Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνική Αντίσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνική Αντίσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Μαΐου 2025

Σαν σήμερα, ξημερώματα της 30ης Μαΐου 1941, ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας, κατάφεραν αψηφώντας την ζωή τους, να κατεβάσουν από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης το μισητό ναζιστικό σύμβολο! Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά με τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων.

 #ΣΑΝ_ΣΗΜΕΡΑ 

Στα τέλη Μαΐου του 1941 είχε συμπληρωθεί ένας μήνας από την παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, που ολοκλήρωναν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα με την κατάληψη της Κρήτης.

Ο #Μανώλης_Γλέζος (Απείρανθος Νάξου , 9/9/1922 - 30 Μαρτίου 2020) και ο #Λάκης_Σάντας (Πάτρα,22/2/1922 - 30 Απριλίου 2011) ήταν δύο νεαροί φοιτητές, που δάκρυζαν, όπως και χιλιάδες Αθηναίοι, βλέποντας τη γερμανική σβάστικα να κυματίζει στην #Ακρόπολη.

Το χιτλερικό σύμβολο προκαλούσε την ελληνική υπερηφάνεια. Έπρεπε, λοιπόν, να κατέβει…

Η σημαία που κατέβασαν o Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας

Το παράτολμο σχέδιο γεννήθηκε στο μυαλό τους ένα ανοιξιάτικο σούρουπο στο Ζάππειο, καθώς αντίκριζαν την Ακρόπολη και στρώθηκαν στη δουλειά για να το υλοποιήσουν.

Πήγαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη και διάβασαν ό,τι σχετικό με τον Ιερό Βράχο. Στη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια ανακάλυψαν όλες τις σπηλιές και τις τρύπες της Ακρόπολης.

Γρήγορα, αντιλήφθηκαν ότι η μόνη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσουν για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους γερμανούς φρουρούς ήταν μέσω του Πανδρόσειου Άντρου.

Το πρωί της 30ης Μαΐου 1941, ο Γλέζος και ο Σάντας πληροφορήθηκαν από το ραδιόφωνο ότι η Κρήτη είχε πέσει.

Οι Γερμανοί με προκηρύξεις κόμπαζαν για το κατόρθωμά τους.

Οι δύο νέοι αποφάσισαν να δράσουν το ίδιο βράδυ.

Μανώλης Γλέζος (Απείρανθος Νάξου, 9/9/1922 - 30 Μαρτίου 2020)

Όπλα δεν είχαν, παρά μόνο ένα φαναράκι κι ένα μαχαίρι. Η ώρα είχε φθάσει 9:30 το βράδυ.

Λάκης Σάντας (Πάτρα,22/2/1922 - 30 Απριλίου 2011

Η μικρή φρουρά της Ακρόπολης ήταν μαζεμένη στην είσοδο των Προπυλαίων και διασκέδαζε με νεαρές Ελληνίδες, πο πουλούσαν τον ερωτά τους, πίνοντας μπύρες και μεθοκοπώντας.

Με άγνοια κινδύνου, πήδηξαν τα σύρματα, σύρθηκαν ως τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου και άρχισαν να σκαρφαλώνουν από τις σκαλωσιές, που είχαν φτιάξει οι αρχαιολόγοι για τις ανασκαφές.

Φθάνοντας σε απόσταση ολίγων μέτρων από τον ιστό της σημαίας δεν αντιλήφθηκαν κανέναο φρουρό και με γρήγορες κινήσεις κατέβασαν από τον ιστό το μισητό σύμβολο του ναζισμού.

Ήταν μία τεράστια σημαία, διαστάσεων 4x2 μ. Είχαν φθάσει πια μεσάνυχτα.

Οι δύο «κομάντος» δίπλωσαν και πήραν μαζί τους τη σημαία και ακολουθώντας το ίδιο δρομολόγιο απομακρύνθηκαν από την Ακρόπολη, χωρίς και πάλι να γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς, που συνέχιζαν τη διασκέδασή τους.

Με έκπληξη η γερμανική φρουρά αντιλήφθηκε νωρίς το πρωί ότι η σβάστικα έλειπε από τον ιστό.

Οι γερμανικές αρχές πανικοβλημένες διέταξαν ανακρίσεις.

Μόλις στις 11 το πρωί ανάρτησαν μια νέα σημαία στον κενό ιστό.

Γλέζος και Σάντας καταδικάσθηκαν ερήμην σε θάνατο, οι άνδρες της φρουράς εκτελέστηκαν, οι έλληνες διοικητές των αστυνομικών θαπό τα καθήκοντά τους, ενώ για τους φύλακες της Ακρόπολης δεν προέκυψε κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο.

Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων

Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκαν οι δύο μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Μανώλης Γλέζος συνελήφθη τρεις φορές από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε και κατόρθωσε να δραπετεύσει, ενώ ο Λάκης Σάντας ξέφυγε από τους διώκτες του και κατετάγη στον ΕΛΑΣ.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/articles/146#ixzz2UjqtB8sW

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Μανώλης Γλέζος – Λάκης Σάντας: Έτσι κατεβάσαμε τη σβάστικα από την Ακρόπολη
Ο Λάκης Σάντας και ο Μανώλης Γλέζος αφηγούνται πώς κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη τον Μάιο του 1941



Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022

29 Σεπτέμβρη 1944 – Όταν οι ναζί αιματοκύλισαν το Αιγάλεω

 


29 Σεπτέμβρη 1944 – Όταν οι ναζί αιματοκύλισαν το Αιγάλεω

Σύνταξη
Νάσος Μπράτσος

Αναζητώντας ασφαλή διαφυγή από την Αθήνα οι ναζί και έχοντας την Ιερά Οδό σαν βασικό σημείο εξόδου από την κατοχική Αθήνα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, αποφάσισαν να αιματοκυλήσουν το Αιγάλεω.

Πρέπει να πούμε ότι στην περιοχή είχαν ήδη απομακρυνθεί οι δοτές δημοτικές αρχές και με λαϊκή συνέλευση είχε ανακηρυχθεί δήμαρχος ο Γιάννης Μπατζακίδης, στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.
Επίσης οι δυνάμεις του ΕΑΜ ζήτησαν από τη χωροφυλακή του Αιγάλεω
να προσχωρήσει στις τάξεις του, ή να εγκαταλείψει την πόλη.

Την αφορμή για να ξετυλιχτεί το ήδη αποφασισμένο γερμανικό σχέδιο,
δίνει μικροεπεισόδιο μεταξύ Γερμανών και εφήβων Ελασιτών στη διασταύρωση του Κηφισού με την παλαιά οδό Καβάλας.



Ακολουθεί η γερμανική επίθεση στο Αιγάλεω, από δύο σημεία και οι πρώτοι νεκροί είναι εργάτες που είχαν σχολάσει από το εργοστάσιο του Λαναρά.
Χωρίς πρόσχημα, μόνο και μόνο επειδή είχαν την ατυχία να βρεθούν μπροστά στις γερμανικές δυνάμεις, εκτελέστηκαν επί τόπου.

Μνημείο στο Μπαρουτάδικο










Περίπου 31 άοπλοι δολοφονήθηκαν με αυτό τον τρόπο.
Ακολούθως εγκλώβισαν Αιγαλεώτες στα σπίτια τους και τα πυρπόλησαν,
με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους από τις φλόγες.

Υπολογίζεται ότι πάνω από 100 σπίτια πυρπολήθηκαν, ενώ ο συνολικός αριθμός των νεκρών, αθροίζοντας διάφορα περιστατικά είναι τουλάχιστον 65-67, με αρκετούς να κάνουν εκτιμήσεις που τον ανεβάζουν κοντά στους 100, που είναι και η επίσημη θέση του Δήμου Αιγάλεω.
Πρέπει να σημειωθεί ότι υπήρξαν και δολοφονημένοι των οποίων η ταυτότητα δεν μπόρεσε να διασταυρωθεί.



Μνημεία με ονόματα των θυμάτων, υπάρχουν τόσο μέσα στο Γ΄ νεκροταφείο (με αναφορά σε 95 νεκρούς, 84 αναγνωρισμένους και 11 όχι), όσο και στον παράδρομο του Κηφισού, λίγο πριν τη διασταύρωση με την Ιερά οδό.
Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται σχετικές εκδηλώσεις τιμής και μνήμης.

Επιμέλεια αφιερώματος & φωτο: Νάσος Μπράτσος

Πηγή ertnews.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο ματωμένος “απόηχος” του Μπλόκου της Κοκκινιάς στις 24 Σεπτεμβρίου 1944

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Χαράματα 8 Σεπτέμβρη 1944, η εκτέλεση της Λέλας Καραγιάνη... H μεγάλη ηρωίδα πολύτεκνη μητέρα της Eθνικής Aντίστασης παράδειγμα στίς μέρες μας, αλλά και μέτρο σύγκρισης...

 


Aπό τον Δρ. Νίκο Κρεμμύδα
Γεννήθηκε στην Λίμνη Ευβοίας το 1898. Ήταν η ψυχή της αντιστάσεως, την περίοδο της Γερμανικής κατοχής. Με κέντρο ένα σπίτι στην οδό Φυλής και το φαρμακείο τού άνδρα της, στην Πατησίων, αρχικά οργάνωσε ένα δίκτυο για την απόκρυψη, περίθαλψη και φυγάδευση Άγγλων στρατιωτικών. Αργότερα, με κέντρο την Μονή τού Αγίου Ιεροθέου στα Μέγαρα, συγκρότησε την παράνομη οργάνωση «Μπουμπουλίνα», με πρώτα μέλη τον συζυγό της και τα 7 παιδιά της...
Η οργάνωση σε συνεργασία της με το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, τον Αρχηγό της Αστυνομίας Άγγελο Έβερτ, καθώς και διάφορους αντιφασίστες και...
αντιναζιστές που υπηρετούσαν μέσα στις υπηρεσίες των στρατευμάτων των κατακτητών είχε χαρακτήρα κατασκοπευτικό και αποστολής πληροφοριών. Με τη δράση της βυθίστηκαν πολλά πλοία, ανατινάχτηκε το αεροδρόμιο του Τατοϊου και κάηκαν αποθέματα βενζίνης και πυρομαχικών.
Στις 11 Ιουλίου 1944, οι Γερμανοί πληροφορούνται, από τον 'Εφιάλτη¨ , - Ριζόπουλος λέγονταν, για την δράση της και την συλλαμβάνουν. Την οδηγούν στα κολαστήρια των S.S., στην οδό Μέρλιν, και την βασανίζουν για να ομολογήσει την δράση της. Η Λέλα υποβάλλεται σε φοβερά βασανιστήρια ώς καί απειλές εκτέλεσης των τέκνων της μπροστά στα μάτια της…. Ακλόνητη και ατάραχη με αυταπάρνηση και περιφρόνηση προς τους δημίους της αποκρίνεται: «Ζητάτε από μια Ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της για την Πατρίδα της με την απειλή του τουφεκισμού των παιδιών της. Έ, λοιπόν, όχι. Μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους θα πνίξει τους Ούνους και όλη τη Γερμανία σας !....»
Τα χαράματα της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, οδηγήθηκε μαζί με άλλους πατριώτες στο Δαφνί, όπου εκτελέσθηκε ψάλλοντας με γενναιότητα τον Εθνικό Ύμνο .
Αποσπάσματα από το χρονικό :
“ Ενας Γερμανός, ονόματι Λίντερ, συνεργαζόταν μέ τήν Καραγιάννη καί είχαν καταφέρει νά σώσουν πολλούς πατριώτες. Τόν Λίντερ τόν τουφέκισαν τά ΕΣ-ΕΣ, τό Γενάρη του '44. Αλλος Γερμανός, ο Μάρκοβιτς τής έδωσε τά σχέδια του αεροδρομίου στό Τατόϊ. Η Λέλα έστειλε τά σχέδια στό Κάϊρο, και η RAF κατέστρεψε τό αεροδρόμιο. Η Λέλα, συνεχίζοντας τή δράση της, στρατολόγησε μία δακτυλογράφο του Γερμανικού Ναυαρχείου καί από πληροφορίες της, έστελνε τά ακριβή δρομολόγια των νηοπομπών στούς Συμμάχους, οι οποίοι τίς περίμεναν καί τίς κατεβύθιζαν “
“ Η Λέλα τουφεκίστηκε ένα μήνα πρίν τήν απελευθέρωση. Είχε συλληφθεί, αυτή μέ τέσσερα από τά παιδιά της, από τήν κατάθεση του συνεργάτη της Ριζόπουλου. Τήν ανάκριση τήν ανέλαβε ο αιμοβόρος Γερμανός ανακριτής Μπαίκε. Οταν ο Ριζόπουλος επανέλαβε τίς κατηγορίες μπροστά της αυτή τόν έφτυσε. Οταν ο Μπέκε τήν κτύπησε του ανταπέδωσε τό κτύπημα, όταν τήν απείλησε ότι θά σκοτώσει τά παιδιά της, του απάντησε ότι δέν είναι δικά της τά παιδιά, αλλά παιδιά της Ελλάδος “