Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025

106 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα και το αίμα των ✝️353χιλιάδων 'Ελλήνων 🌿🇬🇷Εθνομαρτύρων του Πόντου δεν έχει αναπαυθεί🙏αλίμονο 🙏η Εθνοκάθαρση των 'Ελλήνων ακόμα και σήμερα συνεχίζεται... ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ και ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ όλα αυτά τα χρόνια, οι γείτονες μας προσπαθούν, απεγνωσμένα να ξεριζώσουν τον Έλληνισμό, και να σφετεριστούν τον πολιτισμό και τα έργα του...Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας🪔





Δεν Ξεχνώ✝️ 19η ΜΑΙΟΥ 1919🪔
Μας Κρέμασαν ...
Μας Βίασαν ...
Μας 'Εκαψαν ...
Μας Αποκεφάλισαν ...
Μας Βασάνισαν ...
Μας Μαχαίρωσαν ...
Μας Ακρωτηρίασαν ...
Για την Ορθόδοξη Πίστη μας και τον Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό μας🇬🇷🌿





106 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα και το αίμα των ✝️353 χιλιάδων 'Ελλήνων 🌿🇬🇷Εθνομαρτύρων του Πόντου δεν έχει, αναπαυθεί🙏 αλίμονο 🙏η Εθνοκάθαρση των 'Ελλήνων ακόμα και σήμερα συνεχίζεται... ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ και ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ όλα αυτά τα χρόνια, οι γείτονες μας προσπαθούν, απεγνωσμένα να ξεριζώσουν τον Έλληνισμό, και να σφετεριστούν τον πολιτισμό και τα έργα του ...





Πρόκειται ως εκ τούτου για μια Γενοκτονία που αδιαλείπτως και ανεμπόδιστα  συνεχίζεται...στη Βόρεια  Κύπρο μας😡😠



19η Μαΐου Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των 'Ελλήνων του Πόντου!

106 χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα, από την 19η Mαίου 1919, πως μπορούμε να ξεχάσουμε τη μεγάλη γενοκτονία του 20ου αιώνα;


Tο αίμα 353.000 'Εθνομαρτύρων των ατιμασμένων και κατακρεουργημένων 'Ελλήνων του Πόντου δεν μας αφήνει ...




Στις 19 Μαΐου 1919 ο #Μουσταφά_Κεμάλ αποβιβάζεται στη #Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη και πιο άγρια φάση της 

#Ποντιακής_Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του...

Μετά τη #Γενοκτονία_των_Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον #Μουσταφά_Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους, για να εξολοθρεύσουν τους #Ελληνοπόντιους...

Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο #Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Οι #Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών, στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέχρι τη #Μικρασιατική_Καταστροφή το 1922, οι 'Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους, ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Είναι Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας

Δείτε το καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου που βραβεύτηκε στην Αμερική.

Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων και άλλων αυτόχθονων χριστιανών από τα χέρια των Οθωμανών και των Εθνικιστών Τούρκων.

Σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες σκοτώθηκαν, ενώ εκατομμύρια άλλοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους πατρίδες στη Μικρά Ασία «Τουρκία», τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη ως μέρος της εκστρατείας των Τούρκων για εθνοκάθαρση των χριστιανικών πληθυσμών της.

Η Γενοκτονία εξολόθρευσε επίσης τους Αρμένιους και Ασσύριους χριστιανούς.

Αυτό το τραγικό γεγονός, η πρώτη Γενοκτονία του 20ου αιώνα, σιωπά εδώ και 100 χρόνια.

Οι φωνές εκείνων που μαρτύρησαν δεν θα είναι πια σιωπηλές.

Αυτό το ντοκιμαντέρ βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία 8 χρόνια.

Ήταν ένα επίπονο ταξίδι και ένα μεγάλο έργο του Κέντρου Ερευνών Μικράς Ασίας και Πόντου.

Lethal Nationalism: Genocide of the Greeks 1913-1923


https://youtu.be/hjkDi2zIm_M?feature=shared

Τρεις γενοκτονίες συντελέστηκαν τον 20ο αιώνα, των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Εβραίων. Εξ’ αυτών οι δύο αναγνωρίστηκαν παγκοσμίως, άμεσα των Εβραίων και έμμεσα των Αρμενίων.

Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο πρώτες γενοκτονίες.


Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Με το πρόσχημα να μην ενωθούν οι Έλληνες του Πόντου με τις Ρωσικές δυνάμεις, που πολιορκούσαν τον Πόντο, εκτόπισαν τον πληθυσμό από τις παραλιακές περιοχές, στα μεσόγεια της χώρας.
Μέσα στο καταχείμωνο, σε εξοντωτικές και χωρίς στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση πορείες, έχασαν τη ζωή τους πολλοί Έλληνες.

Εκτός από τους θανάτους που προέκυψαν από τις ταλαιπωρίες υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις φρικιαστικών θανάτων από άτακτους τσέτες υπό τα αδιάφορα βλέμματα των συνοδών χωροφυλάκων.
Σε πολλές δε περιπτώσεις και με την βοήθεια τους.

Και βέβαια δεν εξέλειπαν οι βιασμοί γυναικών, ακόμη και εγκύων, ανήλικων κοριτσιών αλλά ακόμη και ανήλικων αγοριών.
Επίσης πολλοί Έλληνες πέθαναν στα τάγματα εργασίας καταπονημένοι από τις εξαντλητικές εργασίες. Έτσι με την εξόντωση του μισού πληθυσμού (353.000) και τον εκτοπισμό-ξεριζωμό του άλλου μισού, τον Αύγουστο του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά: «Επί τέλους τους ξεριζώσαμε».

Για πάνω από 70 χρόνια, η λέξη γενοκτονία ήταν σχεδόν απαγορευμένη προς χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας.
Οι Πόντιοι όμως δεν ξέχασαν ποτέ το δράμα των προγόνων τους.
Πάντα ερχόταν στο νου τους η εικόνα των γονιών και των παππούδων, που όταν ανέφεραν τη λέξη «πατρίδα», γέμιζαν τα μάτια τους δάκρυα.
Οργανώθηκαν και αντρώθηκαν κύρια μετά το 1980, και αποφάσισαν να κάνουν το χρέος τους.
Έτσι φτάσαμε στην καθιέρωση ημέρας μνήμης για τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας.
Η ιδέα και οι πρωτοβουλίες για την ψήφιση του σχετικού νόμου ανήκουν στον αείμνηστο(πέθανε το 2024) κοινωνιολόγο Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Με τον νόμο 2193 της 8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώνεται ως: Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα και τότε ξεκίνησε η και πιο βίαιη φάση του σχεδίου αφανισμού των Ελλήνων.

Τρεις ήταν οι κύριοι παράγοντες που συνήργησαν στην γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Πρώτος παράγοντας οι Γερμανοί καθοδηγητές των Νεότουρκων και του Κεμάλ όπως προαναφέρθηκε. Δεύτερος παράγοντας οι Σοβιετικοί που στήριξαν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά τον Κεμάλ, επονομάζοντας μάλιστα το κίνημά του «εθνικοαπελευθερωτικό».

Αλήθεια από ποιόν;
Και τρίτος παράγοντας οι Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικανοί που αρχικά ήταν σύμμαχοι της Ελλάδας και στη συνέχεια την εγκατέλειψαν αβοήθητη.
Οι Σοβιετικοί στήριξαν τον Κεμάλ και για έναν άλλο λόγο.
Όταν ξεκίνησαν την επανάστασή τους, η Ελλάδα είχε αποστείλει μια σημαντική στρατιωτική δύναμη για να στηρίξει το καθεστώς του Τσάρου.
Αυτό δεν το ξέχασαν και δεν το συγχώρησαν ποτέ.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως οι Τούρκοι σκεπτόμενοι ύπουλα και θέλοντας, να διαστρεβλώσουν όπως πάντοτε την αλήθεια των θηριωδών πραξεών τους έχουν καθιερώσει την ίδια ημερομηνία έχουν ως μια γιορτή της νεολαίας αλλά και του ξεριζωμού των Ελλήνων.
Μάλιστα στα περίχωρα της Σαμψούντας έχουν ιδρύσει χωριό που φέρει την ονομασία 19 Μαίου.
Γι αυτό θα πρέπει οι Έλληνες να είναι προσεκτικοί και να μην πέφτουν σε παγίδες, όπως συνέβη στο παρελθόν με τα εξής θλιβερά περιστατικά:

1. Συμμετείχε και τραγούδησε στην γραμμή του Αττίλα στην Κύπρο στις 19 Μαίου 1997 ο τραγουδιστής Σάκης Ρουβάς. (Εκ των υστέρων ζήτησε συγνώμη)

2. Επελέγει να σταλεί η κρατική ορχήστρα Αθηνών στη γιορτή της τουρκικής νεολαίας την ημερομηνία αυτή το 1998. (Τα μέλη της αρνήθηκαν να πάνε και ο υπουργός πολιτισμού ΕυαγΒενιζέλος αναγκάστηκε να αναστείλει την αποστολή).

3. Το 1998 ο τότε υπουργός εξωτερικών Γ.Α. Παπανδρέου κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του σφαγέα των Ποντίων Μουσταφά Κεμάλ.

4. Στις 19 Μαίου 2000 προσγειώθηκαν τουρκικά αεροπλάνα στην Άγχίαλο ενώ αποβιβάστηκαν τουρκικά στρατεύματα στην Πελοπόννησο στα πλαίσια άσκησης Ελλάδας-Τουρκίας.

Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού σε επίπεδο κρατών έχει αναγνωριστεί μόνο από την Κύπρο, ενώ η Αρμενική έχει αναγνωριστεί σε πάνω από 70.
Έχει αναγνωριστεί όμως από τις πολιτείες της Ν.Υόρκης, του Νιού Τζέρσεϊ και της Κολούμπια το 2002, της Γεωργίας και της Πενσυλβάνια το 2004, του Κλίβελαντ το 2005 και της Μασαχουσέτης το 2006.


106 χρόνια, από τη δεύτερη και πιο πολύνεκρη φάση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου - Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας

Lethal Nationalism: Genocide of the Greeks 1913-1923.

Διαβάστε Επίσης:



19 Μαΐου 1919: Χρέος κάθε Έλληνα η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας




«SS Bandırma»: Το πλοίο που όργωνε τις ελληνικές θάλασσες αποβίβασε τον Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, στις 19 Μαΐου 1919
Η ιστορία του σκαριού που κατέληξε να γίνει ρέπλικα και φωτογραφία σε βρεφικά φορμάκια, ως ενθύμιο του τουρκικού «αγώνα για ανεξαρτησία»



Μαρτυρία Γεωργίου Γρηγοριάδη: «Οι Τούρκοι έπεφταν επάνω μας όπως ο αητός ορμά στις κότες
Στα τέλη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, οι Ρώσοι έδιωχναν τους Τούρκους κι αυτοί ξεσπούσαν στους Έλληνες. Ανάμεσα όμως σε αυτούς που τους καταδίωκαν, υπήρχαν και κάποιοι που αψήφησαν τις εντολές εκκαθάρισης και βοηθούσαν
Διαβάστε Επίσης:


Θεσσαλονίκη: Άναψε η φλόγα της μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Σε κλίμα συγκίνησης οι εκδηλώσεις για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας




Έγραψε ο
Αλκίνοος Βλαχόπουλος
Κυριακή 18 Μαΐου 2025, 21:56

Θεσσαλονίκη: Άναψε η φλόγα της μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου
Σε κλίμα συγκίνησης οι εκδηλώσεις για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας




Με ποντιακούς χορούς, τραγούδια και ομιλίες, συνεχίστηκαν σήμερα το απόγευμα οι εκδηλώσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Σε έντονα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα μέλη ποντιακών σωματείων παραδοσιακές φορεσιές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Αγίας Σοφίας για να αποτίνουν φόρο τιμής στα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας.

Ν. Ανδρουλάκης: Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση του ειδεχθούς εγκλήματος της Ποντιακής Γενοκτονίας

Η φλόγα της μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας άναψε και φέτος στο χώρο του Μνημείου Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Από την ποντιακή λύρα αντήχησε ο θρήνος της Τραπεζούντας, «Πάρθεν η Ρωμανία» ενώ μέλη ποντιακών σωματείων, πιασμένα χέρι χέρι χόρεψαν τον παραδοσιακό χώρο «Ομάλ». Λίγο πριν το τέλος της εκδήλωσης τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων.

Εκπρόσωποι των πολιτικών και αυτοδιοικητικών αρχών, μέλη Ποντιακών Ομοσπονδιών, Συλλόγων, Φορέων και Παλιννοστούντων αλλά και πλήθος κόσμου, τίμησαν τη μνήμη των χιλιάδων νεκρών και προσφύγων, θυμάτων εθνοκαθάρσεων και γενοκτονικών πρακτικών πριν από περισσότερο από έναν αιώνα στο χώρο της Ανατολίας, ζητώντας τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ν. Ανδρουλάκης: «Η συλλογική ισχυρή μνήμη είναι δύναμη αποτροπής από ανάλογες θηριωδίες»

Το παρών στις σημερινές εκδηλώσεις έδωσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης ο οποίος έκανε λόγο για ανάγκη διεθνούς αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας.

«Τιμούμε σήμερα τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1994 από τη Βουλή των Ελλήνων μετά από πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου», ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Τιμούμε τη μνήμη των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους ρίζες. Τιμούμε τη μνήμη των ανθρώπων που ήρθαν εδώ, στον τόπο τους, και μεγαλούργησαν. Έχουμε χρέος, ως πολιτεία, να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για να υπάρξει διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Δεν είναι μόνο ένα εθνικό στοίχημα. Είναι ένας πανανθρώπινος στόχος. Γιατί μόνο η συλλογική ισχυρή μνήμη είναι δύναμη αποτροπής από ανάλογες θηριωδίες κατά της ανθρωπότητας, ιδιαίτερα σε μια εποχή που αυτός ο εφιάλτης είναι ακόμα εδώ» τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Σ. Αγγελούδης: «Η δικαίωση θα έρθει μόνο μέσα από τη συνεχή προσπάθεια και τον αγώνα»

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης αναφέρθηκε στην ανάγκη να ενταθούν οι προσπάθειες ώστε ολόκληρος ο κόσμος να μάθει την αλήθεια για όσα οδήγησαν στον αφανισμό τόσων ψυχών.

«Είμαστε εδώ για να αποδώσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα που σήμερα, 106 χρόνια μετά ζητούν την δικαίωση. Απαιτείται σεβασμός και τιμή σε όλος αυτούς που ξεριζωμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες έφτασαν με χίλιες δυσκολίες στης πατρίδας την πατρίδα και συνέβαλλαν με την εργατικότητα τους στην οικοδόμηση της νέας και περήφανης Ελλάδας. Οφείλουμε πολλά στους πόντιους και αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε», ανέφερε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

«Θέλω να σας πω ότι πρέπει να είστε περήφανοι όχι μόνο για την καταγωγή αλλά και για όλα όσα έχετε πετύχει.
Η άκαμπτη αγωνιστικότητα των ποντίων δείχνει τον δρόμο της ευθύνης και της αξιοπρέπειας. Οφείλουμε να εντείνουμε τις προσπάθειες ώστε ολόκληρος ο κόσμος να μάθει την αλήθεια για όσα οδήγησαν στον αφανισμό τόσων ψυχών. Η δικαίωση θα έρθει μόνο μέσα από τη συνεχή προσπάθεια και τον αγώνα», τόνισε ο Στέλιος Αγγελούδης.







Ο. Βασιλάκη: «Να φροντίσουμε ώστε να έρθει η δικαίωση»

«106 χρόνια μετά το καθήκον μας είναι να είμαστε παρόντες και διαβασμένοι γιατί οφείλουμε ως Έλληνες να είμαστε ενωμένοι για και να φροντίσουμε ώστε να έρθει η δικαίωση», ανέφερε μεταξύ άλλων η εκπρόσωπος της ΠΚΜ, Όλια Βασιλάκη.

Χ. Σαχινίδου: «Μιλάμε με το στόμα των νεκρών μας προαγωγών»

«Δίνουμε υπόσχεση ότι η ημέρα μνήμης δεν είναι μόνο σήμερα αλλά κάθε μέρα», τόνισε η πρόεδρος της Ποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος Χριστίνα Σαχινίδου.

«Είναι μάθημα ζωής να αντιστέκεσαι στη Γενοκτονία. Μιλάμε με το στόμα των νεκρών μας προαγωγών γιατί σε εμάς βρίσκεται το χρέος της δικαίωσης που δεν έχει στόχο την εκδίκηση. Οι εκδηλώσεις μνήμης δεν στοχεύουν στην καλλιέργεια της μισαλλοδοξίας. Εντάσσονται στον συλλογικό αυτοπροσδιορισμό των ελλήνων και αποσκοπούν στην αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας».

Η ίδια εξέφρασε την αισιοδοξία της σχετικά με την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας τονίζοντας ότι είναι ειναι κατάλληλη συγκυρία για να πειστούν οι ευρωβουλευτές να κάνουν θέμα στις ευρωομάδας τους και στη συνέχεια στην ολομέλεια του ευρωκοινοβουλίου.

Το παρών στη σημερινή εκδήλωση έδωσαν ο Υφυπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για θέματα Μακεδονίας Θράκης, Κώστας Γκιουλέκας, ο συντονιστής του Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη Γιάννης Παπαγεωργίου, ο Βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Κούβελας, ο βουλευτής της ΝΔ Θεόδωρος Καράογλου, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Πέτρος Παππάς, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Κατερίνα Νοτοπούλου, πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Χάρης Καστανίδης, ο πρόεδρος της ΠΕΔΚΜ και δήμαρχος Πυλαίας Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καιτεζίδης, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης Κώστας Γιουτίκας καθώς και εκπρόσωποι κομμάτων, φορέων και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

105 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα και το αίμα των 335 χιλιάδων 'Ελλήνων Εθνομαρτύρων του Πόντου δεν έχει αναπαυθεί! Διαβάστε μια εξαιρετική ομιλία που δόθηκε από τον Χρήστο Γιανναρά την 19η Μαΐου 2006, την ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη,για την Εθνοκάθαρση των 'Ελλήνων που ακόμα και σήμερα συνεχίζεται...




Αναδημοσιεύουμε από εδώ:
Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
pontos-genoktonia.gr

Ομιλία την 19η Μαΐου 2006, την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη, από τον 
Χρήστο Γιανναρά, Καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών:
Συναχθήκαμε εδώ σήμερα να διαδηλώσουμε πιστότητα στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω: Ημέρα μνήμης δεν σημαίνει ημέρα συναισθηματικής απλώς εκτόνωσης. Θρηνούμε τη δολοφονία 353.000 Ελλήνων από τις στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις του τουρκικού κράτους, στα πλαίσια κεντρικής πολιτικής απόφασης και μεθοδικά σχεδιασμένης στρατηγικής. Η οδύνη είναι ανεξάλειπτη και αφόρητη, αλλά μόνη η οδύνη μένει πάντοτε άγονη.

Έχει νόημα να διασώζουμε τη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αν η εγρήγορσή μας είναι ιστορικά γόνιμη. Αν δηλαδή έχει έμπρακτες συνέπειες που εγγυώνται για το μέλλον τον αυτοσεβασμό μας και τη συλλογική μας αξιοπρέπεια. Τουλάχιστον, να μην συνεργήσουμε να απαλειφθούν από την πανανθρώπινη συνείδηση τα όρια ανάμεσα στον πολιτισμό και στη βαρβαρότητα, στην ανθρωπιά και στην κτηνωδία.

Στον Πόντο άνθισε, για εικοσιοχτώ ολόκληρους αιώνες, ένας πολιτισμός- όχι η φυλή απλώς ή το γένος των Ελλήνων. Ο ίδιος εκείνος πολιτισμός που κόμισε στην ανθρωπότητα την έκπληξη, για πρώτη φορά, της κριτικής σκέψης, δηλαδή τη βάση της επιστήμης και της έρευνας. Κόμισε, για πρώτη φορά, την εκδοχή της συλλογικότητας ως κοινού αθλήματος προκειμένου να «αληθεύει» ο βίος, του αθλήματος της πολιτικής. Δίχως αυτόν τον πολιτισμό η ζωή των ανθρώπων σήμερα, σε καθολική κλίμακα, θα ήταν άλλη. Η Γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού στοιχειοθετεί, πρωταρχικά, έγκλημα απέναντι σε έναν πολιτισμό με πανανθρώπινη εμβέλεια.

Δεν πρόκειται για μεγαλόστομη ρητορεία. Ο ξεριζωμός του Ελληνισμού από τον Πόντο, κοιτίδα πανάρχαιη του ανθρώπινου πολιτισμού, θα είχε σήμερα το ανάλογό του, αν εξαλείφονταν οι Γάλλοι από το Παρίσι, οι Βρετανοί από την Οξφόρδη, οι Γερμανοί από τη Χαϊδελβέργη- Τι θα σήμαινε ένα τέτοιο γεγονός για τη σύνολη ανθρωπότητα, έστω και χωρίς την κτηνωδία των απαγχονισμών, των βιασμών, των ανασκολοπισμών, των πυρπολήσεων; Πόντος χωρίς Ελληνισμό σημαίνει εξάλειψη και διακοπή της συνέχειας μιας πληθυσμιακής παρουσίας ταυτισμένης με πρόταση πολιτισμού που ενδιαφέρει πανανθρώπινα.

Τιμούμε τη μνήμη του μαρτυρικού ποντιακού Ελληνισμού στο ποσοστό που διασώζουμε την επίγνωση της πρότασης πολιτισμού που ενσάρκωνε. Οι Έλληνες του Πόντου ήταν ζωντανό κατάλοιπο της οικουμενικής δυναμικής του Ελληνισμού προτού αυτή να υποταχθεί στον εθνικιστικό επαρχιωτισμό και αλλοτριωθεί σε βαλκανικό περιθώριο της Ευρώπης. Τότε, πριν από τους δυο παγκοσμίους πολέμους, ο Έλληνας, όπως έγραψε ο Ελύτης «ανάσαινε ακόμα τον αέρα μίας περίπου αυτοκρατορίας. Οι δυνατότητές του να κινηθεί χωρίς διαβατήριο γλώσσας καλύπτανε μεγάλα μέρη της Ιταλίας και της Αυστρίας, ολόκληρη την Αίγυπτο, τη νότια Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία του Καυκάσου και, φυσικά, την Κωνσταντινούπολη με την ενδοχώρα της, ως κάτω, κατά μήκος του Αιγαίου, τη λεγόμενη στις μέρες μας νοτιοδυτική Τουρκία».

Και προσθέτει ο Ελύτης «Είναι, το ξέρω, δύσκολο να αξιολογείς το σημερινό μολύβι σαν χθεσινό χρυσάφι». Όμως, πρέπει να προσθέσουμε, αλλοίμονο αν πάψει το χρυσάφι να μετράει την ποιότητα της ζωής ακόμη και σε χρόνια μολυβένιου λήθαργου.

Ίσως σήμερα ένα παιδί που τελειώνει το ελληνικό σχολείο να αγνοεί ακόμα και το που βρίσκεται γεωγραφικά ο Πόντος, που η Τραπεζούντα, που η Σινώπη, η Κερασούντα, η Αμισός, η Αμάσεια, η Αργυρούπολη, η Οινόη, η Παναγία Σουμελά.

Να αγνοεί ότι εκεί ανθούσε επί αιώνες ένας γεμάτος σφρίγος Ελληνισμός και ότι έφτασε κάποια στιγμή που αποτέλεσε αυτόνομο ελληνικό κράτος.

Τουλάχιστον όμως να μην αγνοεί το σημερινό ελληνόπουλο ότι έξω από τα όρια του επαρχιώτικου ελλαδικού κρατισμού, ο ελληνισμός του Πόντου είχε κατορθώσει επιτεύγματα που σήμερα μόνο θαυμάζουμε οι κατά υπηκοότητα Έλληνες, όντας ανίκανοι να τα πραγματώσουμε. Ανυπέρβλητο επίτευγμα η από θέσεως ισχύος, και για αυτό δημιουργική, συνάντηση του ποντιακού (και γενικότερα του μικρασιατικού) ελληνισμού με τα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής Νεωτερικότητας. Λειτούργησε στις χαμένες αυτές κοιτίδες του Ελληνισμού η πανάρχαιη αφοβία των Ελλήνων να προσλαμβάνουν ο,τιδήποτε και οπουδήποτε χωρίς να υποτάσσονται στο πρόσλημμα. Αφομοίωναν στις δικές τους ανάγκες και στους δικούς τους στόχους θησαυρίσματα αλλότριων πολιτισμών- δεν αλλοτριώθηκε όμως τότε η ελληνική αυτοσυνειδησία και ετερότητα από τέτοιες προσλήψεις. Η αλλοτρίωση κυριάρχησε μόνο στο ελλαδικό κρατίδιο, όπου η ελληνικότητα βιώθηκε (και βιώνεται) σαν εξουθενωτική μειονεξία, αφού μία ξιπασμένη διανόηση πότισε (και ποτίζει) αυτό το λαό, ως το μεδούλι, με τη βεβαιότητα ότι είναι δεύτερος, καθυστερημένος, υπανάπτυκτος σε σύγκριση με τα «πεφωτισμένα και λελαμπρισμένα της εσπερίας έθνη».

Στον ποντιακό και μικρασιατικό Ελληνισμό- τουλάχιστον σε περιοχές από τις οποίες σώζονται τεκμηριωμένες μαρτυρίες- ήταν αδιανόητα στα ελληνικά δημοτικά σχολεία να μην υπάρχουν ειδικοί δάσκαλοι για τη μουσική και τα γαλλικά. Υπήρχαν ακόμη και γαλλόφωνες ελληνικές εφημερίδες, το δε θέατρο της Τραπεζούντας, όπως και αυτό της Σμύρνης, συναγωνιζόταν σε ποιότητα και επίπεδο τα θέατρα των πρωτευουσών της Ευρώπης. Κι όμως αυτός ο δημιουργικός εξευρωπαϊσμός δεν έφυγε στο παραμικρό την ελληνική πολιτιστική ιδιαιτερότητα, την καύχηση για την ευγένεια και την αρχοντιά της ελληνικής καταγωγής. Σε εξόφθαλμη αντίθεση με τον ελλαδικό Ελληνισμό, όπου, κάθε βήμα εξευρωπαϊσμού σήμαινε κατά κανόνα μίμηση και πιθηκισμό της Εσπερίας, ταπεινωτική αλλοτρίωση και ανίατη μιζέρια μειονεξίας.

Θρηνούμε για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αλλά δεν υιοθετούμε το ρόλο του θύματος- θα ήταν η εύκολη λύση φυγής από τις ιστορικές προκλήσεις. Κάθε ετήσια σύναξη στη μνήμη του ποντιακού ολοκαυτώματος οφείλει να διαδηλώνει ανυποχώρητη εμμονή στην αυτοσυνείδητη ελληνικότητα που σάρκωσε ο ποντιακός Ελληνισμός. Ελληνικότητα όχι συναισθηματική, ιδεολογική και ρητορική. Όχι φτήνια δημαγωγίας και εθνικιστικής καπηλείας. Εμμονή στην ταυτότητα πολιτισμού των Ελλήνων. Δηλαδή, στη διαχρονική ενότητα της ελληνικής γλώσσας. Στην πρωτογενή ελληνική ταυτότητα της πολιτικής ως κοινού αθλήματος σχέσεων κοινωνίας. Στην ελληνική εμμονή σε μεταφυσικό άξονα νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης και συνύπαρξης, στη βεβαιότητα ότι το κατόρθωμα της δημοκρατίας είναι ανέφικτο χωρίς έμπρακτο σέβας του «ιερού»- δεν γίνεται δημοκρατία χωρίς Παρθενώνα και Αγία Σοφία.

Ο ποντιακός Ελληνισμός μας κατέλειπε μέτρα αρχοντιάς, αριστοκρατίας του ήθους- τα ψηλαφούμε τα μέτρα ακόμη και σε μόνη την αυτοκυριαρχημένη ευγένεια των ποντιακών χορών. Τελώντας ετήσια σύναξη στη μνήμη της Γενοκτονίας, αυτή την αρχοντιά θέλουμε να σώζουμε ως εύτολμο πολιτικό αίτημα. Αρκετά πια γευθήκαμε την πίκρα και την ταπείνωση μιας ελλαδικής εξωτερικής πολιτικής που προκλητικά παραθεωρεί την αξιοπρέπεια του ελληνικού ονόματος και τις βιωματικές ιστορικές μας μνήμες. Βδελυσσόμαστε τους εθνικιστικούς φανατισμούς, τη μισαλλοδοξία, είμαστε έτοιμοι (και μάλιστα με αφελέστατες συχνά υπερβολές) να συγχωρέσουμε τους αυτουργούς της γενοκτονίας, να συνυπάρξουμε με τον γείτονα λαό ειρηνικά. Αλλά είναι ανυπόφορη οδύνη αυτή η ευγένεια του λαϊκού αισθήματος να μεταφράζεται από τις πολιτικές ηγεσίες σε εξωτερική πολιτική αναξιοπρέπειας και ραγιαδισμού.

Δήλωσε μόλις προ ημερών ο πρωθυπουργός της γείτονος χώρας ότι η ανέγερση στην Ελλάδα μνημείου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου προσκρούει στην ευαισθησία του τουρκικού λαού. Και, για άλλη μία φορά, δεν ακούσαμε από ελληνικά χείλη ούτε μία λέξη νηφάλιας και ευγενικής, αλλά με αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό, απάντησης. Σε μέρα όπως η σημερινή μνήμης και οδύνης για το φρικιαστικό ολοκαύτωμα, την εξόντωση 353.000 Ελλήνων του Πόντου και τον Ξεριζωμό από την πατρώα γη άλλων 500.000 καταδικασμένων στην εξαθλίωση της προσφυγιάς, το νόημα αυτής εδώ της σύναξης δεν μπορεί να είναι παρά μόνο μία ρεαλιστική πολιτική δέσμευση. Ότι θα αποδοκιμάζουμε πάντοτε με την ψήφο μας κάθε πολιτική ηγεσία, οποιασδήποτε επίπλαστης ή πραγματικής ιδεολογικής απόχρωσης, που επιδεικτικά παραγνωρίζει την ευαισθησία του λαού μας για τη Γενοκτονία του ποντιακού και του μικρασιατικού Ελληνισμού.

Δεν είναι νοητό να ανεχόμαστε μία εξωτερική πολιτική που ή χορεύει ζεϊμπέκικο ή κουμπαριάζει με την αμετανόητη και θρασύτατη στις απαιτήσεις της ηγεσία ενός λαού που μόνο καυχάται για τα φρικώδη εγκλήματα των πατέρων του. Σχέσεις καλής γειτονίας, ναι, φιλία και συνεργασία όπου είναι εφικτή, επίσης. Αλλά, επιτέλους, στη σοβαρή αυστηρότητα και στα αγέλαστα πρόσωπα των ηγετών της γείτονος ας πάψουν οι Έλληνες πολιτικοί να αντιπροσφέρουν πληθωρικές εγκαρδιότητες, χασκογελάκια και φιλοφροσύνες της ανάγκης του ραγιά να είναι αρεστός στον αφέντη. Πιθανόν να είναι η Υπερδύναμη που επιτάσσει την άνευ όρων και χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα υπερψήφιση της εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενός ασιατικού λαού εφιαλτικής υπανάπτυξης. Αλλά είναι και αποδεδειγμένο στη διεθνή πρακτική ότι ένα κράτος που μόνο υποτάσσεται στις επιταγές των ισχυρών χωρίς σθένος και ραχοκοκαλιά ιστορικής και πολιτιστικής αυτοσυνειδησίας απωθείται στο περιθώριο των διεθνών σχέσεων, περιφρονημένο από όλους και ανυπόληπτο.

Από τη μία μεριά καθημερινές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και της θαλάσσιας ελληνικής επικράτειας, ωμές προκλήσεις στη Θράκη και στις βραχονησίδες του Αιγαίου, αλυσιδωτή συνέχεια των εγκλημάτων εθνοκάθαρσης από τον Πόντο στη Μικρασία, και μετά στην Ίμβρο, στην Τένεδο, στην Κωνσταντινούπολη, στη Βόρεια Κύπρο. Και από την άλλη μεριά η ελληνική κοινωνία να ζει, χρόνια τώρα, την απροκάλυπτη ιδεολογική τρομοκρατία που της ασκεί μια συντεχνιακή διανόηση δήθεν «Αριστεράς και δήθεν «προόδου», στο όνομα ενός εκσυγχρονιστικού τάχα διεθνισμού.

Κατάλοιπο αντανακλαστικών του κάποτε μαρξιστικού διεθνισμού, ο εκσυγχρονισμός σήμερα διεθνισμός χλευάζει σαν σκοταδισμό και αναχρονισμό κάθε αίσθηση πατρίδας, κάθε αναφορά σε παράδοση και πολιτισμό των Ελλήνων. Ερμηνεύει την τουρκική επιθετικότητα σαν περίπου αυτονόητη αντίδραση στον ελληνικό, όπως λένε, εθνικισμό, στην ψυχοπαθολογική φοβία των Ελλήνων και στο φάντασμα της καχυποψίας μας- τον «εξ Ανατολών κίνδυνο», φάντασμα που το γεννάει, λένε, ο πολεμοκάπηλος εθνοκεντρισμός μας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας όσοι τολμούν να ψελλίσουν οδύνη για τον μεθοδικό πνιγμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, τη συνεχιζόμενη δηλαδή εθνοκάθαρση, ή για τον συστηματικό αφανισμό των μνημείων ελληνικής συνέχειας στην κατεχόμενη Κύπρο, όσοι προβάλλουν αντίρρηση για την ανεξέλεγκτη δράση και τις ωμές προκλήσεις του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή ή για την ψηφοθηρική εκμετάλλευση της εκεί μουσουλμανικής μειονότητας από κομματάρχες και πολιτευτές, διασύρονται στα πρωτοσέλιδα των «προοδευτικών» εφημερίδων σαν «ελληναράδες», εθνοκάπηλοι, ρατσιστές.

Τελώντας αυτή την ετήσια σύναξη στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου δίνουμε νόημα στην εθιμική τελετή μόνον αν θελήσουμε να λειτουργήσει ως εύτολμο πολιτικό αίτημα. Ως απαίτηση να σεβαστεί η επαγγελματική πολιτική τις ευαισθησίες της ελληνικής κοινωνίας. Να πάψουμε να ντρεπόμαστε οι Έλληνες για την άχρωμη, άοσμη και άγευστη από Ιστορία και πολιτισμό εξωτερική μας πολιτική. Όχι μόνο οι ενέργειες, αλλά και ο λόγος ο πολιτικός να απηχεί τον αυτοσεβασμό και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων. Να εργασθεί με σοβαρότητα το Ελληνικό Κοινοβούλιο ώστε να πληθύνει ο αριθμός των χωρών που θα αναγνωρίσουν με επίσημες πράξεις τη γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού. Να είναι η Γενοκτονία, ο αφανισμός της εξωελλαδικής οικουμενικής ελληνικότητας, άξονας σύνεσης αλλά και τόλμης της εξωτερικής πολιτικής.

Δύσκολο να αξιολογείς το σημερινό μολύβι σαν χθεσινό χρυσάφι. Στη σημερινή μέρα, κατά συμβολική σύμπτωση, ο ρυθμός της Ελλάδας, καθορισμένος στανικά από τα κρατικά τηλεοπτικά κανάλια συντονίζεται μόνο με την καφρική ευτέλεια του αυριανού διαγωνισμού της Eurovision. Και εμείς εδώ επιμένουμε να τελούμε μνημόσυνο της χαμένης αρχοντιάς και ευγένειας των Ελλήνων του Πόντου.

Μοναδική μας ελπίδα ο λόγος του Μακρυγιάννη:

«Ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούν. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά».

Γι' αυτή τη μαγιά η αποψινή τελετή μας.
Χρήστος Γιανναράς, Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών
ΠΗΓΗ:
https://pontos-genoktonia.gr/%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85

19η Μαΐου Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των 'Ελλήνων του Πόντου! 105 χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα, από την 19η Mαίου 1919, πως μπορούμε να ξεχάσουμε τη 2η μεγάλη γενοκτονία του 20ου αιώνα; Tο αίμα 353.000 'Εθνομαρτύρων των ατιμασμένων και κατακρεουργημένων 'Ελλήνων του Πόντου δεν μας αφήνει ...




Σήμερα, 105 χρόνια μετά, η Τουρκία είναι η χώρα που ούτε θυμάται και ούτε αναγνωρίζει αυτή τη Γενοκτονία που εκείνη διέπραξε, όχι γιατί, θέλει να, ξεχάσει, όχι, γιατί έχει, μετανιώσει για το στυγερό της έγκλημα, αλλά γιατί, πολύ απλά, θέλει όλοι εμείς, οι υπόλοιποι αθώοι, να Ξεχάσουμε πως η Τουρκία, είναι, ένα κράτος βουτηγμένο στο χριστιανικό αίμα! Η Τουρκία ως ο πλέον συστηματικός παραχαράκτης & σφετεριστής της Ιστορίας των 'Ελλήνων αρνείται κατηγορηματικά να κάνει το χρέος της αναγνωρίζοντας τις 353 χιλ. σφαγές & τους εκτοπισμούς των Ρωμιών του Πόντου από το κίνημα των Νεότουρκων & το κεμαλικό κίνημα την περίοδο 1914-1923, & τον αφανισμό τους από την πατρίδα τους & τον τόπο τους όπου για πάνω από 28 αιώνες δημιούργησαν έργα και πολιτισμό!








Γιατί η επίσημη 'Ελλάδα δεν επιχειρεί την αναγνώρισή της διεθνώς όπως έπραξαν οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι;

Γιατί δεν επιχειρεί την αναγνώριση της Γενοκτονίας όλων των 'Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης που υπολογίζονται σε 1.200.000 ελληνικές ψυχές;



Πρόκειται ως εκ τούτου για μια Γενοκτονία που αδιαλείπτως και ανεμπόδιστα  συνεχίζεται...στη Βόρεια  Κύπρο μας😡😠


 Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα. Επίσης, στο 1998 η Βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη «της 14ης Σεπτεμβρίου ως ημέρας εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος».

Τον Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars ή IAGS) αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Ελλήνων, μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυρίων, και εξέδωσε το εξής ψήφισμα:

«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής 

Αυτοκρατορίας,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των έτων 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των ΑρμενίωνΑσσυρίωνΠοντίων και των Έλλήνων της Ανατολίας.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της ΕΕ να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση (μη επανάληψη).»

Αναμνηστική πλάκα της Ποντιακής Αδελφότητας Νοτίου Αυστραλίας για τους εξολοθρευθέντες Ποντίους στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας.

Η γενοκτονία των Ποντίων είναι αναγνωρισμένη ως τέτοια επισήμως από τέσσερα κράτη, την Ελλάδα με νόμο του 1994 (N. 2193/1994), τη Σουηδία με υπερψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 2010, την Αρμενία τον Μάρτιο του 2015, μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυρίων και την Ολλανδία, μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και Ασσυρίων, στις 9 Απριλίου 2015.

Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι υπήρξε γενοκτονία και αποδίδει τους θανάτους σε απώλειες πολέμου, σε λοιμό και σε ασθένειες και δεν παραδέχεται ότι υπήρξε γενοκτονία. Οι περισσότεροι σύγχρονοι Τούρκοι βρίσκονται σε μερική ή πλήρη άγνοια σχετικά με αυτά τα γεγονότα. Ωστόσο Τούρκοι ιστορικοί έχουν δημοσίως χαρακτηρίσει τα γεγονότα ως γενοκτονία.

Αναδημοσιεύουμε από:
pontosnews.gr
19 Μαΐου 1919: 105 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και το αίμα των νεκρών μας είναι ακόμα ζεστό
Πολλά τα λόγια, περιορισμένα τα έργα... Ας δώσουμε φωνή στους προγόνους μας
19/05/2024 - 5:30πμ σε

(
Φωτ.:facebook.com/artgjergjgeorgio.kola)
Ο χρόνος, λένε, γιατρεύει τις πληγές. Περνάει και σου επιτρέπει να ξεχνάς και να προχωράς. Αυτή είναι η ανθρώπινη φύση. Ευτυχώς η ζωή έχει φροντίσει στον κανόνα να υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις. Ο ποντιακός ελληνισμός ανήκει σε αυτές. Δεν έχει περάσει μέρα από τότε που άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στις 19 Μαΐου 1919, και οι Πόντιοι να έχουν ξεχάσει τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ιερά χώματα της ιστορικής πατρίδας.

Όσο κι αν οι θύτες προσπάθησαν να μην αφήσουν ίχνη, ανθρώπινα και μη, η αλήθεια δεν στάθηκε δυνατό να θαφτεί. Αργά αλλά σταθερά το φως της θάμπωσε κάθε κατασκευασμένο ψέμα και σήμερα 105 χρόνια μετά, η μόνη που δεν την αναγνωρίζει είναι η Τουρκία, ένα κράτος βουτηγμένο στο χριστιανικό αίμα!

Αμφιβολίες δεν υπάρχουν. Φωτισμένοι επιστήμονες σε όλον τον κόσμον έχουν από δεκαετίες τις απαντήσεις. Ξέρουν τι έγινε στις αρχές του 20ού αιώνα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ποιος το σχεδίασε με χειρουργική ακρίβεια, ποιοι βοήθησαν, τι κέρδισαν και πόσο βαθιά φτάνει η αλήθεια.

Η ανθρωπογεωγραφία του Πόντου άλλαξε μέσα σε ελάχιστα χρόνια και ο ελληνικός πολιτισμός δέχθηκε ανηλεή επίθεση με μοναδικό στόχο να εξαφανιστεί. Όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν πήραν το δρόμο της προσφυγιάς ακολουθώντας τις λευκές πορείες, από τα παράλια προς την ενδοχώρα της Ανατολίας, είτε υποχρεώθηκαν να εργαστούν στα τάγματα καταναγκαστικής εργασίας όπου χάθηκαν γενιές και γενιές Ποντίων ή έμειναν στον Πόντο κρύβοντας ότι είναι Έλληνες και χριστιανοί. Μέχρι τον Μάρτιο του 1924, 353.000 Έλληνες του Πόντου έχασαν τη ζωή τους και άλλοι τόσοι εκτοπίστηκαν.

Το μαχαίρι διακρίσεις δεν έκανε. Όσο το χριστιανικό αίμα κυλούσε άφθονο στον Πόντο οι αρχιτέκτονες της καταστροφής του ποντιακού ελληνισμού, κέρδιζαν φήμη, αξιώματα, χρήματα και περιουσίες, Ελληνικές περιουσίες που είχαν αποκτηθεί με πολύ κόπο αλλά με συνοπτικές διαδικασίες άλλαξαν χέρια και βρέθηκαν να ανήκουν στους πρόθυμους να εξυπηρετήσουν το οθωμανικό κράτος.

Όσοι επέζησαν και κατάφεραν να φτάσουν ζωντανοί στην Ελλάδα, μετά την Ανταλλαγή, ήταν σε άθλια κατάσταση. Είχαν να παλέψουν με τις οδυνηρές αναμνήσεις και τη σκληρή πραγματικότητα: Μια πατρίδα που τους γύρισε την πλάτη, που άργησε να τους αντιμετωπίσει ως Έλληνες που εκδιώχθηκαν από τα πατρογονικά τους εδάφη και έπρεπε να βοηθηθούν για να επιβιώσουν. Αγνοήθηκαν, λοιδορήθηκαν, μπήκαν στο περιθώριο. Οι νοικοκύρηδες αντιμετωπίστηκαν ως επαίτες και με καχυποψία. «Τι ήρθατε να κάνετε εδώ;», «Να γυρίσετε πίσω τουρκόσποροι!», «Θα μας γεμίσετε ασθένειες!», ήταν μόνο μερικά από τα σχόλια που επί χρόνια άκουγαν.

Την ίδια ώρα έπρεπε να σταθούν στα πόδια τους γιατί είχαν χρέος να επικοινωνήσουν την αλήθεια σε όλη την οικουμένη.

Αν και άφησαν πίσω ένα ή περισσότερα κομμάτια του εαυτού τους, οι Πόντιοι δεν μπορούσαν να λυγίσουν. Μόνο να τηρήσουν την υποχρέωσή τους προς την παγκόσμια ιστορία: να επιβιώσουν, να κάνουν προκοπή και να διεκδικήσουν τη δικαίωση για όλους όσοι έχουν καταγραφεί ως θύματα της Γενοκτονίας. Η ποντιακή λαλιά, η Ορθοδοξία, η αγάπη για εκείνους που ξαφνικά και βίαια αποχωρίστηκαν, οι χοροί και η μουσική τούς κράτησαν όρθιους.

Το χρέος. Αυτό ήταν, αυτό είναι και αυτό θα είναι το «μυστικό» που θα κάνει κάθε νέα γενιά Ποντίων πιο ικανή να διεκδικεί, παρά τις αντιξοότητες.

Όμως το Ποντιακό Ζήτημα παραμένει μια υπόθεση που λίγο συζητείται και πολύ λιγότερο προχωράει προς την επίλυσή του. Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την επαναπροσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας, υπάρχει η αίσθηση πως κάποιος το έσπρωξε κάτω από το χαλί μαζί με το Κυπριακό. Πενήντα χρόνια μετά την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, η κατάσταση ίσως είναι πιο μετέωρη παρά ποτέ. Από ευχολόγια και υποσχέσεις δεν ξέρουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε. Από ουσιαστικές προτάσεις και ακόμα περισσότερο από σταθερά βήματα προόδου δεν βλέπουμε κάτι στον ορίζοντα. Και οι λίγες επίμονες φωνές οι οποίες αρθρώνουν πολιτικό λόγο καλώντας την κυβέρνηση να υλοποιήσει τις υποσχέσεις που έχει δώσει, ήδη από το 2019, είναι αμφίβολο εάν ακούγονται έως το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Ευθύνες υπάρχουν και στον οργανωμένο ποντιακό χώρο που παρά τις προσπάθειες δεν έχει βρει τρόπο να σπάσει τη γυάλινη οροφή για να μπει… καθαρός αέρας.

Η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου δεν αφορά μόνο εκείνους που στις φλέβες τους κυλάει ποντιακό αίμα αλλά όλους τους Έλληνες. Δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά μια συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα αλλά αποτελεί εθνική υπόθεση. Χρέος των Ελλήνων είναι να ησυχάσουν οι ψυχές εκείνων που δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Χρέος δικό μου, χρέος δικό σου.

Δικό μας είναι το χρέος.

Πόπη Παπαγεωργίου
Από: 
pontosnews.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
«SS Bandırma»: Το πλοίο που όργωνε τις ελληνικές θάλασσες αποβίβασε τον Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, στις 19 Μαΐου 1919
18/05/2024 - 5:48μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Μαρτυρία Γεωργίου Γρηγοριάδη: «Οι Τούρκοι έπεφταν επάνω μας όπως ο αητός ορμά στις κότες
18/05/2024 - 2:59μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
«Εκεί ‘ς σο όρος ‘ς σου Μελά»: Ποίημα του Γεώργιου Κωνσταντινίδη με αφορμή την 105η επέτειο της Γενοκτονίας
17/05/2024 - 10:52μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Ενημερωτικό φυλλάδιο της ΠΟΕ στα αγγλικά για τη Γενοκτονία – Τι ζητά από την Τουρκία και τι από την ελληνική κυβέρνηση
17/05/2024 - 9:46μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Αμελέ ταμπουρού: Οι αριθμοί και οι άνθρωποι
17/05/2024 - 8:05μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Μαρτυρία Αγάπης Βασιλειάδου: «Εθαρρείς και ο Θεόν εκαταρέθε μας»
17/05/2024 - 9:48πμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Μαρτυρία Ιωσήφ Πουλτίδη: Αέτς όπως εβγαίνες σο λείμψανον με κλάψιμον, ολ’ εξέβαμε ασ’ οσπίτα μουν
16/05/2024 - 11:00μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Μαρτυρία Κλειώς Νικολήνταγια: «Στρατιώτες σκοτωμένοι χάμου, παλικάρια πνιγμένα που τα είχε βγάλει το κύμα, νταούλια πρησμένα»
14/05/2024 - 1:15μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Η έξοδος των Ελλήνων από τη Ζέλετσα του Καρς – Φόβος, θρήνος, απόγνωση
13/05/2024 - 8:30μμ

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Ημέρα της Μητέρας: Η υπέρτατη θυσία των Ποντίων κατά τη Γενοκτονία
12/05/2024 - 2:29μμ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Προκλητικός Ερντογάν: «Σπίθα της ανεξαρτησίας και του μέλλοντος ενάντια στην εχθρική κατοχή» η 19η Μαΐου
44 δευτερόλεπτα πριν

ΑΕΚ για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ
31 λεπτά πριν

Σακελλαροπούλου για τη Γενοκτονία των Ποντίων: Η διεθνής κοινότητα οφείλει να αναγνωρίζει και να καταδικάζει ειδεχθή εγκλήματα
1 ώρα πριν

Τρεις Τούρκοι συγγραφείς «συγκρούστηκαν» με το εσωτερικό μέτωπο άρνησης της Γενοκτονίας
1 ώρα πριν

Βέροια: Λαμπαδηδρομία και επιμνημόσυνη δέηση για τους 353.000 νεκρούς της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου
2 ώρες πριν

Στην Αριδαία μνημονεύουν σήμερα τους 353.000 νεκρούς του Πόντου
3 ώρες πριν
Αναδημοσίευση από: