106 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα και το αίμα των ✝️353χιλιάδων 'Ελλήνων 🌿🇬🇷Εθνομαρτύρων του Πόντου δεν έχει αναπαυθεί🙏αλίμονο 🙏η Εθνοκάθαρση των 'Ελλήνων ακόμα και σήμερα συνεχίζεται... ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ και ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ όλα αυτά τα χρόνια, οι γείτονες μας προσπαθούν, απεγνωσμένα να ξεριζώσουν τον Έλληνισμό, και να σφετεριστούν τον πολιτισμό και τα έργα του...Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας🪔

Δεν Ξεχνώ✝️ 19η ΜΑΙΟΥ 1919🪔

Μας Κρέμασαν ...

Μας Βίασαν ...

Μας 'Εκαψαν ...

Μας Αποκεφάλισαν ...

Μας Βασάνισαν ...

Μας Μαχαίρωσαν ...

Μας Ακρωτηρίασαν ...

Για την Ορθόδοξη Πίστη μας και τον Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό μας🇬🇷🌿

106 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα και το αίμα των ✝️353 χιλιάδων 'Ελλήνων 🌿🇬🇷Εθνομαρτύρων του Πόντου δεν έχει, αναπαυθεί🙏 αλίμονο 🙏η Εθνοκάθαρση των 'Ελλήνων ακόμα και σήμερα συνεχίζεται... ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ και ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ όλα αυτά τα χρόνια, οι γείτονες μας προσπαθούν, απεγνωσμένα να ξεριζώσουν τον Έλληνισμό, και να σφετεριστούν τον πολιτισμό και τα έργα του ...

Πρόκειται ως εκ τούτου για μια Γενοκτονία που αδιαλείπτως και ανεμπόδιστα  συνεχίζεται...στη Βόρεια  Κύπρο μας😡😠

19η Μαΐου Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των 'Ελλήνων του Πόντου!

106 χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα, από την 19η Mαίου 1919, πως μπορούμε να ξεχάσουμε τη 2η μεγάλη γενοκτονία του 20ου αιώνα;

Tο αίμα 353.000 'Εθνομαρτύρων των ατιμασμένων και κατακρεουργημένων 'Ελλήνων του Πόντου δεν μας αφήνει ...

Στις 19 Μαΐου 1919 ο #Μουσταφά_Κεμάλ αποβιβάζεται στη #Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη 2η και πιο άγρια φάση της 

#Ποντιακής_Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του...

Μετά τη #Γενοκτονία_των_Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον #Μουσταφά_Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους, για να εξολοθρεύσουν τους #Ελληνοπόντιους...

Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο #Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Οι #Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών, στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέχρι τη #Μικρασιατική_Καταστροφή το 1922, οι 'Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους, ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Είναι Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας

Δείτε το καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου που βραβεύτηκε στην Αμερική.

Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων και άλλων αυτόχθονων χριστιανών από τα χέρια των Οθωμανών και των Εθνικιστών Τούρκων.

Σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες σκοτώθηκαν, ενώ εκατομμύρια άλλοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους πατρίδες στη Μικρά Ασία «Τουρκία», τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη ως μέρος της εκστρατείας των Τούρκων για εθνοκάθαρση των χριστιανικών πληθυσμών της.

Η Γενοκτονία εξολόθρευσε επίσης τους Αρμένιους και Ασσύριους χριστιανούς.

Αυτό το τραγικό γεγονός, η πρώτη Γενοκτονία του 20ου αιώνα, σιωπά εδώ και 100 χρόνια.

Οι φωνές εκείνων που μαρτύρησαν δεν θα είναι πια σιωπηλές.

Αυτό το ντοκιμαντέρ βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία 8 χρόνια.

Ήταν ένα επίπονο ταξίδι και ένα μεγάλο έργο του Κέντρου Ερευνών Μικράς Ασίας και Πόντου.

Lethal Nationalism: Genocide of the Greeks 1913-1923

https://youtu.be/hjkDi2zIm_M?feature=shared

Τρεις γενοκτονίες συντελέστηκαν τον 20ο αιώνα, των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Εβραίων. Εξ’ αυτών οι δύο αναγνωρίστηκαν παγκοσμίως, άμεσα των Εβραίων και έμμεσα των Αρμενίων.

Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο πρώτες γενοκτονίες.


Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Με το πρόσχημα να μην ενωθούν οι Έλληνες του Πόντου με τις Ρωσικές δυνάμεις, που πολιορκούσαν τον Πόντο, εκτόπισαν τον πληθυσμό από τις παραλιακές περιοχές, στα μεσόγεια της χώρας.

Μέσα στο καταχείμωνο, σε εξοντωτικές και χωρίς στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση πορείες, έχασαν τη ζωή τους πολλοί Έλληνες.

Εκτός από τους θανάτους που προέκυψαν από τις ταλαιπωρίες υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις φρικιαστικών θανάτων από άτακτους τσέτες υπό τα αδιάφορα βλέμματα των συνοδών χωροφυλάκων.

Σε πολλές δε περιπτώσεις και με την βοήθεια τους.

Και βέβαια δεν εξέλειπαν οι βιασμοί γυναικών, ακόμη και εγκύων, ανήλικων κοριτσιών αλλά ακόμη και ανήλικων αγοριών.

Επίσης πολλοί Έλληνες πέθαναν στα τάγματα εργασίας καταπονημένοι από τις εξαντλητικές εργασίες. Έτσι με την εξόντωση του μισού πληθυσμού (353.000) και τον εκτοπισμό-ξεριζωμό του άλλου μισού, τον Αύγουστο του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά: «Επί τέλους τους ξεριζώσαμε».

Για πάνω από 70 χρόνια, η λέξη γενοκτονία ήταν σχεδόν απαγορευμένη προς χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας.

Οι Πόντιοι όμως δεν ξέχασαν ποτέ το δράμα των προγόνων τους.

Πάντα ερχόταν στο νου τους η εικόνα των γονιών και των παππούδων, που όταν ανέφεραν τη λέξη «πατρίδα», γέμιζαν τα μάτια τους δάκρυα.

Οργανώθηκαν και αντρώθηκαν κύρια μετά το 1980, και αποφάσισαν να κάνουν το χρέος τους.

Έτσι φτάσαμε στην καθιέρωση ημέρας μνήμης για τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας.

Η ιδέα και οι πρωτοβουλίες για την ψήφιση του σχετικού νόμου ανήκουν στον αείμνηστο(πέθανε το 2024) κοινωνιολόγο Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Με τον νόμο 2193 της 8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώνεται ως: Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα και τότε ξεκίνησε η 2η και πιο βίαιη φάση του σχεδίου αφανισμού των Ελλήνων.

Τρεις ήταν οι κύριοι παράγοντες που συνήργησαν στην γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Πρώτος παράγοντας οι Γερμανοί καθοδηγητές των Νεότουρκων και του Κεμάλ όπως προαναφέρθηκε. Δεύτερος παράγοντας οι Σοβιετικοί που στήριξαν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά τον Κεμάλ, επονομάζοντας μάλιστα το κίνημά του «εθνικοαπελευθερωτικό».

Αλήθεια από ποιόν;

Και τρίτος παράγοντας οι Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικανοί που αρχικά ήταν σύμμαχοι της Ελλάδας και στη συνέχεια την εγκατέλειψαν αβοήθητη.

Οι Σοβιετικοί στήριξαν τον Κεμάλ και για έναν άλλο λόγο.

Όταν ξεκίνησαν την επανάστασή τους, η Ελλάδα είχε αποστείλει μια σημαντική στρατιωτική δύναμη για να στηρίξει το καθεστώς του Τσάρου.

Αυτό δεν το ξέχασαν και δεν το συγχώρησαν ποτέ.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως οι Τούρκοι σκεπτόμενοι ύπουλα και θέλοντας, να διαστρεβλώσουν όπως πάντοτε την αλήθεια των θηριωδών πραξεών τους έχουν καθιερώσει την ίδια ημερομηνία έχουν ως μια γιορτή της νεολαίας αλλά και του ξεριζωμού των Ελλήνων.

Μάλιστα στα περίχωρα της Σαμψούντας έχουν ιδρύσει χωριό που φέρει την ονομασία 19 Μαίου.
Γι αυτό θα πρέπει οι Έλληνες να είναι προσεκτικοί και να μην πέφτουν σε παγίδες, όπως συνέβη στο παρελθόν με τα εξής θλιβερά περιστατικά:

1. Συμμετείχε και τραγούδησε στην γραμμή του Αττίλα στην Κύπρο στις 19 Μαίου 1997 ο τραγουδιστής Σάκης Ρουβάς. (Εκ των υστέρων ζήτησε συγνώμη)

2. Επελέγει να σταλεί η κρατική ορχήστρα Αθηνών στη γιορτή της τουρκικής νεολαίας την ημερομηνία αυτή το 1998. (Τα μέλη της αρνήθηκαν να πάνε και ο υπουργός πολιτισμού Ευαγ. Βενιζέλος αναγκάστηκε να αναστείλει την αποστολή).

3. Το 1998 ο τότε υπουργός εξωτερικών Γ.Α. Παπανδρέου κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του σφαγέα των Ποντίων Μουσταφά Κεμάλ.

4. Στις 19 Μαίου 2000 προσγειώθηκαν τουρκικά αεροπλάνα στην Άγχίαλο ενώ αποβιβάστηκαν τουρκικά στρατεύματα στην Πελοπόννησο στα πλαίσια άσκησης Ελλάδας-Τουρκίας.

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού σε επίπεδο κρατών έχει αναγνωριστεί μόνο από την Κύπρο, ενώ η Αρμενική έχει αναγνωριστεί σε πάνω από 70.

Έχει αναγνωριστεί όμως από τις πολιτείες της Ν.Υόρκης, του Νιού Τζέρσεϊ και της Κολούμπια το 2002, της Γεωργίας και της Πενσυλβάνια το 2004, του Κλίβελαντ το 2005 και της Μασαχουσέτης το 2006.

106 χρόνια, από τη δεύτερη και πιο πολύνεκρη φάση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου - Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας

Lethal Nationalism: Genocide of the Greeks 1913-1923.

Διαβάστε Επίσης:

19 Μαΐου 1919: Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας

«SS Bandırma»: Το πλοίο που όργωνε τις ελληνικές θάλασσες αποβίβασε τον Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, στις 19 Μαΐου 1919
Η ιστορία του σκαριού που κατέληξε να γίνει ρέπλικα και φωτογραφία σε βρεφικά φορμάκια, ως ενθύμιο του τουρκικού «αγώνα για ανεξαρτησία»

Μαρτυρία Γεωργίου Γρηγοριάδη: «Οι Τούρκοι έπεφταν επάνω μας όπως ο αητός ορμά στις κότες
Στα τέλη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, οι Ρώσοι έδιωχναν τους Τούρκους κι αυτοί ξεσπούσαν στους Έλληνες. Ανάμεσα όμως σε αυτούς που τους καταδίωκαν, υπήρχαν και κάποιοι που αψήφησαν τις εντολές εκκαθάρισης και βοηθούσαν

Διαβάστε Επίσης:

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων στο Μπαμπαλιό από τον Δήμο Αμφιλοχίας και τον Σύλλογο Ποντίων Μπαμπαλιού «Αξέχαστες Πατρίδες».

Άγιος Κωνσταντίνος Αγρινίου: Σε κλίμα συγκίνησης το μνημόσυνο για τα θύματα της Ποντιακής Γενοκτονίας

24η Απριλίου το 1915 - Ημέρα Μνήμης της Αρμενικής Γενοκτονίας - το Αρμενικό Ολοκαύτωμα, αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας!

🕯️110 χρόνια, από τότε που συνελήφθη, μαρτύρησε και δολοφονήθηκε στα χέρια των Νεότουρκων Οθωμανών, η ηγεσία της αρμενικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη και μαζί της απαγχονίστηκαν εκατοντάδες Αρμένιοι της Πόλης✝️

🕯️110  χρόνια από την έναρξη μιας συστηματικής,  απάνθρωπης, εγκληματικής και θηριώδους γενοκτονίας✝️🕯️

Συνέβη κατά τη διάρκεια και λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχής γενομένης σαν σήμερα, στις  24 Απριλίου το 1915 έως το 1923, όπου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την ηγεσία των Νεότουρκων εξοντώθηκαν κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά περίπου 1,5 εκατομ.Αρμένιοι.

Αναγνωρίζεται ως μία από τις πρώτες συστηματικές γενοκτονίες του 20ού αιώνα, με εκτιμώμενο αριθμό θυμάτων από 600.000 έως 1,5 εκατομμύριο Αρμένιους.

Οι Αρμένιοι, ένας χριστιανικός λαός με μακραίωνη ιστορία στην περιοχή της Ανατολικής Μικράς Ασίας, ζούσαν για αιώνες εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Παρά την περιορισμένη αυτονομία που απολάμβαναν ως «μιλέτ» (θρησκευτική κοινότητα), αντιμετώπιζαν διακρίσεις και περιοδικές διώξεις.

Τον 19ο αιώνα, η άνοδος του εθνικισμού στην αυτοκρατορία, σε συνδυασμό με την παρακμή της οθωμανικής εξουσίας, οδήγησε σε εντάσεις.

Οι Αρμένιοι ζητούσαν μεταρρυθμίσεις για ίσα δικαιώματα, κάτι που θεωρήθηκε απειλή από την οθωμανική ηγεσία.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε με την άνοδο των Νεότουρκων (Επιτροπή Ένωσης και Προόδου) το 1908, οι οποίοι προώθησαν έναν επιθετικό τουρκικό εθνικισμό.

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1918) έδωσε την ευκαιρία για την εφαρμογή ενός σχεδίου εξόντωσης των Αρμενίων, με το πρόσχημα ότι αποτελούσαν εσωτερική απειλή και συνεργάζονταν με τους Ρώσους, εχθρούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η έναρξη: 24 Απριλίου 1915
Η 24η Απριλίου 1915 θεωρείται συμβολικά η αρχή της γενοκτονίας.

Την ημέρα αυτή, οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν στην Κωνσταντινούπολη περίπου 250 εξέχοντες Αρμένιους διανοούμενους, πολιτικούς, καλλιτέχνες και ηγέτες της κοινότητας.

Οι περισσότεροι εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν, αποκεφαλίζοντας την ηγεσία του αρμενικού λαού.

Αυτή η ημερομηνία τιμάται σήμερα ως Ημέρα Μνήμης της Αρμενικής Γενοκτονίας.

Η εξέλιξη της γενοκτονίας
Η γενοκτονία υλοποιήθηκε με συστηματικό τρόπο και περιλάμβανε:Μαζικές συλλήψεις και εκτελέσεις: Άνδρες, ιδιαίτερα όσοι θεωρούνταν ικανοί να αντισταθούν, εκτελούνταν μαζικά ή στέλνονταν σε στρατόπεδα εργασίας, όπου πέθαιναν από εξάντληση.

Πορείες θανάτου: Εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιοι, κυρίως γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι, εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους με διαταγές «μετεγκατάστασης» προς την έρημο της Συρίας (κυρίως στην Ντέιρ εζ-Ζορ). 

Κατά τη διάρκεια αυτών των εξαντλητικών πορειών, οι εκτοπισμένοι πέθαιναν από πείνα, δίψα, κακοποίηση ή επιθέσεις από παραστρατιωτικές ομάδες και ντόπιους.

Λεηλασίες και καταστροφή πολιτισμού

Αρμενικές εκκλησίες, σχολεία, και πολιτιστικά μνημεία καταστράφηκαν ή λεηλατήθηκαν.

Η περιουσία των Αρμενίων δημεύθηκε, ενώ πολλοί Τούρκοι και Κούρδοι επωφελήθηκαν από την αναδιανομή της.

Αναγκαστικός εξισλαμισμός

Πολλές γυναίκες και παιδιά εξαναγκάστηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ για να επιβιώσουν, χάνοντας την ταυτότητά τους.

Οι διώξεις δεν περιορίστηκαν μόνο στους Αρμένιους. Παρόμοιες πολιτικές εφαρμόστηκαν και σε άλλες χριστιανικές μειονότητες, όπως οι Έλληνες και οι Ασσύριοι.

Αριθμός θυμάτων
Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων παραμένει αντικείμενο ιστορικής έρευνας.

Οι περισσότεροι ιστορικοί εκτιμούν ότι 1 έως 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι έχασαν τη ζωή τους.

Πριν από το 1915, ο αρμενικός πληθυσμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπολογιζόταν σε περίπου 2 εκατομμύρια.

Μετά το 1923, ελάχιστοι παρέμειναν στην Τουρκία, με τους επιζώντες να διασκορπίζονται σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας τη σύγχρονη αρμενική διασπορά.

Διεθνής αναγνώριση
Η Γενοκτονία των Αρμενίων αναγνωρίζεται επίσημα από περισσότερες από 30 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ (2021), της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ρωσίας, του Καναδά και της Ελλάδας.

Η Τουρκία, διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αρνείται τη χρήση του όρου  «γενοκτονία», 
υποστηρίζοντας ότι οι θάνατοι ήταν αποτέλεσμα πολεμικών συνθηκών και αμοιβαίων συγκρούσεων.

Αυτή η άρνηση παραμένει σημείο έντασης στις διεθνείς σχέσεις και στην εσωτερική πολιτική της Τουρκίας.

Μαρτυρίες και αποδείξεις
Υπάρχουν εκτενείς αποδείξεις για τη γενοκτονία, όπως:

Μαρτυρίες επιζώντων: Χιλιάδες Αρμένιοι κατέγραψαν τις εμπειρίες τους σε απομνημονεύματα και συνεντεύξεις.

Αναφορές ξένων διπλωματών

Διπλωμάτες από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία (σύμμαχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), και άλλες χώρες κατέγραψαν τις φρικαλεότητες.

Φωτογραφίες και έγγραφα

Φωτογραφίες από ιεραπόστολους και δημοσιογράφους, καθώς και οθωμανικά αρχεία, τεκμηριώνουν τη συστηματική φύση των διώξεων.

Διεθνής αντίδραση της εποχής

Ηγετικές προσωπικότητες, όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Γούντροου Γουίλσον, καταδίκασαν τις πράξεις.

Σύγχρονη σημασία
Η Γενοκτονία των Αρμενίων παραμένει ένα ζήτημα ιστορικής μνήμης και δικαιοσύνης.

Για την αρμενική διασπορά, η αναγνώριση αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας και του αγώνα για αποκατάσταση.

Επιπλέον, η γενοκτονία έχει μελετηθεί ως πρόδρομος άλλων γενοκτονιών του 20ού αιώνα, όπως το Ολοκαύτωμα, λόγω της συστηματικής της φύσης.

Στην Ελλάδα, η γενοκτονία έχει ιδιαίτερη απήχηση λόγω των κοινών εμπειριών των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, που υπέστησαν παρόμοιες διώξεις.

Η Ελλάδα αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1996.

Πολιτιστικές επιπτώσεις
Η γενοκτονία επηρέασε βαθιά την αρμενική κουλτούρα.

Πολλοί Αρμένιοι της διασποράς διατήρησαν τη γλώσσα, τη θρησκεία και τις παραδόσεις τους, ενώ καλλιτέχνες, όπως ο σκηνοθέτης Ατόμ Εγκογιάν και ο συνθέτης Αράμ Χατσατουριάν, έχουν εμπνευστεί από αυτήν...

Απόηχος της Γενοκτονίας - Η γέννηση της Αρμενικής Διασποράς
Πάνω από 1,5 εκατομμύρια Αρμένιοι, δηλαδή το 80% του Αρμενικού πληθυσμού της Δυτικής Αρμενίας, χάθηκε στην πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα…
Ένας μικρός, σχετικά, αριθμός επιζώντων βρήκε καταφύγιο στις γειτονικές χώρες -μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα - συγκροτώντας σταδιακά τη μεγάλη Αρμενική Διασπορά.

Στις επαρχίες της Δυτικής Αρμενίας, που εντάσσονται στο νεοσυσταθέν Τουρκικό κράτος, μόνον τα ερείπια της πλούσιας αρμενικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς θυμίζουν πλέον την τρισχιλιετή παρουσία των γηγενών Αρμενίων…

https://ancg.gr/genoktonia-ton-armenion/

====================================

Διαβάστε παρακάτω τη: 

Δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αρμενίας για την 110η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων

24 Απριλίου 2025


"Σήμερα, στην 110η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αποτίουμε φόρο τιμής και τιμούμε τη μνήμη του 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων που μαρτύρησαν ως αποτέλεσμα της γενοκτονίας.

Κατά την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ένα σημαντικό μέρος του Αρμενικού λαού, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων, εξοντώθηκε με βάση την εθνοτική του σχέση, οι υλικές περιουσίες τους ιδιοποιήθηκαν και σημαντικό μέρος της πλούσιας ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς τους που εκτείνεται σε χιλιετίες καταστράφηκε.

Ήταν επίσης η συνειδητοποίηση της επιταγής για την πρόληψη εγκλημάτων όπως η Γενοκτονία των Αρμενίων που οδήγησε στην ανάγκη νομικού ορισμού του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία εκδηλώθηκε με την έγκριση της Σύμβασης του ΟΗΕ του 1948 για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.

Ωστόσο, η Μεγάλη Γενοκτονία, δυστυχώς, όχι μόνο δεν παρέμεινε το τελευταίο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας του 20ου αιώνα, αλλά συνεχίζουμε να γινόμαστε μάρτυρες νέων μαζικών εγκλημάτων που βασίζονται στο μίσος, τη φυλετική και την εθνική μισαλλοδοξία και στον 21ο αιώνα.

Η Αρμενία συνεχίζει να συμμετέχει ενεργά σε πρωτοβουλίες που στοχεύουν στον έγκαιρο εντοπισμό τάσεων τέτοιων εγκλημάτων, την ταχεία ανταπόκριση σε αυτά, την πρόληψη και την εξάλειψη αυτών των εγκλημάτων.

Το 2015, με τις προσπάθειες της Αρμενίας, η 9η Δεκεμβρίου συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των διεθνών ημερών του ΟΗΕ ως η Διεθνής Ημέρα Μνήμης και Αξιοπρέπειας των Θυμάτων του Εγκλήματος της Γενοκτονίας και της Πρόληψης αυτού του Εγκλήματος.

Σε συνέχεια των ψηφισμάτων που εγκρίθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, το 2024. Επίσης, τον Απρίλιο, η Θέση σύνοδος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ενέκρινε με συναίνεση το ψήφισμα. «Πρόληψη της Γενοκτονίας» που υπέβαλε η Αρμενία.

Όλες αυτές οι προσπάθειες στοχεύουν στο να μετατραπεί το «ποτέ ξανά» από σύνθημα σε πραγματικότητα.

Η Δημοκρατία της Αρμενίας θυμάται σήμερα το παρελθόν και ατενίζει το μέλλον, προσπαθώντας να οικοδομήσει ένα περιβάλλον για τις μελλοντικές γενιές απαλλαγμένο από διακρίσεις και βία, βασισμένο στις αξίες της ανεκτικότητας, του σεβασμού, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ειρήνης."

Πηγή:

Σαν σήμερα στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 ο Νικόλαος Καπετανίδης, ο μάρτυρας της ποντιακής δημοσιογραφίας - καταδικάστηκε σε θάνατο κι εκτελέστηκε δια απαγχονισμού μαζί με άλλους 68 ελληνοπόντιους στην Αμάσεια, απο τους Τούρκους του Τοπάλ Οσμάν Τα τελευταία του λόγια στην αγχόνη ήταν: «Ζήτω η Ελλάς!»

Μαχητικός δημοσιογράφος και εκδότης της ελληνικής εφημερίδας του Πόντου «Εποχή», που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους για τις πατριωτικές του ιδέες.

Νικόλαος Καπετανίδης (1889 – 1921)

Ο Νικόλαος Καπετανίδης υπήρξε μαχητικός δημοσιογράφος και εκδότης της ελληνικής εφημερίδας του Πόντου «Εποχή».

Γεννήθηκε το 1889 στη Ριζούντα του Πόντου, τότε περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Τουρκία).

Φοίτησε στο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά του ποντιακού ελληνισμού και μετά τη αποφοίτησή τους εργάστηκε για λίγο ως δάσκαλος και κατόπιν ως δημοσιογράφος στο περιοδικό «Επιθεώρηση», που εξέδιδε ο Φίλων Κτενίδης.

Η έκδοση της εφημερίδας «Εποχή»

Το 1918 ξεκίνησε τη δική του εκδοτική προσπάθεια με την εφημερίδα «Εποχή».

Μέσα από τις στήλες της εφημερίδας του αποκάλυπτε τις τουρκικές διώξεις και τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων.

Υπήρξε υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, και μαζί με άλλους επιφανείς Πόντιους της εποχής, αποτέλεσε την πνευματική ηγεσία του Πόντου, η οποία αγωνίστηκε για την προστασία του ελληνικού στοιχείου.

Η πνευματική δραστηριότητά του δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά συμμετείχε και στο γλωσσικό ζήτημα ως υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση.

Επίσης υποστήριζε ότι η εκπαίδευση δεν πρέπει να ελέγχεται από τις θρησκευτικές αρχές.

Άγαλμα του Νικόλαου Καπετανίδη στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη

Στις 20 Μαρτίου 2020 συναντήθηκε με τον σφαγέα των Αρμενίων και Ελλήνων του Πόντου, Τοπάλ Οσμάν (1883-1923).

 «Γιατί γράφεις εναντίον μου στην εφημερίδα σου» 

του είπε.

«Εγώ αγαπάω τους Έλληνες και υπολήπτομαι αυτούς που κάθονται ήσυχα, αλλά δεν συγχωρώ αυτούς που δεν είναι πιστοί στην πατρίδα μου. Μην γράφεις ψέματα, γράφε την αλήθεια».

Παρά την απειλή του Τοπάλ Οσμάν, ο Καπετανίδης συνέχισε να γράφει για τα δεινά των Ελλήνων του Πόντου.

«Ζήτω η Ελλάς!»

Το τελευταίο φύλλο της «Εποχής» κυκλοφόρησε στις

5 Μαρτίου 1921.

Πέντε ημέρες αργότερα συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του «Δικαστηρίου της Ανεξαρτησίας» με την κατηγορία ότι βρέθηκε στο σπίτι του ένα γράμμα του εμπόρου Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη (1856-1930) που αναφερόταν στη δημιουργία ανεξάρτητου Ποντιακού Κράτους.

«Όχι κύριε πρόεδρε. Εγώ θέλω την ένωση του Πόντου με την Ελλάδα» τόνισε εμφατικά και θαρραλέα κατά τη διάρκεια της δίκης του.

Ο Νικόλαος Καπετανίδης καταδικάστηκε σε θάνατο κι εκτελέστηκε δια απαγχονισμού μαζί με άλλους 68 ελληνοπόντιους στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 στην Αμάσεια.

Τα τελευταία του λόγια στην αγχόνη ήταν: «Ζήτω η Ελλάς!»

Ο αδελφός του Κώστας Καπετανίδης κατάφερε να διασώσει το πλήρες αρχείο της εφημερίδας «Εποχή», που αποτελεί μία μοναδική ιστορική πηγή για τα τελευταία χρόνια του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στις 7 Μαΐου 2017 έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του στο Μαρούσι (στη συμβολή των οδών Διονύσου, Σκρα και Μπραχαμίου), που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γκάγκικ Αλτουμιάν.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2021 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του στο χώρο του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη.

Το άγαλμα, που φτάνει τα έξι μέτρα, φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γιώργος Κικώτης.

Στις 2 Μαρτίου 2022, με πρωτοβουλία της κοινοβουλευτικής επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), αποφασίστηκε η 21η Σεπτεμβρίου να ανακηρυχτεί Ημέρα Μνήμης του Νικόλαου Καπετανίδη.

Πηγή:SanSimera.gr

https://www.sansimera.gr/biographies/2868

Σαν σήμερα, 27 Αυγούστου 1922, ξεκίνησε η καταστροφή της Σμύρνης...Οι Τούρκοι κατακρεουργούν τον Χρυσόστομο, Μητροπολίτη της Σμύρνης...Μια από τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας έχει μόλις, αρχίσει, να γράφεται..

Ο μαρτυρικός θάνατος του Μητροπολίτη Σμύρνης, Χρυσοστόμου. Τον τύφλωσαν, τον έσυραν από τα γένια στον τουρκομαχαλά, τον πετσόκοβαν κι εκείνος… τους ευλογούσε!

Αναδημοσιεύουμε από:

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Κορυφαία μορφή της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο τελευταίος Επίσκοπος Σμύρνης, της μιας από τις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως, Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης.
Ο μαρτυρικός του θάνατος από τον τουρκικό όχλο είναι άρρηκτα δεμένος με τις τελευταίες στιγμές της ελληνικής Σμύρνης και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. 

Αν και του προσφέρθηκαν πολλές ευκαιρίες να εγκαταλείψει τη Σμύρνη αυτός προτίμησε να μείνει και να συμμεριστεί την τύχη του ποιμνίου.

Το 1992 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος προχώρησε στην αγιοκατάταξη του Χρυσοστόμου και των ιεραρχών Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων και των κληρικών και λαϊκών, που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. 

Επίσης, όρισε να τιμάται η μνήμη του Χρυσοστόμου Σμύρνης και των «συν αυτώ Ιεραρχών» την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.



Η Ιερά Σύνοδος προχώρησε στην αγιοκατάταξη του Χρυσοστόμου

Ο Βενέζης για τον Σμύρνης Χρυσόστομο

Ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Ηλίας Βενέζης, ο οποίος έζησε τη λαίλαπα της Μικρασιατικής Καταστροφής, στο βιβλίο του «Μικρασία Χαίρε» γράφει για τον Σμύρνης Χρυσόστομο: 

«Η δράση του στον καιρό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στον καιρό των διωγμών των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, και στη διετία 1920-22 , τον είχε αναδείξει πρώτο στόχο. Αυτός ήταν ο ηγέτης, ο εθνάρχης, η ψυχή της Ελληνικής Μικρασίας».

Ο Βενέζης τονίζει ότι ο Χρυσόστομος με το βίο και το μαρτυρικό του τέλος «υπηρέτησε το Γένος και την Εκκλησία γράφοντας μια σελίδα χρυσή».

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922 (με το νέο ημερολόγιο, 27 Αυγούστου με το παλιό) ο Νουρεντίν Πασάς του απήγγειλε την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και τον παρέδωσε στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από το διοικητήριο της Σμύρνης.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η εξιστόρηση των γεγονότων από τον Τούρκο καθηγητή Βilge Umar που στηρίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη δολοφονία του Χρυσόστομου όπως αυτή του δήμιου Αli Αge , στον οποίο τον παρέδωσε ο Νουρεντίν. Σύμφωνα με τον Ουμάρ, ο Νουρεντίν επέλεξε να απαλλαγεί το συντομότερο από τον Χρυσόστομο, επειδή ήθελε να αποφύγει τη διαδικασία μιας δίκης που θα έδινε τη δυνατότητα σε ευρωπαϊκές χώρες να παρέμβουν για να αποτραπεί η καταδίκη του ιεράρχη.

Ο Γάλλος δημοσιογράφος και ιστορικός Rene Ρuaux, απεσταλμένος στη Σμύρνη της εφημερίδας «Le Τemps», στο βιβλίο του «Ο θάνατος της Σμύρνης» επιρρίπτει ευθύνη για το μαρτύριο του Χρυσόστομου στην τουρκική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Γράφει μεταξύ άλλων:

«Ο στρατηγός Νουρεντίν πασάς, όταν τον έφεραν μπροστά του, τον εξύβρισε με αισχρό τρόπο και τον κατηγόρησε για τη φιλελληνική του στάση και πρόσθεσε ότι η επόμενη ενέργειά του ήταν να τον παραδώσει στη λαϊκή κρίση. Ο Χρυσόστομος, λοιπόν, παραδόθηκε στο μανιασμένο μουσουλμανικό όχλο. Του ξερίζωσαν τη γενειάδα, τον μαχαίρωσαν, διαμέλισαν και έσυραν το σώμα του μέχρι την τουρκική συνοικία, όπου και τον πέταξαν στα σκυλιά…».

Ο Ρuaux καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εκτέλεση του Χρυσοστόμου ήταν προαποφασισμένη.

Ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη G. Ηorton στο βιβλίο του

 «Η κατάρα της Ασίας» γράφει για τον Χρυσόστομο:

«Πέθανε σαν μάρτυρας και αξίζει να του απονεμηθούν ύψιστες τιμές από την Ελληνική Εκκλησία και την Ελληνική Κυβέρνηση…»


“Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος εκρεουργήθη”, γράφει στις 2 Σεπτεμβρίου 1922 η εφημερίδα ¨Ελεύθερον Βήμα”

Συγκλονιστική περιγραφή της δολοφονίας από τον Τούρκο εκτελεστή

ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 60 χρόνων από την καταστροφή, σε έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, ο διαπρεπής ακαδημαϊκός Γ. Μυλωνάς, τελείωσε την ομιλία του με μία συγκλονιστική περιγραφή του μαρτυρίου και της θανατώσεως του Χρυσοστόμου.

«Κατά τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου 1922 μια ομάδα φοιτητών του Ιnternational College της Σμύρνης και εγώ βρεθήκαμε φυλακισμένοι σε απαίσιο υπόγειο, σ’ ένα από τα μπουντρούμια του Διοικητηρίου της Σμύρνης. 

Σ' αυτό ήταν ασφυκτικά στριμωγμένοι Έλληνες Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μάλλον άνθρωποι προωρισμένοι για θάνατο. Στις 5 το απόγευμα της τελευταίας ημέρας του θλιβερού Σεπτεμβρίου, ένας τουρκοκρής με διέταξε να τον ακολουθήσω στην αυλή. 

“Είσαι δάσκαλος;”, με ρωτά. “Αυτήν την τιμή είχα” του απαντώ. “Και οι άλλοι που ήσαν μαζί σου είναι φοιτητές;”. ”Ναι”, του λέγω. 

“Γρήγορα μάζεψέ τους και φέρε τους εδώ”. “Ελάτε μαζί μου έξω”, λέγω στους συντρόφους μου. “Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα μας. Εμπρός με θάρρος”. Ποια ήταν η έκπληξή μας όταν ακούσαμε τον Τουρκο-κρητικό να λέει: “Θα σας σώσω σήμερα, γιατί ελπίζω αυτό να με βοηθήσει να λησμονήσω μια τρομερή σκηνή που αντίκρυσαν τα μάτια μου, σκηνή στην οποία έλαβα μέρος”.
Και συνέχισε: 

“Παρακολούθησα το χάλασμα του Δεσπότη σας. Ήμουν μ’ εκείνους που τον τύφλωσαν, που του βγάζαν τα μάτια και αιμόφυρτο, τον έσυραν από τα γένια και τα μαλλιά στα σοκάκια του Τουρκομαχαλά, τον ξυλοκοπούσαν, τον έβριζαν και τον πετσόκοβαν. Από καιρού σε καιρό, όταν μπορούσε, ύψωνε κάπως το δεξί του χέρι και ευλογούσε τους διώκτες του. Κάποιος πατριώτης μου αναγνωρίζει τη χειρονομία της ευλογίας, μανιάζει, μανιάζει και με το τρομερό μαχαίρι του κόβει και τα δυο χέρια του Δεσπότη. Εκείνος σωριάστηκε στη ματωμένη γη με στεναγμό που φαινόταν ότι ήταν μάλλον στεναγμός ανακουφίσεως παρά πόνου. Τόσο τον λυπήθηκα τότε, που με δύο σφαίρες στο κεφάλι τον αποτελείωσα. Αυτή είναι η ιστορία μου. Τώρα που σας την είπα ελπίζω πως θα ησυχάσω. Γι’ αυτό σας χάρισα τη ζωή”. “Και πού τον έθαψαν;” ρώτησα με αγωνία. “Κανείς δεν ξέρει πού έριξαν το κομματιασμένο του κορμί”»
Με πληροφορίες από Εστία Νέας Σμύρνης

Διαβάστε επίσης:

Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης: ο δρόμος προς το μαρτύριο

Ο εκπαιδευτικός Νικόλαος Βικέτος μιλάει στην Pemptousia TV για τον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης και τον δρόμο που διέβη προς το μαρτύριο. Κορυφαία μορφή της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο τελευταίος Επίσκοπος Σμύρνης, της μιας από τις επτά Εκκλησίες της Αποκαλύψεως, Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης. Ο μαρτυρικός του θάνατος από τον τουρκικό όχλο είναι άρρηκτα δεμένος με τις τελευταίες στιγμές της ελληνικής Σμύρνης και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Αν και του προσφέρθηκαν πολλές ευκαιρίες να εγκαταλείψει τη Σμύρνη αυτός προτίμησε να μείνει και να συμμεριστεί την τύχη του ποιμνίου.

Πατήστε εδώ ή στην εικόνα για να δείτε την εκπομπή στην Pemptousia TV

Αναδημοσιεύουμε από:

Athensvoice.gr

A.V. Team
27.08.2024
Στις 27 Αυγούστου 1922 ξεκίνησε η καταστροφή της Σμύρνης...
Σαν σήμερα, στις 27 Αυγούστου 1922 οι Τούρκοι κατακρεουργούν το Χρυσόστομο, Μητροπολίτη της Σμύρνης. 

Έχουν μόλις μπει στην πόλη ξεκινώντας στις λεηλασίες, σφραγίζοντας το τέλος της, όπως και αυτό του ελληνισμού της Μικράς Ασίας.



Η Μεγάλη Ιδέα μετατρέπεται σε καταστροφή της Σμύρνης

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσµίου Πολέµου (1914-1918) η Οθωµανική Αυτοκρατορία επέλεξε να ταχθεί µε την πλευρά των Γερμανών και την Αυστροουγγαρία που θα ηττηθούν, κάτι που θα έχει ως συνέπεια το διαµελισµό και την κατάρρευση του σουλτανάτου.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ήταν μια προαποφασισμένη διάλυση, που απλώς περίμενε την αφορμή για να συμβεί.

Περίπου το 80% των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του «μεγάλου ασθενούς» μοιράζεται µεταξύ των νικητών.

Στο τραπέζι της µοιρασιάς παρακάθεται το καλοκαίρι του 1920 και ο Έλληνας πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, ευρισκόμενος μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία.

Να αναστήσει τη Μεγάλη Ελλάδα.

Με τη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία σφράγισε το τέλος του μεγάλου πολέμου και έβαλε ταφόπλακα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελλάδα αποκτά νησιά του Αιγαίου, την Ανατολική Θράκη µέχρι τα πρόθυρα της Κωνσταντινούπολης και τη δυνατότητα άσκησης κυριαρχικών δικαιωµάτων στην περιοχή της Σµύρνης που τίθεται υπό ελληνική διοίκηση, προβλέποντας ότι μετά από πέντε χρόνια θα διεξαγόταν δηµοψήφισµα για το εάν ο τοπικός πληθυσµός επιθυµούσε να ενσωµατωθεί στην επικράτειά µας.

Από τον Μάιο του 1919 έχει αποβιβαστεί στη Σµύρνη μια µεραρχία του Ελληνικού Στρατού µε σκοπό την προστασία των χριστιανών της περιοχής.

Η Βουλή ανακηρύσσει τον Βενιζέλο 

«άξιον της Ελλάδος ευεργέτην και σωτήρα της πατρίδος»

Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας είναι ενθουσιασμένοι και ο Βενιζέλος επιστρέφει στην Αθήνα θριαµβευτής, θεωρώντας ότι έχει κάνει πραγματικότητα το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας.

«Σας φέρνω την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» είχε πει τότε, εννοώντας το Αιγαίο, το Ιόνιο, τη Μεσόγειο, τον Εύξεινο Πόντο και την Προποντίδα. 

Η Βουλή τον ανακηρύσσει «άξιον της Ελλάδος ευεργέτην και σωτήρα της πατρίδος».

Τότε ήταν που ο Βενιζέλος έκανε το μεγαλύτερο λάθος της πολιτικής του ζωής, ένα λάθος μοιραίο για τον Ελληνισμό: Προκηρύσσει πρόωρες εκλογές για τον Οκτώβριο του 1920 θεωρώντας ότι θα τις κερδίσει διά περιπάτου.

Τις χάνει, όμως, και όχι απλώς τις χάνει, αλλά τις κερδίζει ο μέχρι πρότινος έκπτωτος και γερμανόφιλος βασιλιάς Κωνσταντίνος Α’. Στις εκλογές που διεξάγονται την 1η Νοεµβρίου το Κόµµα Φιλελευθέρων θα λάβει το 50,31% των ψήφων έναντι 49,36% της Ηνωµένης Αντιπολιτεύσεως υπό τον ∆ηµήτριο Γούναρη, που έχει συνασπίσει όλα τα άλλα κόµµατα.

Λόγω του εκλογικού συστήµατος όµως,

οι αντιβενιζελικοί θα κερδίσουν 256 έδρες έναντι 110 των αντιπάλων τους.

Ο Βενιζέλος δεν θα καταφέρει να εκλεγεί ούτε καν βουλευτής.

Αυτοεξορίζεται στο Παρίσι και μόλις τέσσερις µήνες µετά τη Συνθήκη των Σεβρών το πολιτικό τοπίο έχει αλλάξει εντελώς. 

Όπως και η αντιµετώπισή µας από τις Μεγάλες ∆υνάµεις.

Η μεγάλη ανατροπή

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος είναι ανεπιθύµητος για τους συµµάχους, οι οποίοι πλέον έχουν αμφιβολίες για τα όσα έδωσαν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών. Τον ίδιο καιρό στην Τουρκία το εθνικιστικό κίνηµα υπό τον Κεµάλ Ατατούρκ συνεχώς γιγαντώνεται.

Ζητά αναθεώρηση της Συνθήκης και αποκτά ερείσµατα στις Μεγάλες ∆υνάµεις.

Η νέα κυβέρνηση και το Παλάτι είχαν πλέον απέναντί τους όχι µόνο τον Ατατούρκ αλλά και τους συµµάχους.

Και όµως αποφασίζουν να εκστρατεύσουν στα βάθη της Ανατολίας.

Ο ελληνικός στρατός βγαίνει από την πόλη της Σµύρνης και αρχίζει να καταδιώκει τους Τούρκους.

Οι νίκες είναι σαρωτικές.

Το Μάρτιο του 1921 καταλαµβάνεται το Αφιόν Καραχισάρ, ενώ τον Ιούνιο οι Νεότουρκοι κινδυνεύουν να κυκλωθούν από τον Ελληνικό Στρατό στο Εσκί Σεχίρ.

Το εκστρατευτικό σώµα των 120.000 στρατιωτών υπό τον στρατηγό Αναστάσιο Παπούλα παίρνει εντολή να συνεχίσει διασχίζοντας την Αλµυρά Έρηµο.

Τον Αύγουστο του 1921 διεξάγεται μεγάλη µάχη στον Σαγγάριο ποταµό.

Την ελληνική προέλαση ακολουθεί µια µακρά περίοδος αδράνειας και από τις δύο πλευρές.

Ο ανεφοδιασµός σε τρόφιµα και πυροµαχικά γίνεται όλο και πιο προβληµατικός, ενώ οι άνδρες έχουν εξαντληθεί.

Ο Ατατούρκ συνεχίζει τη στρατολόγηση νέων δυνάµεων, ενώ προβαίνει σε µυστική συµφωνία µε τη Σοβιετική Ενωση προκειµένου να του παραχωρήσουν πολύτιµο εξοπλισµό, µε αντάλλαγµα τον έλεγχο περιοχών στα σύνορα µε την Τουρκία.

Η τουρκική αντεπίθεση θα ξεκινήσει έναν χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1922. Μέσα σε λίγες εβδοµάδες ο εξασθενηµένος Ελληνικός Στρατός έχει υπό τον έλεγχό του πλέον µόνο τη Σµύρνη. 

Ο Κεμάλ είναι αποφασισμένος να πετάξει τους Έλληνες στη θάλασσα.

Η κυβέρνηση των Αθηνών διατάσσει την εκκένωση της Μικράς Ασίας. 

Τα τελευταία στρατεύµατα του Ελληνικού Στρατού θα εγκαταλείψουν τα παράλια και τρεις ηµέρες αργότερα, οι πρώτοι οπλισµένοι Τούρκοι µπαίνουν στη Σµύρνη και αρχίζουν να σφάζουν χιλιάδες Έλληνες Μικρασιάτες, καίγοντας εκ θεμελίων την πόλη.

Τα τελευταία ελληνικά τμήματα εγκαταλείπουν τη Σμύρνη.

Στις 27 Αυγούστου 1922, στις 11 π.μ. εμπροσθοφυλακή του τουρκικού ιππικού εισέρχεται στην πόλη, ενώ τις βραδυνές ώρες φτάνει και μία μεραρχία πεζικού.

Οι Τούρκοι πυρπολούν την πόλη και προβαίνουν σε σφαγές του ελληνικού πληθυσμού της.

Μεταξύ των σφαγιασθέντων είναι και ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος.

Η πυρκαγιά θα συνεχιστεί έως τις 3 Σεπτεμβρίου, μεταβάλλοντας την πόλη σε σωρό ερειπίων.


Μαρτυρίες από την καταστροφή της Σμύρνης

Οι εκθέσεις και οι περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων - μεταξύ αυτών και του Τζορτζ Χόρτον, γενικού προξένου των ΗΠΑ στη Σμύρνη- για την πυρπόληση και τις σφαγές που έλαβαν χώρα στη μαρτυρική πόλη εκείνες τις αποφράδες ημέρες είναι απολύτως ενδεικτικές:

«Μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της αρμενικής συνοικίας, οι Τούρκοι στρατιώτες έβαλαν φωτιά ταυτόχρονα σε πολλά σπίτια. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, διάλεξαν την ώρα που φυσούσε δυνατός άνεμος σε κατεύθυνση αντίθετη από τη μουσουλμανική συνοικία».

«Έβλεπα καθαρά τους Τούρκους να κουβαλούν τους τενεκέδες με το πετρέλαιο μέσα στα σπίτια, από τα οποία ξεπετάγονταν φλόγες αμέσως κατόπιν. Δεν υπήρχε ούτε ένας Αρμένιος, και τα μόνα άτομα που κυκλοφορούσαν ήταν Τούρκοι στρατιώτες του τακτικού στρατού με κομψές στολές».

«είχαν σχεδόν εντελώς καταστραφεί. Μόνον οι εβραϊκές και οι τουρκικές συνοικίες απέμεναν… Με φρικιαστική ακρίβεια, η φωτιά εξέφραζε συμβολικά το ξερίζωμα και την καταστροφή της ελληνικής και της αρμενικής Σμύρνης. Η ελληνική Σμύρνη είχε πεθάνει…».

«Οι πιο φανατικοί από τους Τούρκους, ύστερα από ελεύθερο πλιάτσικο τριών ημερών, πυρπόλησαν την πόλη με την ελπίδα να διώξουν το μη μουσουλμανικό και μη εβραϊκό στοιχείο».

«Είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς τον αριθμό των νεκρών με ακρίβεια. Σύμφωνα με τον Edward Hale Bierstadt, ο οποίος ήταν επικεφαλής της Επιτροπής Άμεσης Βοήθειας των ΗΠΑ, περίπου 100.000 είχαν σκοτωθεί, ενώ 160.000 εξορίστηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας…».

«Το πρακτορείο Reuters μεταδίδει: Από τις περιγραφές που έχουμε, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί ακριβής αριθμός θυμάτων, αλλά υπάρχει φόβος ότι οπωσδήποτε υπερβαίνουν τις εκατό χιλιάδες».

Σαν σήμερα στις 24 Απριλίου το 1915, πριν 109 χρόνια ξεκινά - Η γενοκτονία των Αρμενίων-Πρόκειται για την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα, και τη συστηματική εξόντωση 1.500.000 εκατομ. ανθρώπων από τις Οθωμανικές αρχές στην τριετία 1915-1918.

109 χρόνια πριν

Σαν σήμερα - Η γενοκτονία των Αρμενίων-

Πρόκειται για την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα, και τη συστηματική εξόντωση 1.500.000 εκατομ. ανθρώπων από τις Οθωμανικές αρχές στην τριετία 1915-1918.

Φέτος συμπληρώνονται 109 χρόνια από το #ArmenianGenocide όπου 1,5 εκατομμύρια Αρμένιοι, (μαζί με Έλληνες & Ασσύριους) σκοτώθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η δειλή τουρκική κυβέρνηση εξακολουθεί να αρνείται να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων μέχρι σήμερα.

100 χρόνια μετά το 2015: Η Γερμανία αναγνωρίζει, οι ΗΠΑ αποφεύγουν, η Τουρκία απορρίπτει τη γενοκτονία των Αρμενίων.
Η Γερμανία αναγνώρισε  τους διωγμούς του 1915 ως γενοκτονία, όμως από την πλευρά του ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ρητά: «Οι πρόγονοί μας δεν έκαναν διωγμούς».
Διαφορετικά μηνύματα για τη γενοκτονία των Αρμενίων στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έστειλαν η Γερμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία, εν μέσω εκδηλώσεων μνήμης για τα θύματα των σφαγών με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από την τραγωδία.
Το Βερολίνο, δια στόματος του προέδρου Γιοαχίμ Γκάουχ, προέβη για πρώτη φορά στην αναγνώριση των μαζικών σφαγών του 1915 ως «γενοκτονία», με τον κ. Γκάουχ να αναγνωρίζει και τη «συνυπευθυνότητα» της Γερμανίας στο έγκλημα.
«Στην περίπτωση αυτή, εμείς οι Γερμανοί θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν» είπε, κάνοντας λόγο για «μια συνυπευθυνότητα ή ακόμη, ενδεχομένως και συνενοχή [της Γερμανίας] στη γενοκτονία των Αρμενίων».
Πολύ διαφορετική ήταν η τοποθέτηση του τούρκου προέδρου Ρεντζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος αμφισβήτησε την ακρίβεια των εκτιμήσεων για τον αριθμό των θυμάτων και υπογράμμισε πως οι πρόγονοι των σημερινών Τούρκων δεν έχουν διαπράξει καμία γενοκτονία.
Οι ισχυρισμοί των Αρμενίων για τα γεγονότα του 1915, και ειδικά οι αριθμοί που παρουσιάζονται, δεν έχουν καμία βάση ή στήριγμα […] Είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε τα στρατιωτικά αρχεία μας. Δεν φοβόμαστε, δεν ανησυχούμε, οι πρόγονοί μας δεν έκαναν διωγμούς»,είπε.

Σε δικό του μήνυμα, ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα διαμήνυσε πως η Ουάσιγκτον στέκεται στο πλευρό του αρμενικού λαού, όμως απέφυγε – όπως άλλωστε αναμενόταν – να χρησιμοποιήσει τον πολιτικά φορτισμένο όρο «γενοκτονία».
«Ορκιζόμαστε πως αυτοί που υπέφεραν δεν θα ξεχαστούν», δήλωσε.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2015 η Εκκλησία της Αρμενίας προχώρησε στην αγιοποίηση του 1,5 εκατομ.

θυμάτων των διωγμών και των σφαγών.

Η γεωγραφία της χριστιανικής γενοκτονίας: Ο χριστιανικός αρμενικός πληθυσμός της Εγγύς Ανατολής το 1900 και το 2000.

Χριστιανοί ορφανά που επέζησαν από τη Γενοκτονία των Αρμενίων ζητώντας αναγνώριση στους δρόμους της Νέας Υόρκης το 1918.
Πάνω από 100 χρόνια αργότερα, οι χριστιανοί Αρμένιοι συνεχίζουν να αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη και τη διατήρηση του Χριστιανισμού. 

24 Απριλίου – Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων

24 Απριλίου, 2024
Θεσσαλονίκη, 24/ 04/ 2024
Αρ.Πρ.: 12177
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: “Μήνυμα Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος για την Γενοκτονία των Αρμενίων.”

Η Βουλή των Ελλήνων στις 26 Απριλίου 1996, καθιέρωσε την 24η Απριλίου, ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Για τους Αρμένιους και για τους Έλληνες προσφυγικής καταγωγής, είναι η μέρα που η κυβέρνηση των Νεότουρκων έθεσε σε εφαρμογή ένα άρτια μελετημένο σχέδιο. Περίπου 1,5 εκατ. εξοντώθηκαν με πρωτοφανή βαρβαρότητα, ενώ όσοι επέζησαν, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να διασκορπιστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η συγκεκριμένη ημερομηνία επιλέχθηκε, διότι το 1915 η ηγεσία της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι της πόλης απαγχονίστηκαν.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος σταθερά και αταλάντευτα στέκεται αλληλέγγυα στο πλευρό των Αρμενίων και συμπαρίσταται στο δίκαιο αγώνα τους. Ένας αγώνας που είναι και δικός μας. Είναι αγώνας ολόκληρης της ανθρωπότητας ενάντια στη βαρβαρότητα και το φασισμό. Είναι αγώνας για την ιστορική μνήμη και την ηθική δικαίωση των εκατοντάδων χιλιάδων γενοκτονηθέντων. Είναι αγώνας για την αλήθεια, την αξιοπρέπεια, τη ζωή. Για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τον εφιάλτη μιας ακόμη Γενοκτονίας.
Η Ομοσπονδία μας χαιρετίζει τη φετινή επέτειο και επαναδιατυπώνει τη δέσμευσή της για κοινή δράση με Αρμενίους και Ασσυρίους στη διεκδίκηση της Διεθνούς Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των χριστιανικών λαών της καθ’ ημάς Ανατολής, που διαπράχθηκε από το οθωμανικό και στη συνέχεια το κεμαλικό καθεστώς. Όσο η διεθνής κοινότητα κωφεύει και αδιαφορεί, τόσο περισσότερο αποθρασύνονται οι σύγχρονοι μιμητές των γενοκτόνων και επαναλαμβάνουν το έργο τους.
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος καλεί για μία ακόμη φορά την Ελληνική Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών, να αναλάβουν διπλωματική πρωτοβουλία και να φέρουν το θέμα στα διεθνή φόρα και οργανισμούς. Είναι χρέος τιμής που δε βαραίνει μόνο την κληρονομιά των προσφυγικής καταγωγής Έλληνες, Αρμενίους και Ασσυρίους, αλλά ολόκληρο τον ελληνικό λαό και την πολιτική του ηγεσία.
«Από τη βαρβαρότητα στον πολιτισμό χρειάζεται ένας αιώνας. Από τον πολιτισμό στην βαρβαρότητα αρκεί μια μέρα.» 

(Γουίλ Ντυράν-Αμερικανός ιστορικός και φιλόσοφος)

Με εκτίμηση
Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Γεώργιος Βαρυθυμιάδης

Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου

Οι 34 χώρες που έχουν αναγνωρίσει επίσημα την γενοκτονία των Αρμενίων.

Ο χάρτης δείχνει τις ρίζες της πορείας του θανάτου στην έρημο της Συρίας. Περίπου 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι εκτοπίστηκαν συστηματικά, σφαγιάστηκαν ή οδηγήθηκαν μέχρι θανάτου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία

Σχετικά άρθρα:

Αναδημοσιεύουμε από το 

vima.gr

Γενοκτονία Αρμενίων: Πώς οργανώθηκε από την Τουρκία ο αφανισμός τους
Στοιχεία και μαρτυρίες για τη Γενοκτονία των Αρμενίων που ξεκίνησε στις 24 Απριλίου 1915

Αρμένιοι άμαχοι, οδηγούμενοι από ένοπλους Οθωμανούς στρατιώτες, περνώντας μέσα από το Χαρπούτ (Kharpert), σε μια φυλακή στην κοντινή Μεζιρέχ (Mezireh) σημερινή Ελαζίκ (Elazig), Απρίλιος 1915

24.04.202404:30
Ιστορικό Αρχείο
Γιάννης Θ. Διαμαντής
Η 24η Απριλίου είναι η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
Την ημέρα αυτή τιμάμε την μνήμη 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων που σφαγιάστηκαν ή εξαναγκάσθηκαν σε θάνατο από λιμό και σωματική, που βιάστηκαν και βασανίστηκαν από το το τουρκικό κράτος το 1915.

Ως έναρξη της γενοκτονίας των Αρμενίων καταγράφεται ιστορικά η φυλάκιση, η απέλαση και ο απαγχονισμός εκατοντάδων Αρμενίων της Κωνσταντινούπουλης στις 24 Απριλίου 1915.

Μόλις 13 χρόνια αργότερα, το «ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ» της 5ης Απριλίου 1928 δημοσιεύει τη μαρτυρία του στρατηγού Πομιανκόφσκυ, στρατιωτικού ακολούθου της Αυστροουγγαρίας στην Τουρκία.


«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ», 5.3.1928, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»
Η έναρξη

«Με τας πρώτας ειδήσεις περί των λιποτακτικών κρουσμάτων και των ανταρσιών των Αρμενίων η τουρκική κυβέρνησις διέταξε τον αφοπλισμόν όλων των εν τω τουρκικών στρατεύματι υπηρετούντων Αρμενίων, Ελλήνων και εν γένει χριστιανών, και την συγκρότησίν των εις εργατικά και μεταφορικά τάγματα.

»Μόνον μετά την νίκη εναντίον του ηνωμένου αγγλογαλλικού στόλου εις τα Δαρδανέλλια (σ.σ. Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) εδόθη η μυστική διαταγή της μεταφοράς όλων των εν Μικρασία εγκατεστημένων Αρμενίων προς την Βόρειον Αραβίαν και την Μεσοποταμίαν εις τας περιοχάς της ερήμου παρά τον Ευφράτην.

»Η εφαρμογή της βαρβάρου αυτής διαταγής ισοδυνάμει εν τη πραγματικότητι προς την εξαφάνισιν της εν Μικρασία αρμενικής εθνότητος.

«Κατ’ Απρίλιον ήρχισαν αι οργανωμέναι σφαγαί εναντίον των μαχίμων Αρμενίων, προς εξουδετέρωσιν πάσης αντιστάσεως. Μετά ταύτα μέχρι φθινοπώρου του 1915 όλοι οι Αρμένιοι, ανεξαρτήτως γένους και ηλικίας εξεδιώχθησαν των εστιών των, και υπό την συνοδείαν Τούρκων χωροφυλάκων ωδηγήθησαν προς νότον.


Ρώσοι στρατιώτες πάνω από κρανία και οστά Αρμενίων σε χωρίο που αφανίστηκε από τούρκους στρατιώτες και ατάκτους

Πορείες θανάτου

»Καθ’ οδόν οι νεώτεροι άνδρες κατεσφάζοντο, και αι ευειδείς Αρμενίδες ωδηγούντο διά της βίας εις τα χαρέμια. Όσοι απέμειναν, απέθνησκον από τας στερήσεις και τα μαρτύρια καθ’ οδόν.

»Μόνον ελάχιστα υπολείμματα έφθασαν εις τον Ευφράτην, όπου εγκαταλειφθέντα εις την τύχην των, αποδεκατίσθησαν.

»Εν εκατομμύριον Αρμενίων εξωντώθη με τον βάρβαρον αυτόν τρόπον. Δεδομένου δε ότι οι εν Μικρασία Αρμένιοι δεν υπερέβαινον το εν εκατομμύριον διακοσίας χιλιάδας, δικαίως εκαυχήθη περί τα τέλη του 1915 ο Ταλαάτ (σ.σ. πολιτικός, επικεφαλής των Νεότουρκων) ότι το αρμενικόν ζήτημα είχε πλέον λυθή και δεν υφίστατο εν Τουρκία.

(…)
Οι περιουσίες τους

»Δεδομένου ότι εις τους εκδιωκομένους Αρμενίους επετρέπετο να λαμβάνουν μεθ’ αυτών ελάχιστον μόνον μέρος της περιουσίας των, συνεστήθησαν εκτιμητικαί επιτροπαί προς εκκαθάρισιν των εγκαταλελειμμένων περιουσιών, το εκ της ρευστοποιήσεως των οποίων προϊόν θ’ απεστέλλετο προς τους δικαιούχους.

»Η δράσις όμως των εκτιμητικών περιουσιών υπήρξεν αληθής κωμωδία. Οι περισσότεροι των δικαιούχων Αρμενίων, κατά προτίμησιν οι πλουσιώτεροι, κατεσφάζοντο, και διά κωμικών πλειστηριασμών η περιουσία των περιήρχετο αντί ευτελούς αποζημιώσεως εις τους εξασκούντας επιρροήν Μωαμεθανούς.
Μυστικότητα

»Η εξόντωσις των Αρμενίων ετηρήθη τόσον μυστική, ώστε η αυστροουγγρική πρεσβεία ως και αι άλλαι ξέναι αντιπροσωπείαι εν Κωνσταντινουπόλει μόλις περί τα τέλη του 1915 έμαθαν κάτι περί αυτών, εις εποχήν δηλαδή καθ’ ας είχον ήδη προοδεύσει αι εκδιώξεις των Αρμενίων εκ των εστίων των.

»Ό,τι ηκούσαμεν ήσαν μόνον ωχραί λεπτομέρειαι. Την τρομοκρατικήν αλήθειαν εις όλην την τραγικήν της έκτασιν μόνον βαθμηδόν και κατ’ ολίγον την επληροφορήθημεν.


Σοροί νεκρών Αρμενίων, στο πλάι επαρχιακού δρόμου. Ένα τραγικό αλλά σύνηθες θέαμα στην Τουρκία του 1915.

Εκδίκηση

«Βραδύτερον μετά τον πόλεμον (σ.σ. τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Αρμένιοι εδολοφόνησαν τους πρωτεργάτας των εξοντώσεων των ομοεθών των, τον Ταλαάτ εν Βερολίνω, τον Ντζεμάλ πασά εις την Τυφλίδα και τον εμμέσεως μόνον ευθυνότερον μέγαν βεζύρην Σαΐντ Χαλίλ πασά εν Ρώμη. Ήτο η μόνη εκδίκησις της αποδεκατισθείσης ατυχούς φυλής των».



«ΤΟ ΒΗΜΑ», 18.10.2006, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»
Βιαιότητες

Ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φίσκ, που έζησε για πολλές δεκαετίες στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής έγραψε σε άρθρο του στον Independent, που αναδημοσιεύτηκε στο «ΒΗΜΑ» της 18ης Οκτωβρίου 2006.

«Οι Αρμένιοι θανατώθηκαν με μαχαίρια, ξίφη, σφυριά και τσεκούρια για εξοικονόμηση πυρομαχικών. Ερρίφθησαν μαζικά στη Μαύρη Θάλασσα και στον Ευφράτη ποταμό, ο οποιός ξεχείλισε τόσο από τα πτώματα γυναικών και παιδιών που άλλαξε ρουν.

»Ο Νταντριάν (σ.σ. Βαάκν Νταντριάν, αρμένιος ιστορικός) που μιλάει και διαβάζει τα τουρκικά με ευχέρεια, ανακάλυψε ότι παράλληλα δεκάδες χιλιάδες Αρμένιοι κάηκαν ζωντανοί σε αχυρώνες.

»Με έγγραφη κατάθεση το τουρκικό Στρατοδικείο άσκησε επιφανειακές διώξεις στους δολοφόνους μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο στρατηγός Μεχμέτ Βεχίπ Πασά πιστοποιούσε ότι, όταν επισκέφθηκε το αρμενικό χωριό βρήκε σπίτια- αποθήκες για καμένους ανθρώπινους σκελετούς, τόσο στριμωγμένους που στέκονται σχεδόν όρθιοι, και σχολίασε ότι “σε όλη την ιστορία του Ισλάμ δεν μπορεί κανείς να βρει παρόμοια αγριότητα”.
Γνώριζαν όλοι

»Το αρμενικό Ολοκαύτωμα είναι γνωστό στον τουρκικό λαό από το 1918. Εκατομμύρια μουσουλμάνοι Τούρκοι έγιναν μάρτυρες των μαζικών απελάσεων των Αρμενίων (μερικοί μάλιστα με θάρρος προστάτευσαν γείτονες και φίλους με κίνδυνο της ζωής τους), ενώ ο εκλεγμένος πρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και υποστηρικτής της Τουρκικής Νεότητας που διέπραξε τη γενοκτονία, Αχμέντ Ριζά, ανέφερε σε ομιλία του στις 19 Οκτωβρίου 1918: “Ας δούμε την πραγματικότητα, εμείς οι Τούρκοι εξολοθρεύσαμε άγρια τους Αρμένιους”.
Διαταγές ναζιστικού χαρακτήρα

»Ο Νταντριάν επίσης εστιάζει σε δύο διαταγές ναζιστικού χαρακτήρα που δόθηκαν από τον τούρκο υπουργό Εσωτερικών Ταλάτ Πασά.

»Η πρώτη έκανε λόγο για προμήθεια τροφίμων και προστασία των Αρμενίων που θα απελαύνονταν, ενώ παράλληλα δινόνταν η εντολή στους τούρκους αξιωματικούς να “υλοποιήσουν την αποστολή τους” μόλις οι νηοπομπές βρίσκονταν μακριά από τις πόλεις, ώστε να μην υπάρχουν μάρτυρες των μαζικών δολοφονιών.

»Ο τούρκος γερουσιαστής Ρεσίντ Ακίφ Πασά κατέθεσε στις 19 Νοεμβρίου 1918 ότι “η ‘αποστολή’ ήταν να επιτεθούμε στα καραβάνια και να εξολοθρεύσουμε τον πληθυσμό…Ντρέπομαι ως μουσουλμάνος, ντρέπομαι ως οθωμανός πολιτικός. Τι σπίλος για την Οθωμανική Αυτοκρατορία αυτοί οι εγκληματίες…”».

»Πόσο εκπληκτικό ήταν οι τούρκοι αξιωματούχοι να εκφράζουν τέτοιες αλήθειες το 1918, να παραδέχονται στο τουρκικό κοινοβούλιο τη γενοκτονία των Αρμενίων και να διαβάζουν κύρια άρθρα στις εφημερίδες της χώρας για αυτά τα εγκλήματα!

»Και πόσο ακόμη πιο εκπληκτικό είναι οι σύγχρονοι διάδοχοί τους να μυθοποιούν όλα αυτά και να απειλούν με ποινικές διώξεις για “δυσφήμηση” των Τούρκων, σύμφωνα με τον Νόμο 301, όλους εκείνους που το 1918 παραδέχθηκαν τη γενοκτονία…»


Αναμένοντας τη σφαγή…Αρμένιοι συγκεντρώνονται και περιμένουν να εκκενώσουν την πολη τους, ύστερα από εντολη των τουρκικών αρχών. Λίγη ώρα αργότερα, και αφού μόλις έχουν βγει από την πόλη τους, θα σφαγιαστούν.

........................................................

Διαβάστε εκτενέστερα την Ανάδειξη Του Αρμενικού Ζητήματος στα μέσα του 19ου Αιώνα..

Η αυγή του 19ου αιώνα βρίσκει την Αρμενία (1828) μοιρασμένη μεταξύ δύο μεγάλων δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Περσικής Αυτοκρατορίας. Και ενώ το 1828 η Ρωσία κατακτά από την Περσία το μικρότερο τμήμα της ανατολικής Αρμενίας, η δυτική Αρμενία παραμένει υπό Οθωμανική κατοχή.
Διαβάστε περισσότερα εδώ:
https://www.ancg.gr/genoktonia-ton-armenion/

Γερεβάν: H χθεσινή  πορεία με δάδες, από την πλατεία Δημοκρατίας προς το Μνημείο Γενοκτονίας - Τζιτζερνακαπέρτ, στην μνήμη των αθώων θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων,που  συνδιοργανώνουν η Αρμενική Νεολαία Αρμενίας (AYF) και η Φοιτητική Νεολαία του Τασνακτσουτιούν.

Διαβάστε Επίσης:
Ο αρμενικός λαός δεν ξεχνά
Θυμάται & Διεκδικεί
Βασικός σκοπός της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής είναι η ενημέρωση της κοινής γνώμης και των πολιτικών φορέων σχετικά με τη Γενοκτονία που διέπραξε η Τουρκία το 1915 με στόχο την ολοκληρωτική εξόντωση του αρμενικού λαού, καθώς και η προβολή και προώθηση της ειρηνικής και δίκαιης επίλυσης του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Ενημέρωση | Δράση | Δικαίωση
Ο αρμενικός λαός δεν ξεχνά
Θυμάται & Διεκδικεί
Βασικός σκοπός της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής είναι η ενημέρωση της κοινής γνώμης και των πολιτικών φορέων σχετικά με τη Γενοκτονία που διέπραξε η Τουρκία το 1915 με στόχο την ολοκληρωτική εξόντωση του αρμενικού λαού, καθώς και η προβολή και προώθηση της ειρηνικής και δίκαιης επίλυσης του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Διαβάστε παρακάτω δελτία τύπου, ανακοινώσεις και σχετικά άρθρα
Δελτία Τύπου
Η 1η Γενοκτονία του 20ου αιώνα παραμένει μια ανοιχτή πληγή όσο η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει
Η Γενοκτονία Των Αρμενίων
Η Γενοκτονία των Αρμενίων ήταν η συστηματική μαζική εξόντωση και απέλαση 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων, από την Οθωμανική Κυβέρνηση μεταξύ 1915 και 1923
Μάθετε Περισσότερα
Το Ναγκόρνο Καραμπάχ - Αρτσάχ αποτελεί αρμενικό έδαφος απο την αρχαιότητα
Ναγκόρνο Καραμπάχ - Αρτσάχ
Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, μέσω δημοψηφίσματος ανακηρύχθηκε de facto ανεξάρτητο. Ωστόσο το Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει μέχρι και σήμερα να επιτίθεται με σκοπό να το καταλάβει.
Ένα Διεθνές Δίκτυο
Σήμερα λειτουργούν Αρμενικές Εθνικές Επιτροπές σε περισσότερες από 20 χώρες του κόσμου και βεβαίως στην πρωτεύουσα Γιερεβάν της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Αρμενίας.

.........................................................

Διαβάστε παλαιότερη ανάρτηση εδώ:

100 χρόνια μετά: Η Γερμανία αναγνωρίζει, οι ΗΠΑ αποφεύγουν, η Τουρκία απορρίπτει τη γενοκτονία των Αρμενίων

https://voiceofthelambs.blogspot.com/search?updated-max=2015-04-24T01:07:00-07:00&max-results=1&reverse-paginate=true