκατομμύρια ανθρώπους στο σύνθημα της ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους. Και επίσης, σε ένα ισχυρό αγώνα ενάντια στους κερδοσκόπους, στη διαφθορά, στους πλούσιους που δεν πληρώνουν φόρους, στους εφοπλιστές, στην εκκλησία... Αλλά δεν είμαι Έλληνας και δεν θα ήθελα να δώσω μαθήματα. Δεν ξέρω εάν μια πράξη τόσο επικεντρωμένη στην λαϊκή κινητοποίηση, μια πράξη κατά κάποιο τρόπο δικτατορική, ήταν δυνατή. Προς το παρών, μετά από πέντε μήνες διακυβέρνησης Τσίπρα, υπάρχει αυτό το νικηφόρο δημοψήφισμα, και η κατάσταση παραμένει ανοιχτή. Είναι όμως ήδη πολλά.

7. Συνεχίζω να πιστεύω ότι τα πιο δυνατά ιδεολογικά χτυπήματα που μπορούμε να φέρουμε στο σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα εκπροσωπούνται από το σύνθημα της ολοκληρωτικής διαγραφής του ελληνικού χρέους, χρέους κερδοσκοπικού για το οποίο ο ελληνικός λαός είναι εντελώς αθώος.Αντικειμενικά, μια τέτοια διαγραφή είναι δυνατή : Πολλοί οικονομολόγοι, που δεν είναι καθόλου επαναστάτες, πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να ακυρώσει το ελληνικό χρέος. Αλλά η πολιτική είναι υποκειμενική, σε αντίθεση με την καθαρή οικονομία. Οι κυβερνήσεις θέλουν οπωσδήποτε να αποτρέψουν μια νίκη του Σύριζα σε αυτό το θέμα. Μετά από μια τέτοια νίκη, θα έρθουν οι Podemos, μετά ίσως και άλλα ισχυρά λαϊκά κινήματα στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, οι κυβερνήσεις, ωθούμενες από τα χρηματοπιστωτικά λόμπυ, θέλουν περισσότερο να τιμωρήσουν τον Σύριζα, να τιμωρήσουν τον ελληνικό λαό, παρά να λύσουν το πρόβλημα του χρέους. Για να τιμωρήσουμε αυτούς που ζητούν αυτή την τιμωρία, η στάση πληρωμών παραμένει η καλύτερη επιλογή, όποια και αν είναι τα ρίσκα. Η Αργεντινή το έκανε πριν μερικά χρόνια, δεν πέθανε, αντιθέτως.

8. Κινητοποιεί παντού, σε σχέση με την Ελλάδα, το ερώτημα της « εξόδου » από την Ευρώπη. Αλλά στην πραγματικότητα, είναι οι αντιδραστικοί ευρωπαίοι που έχουν κάνει σημαία τους αυτό το ερώτημα. Αυτοί είναι που κάνουν το « Grexit » μια επικείμενη απειλή. Θέλουν με αυτό τον τρόπο να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Η κεντρική θέση, πού είναι μέχρι στιγμής τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και τωνPodemos, είναι να λέει : « Μένουμε μέσα στην Ευρώπη. Θέλουμε μόνο, και είναι δικαίωμά μας, να αλλάξουμε τους κανόνες της Ευρώπης. Θέλουμε να σταματήσουμε να είμαστε ο διαμεσολαβητής μεταξύ του φιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και της συνέχισης του πόνου στους λαούς. Θέλουμε μια πραγματικά ελεύθερη και λαϊκή Ευρώπη. » Πρέπει οι αντιδραστικοί να πουν αυτό που  πιστεύουν πάνω σ' αυτό. Αν θέλουν να κυνηγήσουν την Ελλάδα, ας το προσπαθήσουν! Σε αυτό τη φάση, η μπάλα βρίσκεται στο δικό τους γήπεδο.

9. Στο πίσω-πλάνο, νιώθουμε τους γεωπολιτικούς φόβους. Και αν η Ελλάδα στρεφόταν προς άλλους αντί στους Ευρωπαίους μπαμπούλες ; Επ' αυτού θα έλεγα : κάθε ευρωπαϊκή κυβέρνηση έχει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Καλλιεργούνται εντελώς κυνικές φιλίες, όπως ο Ολάντ με την Σαουδική Αραβία. Η Ελλάδα, ενάντια στις πιέσεις που δέχεται, πρέπει και μπορεί να έχει μια πολιτική εντελώς ελεύθερη. Εφόσον οι Ευρωπαίοι αντιδραστικοί θέλουν να τιμωρήσουν τον ελληνικό λαό, αυτός έχει το δικαίωμα να ψάξει τα εξωτερικά στηρίγματα προκειμένου να μειώσει ή να εμποδίσει τα αποτελέσματα αυτής της τιμωρίας. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να στραφεί προς την Ρωσία, προς τα βαλκανικά κράτη, προς την Κίνα, προς την Βραζιλία, και ακόμη προς τον παλιό ιστορικό της εχθρό, την Τουρκία.

10. Αλλά όποια και αν είναι η κατεύθυνση, η κατάσταση στην Ελλάδα θα καθοριστεί από τους ίδιους τους Έλληνες. H αρχή της υπεροχής των εσωτερικών συνθηκών (primat des causes internes) εφαρμόζεται σ' αυτή την περίπτωση. Παρόλα αυτά, οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί, πολύ περισσότερο που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στην κυβέρνηση παρά μόνο τυπικά. Ήδη, το ξέρουμε, το αισθανόμαστε, οι παλιές πολιτικές δυνάμεις δημιουργούν ίντριγκες στο παρασκήνιο. Εκτός του ότι η κρατική εξουσία, που κατακτήθηκε με κανονικές διαδικασίες και όχι επαναστατικές, είναι εύκολα δωροδοκήσιμη, θα μπορούμε προφανώς να θέσουμε τα κλασσικά ερωτήματα : Ο ΣΥΡΙΖΑ ελέγχει ολοκληρωτικά την αστυνομία, το στρατό, την δικαιοσύνη, την οικονομική και χρηματοπιστωτική ολιγαρχία ; Φυσικά όχι. Ο εσωτερικός εχθρός υπάρχει ακόμη, είναι σχεδόν ανέπαφος, παραμένει ισχυρός, και υποστηρίζεται στην σκιά από τους εξωτερικούς εχθρούς, συμπεριλαμβανομένου της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και των αντιδραστικών κυβερνήσεων. Το λαϊκό κίνημα και οι οργανώσεις της βάσης του πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις πράξεις της κυβέρνησης. Ακόμη μια φορά, το « όχι » του δημοψηφίσματος δεν θα είναι μια πραγματική δύναμη παρά μόνο αν συνοδεύεται από ισχυρές ανεξάρτητες διαδηλώσεις.

11. Μια συνεχής, διεθνής, λαϊκή βοήθεια σε επίπεδο διαδηλώσεων και μέσω μαζικής ενημέρωσης θα πρέπει να στηρίζει μ' όλη της τη δύναμη την εφικτή ελληνική ανύψωση. Σήμερα, υπενθυμίζω ότι το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 86% του διαθέσιμου πλούτου. Η παγκόσμια καπιταλιστική ολιγαρχία είναι πολύ περιορισμένη σε αριθμό, συγκεντρωτική, πολύ οργανωμένη. Απέναντί της, οι διάσπαρτοι λαοί, χωρίς πολιτική ενότητα, εγκλωβισμένοι στα εθνικά σύνορα, θα παραμείνουν αδύναμοι και σχεδόν ανίσχυροι. Όλα παίζονται σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο. Μετατρέποντας το ελληνικό ζήτημα σε διεθνές ζήτημα με μεγάλη συμβολική σημασία είναι μια αναγκαιότητα και άρα ένα καθήκον.

Από τον Alain Badiou - Φιλόσοφο»

*Μετάφραση: Δημήτρης Στεφανής- Πηγή : tvxs

Paul Mason: «Γιατί το δημοψήφισμα δεν έγινε μάταια»

Ο Πολ Μέισον από το Channel 4 παραθέτει πέντε λόγους που εξηγούν γιατί το δημοψήφισμα δεν ήταν μάταιο. 

Οι νέες ελληνικές προτάσεις της κυβέρνησης  συνδέονται ξεκάθαρα με τις προτάσεις Γιούνκερ την περασμένη Πέμπτη, πριν από το δημοψήφισμα, αναφέρει ο Πολ Μέισον . 

Άφησε πολλούς Έλληνες απογοητευμένους, ρωτώντας: ποιο ήταν το νόημα του δημοψηφίσματος; 

Πολλοί ξένοι παρατηρητές ρωτούν το ίδιο.

O Μέισον παραθέτει από τη μεριά του τις πιο προφανείς απαντήσεις:

Πρώτον, η ελπίδα της ελληνικής κυβέρνησης ότι μια εντολή από το δημοψήφισμα θα επιτρέψει στρίψει τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές τους προς τη χαλάρωση των όρων, δεν υλοποιήθηκε. Αντί γι’ αυτό είχαμε ένα νέο ανανεωμένο τελεσίγραφο να υλοποιείται. Εάν δεν τα βρουν, η ΕΚΤ και η ΕΕ απειλούν να οδηγήσουν σε κατάρρευση το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και να πετάξουν την Ελλάδα έξω από την ευρωζώνη. Πράγματι, ένα από τα βασικά «επιτεύγματα» αυτού του δημοψηφίσματος ήταν να βγάλει ξεκάθαρα με σαφήνεια αυτή την απειλή προς τα έξω ανοιχτά, από πολιτικούς, οι οποίοι δεν το είχαν παραδεχθεί ποτέ ανοιχτά πριν.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει εντολή να φύγει από το ευρώ, καθώς η ψήφοι του «ΟΧΙ» του 61% την περασμένη Κυριακή ήταν σαφώς μια νίκη με εντολή «παραμείνετε στη μάχη».

Δεύτερον, η συμφωνία δεν έχει απολύτως καμιά οικονομική λογική, χωρίς την ελάφρυνση του χρέους. Το δημοψήφισμα, σε συνδυασμό με την πίεση των ΗΠΑ, φαίνεται ότι οδήγησε βασικές ευρωπαϊκές φωνές, συμπεριλαμβανομένων της Άνγκελα Μέρκελ και του Ντόναλντ Τουσκ, να πουν κάτι για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους – ως ένας ύπουλος τρόπος διαγραφής του χρέους.

Τρίτον, η πρόταση εξακολουθεί να διατηρεί μια ισορροπία στον αναδιανεμητικό χαρακτήρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί ακόμα να την «πουλήσει» ως ένα πολύ διαφορετικό πρόγραμμα σε σχέση με εκείνο που είχε σχεδιαστεί από τον προηγούμενο κυβερνητικό συνασπισμό υπό την συντηρητική ηγεσία. Ο εταιρικός φόρος στο 29% είναι ένα παράδειγμα. Ωστόσο, δεν κάνει παραχωρήσεις για τις συντάξεις και για τον ΦΠΑ στα νησιά, τα οποία σήμερα έχουν έκπτωση.

Τέταρτον, είναι το έργο του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Ο Τσακαλώτος, αναφέρει ο Πολ Μέισον, υπενθυμίζοντας παλιότερο σχόλιό του, είναι υπαρξιακά προσηλωμένος σε δύο ζητήματα: στη συμμετοχή στην ευρωζώνη και στη χρήση της κυβέρνησης για την προώθηση του εκσυγχρονισμού και της κοινωνικής αλλαγής. Θέλει να παραμείνει στην εξουσία – όχι να τη χάσει από μια κυβέρνηση «τεχνοκρατών».

Πέμπτον, η συμφωνία έρχεται με μια αίτηση για νέο δάνειο, ώστε να αποπληρωθούν τα χρέη της Ελλάδας για τα επόμενα τρία χρόνια. Αν κάποιος άλλος πληρώσει τα χρέη σας για τρία χρόνια, αυτό θα φέρει μια δημοσιονομική ελάφρυνση και θα αφήσει την Ελλάδα με χρήματα για να δαπανήσει, τα οποία δεν είχε.

Το πιο σημαντικό: δεν πρόκειται για μια τελειωμένη υπόθεση. Αν περάσει από το ελληνικό κοινοβούλιο και στη συνέχεια την πετάξουν στο πρόσωπο Ελλήνων θα γίνει πιο ισχυρή και ξεκάθαρη και θα προετοιμάσει την ελληνική κοινωνία για Grexit.

Θα οδηγήσει πιθανότατα σε μερικές παραιτήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μου είπαν ότι η Αριστερά Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ θα τη δεχτεί, σημειώνει ο Μέισον. Αλλά το να περάσει από το ελληνικό κοινοβουλίου δεν είναι το πρόβλημα. Να περάσει μέσα από την ΕΕ είναι το πρόβλημα – και αυτό είναι που κάνει τους Έλληνες να προβλέπουν ότι αυτό είναι το τελευταίο στοίχημα πριν το Grexit.

πηγή :

Για εμένα προσωπικά και μόνο που ταρακουνήθηκε η Ελληνική κοινωνία αλλά και ευρύτερα η Ευρώπη με επιστέγασμα το Στρασβούργο όπου είχε τη δυνατότητα να μάθει λίγο καλύτερα ,

τι συμβαίνει στην Ελλάδα με την κρίση , 

είναι όφελος του ΟΧΙ .
Ως εκ τούτου θεωρώ ότι εν ευθέτω χρόνο ,

θα δούμε τα οφέλη του ΟΧΙ να , αποκαλύπτονται !
Αφήστε δε ,  που είχαμε επιτέλους και την παραίτηση Σαμαρά !

mariarosa

"Η ΕΕ έχασε 800 δις τις τελευταίες μέρες για να ...γλιτώσει τα 330 του ελληνικού χρέους"

Τα όσα είπε ο Μάσσιμο Ντ΄ Αλέμα στην εφημερίδα La Stampa αποδεικνύουν το μέγεθος της ευρωπαϊκής ανοησίας στην διαχείριση του “ελληνικού ζητήματος”. Όπως μεταδιδει Θόδωρος Ανδρεάδης-Συγγελάκης από την Ιταλία για το ΑΠΕ, ο Ντ΄Αλέμα είπε:
«H Ευρώπη πνίγεται σε μια κουταλιά νερό. Δεν την συμφέρει να χρεοκοπήσει η Ελλάδα» δήλωσε ο Μάσσιμο Ντ΄Αλέμα στην ιταλική εφημερίδα Λα Στάμπα. «Το ελληνικό χρέος έχει ύψος τριακοσίων τριάντα δισεκατομμυρίων ευρώ και η Ευρώπη, εξαιτίας της έλλειψης συμφωνίας τις τελευταίες ημέρες, εξανέμισε, στα χρηματιστήρια, επτακόσια με οκτακόσια δισεκατομμύρια ευρώ», τονίζει ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός και πρώην υπουργός Εξωτερικών.
«Αν δεν υπάρξουν διορθωτικές παρεμβάσεις οδεύουμε προς την μείωση των απολαβών, της κατανάλωσης και των δικαιωμάτων των εργαζομένων» σημειώνει ο Ιταλός κεντροαριστερός πολιτικός, σύμφωνα με τον οποίο «η συνέπεια είναι η βαθμιαία εξέγερση στις πιο φτωχές περιοχές της Ευρωζώνης» και, κατά συνέπεια, «χρειάζεται μια ιθύνουσα τάξη η οποία να αντιληφθεί τους κινδύνους αυτούς».
Ο Ντ’ Αλέμα υποδεικνύει, σε τέσσερα σημεία, τι ακριβώς πρέπει να γίνει με την Ελλάδα: «χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους, ένα δάνειο – γέφυρα, επιμήκυνση των χρονικών ορίων αποπληρωμής, με χαμηλά επιτόκια» διότι «πρέπει να λάβουν όλη υπόψη τους την πραγματικότητα, ότι η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος της».
«H αλληλεγγύη δεν είναι, πλέον, μια αξία στην Ευρώπη αυτή. Την Ιταλία, όμως, δεν την συμφέρει να αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει, πρώτα από όλα διότι κανείς δεν είναι σε θέση να υπολογίσει πλήρως τις συνέπειες. Ας μην ξεχνάμε το μάθημα της Lehman Brothers: οι Αμερικανοί ακόμη το μετανιώνουν που δεν την έσωσαν», τονίζει, τέλος, ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του ιδρύματος πολιτικών μελετών Italianieuropei.

Ο Τσίπρας στο Ευρωκοινοβούλιο



Η σημερινή συζήτηση στο ΕΚ έδειξε ότι υπάρχει ένα μέτωπο κατά της Ελλάδας και της κυβέρνησής της, κυρίως από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (δεξιά), το οποίο είναι έτοιμο, αν και όχι απόλυτα, όχι χωρίς αμφιβολίες, να οδηγήσει τα πράγματα στο Grexit. Από την άλλη έγινε εμφανής μια άλλη, πολύ ευρύτερη συναίνεση, η οποία περιλαμβάνει τους σοσιαλδημοκράτες, τους φιλελεύθερους (εν μέρει, τουλάχιστον), την αριστερά και τους Πράσινους, το οποίο ούτε θέλει ν’ ακούσει για Grexit.
Από την πλευρά του ο Έλληνας πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι επιμένει στη δική του ερμηνεία για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος: όχι σε μια μη βιώσιμη συμφωνία χωρίς προοπτική για τον ελληνικό λαό, επιμονή για μια συμφωνία συμφέρουσα για όλους, εντός του ευρώ.
Ήταν μια σημαντική στιγμή για τη Δημοκρατία και τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, από την οποία η θέση του Έλληνα πρωθυπουργού, η οποία αντανακλά την επιλογή του συνόλου του εγχώριου πολιτικού προσωπικού (πλην ΚΚΕ και λαφαζαναραίων) βγήκε σημαντικά ενισχυμένη.
Δεν θα είναι τόσο εύκολο για τη Γερμανία να περάσει το Grexit την επόμενη Κυριακή, γιατί αν το κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χάσει κάθε ουσία (και άλλοθι) Δημοκρατίας.

«Σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων που γύρισαν να τα πάρουν όλα πίσω»

Εν 
Εν βρασμώ
του Δημήτρη Καραμάνη

06/Jul/2015

40 χρόνια βρίσκατε τον τρόπο. Είτε δια της συναίνεσης, είτε δια της ανοχής, είτε δια της επιβολής. Μας βάζατε από κάτω γιατί ήμασταν αδύναμοι και εσείς ξέρατε τα κόλπα.

Κάναμε και εμείς τα δικά μας λάθη. 

Παλιότερα τρώγαμε την παπάτζα της εθνικής συμφιλίωσης, δανειζόμασταν το πλάνο σας για την ανάπτυξη που όμως το λέγαμε ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων για να μη σας μοιάζουμε και όταν σε μερικές στιγμές προσπαθούσαμε να γίνουμε επικίνδυνοι, ξέρατε τα κόλπα να μας περιορίσετε στη γωνιά μας .

Εμείς είχαμε τα δικά μας. Λέγαμε πολλά για το λαό, αλλά τον θεωρούσαμε κάπως ξένο, έξω από μας. Σας χαρίσαμε για χρόνια το δικαίωμα να μιλάτε εσείς εξ ονόματος του. 

Δικαίως το κάνατε. 8 στους 10 σας ψήφιζαν όταν έπρεπε. 

Εμείς είχαμε συνάψει μια σιωπηρή ειρήνη

με το τέρας που το νομίζαμε ανίκητο. Εσάς.

Όλους εσάς που η κρίση σας παρουσιάστηκε ως ευκαιρία να πειραματιστείτε. Να βγάλετε ακόμα περισσότερα φράγκα, να φτιάξετε μια ακόμα πιο βαθιά άβυσσο ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Το κάνατε με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σας. 

Γνωρίζατε ότι θα είχατε ορισμένες ελεγχόμενες απώλειες, μα ποτέ δεν πιστέψατε ότι θα είχατε αντίπαλο. 

Αριστερά, λαός, κίνημα.

Σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει.

Έλα όμως που άρχισε να δαγκώνει.

Φτάσαμε στο 2015. Η «αριστερή παρένθεση» άντε να κρατήσει κανένα εξάμηνο. 

Μετά θα κλείσει, σκεφτήκατε. 

Θα φορτώσετε στην πλάτη της όσα κάνατε εσείς και η ζωή συνεχίζεται. 

Η στιγμή ήρθε. 

40 χρόνια κουμάντο, έπρεπε να ξεδιπλωθούν στη στρατηγική μιας εβδομάδας. 

Κυριακή ψηφίζουμε Δευτέρα φεύγουν, γράφατε από δω και από κει. 

Κατεβάσατε όλα σας τα όπλα, νέα και παλιά, γυαλισμένα και σκουριασμένα απέναντι σε έναν αντίπαλο άπειρο, λίγο αυθάδη αλλά και ζαλισμένο, έτοιμο να κατασπαραχθεί.

Η μάχη αυτή δεν είχε κανόνες, σεβασμό, εγκράτεια. 

Άλλωστε ποιοί είστε εσείς να παίξετε με κανόνες; 

Πότε παίξατε έτσι για να το κάνετε και τώρα;

Η μέρα της κρίσης ήρθε. 

Δεν είδατε τα σημάδια.

Πέσατε θύματα της αφήγησης που είχατε φτιάξει εσείς για την κατάσταση στη χώρα. Είδατε τα ΑΤΜ αλλά δεν είδατε την ψυχραιμία του κόσμου στις ουρές. 

Διακινούσατε ειδήσεις στον ηλεκτρονικό τύπο αλλά δε βλέπατε το κράξιμο του κόσμου στα σχόλια. 

Κάνατε συγκεντρώσεις μεταξύ σας, αλλά δε βλέπατε τι συμβαίνει στα 500 μέτρα από το Καλλιμάρμαρο. 

Ακούγατε το Γιούνκερ, το Σόιμπλε, τη Μέρκελ, τον Ντάισελμπλουμ αλλά δεν ακούγατε τα μπινελίκια κάθε φορά που οι φάτσες τους έμπαιναν στα σπίτια των φτωχών. 

Κοιμηθήκατε ήσυχοι όταν οι εργαζόμενοι σας υπέμεναν στωικά και αθόρυβα τις απειλές και τους εκβιασμούς σας, ξεχάσατε όμως ότι στο Σύνταγμα και στην κάλπη δεν θα σας είχαν μαζί τους να τους κυνηγάτε. 

Πιστέψατε ότι θα τσιμπήσετε τους νέους γιατί είχατε στη βιτρίνα το ελληνικό star system της οθόνης και της πίστας αλλά δεν σας πέρασε από το μυαλό ότι όσο αδειάζουν οι πίστες, γεμίζουν οι συναυλιακοί χώροι, ούτε κανείς σας είπε ότι αντί για καραγκιόζηδες εμείς έχουμε το Luben, το Κουλούρι και τα ρέστα, για να γουστάρουμε. Είχατε σίγουρη την επικράτηση σας γιατί στην τελική, θα μας κύκλωνε ο φόβος της δραχμής, της απομόνωσης, της καταστροφής. 

Δεν πήρατε ποτέ στα σοβαρά ότι εμείς το φόβο τον έχουμε γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Χάσατε. Χάσατε γιατί είστε ένα τσούρμο από πουλημένα τομάρια, φαντασμένους, γκάνγκστερ, γιάπηδες, σκοταδιστές και πολιτικά ζόμπι, που πιστεύουν ότι μπορούν να πουλάνε και να αγοράζουν ένα λαό κατά το δοκούν. 

Χάσατε γιατί οι φτωχοί είναι ασύμμετρη απειλή για τον πλούτο που ζει στη γυάλα και έχει μάθει να τους βλέπει όλους σαν υπηκόους. Χάσατε γιατί πιστέψατε ότι «το χρήμα πάνω από τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια», είναι μια αρχή που ισχύει τόσο στην Εκάλη όσο και στο Καματερό.

Χάσατε και τώρα ετοιμάζεστε άλλοι να φάτε τις σάρκες σας, άλλοι να γλείψετε το χέρι που έγραψε το 62-38.

Κάντε μας τη χάρη και απλά σωπάστε. 

Αφήστε μας για λίγο να χορέψουμε πάνω στα συντρίμμια της Ελλάδας που σας έθρεψε.

Εμείς θα χτίσουμε το νέο κόσμο με τον πόνο μας, με τα ζόρια μας, αλλά με άλλα υλικά.

Δεν έχει σημασία να σας μιλήσουμε γι’ αυτά. 

Δεν θα καταλάβετε ποτέ. 

Απλά σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων που γύρισαν για να τα πάρουν όλα πίσω.
ΠΗΓΗ:

Αποτελέσματα δημοψηφίσματος 2015: Αυτά είναι τα τελικά αποτελέσματα στην Επικράτεια

Συντριπτική επικράτηση του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα της Κυριακής (5/7) έδειξαν τα τελικά αποτελέσματα της Επικράτειας.

Με καταμετρημένο το 100% των ψήφων στο δημοψήφισμα, το «όχι» συγκέντρωσε ποσοστό 61,31%, ενώ το «ναι» ποσοστό 38,69%.

Η συμμετοχή κρίνεται υψηλή καθώς ανήλθε στο 62,50% επί των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους.

πηγή:

Η Μεταμόρφωση όχι του Κάφκα αλλά του ΄Ελληνα ...και κατ΄επέκταση της Ευρώπης και της Ανθρωπότητας .

Η Μεταμόρφωση όχι του Κάφκα αλλά του ΄Ελληνα ...και κατ΄επέκταση της Ευρώπης και της Ανθρωπότητας .mariarosa

Ξυπνώντας ένα πρωί ο Γκρέγκορ Σάμσα, μετά από έναν ταραγμένο ύπνο, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σ’ ένα τεράστιο έντομο ΜΙΑ ΚΑΤΣΑΡΊΔΑ δηλ.
(η πρώτη φράση από τη «Μεταμόρφωση»του Φραντς Κάφκα )

Εμείς όμως προτείνω να  μεταμορφωθούμε από κάμπιες σε πεταλούδες , γιατί σαν κατσαρίδες νομίζω ζούμε καθημερινά και μας ποδοπατάνε ...

Το επερχόμενο Δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου με το ΝΑΙ η το ΟΧΙ απέναντι στις σκληρές διαπραγματεύσεις των άτεγκτων εταίρων μας ταράζει συθέμελα την Ελληνική κοινωνία και ως φαίνεται δεν θα κρίνει μονάχα το ερωτηθέν .
Είναι μονάχα η αφορμή το δημοψήφισμα για να " σπάσει το απόστημα "... για να καθαρίσει η χρόνια πληγή της ελληνικής κοινωνίας ...
Είναι σαν γυμνή από " τα ρούχα του βασιλιά " η ψυχή μας να στέκεται πρόσωπο με πρόσωπο στον καθρέφτη και δίχως τα μαλαματένια ψεύδη της να κρίνει και να κρίνεται ...
" Η διαπλοκή καταλαβαίνει πως είναι σε κίνδυνο, πως παίζει το τελευταίο της χαρτί και δεν κρύβεται. Αν χάσει τώρα τα χάνει όλα. Όχι τη χρηματοδότηση που επικαλείται, ούτε το ευρωπαϊκό της πνεύμα. Χάνει τη δυνατότητα να κοροϊδεύει και να εξουσιάζει. Να ξεζουμίζει τους είλωτες και να κοροϊδεύει τους δούλους." όπως ορθά λέει ο δημοσιογράφος Κώστας Μπαξεβάνης και προσυπογράφω κι εγώ .
Αυτό το δημοψήφισμα δεν είναι αγώνας μονάχα για την οικονομική κρίση είναι πρωτίστως αγώνας ΕΘΝΙΚΟΣ αλλά είναι και αγώνας ΤΑΞΙΚΟΣ και με βάση αυτούς τους δύο πυλώνες πρέπει να γίνει η επανάσταση όπως τότε την άνοιξη του 1848 στη Ευρώπη με τη λεγόμενη Άνοιξη των Εθνών, Άνοιξη των Λαών που άλλαξε ριζικά την Ευρώπη .
Σήμερα μπορεί τα επιχειρήματα οι σκέψεις και τα λόγια για την Ελλάδα ως κρατική οντότητα μέσα στην Ευρώπη όπου νομοτελειακά ανήκει να ξεπερνούν τις "πενήντα αποχρώσεις του γκρι " όμως οι αφορμές και οι αιτίες για τις αποφάσεις και τις πράξεις μας εντέλει παραμένουν στην βαθύτερη επιτακτική ως φαίνεται ανάγκη για " μεταμόρφωση " .
Η μεταμόρφωση αυτή του ΄Ελληνα θα μεταμορφώσει και θα αλλάξει και την Ευρώπη φωτίζοντάς την εκ νέου με ένα καινούργιο φως εκείνο του ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ όπως και τότε που ο πολιτισμός της Ελλάδος γέννησε την Ευρώπη της Αναγέννησης και του Ανθρωπισμού .
Η ανάγκη για μεταμόρφωση ως φαίνεται κρίνεται ολοένα και πιό επιτακτική για το καλό της Ελλάδος και για το καλό της Ευρώπης .
Η μεταμόρφωση της ψυχής κατσαρίδας σε πολύχρωμα όμορφη πεταλούδα που θα ξεχυθεί σε όλα τα λουλούδια απ ΄ άκρη σε άκρη στην Ευρώπη και στον πλανήτη ολόκληρο να δώσει τη γύρη που θα γονιμοποιήσει όλους τους καρπούς της ζωής για άλλη μια φορά κόντρα στην σήψη και στον πρόωρο θάνατό .
Είναι άραγε τυχαίο που ραγδαία εξαφανίζονται οι πεταλούδες στην εποχή μας ;
Στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν ότι οι πεταλούδες ήταν οι ψυχές των νεκρών που στέλνουν μηνύματα ...
΄Αραγε που πήγαν και μας εγκατέλειψαν αβοήθητους
σήμερα όλες αυτές οι ψυχές ;

mariarosa 

Το φαινόμενο της πεταλούδας...

   ..είναι μια ποιητική έκφραση της Θεωρίας του Χάους.
     Λέγεται, πως  "αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να...
φέρει βροχή στην Κίνα",
     ..και εκφράζει ουσιαστικά την ιδέα ότι μια απειροελάχιστη μεταβολή στη ροή των γεγονότων, οδηγεί μετά από την πάροδο κάποιου χρόνου σε μια εξέλιξη της ιστορίας του συστήματος, δραματικά διαφορετική από εκείνη που θα λάμβανε χώρα, αν δεν είχε συμβεί η μεταβολή.

     Κατ' επέκταση σε ένα χαοτικό σύστημα, που έτσι κι αλλιώς είναι ο κόσμος, αλλά και η ανθρώπινη κοινωνία και πολιτισμός που βιώνουμε,
     ..ένα "ασήμαντο" άτομο, μια ιδέα ή ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός υπάρχει σημαντική πιθανότητα να παίξουν έναν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας.

     Με αυτήν την έννοια είμαστε όλοι παράμετροι της Ιστορίας, στοιχεία δυναμικά τούτου του κόσμου, είτε το επιδιώκουμε είτε όχι.
     Η ''δύναμη'' καθενός από μας μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα είναι εφάμιλλη της ''δύναμης'' των πιο ισχυρών του κόσμου. 

     Στην σημερινή συγκυρία στην χώρα μας, σαν τέτοιοι δυναμικοί παράμετροι πρέπει να κινηθούμε, όλοι μας, και όχι να αδρανήσουμε, γνωρίζοντας πόσο δραματική συνέπεια θα έχει αυτό για το μέλλον μας.
     Ακόμη βέβαια και η αδράνεια είναι και αυτή μια ''παράμετρος'' που επηρεάζει τα γεγονότα.
     Αρνητικά όμως στην περίπτωσή μας.
     Αν κάθε ένας από μας είναι μία ''πεταλούδα'' στον χαοτικό κόσμο μας, ας φανταστούμε πόση δύναμη αλλαγής και δρομολόγησης των γεγονότων μπορεί να έχει η αποφασιστικά εκφρασμένη δύναμη του λαού!

     Διαπραγματευόμαστε όλοι μας!
     Απαιτούμε όλοι μας!
     Όχι μόνον κάποιοι, ή κάποιοι υπουργοί, ή η κυβέρνηση.
     Όλοι μας!  

     Μόνον έτσι αν κινήσουμε τα δικά μας ''φτερά'',
     ..θα ξαναβγεί ο ήλιος στην χώρα μας!...
mandatoforos.blogspot.gr

Η εθνική και παγκόσμια σημασία ενός ελληνικού ΟΧΙ στο δημοψήφισμα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Konstantakopoulos.blogspot.com

Σε αυτά τα χώματα που σήμερα ζούμε και περπατάμε, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο «ιδεολόγος» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο φιλόσοφος Πρωταγόρας διακήρυξε «Πάντων μέτρον ‘Ανθρωπος».

Ο ελληνικός λαός, σε ένα από τα πιο κρίσιμα και δραματικά σταυροδρόμια μιας ιστορίας πολλών χιλιάδων χρόνων, για την οποία δικαιολογημένα πρέπει να νοιώθει περήφανος, καλείται, την ερχόμενη Κυριακή, να αποφασίσει πάλι αν πάντων μέτρον άνθρωπος, ή πάντων μέτρον χρήμα, όπως είναι το κεντρικό «σύνθημα» και «πιστεύω» της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας, των ευρωπαϊκών «ελίτ» και των εγχώριων παραφυάδων που του επιτίθενται. Και, δια μέσου αυτού, στις κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις όλων των Ευρωπαίων μετά τη νίκη του 1945 επί του φασισμού, αν όχι μετά από τη Γαλλική Επανάσταση.

Για τους ανθρώπους, τις κοινωνίες, τα έθνη έρχονται μερικές στιγμές που πρέπει να αποφασίσουν «με ποιόν θα πάνε και ποιόν θα αφήσουν». Η στιγμή αυτή ήρθε για τον ελληνικό λαό. ‘Ηρθε η στιγμή να αποφασίσει οριστικά ότι χάθηκε η «Αλεξάνδρεια» μερικών δεκαετιών σχετικά ήρεμης και δημοκρατικής ευημερίας, που ακολούθησαν την πτώση της δικτατορίας το 1974 και την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981. Το πραγματικό ερώτημα μπροστά του είναι αν θα εγκαταλείψει με αξιοπρέπεια αυτή την Αλεξάνδρεια, όπως τον καλεί ο μεγάλος Ποιητής του, αν θα πάρει τον δύσκολο και επικίνδυνο δρόμο για ένα καινούριο μέλλον, μια καινούρια προοπτική για τη χώρα του ή αν θα διαλυθεί υποδουλωνόμενος.

1940, 2004, 2015

Η σημασία της απάντησης που θα δώσουν οι ‘Ελληνες στο τελεσίγραφο των δανειστών δεν είναι μικρότερη από τη σημασία της απάντησης που έδωσαν στο τελεσίγραφο του Μπενίτο Μουσολίνι, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, οδηγώντας στην πρώτη νίκη των Συμμάχων στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και σε μια κρίσιμη ίσως για την ίδια την έκβαση του πολέμου καθυστέρηση της γερμανικής επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ. Και που ανάγκασε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, έναν άνθρωπο που φημιζόταν για την εύστοχη ακρίβεια των λόγων του, καθόλου φίλο των Ελλήνων, να πει: «δεν είναι οι ‘Ελληνες που αγωνίζονται σαν ήρωες, είναι οι ήρωες που αγωνίζονται σαν ‘Ελληνες».

Δεν έδωσε ο ελληνισμός αυτή την απάντηση στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι γιατί συμπαθούσε την ηγεσία του, ούτε γιατί βρισκόταν σε καλύτερη θέση από ότι σήμερα. Ούτε αντέταξε τη σημαντικότερη, αναλογικά με το μέγεθος της χώρας του, αντίσταση σε όλη την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, γιατί τον ευνοούσαν οι συνθήκες και δεν είχε τίποτα να χάσει. Τάκανε αυτά, γιατί ένοιωθε, βαθιά μέσα του, ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αξιοπρέπεια. ‘Εχουμε, ως λαός, του κόσμου τα ελαττώματα. Αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μερικές δεκαετίες καταναλωτισμού έφτασαν να υπονομεύσουν το φιλότιμο που μας διακρίνει στις κρίσιμες στιγμές.

Η σημασία ενός ‘Όχι το 2015 δεν είναι επίσης μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι που αντέταξαν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας στο δημοψήφισμα του 2004, αρνούμενοι να υποταγούν στις παγκόσμιες πιέσεις για αποδοχή ενός σχεδίου που καταργούσε το ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος τους. Δεν είναι μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι των Γάλλων και Ολλανδών (δημοψήφισμα του 2005), των Ιρλανδών (δημοψήφισμα του 2008) και των Ισλανδών (2010) στον «ευρωφιλελευθερισμό», έστω και αν αυτά τα ‘Όχι, εκτός του ισλανδικού, προδόθηκαν μετά από τις ηγεσίες τους.

Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ‘Όχι, παρά τις διαφορές των περιστάσεων, ήταν η αντίθεση των λαών στην κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας τους και της δημοκρατίας, στο μόνο πλαίσιο που αυτή εξακολουθεί κάπως να υφίσταται στον σημερινό κόσμο, στο επίπεδο του έθνους-κράτους. Αυτό επεχείρησε να κάνει το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, το ίδιο η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη στην Ευρώπη.

Αξιοπρέπεια

Αυτό που μας ρωτάει τώρα η Ιστορία, μέσω του ερωτήματος για την αποδοχή ή όχι του τελεσιγράφου των δανειστών, είναι αν εξακολουθούμε ή όχι να θεωρούμε την εθνική και ατομική μας αξιοπρέπεια, ως τη βασική αξία που επέτρεψε την επιβίωση του λαού μας και του πολιτισμού του, εν μέσω απίστευτων ηττών, απειλών και καταστροφών, επί μερικές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές ηττηθήκαμε στο διάβα της Ιστορίας μας. Ποτέ όμως δεν υποδουλωθήκαμε με τη δική μας υπογραφή – γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει σήμερα ελληνικό κράτος, έστω αυτό το μίζερο, άθλιο, αλλά το μόνο κράτος που διαθέτουμε. Θα υποφέρουμε ασφαλώς αν αντισταθούμε στη θέληση των ισχυρών. Αλλά που ακριβώς θα βρεθούμε χωρίς δικό μας κράτος, στο πέλαγος μιας βάρβαρης και ολοκληρωτικής παγκοσμιοποίησης, που προκαλεί την καταστροφή ολόκληρων εθνών;

Την Κυριακή δεν καλούμεθα μόνο να αποφασίσουμε αν αποδεχόμαστε το τελεσίγραφο των δανειστών. Καλούμεθα να αποφασίσουμε αν θεωρούμε την ύπαρξη στοιχειωδώς ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους ως τη βασικότερη προϋπόθεση της εθνικής μας επιβίωσης.

Πολλές φορές στην ιστορία λαοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ καταστροφής και υποδούλωσης. Οι πιστωτές δεν μας θέτουν καν ενώπιον τέτοιου ερωτήματος. Θέλουν και την καταστροφή μας και την υποταγή μας! Το μόνο που μας «προσφέρουν» είναι η συνέχιση ενός «προγράμματος» που έχει ήδη προκαλέσει την αναμφισβήτητα, την αποδεδειγμένα, όπως παραδέχονται σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ρωσίας, μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή στην Δυτική Ευρώπη μετά το 1945. Αντί να απολογούνται για μια τέτοια καταστροφή που προκάλεσαν, εμποδίζουν τώρα την ελληνική κυβέρνηση να πάρει έστω και στοιχειώδη μέτρα για να έχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι λίγο φαί να φάνε, φάρμακα που χρειάζονται, ηλεκτρικό και θέρμανση, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, σκοτώνουν την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού. Σε αυτά τα χέρια αφήσαμε να πέσει η σημερινή Ευρώπη!

Η διάψευση των αυταπατών

Πολλοί, της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβανομένης, έτρεφαν μέχρι τώρα τεράστιες ψευδαισθήσεις και, δυστυχώς, δεν έχουν απαλλαγεί από δαύτες ούτε και σήμερα. Πίστευαν ότι η ελληνική καταστροφή δεν είναι παρά μια «παρεξήγηση», ένα «λάθος» των κυρίαρχων ευρωπαϊκών ελίτ. Αλλά μετά την Δευτέρα 22 Ιουνίου και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις θα έπρεπε να έχουν τελειώσει. Η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους «θεσμούς» μια πρόταση που εντασσόταν, δυστυχώς, απολύτως στη λογική του προγράμματος, που συνιστούσε μεγάλη απομάκρυνση από τις κύριες εξαγγελίες, επί τη βάσει των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές. Αν γινόταν αποδεκτή, δεν θα έλυνε κανένα πρόβλημα. Για πολλούς, ήταν μια απαράδεκτη πρόταση «συνθηκολόγησης».

Πως αντιμετωπίστηκε από τους «πιστωτές» αυτή η πρόταση; Εξέφρασαν αρχικά την ικανοποίησή τους, γιατί επιτέλους ο «κακομαθημένος» ηγέτης μιας «κακομαθημένης» χώρας αρχίζει και «λογικεύεται». Μετά άρχισαν να του ζητάνε όλο και περισσότερες παραχωρήσεις! Του είπαν περίπου «δεν πιάνουμε αιχμαλώτους, θέλουμε πλήρη παράδοση και την αυτοκτονία σου»

Ενώπιον της πολιτικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τον ίδιο και της εθνικής-κοινωνικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενότεροι συνεργάτες του, που μόνο ρήξη δεν ήθελαν και δεν ετοίμαζαν (αντίθετα κατηγορούσαν όλους όσους τους λέγαμε μετ’ επιμονής να ετοιμάζονται για τα χειρότερα), κατέφυγαν – ορθώς – στην προκήρυξη δημοψηφίσματος, μιας ιδέας που «κυκλοφορούσε» από το 2012 στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι τώρα η ώρα του ελληνικού λαού να απαντήσει αν δέχεται ή όχι το τελεσίγραφο. Ελπίζουμε ότι θα το κάνει με συντριπτική πλειοψηφία, αν και η επαμφοτερίζουσα στάση της ίδιας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η αδυναμία της να υπερασπιστεί αποτελεσματικά την ίδια την επιλογή της κινδυνεύει να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ενισχύοντας τις αμφιβολίες και τον φόβο του πληθυσμού.

Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα. Τον διέβησαν όταν ζήτησαν την ψήφο του ελληνικού λαού για να σταματήσουν την καταστροφική μνημονιακή πορεία. Τον διέβησαν ξανά όταν αποφάσισαν να πάνε σε δημοψήφισμα. Με αυτόν τον τρόπο έκοψαν τις γέφυρες. Θα πνιγούν και θα μας πνίξουν αν δοκιμάσουν να πάνε πίσω.

Αν τώρα κοιτάξουν πίσω, έστω κι εκεί που βρίσκονταν πριν από μια βδομάδα, θα παραλύσουν όπως η γυναίκα του Λωτ. Αν συνθηκολογήσουν, αν παραιτηθούν από τις συνέπειες των επιλογών που ήδη έκαναν, τότε δεν θα ηττηθούν απλώς, θα προσθέσουν τη γελοιοποίηση στην ήττα.

Ας μην έχει αυταπάτες ο Αλέξης Τσίπρας. Αν δειλιάσει τώρα, δεν θα του επιτρέψουν ούτε καν την σχετικά ήρεμη αποστρατεία του Γιώργου Παπανδρέου, που ήταν και παραμένει ένας άνθρωπος της «οικογένειας», του «διεθνούς συστήματος». Θα τον ξευτελίσουν και θα τον ρίξουν στα σκυλιά, για να αποδείξουν σε όλους τους Ευρωπαίους πολιτικούς και σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, τι παθαίνουν όσοι δοκιμάζουν να αμφισβητήσουν τα αφεντικά.

‘Ένα δρόμο μόνο έχει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Να απαλλαγεί από όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί ακόμα να έχει και να ηγηθεί, και να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε, παίρνοντας όλα τα μέτρα που χρειάζεται, για να οργανώσει τον αγώνα του ελληνικού λαού για τη σωτηρία της χώρας του, εξηγώντας στους ‘Ελληνες τι κάνει και γιατί το κάνει. Το ξαναείπαμε το ξαναλέμε: δεν κάνεις την έξοδο του Μεσολλογίου καλώντας για ουζάκια στην παραλία του Αιτωλικού. Α la guerre comme a la guerre, στον πόλεμο όπως στον πόλεμο, έλεγε ο Ναπολέων. Και η Ελλάδα είναι σε πόλεμο από το 2010, μόνο που μέχρι τώρα διάλεξε να μην απαντάει!

Ελπίζουμε ότι οι ‘Ελληνες πολίτες θα απαντάνε με περηφάνια στα παιδιά τους όταν θα τους ρωτήσουν κάποτε αν αποδέχθηκαν, οι ίδιοι προσωπικά, το τελεσίγραφο της τρόικας το 2015. Ελπίζουμε επίσης ότι η ηγεσία που τώρα βρίσκεται εκ των πραγμάτων επικεφαλής της χώρας θα αποδειχθεί αντάξια της ιστορικής πρόκλησης.

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2015

πηγή:

Δημοψήφισμα απέναντι στα τελεσίγραφα

Δημοψήφισμα την επόμενη Κυριακή 5 Ιουλίου εξήγγειλε στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, πριν από λίγο, ο Πρωθυπουργός με ερώτημα: Αποδοχή ή απόρριψη των προτάσεων των δανειστών.
Ο κ. Τσίπρας τάχθηκε φανερά υπέρ της απόρριψης, όπως άλλωστε και ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των μελών του καθώς εξέρχονταν από το μέγαρο Μαξίμου.

Ολόκληρο το διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα έχει ως εξής:Εδώ και 6 μήνες η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει τη δική σας εντολή, της 25ης Γενάρη.
Την εντολή διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας για να τερματιστεί η λιτότητα και να επανέλθει στη χώρα μας η ευημερία και η κοινωνική δικαιοσύνη.
Για μια βιώσιμη συμφωνία που θα σέβεται τόσο τη δημοκρατία όσο και τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες και θα οδηγεί στην οριστική έξοδο από την κρίση.
Σε όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων, μας ζητήθηκε να εφαρμόσουμε τις μνημονιακές συμφωνίες που σύνηψαν προηγούμενες κυβερνήσεις, παρόλο που αυτές καταδικάστηκαν κατηγορηματικά από τον Ελληνικό λαό στις πρόσφατες εκλογές.
Ωστόσο ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να υποκύψουμε. Να προδώσουμε –δηλαδή- τη δική σας εμπιστοσύνη.
Μετά από πέντε μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης οι εταίροι μας, δυστυχώς, κατέληξαν στο προχθεσινό EG σε μια πρόταση- τελεσίγραφο προς την ελληνική δημοκρατία και τον Ελληνικό λαό.
Ένα τελεσίγραφο που αντίκειται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ευρώπης. Στις αξίες του κοινού ευρωπαϊκού μας οικοδομήματος.
Ζήτηθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχτεί μια πρόταση που συσσωρεύει νέα δυσβάσταχτα βάρη στον ελληνικό λαό και υπονομεύει την ανάκαμψη της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας , όχι μόνο συντηρώντας την αβεβαιότητα, αλλά και διογκώνοντας ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες.
Η πρόταση των θεσμών περιλαμβάνει: μέτρα που οδηγούν στην περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, περικοπές συντάξεων, νέες μειώσεις στους μισθούς του δημοσίου τομέα καθώς και αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, την εστίαση και τον τουρισμό, με ταυτόχρονη κατάργηση των ελαφρύνσεων στη νησιωτική Ελλάδα.
Οι προτάσεις αυτές που παραβιάζουν ευθέως το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και τα θεμελιώδη δικαιώματα: στην εργασία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια, αποδεικνύουν ότι στόχος κάποιων εκ των εταίρων και των θεσμών, δεν είναι μια βιώσιμη και επωφελής συμφωνία για όλα τα μέρη, αλλά η ταπείνωση ολόκληρου του ελληνικού λαού.
Οι προτάσεις αυτές αναδεικνύουν κυρίως την εμμονή του ΔΝΤ στη σκληρή και τιμωρητική λιτότητα και κάνουν πιο επίκαιρη από ποτέ την ανάγκη οι ηγετικές ευρωπαϊκές δυνάμεις να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πάρουν πρωτοβουλίες που θα δίνουν επιτέλους οριστικό τέλος στην ελληνική κρίση δημόσιου χρέους, μια κρίση που αγγίζει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες απειλώντας το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Ελληνίδες και Έλληνες,
Αυτή τη στιγμή βαραίνει πάνω μας ιστορική η ευθύνη απέναντι στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας. Η ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον της χώρας μας.
Και η ευθύνη αυτή μας υποχρεώνει να απαντήσουμε στο τελεσίγραφο με βάση την κυρίαρχη βούληση του ελληνικού λαού.
Πριν από λίγο συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο στο οποίο εισηγήθηκα την διοργάνωση δημοψηφίσματος, προκειμένου ο ελληνικός λαός κυρίαρχα να αποφασίσει.
Η εισήγηση έγινε ομόφωνα αποδεκτή.
Αύριο θα συνεδριάσει εκτάκτως η ολομέλεια της Βουλής προκειμένου να επικυρώσει την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή 5 Ιουλίου με ερώτημα την απόδοχη ή την απόρριψη της πρότασης των θεσμών.
Ήδη έχω ενημερώσει για την απόφασή μου το Πρόεδρο της Γαλλίας και τη Καγκελάριο της Γερμανίας, το πρόεδρο της ΕΚΤ, ενώ αύριο με επιστολή μου θα ζητήσω επισήμως από τους ηγέτες της ΕΕ και τους θεσμούς, ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος, προκειμένου ο Ελληνικός λαός να αποφασίσει, ελεύθερος από πιέσεις και εκβιασμούς, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας μας και η δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης.
Ελληνίδες, Έλληνες
Στο εκβιαστικό τελεσίγραφο για την αποδοχή από τη μεριά μας μιας αυστηρής και ταπεινωτικής λιτότητας δίχως τέλος και χωρίς προοπτική να ορθοποδήσουμε ποτέ κοινωνικά και οικονομικά, σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως η ιστορία των Ελλήνων προστάζει.
Στον αυταρχισμό και στη σκληρή λιτότητα, να απαντήσουμε με δημοκρατία, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
Η Ελλάδα τόπος που γέννησε τη δημοκρατία να στείλει μια ηχηρή απάντηση δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή και τη παγκόσμια κοινότητα.
Και δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής, όποιο και αν είναι αυτό.
Και είμαι απολύτως βέβαιος ότι η επιλογή σας θα τιμά την ιστορία της πατρίδας μας και θα στείλει μήνυμα αξιοπρέπειας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι η Ευρώπη είναι το κοινό σπίτι των λαών της. Ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ιδιοκτήτες και φιλοξενούμενοι.
Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης και η Ευρώπη αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας. Όμως Ευρώπη χωρίς δημοκρατία θα είναι μια Ευρώπη χωρίς ταυτότητα και χωρίς πυξίδα.
Σας καλώ όλους και όλες με εθνική ομοψυχία, ενότητα και ψυχραιμία να πάρουμε τις αποφάσεις που μας αξίζουν.
Για εμάς, για τις επόμενες γενιές, για την ιστορία των Ελλήνων.
Για την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.

ΠΗΓΗ: