Λέλα Καραγιάννη (1898 – 1944). Ηρωίδα της 'Εθνικής Αντίστασης, μητέρα επτά παιδιών, που εκτελέστηκε, από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, στο Δαφνί, για την εθνική δράση της, Σαν Σήμερα στις 8 Σεπτεμβρίου 1944.

Β_ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ_ΠΟΛΕΜΟΣ

Λέλα Καραγιάννη (1898 – 1944)

Ηρωίδα της #Εθνικής_Αντίστασης

μητέρα επτά παιδιών, 

που εκτελέστηκε, από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, 

στο Δαφνί, για την εθνική δράση της, 

#Σαν_Σήμερα στις 8 Σεπτεμβρίου 1944.

Η Λέλα Μηνοπούλου γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1898 στη Λίμνη Ευβοίας.

 Ήταν πρωτότοκη κόρη του Αθανασίου Μηνόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. 

Το 1916 παντρεύτηκε τον φαρμακοποιό Νικόλαο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά: την Ιωάννα, τον Γεώργιο, την Ηλέκτρα, τον Βύρωνα, τον Νέλσωνα, τη Νεφέλη και την Ελένη.

Η κατάληψη της Ελλάδας υπό των Ιταλογερμανών μεταμόρφωσε την ελληνίδα νοικοκυρά σε πρωτεργάτιδα της Εθνικής Αντίστασης. 

Από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής έφτιαξε μία ομάδα με πυρήνα μέλη της οικογένειάς της και άρχισε το έργο της απόκρυψης και φυγάδευσης των βρετανών στρατιωτικών που είχαν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. 

Με την πάροδο του χρόνου, η μικρή οικογενειακή ομάδα διευρύνθηκε και εξελίχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «Μπουμπουλίνα», που αριθμούσε πάνω από 100 μέλη.

Η σύλληψη του γιου της Γεωργίου τον Ιούνιο του 1941 και των θυγατέρων της Ιωάννας και Ηλέκτρας δεν την πτόησαν. 

Κατόρθωσε να τους απελευθερώσει και να συνεχίσει το έργο της. 

Ακολούθησαν επιτυχείς ομαδικές φυγαδεύσεις στη Μέση Ανατολή, τις οποίες επέβλεπε προσωπικά η ίδια. 

Τακτικά από τα ραδιοφωνικά κύματα του Καΐρου ακουγόταν η φράση «Τζάκσον - Τζάκσον ευχαριστούμε για το άρωμα». 

Ήταν το συμπεφωνημένο σύνθημα για τη διάσωση της αποστολής.

Τον Οκτώβριο του 1941 συνελήφθη, κατόπιν προδοσίας, και κλείστηκε στις φυλακές Αβέρωφ με την κατηγορία της κατασκοπίας. Δικάσθηκε από ιταλικό στρατοδικείο, αλλά αθωώθηκε ελλείψει στοιχείων.

Μετά την αποφυλάκισή της συνέχισε το αντιστασιακό της έργο, με μεγαλύτερη ένταση και μεθοδικότητα. 

Άπλωσε ένα ευρύ δίκτυο συνεργατών σε κάθε κατοχική υπηρεσία της Αθήνας 

και λάμβανε πολύτιμες πληροφορίες για κινήσεις και τα σχέδια των κατοχικών αρχών από έλληνες συνεργάτες τους, 

αλλά και από αντιχιτλερικούς γερμανούς 

και αντιφασίστες ιταλούς αξιωματικούς, 

τις οποίες διοχέτευε στο Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. 

Παράλληλα, μέλη της οργάνωσής της προέβαιναν σε πράξεις δολιοφθοράς κατά κατοχικών στόχων.

Στις 11 Ιουλίου 1944 κι ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, συνελήφθη από τους Γερμανούς. 

Την ίδια ημέρα συνελήφθησαν και πέντε από τα παιδιά της. 

Ο σύζυγός της και τα δύο παιδιά της Γεώργιος και Ελένη κατόρθωσαν να διαφύγουν.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα μπουντρούμια των Ες-Ες στην οδό Μέρλιν και βασανίσθηκαν άγρια. 

Όχι μόνο δεν ομολόγησαν, αλλά η Καραγιάννη χτύπησε τον αιμοχαρή ανακριτή της Φριτς Μπέκερ. 

Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν φρικτά. 

Την κρέμασαν και της εξάρθρωσαν 

τα χέρια, της έκαυσαν τα άκρα με ηλεκτρική μηχανή, την υπέβαλαν επί τριήμερο στο μαρτύριο της δίψας και τέλος της τρύπησαν τα πλευρά με το πόμολο της πόρτας.

Δεν εκάμφη ακόμα και όταν της διαμήνυσαν ότι θα εκτελούσαν τον γιο της Νέλσωνα, 

αν δεν ομολογούσε. 

Αυτή τους απάντησε υπερήφανα:

 «Ζητείτε από μία ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της και την πατρίδα της με την απειλή του τυφεκισμού των παιδιών της. 

Ε, λοιπόν, μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους θα πνίξει τους Ούνους και όλη τη Γερμανία σας!»

Την αυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, η Λέλα Καραγιάννη οδηγήθηκε με άλλους πατριώτες στο Άλσος Δαφνίου. 

Λίγο πριν από την εκτέλεσή της, απευθυνόμενη στους άλλους μελλοθάνατους, φώναξε: 

«Ψηλά παιδιά τα κεφάλια να δουν 

οι Ούνοι 

πως ξέρουν να πεθαίνουν 

οι Έλληνες 

για την πατρίδα τους».

Το πτώμα της, διάτρητο από τις σφαίρες, παρελήφθη κρυφά από φίλους της οικογένειάς της και τάφηκε στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων. 

Την επομένη, 9 Σεπτεμβρίου 1944,

τα πέντε παιδιά της απελευθερώθηκαν με τη μεσολάβηση μιας γερμανίδας κατοίκου της Αθήνας, η οποία επωφελήθηκε από την αλλαγή διοίκησης στη Γερμανική Φρουρά Αθηνών.

Για τη δράση της και το μαρτυρικό και ηρωικό τέλος της, η Λέλα Καραγιάννη τιμήθηκε ως εθνική ηρωίδα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όσο λίγοι αγωνιστές του απελευθερωτικού αγώνα. 

Στο Πολεμικό Μουσείο στην Αθήνα έχει στηθεί μπρούντζινη προτομή της και ανάμεσα στο Εθνικό Μουσείο και στο Πολυτεχνείο ολόσωμο μαρμάρινο άγαλμά της. 

Η Ακαδημία Αθηνών, κατά τη συνεδρίαση της 30ης Δεκεμβρίου 1947, της απένειμε το Βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας.

Στις 18 Ιουνίου 2020, η Ελληνική Δημοκρατία τιμώντας την εθνική δράση και την αυτοθυσία της Λέλας Καραγιάννη, της απένειμε τον βαθμό του ταξιάρχου επί τιμή.

#Β_ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ_ΠΟΛΕΜΟΣ

#ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ 

#Λέλα_Καραγιάννη #Αντίσταση_Γυναικών 

Πηγή:

https://www.sansimera.gr/biographies/1463

© SanSimera.gr

Ηρώ Κωνσταντοπούλου - Ηρωίδα της Εθνικής Αντίστασης, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, με 17 σφαίρες όσα ήταν και τα χρόνια της ζωής της τότε...δηλ. στην ηλικία μόλις των 17 ετών.

Ηρώ Κωνσταντοπούλου 

Ηρωίδα της Εθνικής Αντίστασης, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς σε ηλικία 17 ετών.

Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1927, από ευκατάστατους γονείς καταγόμενους από τη Σπάρτη.

Μαθήτρια ακόμη του Γυμνασίου οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά των δυνάμεων Κατοχής. 

Στις αρχές Ιουλίου του 1944, μία ομάδα των Ταγμάτων Ασφαλείας εισέβαλε στο σπίτι της οικογένειάς της στην οδό Βεΐκου 57 στο Κουκάκι και τη συνέβαλαν, αφού πρώτα τη βασάνισαν. 

Οι γονείς της, χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες τους, κατόρθωσαν να την απελευθερώσουν. Αλλά μόνο προσωρινά...

Τα Ες-Ες τη συνέλαβαν για δεύτερη φορά στις 31 Ιουλίου, ύστερα από ένα σαμποτάζ σε τρένο που μετέφερε πυρομαχικά για λογαριασμό των δυνάμεων κατοχής. 

Την έκλεισαν στα κρατητήρια της «Κομαντατούρ» στην οδό Μέρλιν και τη βασάνισαν για τρεις εβδομάδες, προκειμένου να μαρτυρήσει τους συντρόφους της στην οργάνωση. 

Αλλά ούτε τα βασανιστήρια, ούτε οι δελεαστικές προτάσεις που της έκαναν απέδωσαν και τελικά την οδήγησαν στην πτέρυγα μελλοθανάτων του στρατοπέδου Χαϊδαρίου.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 οδηγήθηκε μαζί με άλλους 49 κρατουμένους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και εκτελέστηκε με 17 σφαίρες

- όσα τα χρόνια της - για «παραδειγματισμό», όπως είπαν οι χιτλερικοί. 

Η Ηρώ έπεσε για τη λευτεριά τής πατρίδας, 

37 μέρες προτού απελευθερωθεί η Ελλάδα.

Άγαλμα της Ηρώς Κωνσταντοπούλου στην πλατεία Τερψιθέας του Πειραιά

Στις 29 Δεκεμβρίου του 1977 η Ακαδημία Αθηνών, με εισήγηση του καθηγητή της Φιλοσοφίας, Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου, τίμησε την ηρωίδα με μεταθανάτιο βραβείο 

για την υπέρτατη θυσία της, αναγνωρίζοντας έτσι και τη συμβολή της ΕΠΟΝ στον απελευθερωτικό αγώνα.

Το 1981 ο Νίκος Φώσκολος μετέφερε στη μεγάλη οθόνη τη ζωή της

 («17 σφαίρες για έναν άγγελο: 

Η αληθινή ιστορία της Ηρώς Κωνσταντοπούλου»), 

με πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Βιδάλη.

#ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ 

Πρώτη πράξη αντίστασης

#Ηρώ_Κωνσταντοπούλου

#Ηρωΐδες_Αντίστασης

#Β_ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ_ΠΟΛΕΜΟΣ

#Αντίσταση_Γυναικών

#Σαν_Σήμερα  #5_Σεπτεμβρίου_1944

Πηγή: Σαν Σήμερα .gr https://www.sansimera.gr/biographies/689?&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2021-09-05

© SanSimera.gr

Χαράματα 8 Σεπτέμβρη 1944, η εκτέλεση της Λέλας Καραγιάνη... H μεγάλη ηρωίδα πολύτεκνη μητέρα της Eθνικής Aντίστασης παράδειγμα στίς μέρες μας, αλλά και μέτρο σύγκρισης...

 

Aπό τον Δρ. Νίκο Κρεμμύδα
Γεννήθηκε στην Λίμνη Ευβοίας το 1898. Ήταν η ψυχή της αντιστάσεως, την περίοδο της Γερμανικής κατοχής. Με κέντρο ένα σπίτι στην οδό Φυλής και το φαρμακείο τού άνδρα της, στην Πατησίων, αρχικά οργάνωσε ένα δίκτυο για την απόκρυψη, περίθαλψη και φυγάδευση Άγγλων στρατιωτικών. Αργότερα, με κέντρο την Μονή τού Αγίου Ιεροθέου στα Μέγαρα, συγκρότησε την παράνομη οργάνωση «Μπουμπουλίνα», με πρώτα μέλη τον συζυγό της και τα 7 παιδιά της...
Η οργάνωση σε συνεργασία της με το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, τον Αρχηγό της Αστυνομίας Άγγελο Έβερτ, καθώς και διάφορους αντιφασίστες και... αντιναζιστές που υπηρετούσαν μέσα στις υπηρεσίες των στρατευμάτων των κατακτητών είχε χαρακτήρα κατασκοπευτικό και αποστολής πληροφοριών. Με τη δράση της βυθίστηκαν πολλά πλοία, ανατινάχτηκε το αεροδρόμιο του Τατοϊου και κάηκαν αποθέματα βενζίνης και πυρομαχικών.
Στις 11 Ιουλίου 1944, οι Γερμανοί πληροφορούνται, από τον 'Εφιάλτη¨ , - Ριζόπουλος λέγονταν, για την δράση της και την συλλαμβάνουν. Την οδηγούν στα κολαστήρια των S.S., στην οδό Μέρλιν, και την βασανίζουν για να ομολογήσει την δράση της. Η Λέλα υποβάλλεται σε φοβερά βασανιστήρια ώς καί απειλές εκτέλεσης των τέκνων της μπροστά στα μάτια της…. Ακλόνητη και ατάραχη με αυταπάρνηση και περιφρόνηση προς τους δημίους της αποκρίνεται: «Ζητάτε από μια Ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της για την Πατρίδα της με την απειλή του τουφεκισμού των παιδιών της. Έ, λοιπόν, όχι. Μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους θα πνίξει τους Ούνους και όλη τη Γερμανία σας !....»
Τα χαράματα της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, οδηγήθηκε μαζί με άλλους πατριώτες στο Δαφνί, όπου εκτελέσθηκε ψάλλοντας με γενναιότητα τον Εθνικό Ύμνο .
Αποσπάσματα από το χρονικό :
“ Ενας Γερμανός, ονόματι Λίντερ, συνεργαζόταν μέ τήν Καραγιάννη καί είχαν καταφέρει νά σώσουν πολλούς πατριώτες. Τόν Λίντερ τόν τουφέκισαν τά ΕΣ-ΕΣ, τό Γενάρη του '44. Αλλος Γερμανός, ο Μάρκοβιτς τής έδωσε τά σχέδια του αεροδρομίου στό Τατόϊ. Η Λέλα έστειλε τά σχέδια στό Κάϊρο, και η RAF κατέστρεψε τό αεροδρόμιο. Η Λέλα, συνεχίζοντας τή δράση της, στρατολόγησε μία δακτυλογράφο του Γερμανικού Ναυαρχείου καί από πληροφορίες της, έστελνε τά ακριβή δρομολόγια των νηοπομπών στούς Συμμάχους, οι οποίοι τίς περίμεναν καί τίς κατεβύθιζαν “
“ Η Λέλα τουφεκίστηκε ένα μήνα πρίν τήν απελευθέρωση. Είχε συλληφθεί, αυτή μέ τέσσερα από τά παιδιά της, από τήν κατάθεση του συνεργάτη της Ριζόπουλου. Τήν ανάκριση τήν ανέλαβε ο αιμοβόρος Γερμανός ανακριτής Μπαίκε. Οταν ο Ριζόπουλος επανέλαβε τίς κατηγορίες μπροστά της αυτή τόν έφτυσε. Οταν ο Μπέκε τήν κτύπησε του ανταπέδωσε τό κτύπημα, όταν τήν απείλησε ότι θά σκοτώσει τά παιδιά της, του απάντησε ότι δέν είναι δικά της τά παιδιά, αλλά παιδιά της Ελλάδος “

http://press-gr.blogspot.com/2010/09/8-1944.html