Το σαβουάρ-βιβρ της αυτοκτονίας και της προπαγάνδας

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Κι’ εκεί που η προπαγάνδα αρμενίζει σε πέλαγα ευδαιμονίας,
εκεί που οι υπουργοί (του ΠΑΣΟΚ) δεν προλαβαίνουν να δέχονται προσκλήσεις για τηλεοπτικούς μονολόγους,
εκεί που ο Γ. Παπανδρέου πραγματοποιεί το όνειρό του να περνά τον καιρό του σε επιτροπές της Σοσιαλιστικής Διεθνούς παρέα με τον (επανεμφανισθέντα στο προσκήνιο) Στίγκλιτς,
εκεί που όλοι ασχολούνται (τάχαμου) με τις επενδύσεις και την μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο,
εκεί που όλοι παριστάνουν τους κατάπληκτους με τα τεκταινόμενα στη ΔΕΗ (λες και δεν ήταν μαζί με τους συνδικαλιστές στις μπούκες ο σημερινός απηνής (λέμε τώρα) διώκτης τους Γ. Παπακωνσταντίνου,
εκεί που ο κ. Βενιζέλος δίνει οδηγίες για τις τροπολογίες,
εκεί που παίζουμε την κολοκυθιά για τις εκλογές – να γίνουν στις 29 και γιατί να γίνουν στις 29, πότε να γίνουν, να γίνουν στις 6 και γιατί να γίνουν στις 6, πότε να γίνουν, να γίνουν στις 13…
εκεί που όλοι ασχολούνται με ένα φραστικό επεισόδιο στη Συγγρού και ο κ. Χρυσοχοΐδης ψάχνει να βρει… πού πήγαν οι μετανάστες που… σκούπισε και ο κ. Λοβέρδος ανακαλύπτει όψιμες υγειονομικές βόμβες…
Εκεί που συμβαίνουν όλα αυτά τα ωραία και προπαγανδιστικά…
Ένας ηλικιωμένος συνταξιούχος φαρμακοποιός αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του μέσα στην πλατεία Συντάγματος.
Η ατζέντα αλλάζει αμέσως, όπως συμβαίνει πάντα με τα έκτακτα γεγονότα και τους αστάθμητους παράγοντες.
Δεν ήταν η μόνη αυτοκτονία για λόγους οικονομικής απόγνωσης. Μετράμε ήδη πάνω από 1.700, αλλά οι περισσότερες δεν έχουν περάσει ούτε στα ψιλά – για να είμαστε δίκαιοι με το θέμα έχει ασχοληθεί στη Βουλή ο Π. Παυλόπουλος.
Και η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που ζει στους ρυθμούς της αυτοχειρίας – τουλάχιστον κυριολεκτικά, διότι μεταφορικά η Ελλάδα χορεύει πάντα με το ντέφι της αυτοκαταστροφής.
Αυτόν τον καιρό και η Ιταλία συγκλονίζεται λόγω των αυτοκτονιών επιχειρηματιών που καταστράφηκαν από την κρίση και συνταξιούχων που δεν ήθελαν να γίνουν βάρος.
«Ο πρωθυπουργός γονατίζει τη χώρα, χρησιμοποιώντας, τυπικά, τους καλύτερους τρόπους», κατήγγειλε ο επικεφαλής της «Ιταλίας των Αξιών», Αντόνιο ντι Πιέτρο, ο άλλοτε «δικαστής με τα καθαρά χέρια», που εκμεταλλεύθηκε κι’ αυτός την ευκαιρία πριν από είκοσι χρόνια για να μπει στον στίβο της πολιτικής – για να αποκαλυφθεί πρόσφατα πως ο γιος του ενεπλάκη σε σκάνδαλο διαφθοράς.
Ουσιαστικά, φαίνεται πως υπάρχει ένα σαβουάρ-βιβρ σε όλα – και στην αυτοκτονία.
Μπορεί κανείς να επιβάλλει σκληρά μέτρα με το ανάλογο στυλ, τύπου Παπαδήμου και Μόντι, και πάλι να θεωρείται πως ακολουθεί το σαβουάρ-βιβρ του πολιτικώς ορθώς και των ήπιων τόνων.
Μπορεί κανείς να αυτοκτονεί ήσυχα-ήσυχα στο σπίτι του – και αυτό είναι το σαβουάρ-βιβρ της αυτοχειρίας.
Στην περίπτωση αυτή, η «κυρίαρχη άποψη», όπως προβάλλεται μέσω της καταιγιστικής προπαγάνδας (μερικά παραδείγματα προανέφερα παραπάνω) συνεχίζει ανενόχλητη το διαβρωτικό έργο της – κυρίως όταν διεξάγεται εν ου παικτοίς.
Τι γίνεται, όμως, όταν κάποιος αποφασίζει να μην ακολουθήσει το σαβουάρ-βιβρ της αυτοκτονίας, όπως συνέβη με τον ξαφνικό θάνατο στο Σύνταγμα;
Σ’ αυτήν την περίπτωση, δύο δρόμοι υπάρχουν:
Είτε αρχίζεις τους θρήνους, τα συλλυπητήρια και τα μνημόσυνα.
Είτε «χρησιμοποιείς» τη θυσία για να ξεκινήσεις μια διαπραγμάτευση, αρνούμενος να δολοφονήσεις τον λαό σου.
Υ.Γ. Υπάρχει και ένας τρίτος – ο τυχοδιωκτικός – δρόμος: Επιδίδεσαι σε κραυγές και εκμεταλλεύεσαι τον θάνατο για να διατηρήσεις τη θέση σου ή να εισέλθεις και εσύ στο ιερό, όπου διεξάγονται οι επιμνημόσυνες δεήσεις…

Τι κρύβουν οι δηλώσεις Γιλμάζ ; ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ

Σοφία Βούλτεψη
Οι «δεινόσαυροι» μπαίνουν ξανά στην αρένα στην Τουρκία. Μεσούτ Γιλμάζ και Τανσού Τσιλέρ, που τα κόμματά τους απέτυχαν να μπουν στην Εθνοσυνέλευση το 2002, φαίνεται ότι προετοιμάζουν την επάνοδό τους στην τουρκική πολιτική σκηνή.

Ο μεταξύ τους διαγκωνισμός έφερε και την αποκάλυψη εκ μέρους του Μεσούτ Γιλμάζ, ο οποίος, μιλώντας στην εφημερίδα «Μπιργκούν», κατηγόρησε την Τσιλέρ ότι επί πρωθυπουργίας της οι μυστικές υπηρεσίες ήσαν εντελώς ανεξέλεγκτες και πρωτοστάτησαν στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Αλίγιεφ στο Αζερμπαϊτζάν (με τη χρηματοδότηση πραξικοπήματος), αλλά και στις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την Ελλάδα μεταξύ του 1995 και του 1997.

Ο 64χρονος Γιλμάζ κατηγορεί την 66χρονη Τσιλέρ ότι, σε αντίθεση με τους άλλους πρωθυπουργούς, που ενημέρωναν τους διαδόχους τους σχετικά με την διάθεση των μυστικών κονδυλίων, η ίδια δεν έδωσε ποτέ τέτοιον λογαριασμό.

Το θέμα δεν έρχεται πρώτη φορά στην επιφάνεια. Ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Εμίλ Τσολασάν αναφέρει σε βιβλίο του ότι μυστικός πράκτορας τού είχε εκμυστηρευτεί ότι ο ίδιος είχε μεταβεί σε «γειτονική χώρα» και είχε τοποθετήσει βόμβες σε τουριστικά θέρετρα, ενώ την ίδια εποχή ξέσπασαν στην Ελλάδα πολλές πυρκαγιές.

Φαίνεται, όμως, ότι στην Τουρκία οι παλαιοί πολιτικοί προσπαθούν να επανέλθουν, εκμεταλλευόμενοι την φθορά του Ερντογάν και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα.

Ο Γιλμάζ, που το 1991 εξελέγη αρχηγός του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας και πρωθυπουργός, έχασε αμέσως την εξουσία από τους Ντεμιρέλ και Ινονού.

Ήδη από εκείνη τη σύντομη περίοδο έδειξε πως γνωρίζει καλά το παιχνίδι της προπαγάνδας.

Όταν στις 11 Σεπτεμβρίου 1991 συναντήθηκε με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη στο Παρίσι, στον «Μικρό Πύργο» στο προάστιο Λα Σελ Σαιν Κλου, στο περιθώριο της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Δημοκρατικής Ένωσης, μέσω των συνεργατών του άφησε να διαρρεύσει ότι οι δυο τους είχαν μελετήσει έναν χάρτη του Αιγαίου.

Η συνάντηση εκείνη είχε γίνει μπροστά σε δημοσιογράφους και φωτογράφους και όπως είπε τότε ο κ. Μητσοτάκης «δεν κρατούσαμε ούτε χάρτη, ούτε… χαρτάκι»!

Ο Γιλμάζ επανήλθε στην εξουσία το 1996, χρονιά που ο Ντενκτάς δηλώνει πως όλοι οι αγνοούμενοι της Κύπρου είναι νεκροί.

Τον διαδέχθηκε ο Ερμπακάν, ο πρώτος ισλαμιστής πρωθυπουργός, που σχημάτισε κυβέρνηση με την Τσιλέρ και υποχρεώθηκε σε παραίτηση τον Φεβρουάριο του 1997.

Με την Τσιλέρ η συμφωνία ήταν να κατέχουν εναλλάξ την πρωθυπουργία, αλλά όταν οι στρατιωτικοί απέπεμψαν τον Ερμπακάν, το κόμμα της Τσιλέρ κατείχε την τρίτη θέση στη Βουλή και ο πρόεδρος Ντεμιρέλ έδωσε την εντολή στον Γιλμάζ, που ήταν επικεφαλής του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος.

Έτσι, ο Γιλμάζ επανήλθε στον πρωθυπουργικό θώκο, όπου παρέμεινε ως το 1999, ενώ από τον Μάιο του 1999 ως το 2002 ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας με το Κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς του «Αττίλα», Μπουλέντ Ετσεβίτ και το Κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης του Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Στην κυβέρνηση εκείνη, το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας είχε λάβει πέντε υπουργεία.

Τον Φεβρουάριο του 1998, ως πρωθυπουργός, ο Γιλμάζ αναφέρθηκε σε διχοτομική λύση του Κυπριακού.

Το 2002, το κόμμα του Γιλμάζ έμεινε εκτός Βουλής και ο ίδιος δήλωσε ότι αποσύρεται από την πολιτική, αλλά εδώ και μερικά χρόνια προσπαθεί να επανέλθει.

Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2004 είχε κάνει ηχηρή παρέμβαση, προειδοποιώντας πως πιθανόν η χώρα του να βρεθεί υπό στρατιωτική δικτατορία αν δεν γίνει δεκτή στην ΕΕ.

Υπενθυμίζεται επίσης ότι είχε κατηγορηθεί ότι ως πρωθυπουργός είχε παρέμβει υπέρ της πώλησης της Τουρκμπανκ, το 1998.

Αξίζει να σημειωθεί πως τον Ιούνιο του 1996, λίγους μήνες μετά την κρίση στα Ίμια (31 Ιανουαρίου 1996), ο Μεσούτ Γιλμάζ, ως πρωθυπουργός, είχε μιλήσει για ύπαρξη «αμφισβητούμενων νησίδων, βραχονησίδων και γκρίζων ζωνών».

Η Κρίση στα Ίμια συνέβη στη διάρκεια της πρωθυπουργίας της Τανσού Τσιλέρ, αρχηγού του Κόμματος του Ορθού Δρόμου, που βρέθηκε στην εξουσία το 1993 και η κυβέρνησή της κατέρρευσε το 1996, μετά την αποχώρηση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Μετά την πτώση της κυβέρνησής της, η Τσιλέρ διετέλεσε (από το 1996 ως το 1997), αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός των Εξωτερικών.

Και το δικό της κόμμα απέτυχε να μπει στη Βουλή το 2002, ενώ αργότερα και αυτή κατηγορήθηκε για σκάνδαλα διαφθοράς και επίσης απηλλάγη λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων!

Τον Δεκέμβριο του 1999, υπεγράφη και η περίφημη Συμφωνία του Ελσίνκι, με την οποία οι (τότε) 15 της ΕΕ (και μάλιστα πρωτοστατούσης της Ελλάδας) αποδέχθηκαν την Τουρκία ως 13η υποψήφια για ένταξη χώρα.

Ο Γιλμάζ ήταν τότε αναπληρωτής του «Αττίλα», στον οποίο η Ελλάδα αναγνώρισε το δικαίωμα να μιλά για «συνοριακές διαφορές».

Η Συμφωνία του Ελσίνκι αναγνωρίζει την ύπαρξη συνοριακών διαφορών (και όχι μόνο τη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που παραπέμπονται κατ’ αρχήν σε διμερή διάλογο και μετά στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Είχε προηγηθεί η Συμφωνία της Μαδρίτης, κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, τον Ιούλιο του 1997 (Σημίτης, Πάγκαλος, Ντεμιρέλ, Τζεμ), κατά την οποία αναγνωρίστηκε ότι και η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.

Την περίοδο εκείνη ο Γιλμάζ ήταν και πάλι πρωθυπουργός, καθώς είχε προηγηθεί το μίνι πραξικόπημα κατά του Ερμπακάν και η απομάκρυνσή του από την εξουσία.

Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι Γιλμάζ και Τσιλέρ ουδέποτε διαφώνησαν όσον αφορά στη στάση απέναντι στην Ελλάδα.

Απόδειξη ότι η κρίση στα Ίμια συνέβη επί Τσιλέρ, αλλά λίγο αργότερα ο Γιλμάζ μιλούσε για ύπαρξη γκρίζων ζωνών…
ΠΗΓΗ:

Αν οι λέξεις ήσαν ευρώ…

06/12/2011 Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Αν οι λέξεις ήσαν ευρώ, θα είχαμε αυτόματα λύσει το πρόβλημα του δημόσιου χρέους.
Παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τη συζήτηση επί του προϋπολογισμού, αντιλαμβάνεται κανείς γιατί φτάσαμε ως εδώ.
Νούμερα – γραμμένα από τους επιστημονικούς συνεργάτες – επανάληψη των ίδιων κοινοτυπιών, υποκριτική αυτοκριτική, διαπιστώσεις, συντεχνιασμοί, λόγια, λόγια, λόγια χωρίς ουσία.
Η εικόνα υπήρξε για άλλη μια φορά απογοητευτική, εξοργιστική.
Όπως εξοργιστικά είναι και όλα αυτά που λέει τώρα ο κ. Χρυσοχοΐδης.
Ξαφνικά, αποφάσισε να ομολογήσει πως τελικά όλον αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση στην οποία μετείχε και εξακολουθεί να μετέχει, έχοντας αναλάβει ένα υπουργείο που στον τίτλο του περιλαμβάνει τη λέξη «ανάπτυξη», είναι αποτυχημένη.
Και θυμήθηκε να φορτώσει όλα τα βάρη στον κ. Παπανδρέου.
Σε μια προσπάθεια να μας πείσει ότι αν εξαφανιστεί από προσώπου γης ο κ. Παπανδρέου, όλα θα διορθωθούν και το ΠΑΣΟΚ θα είναι και πάλι σε θέση να μας… ξανασώσει – σα να μην πέρασε μια μέρα από τον καιρό των κούφιων υποσχέσεων.
Σε μια προσπάθεια να μας πείσει πως η αποικία θα πάψει να είναι αποικία και οι φύλαρχοι θα πάψουν να είναι φύλαρχοι, αν φύγει από την μέση ο μέχρι χθες «σωτήρας» του τόπου.
Λες και αρκεί να παραδεχθείς τα λάθη σου και να περιγράψεις τις συνέπειες της πολιτικής σου (απομόνωση της χώρας, βαθιά ύφεση, φτώχεια, εθνική ταπείνωση, διάλυση του κρατικού μηχανισμού), για να εξιλεωθείς και να λάβεις την άδεια να συνεχίσεις, δηλώνοντας ταυτόχρονα επιτυχημένος.
Είναι αδύνατον να μετρήσει κανείς πόσες συνεντεύξεις, δηλώσεις, συνεντεύξεις Τύπου, ανακοινώσεις, παρουσιάσεις νόμων, προγραμμάτων και πρωτοβουλιών, ομιλίες σε συνέδρια, κοινές συνεντεύξεις με Ευρωπαίους Επιτρόπους και υπουργούς ανήκουν στον ίδιο.
Την ίδια ώρα – και παρά τα ταξίδια του στο εξωτερικό, συνοδεύοντας και τον κ. Παπανδρέου στο Βερολίνο – δεν κατάφερε να φέρει ούτε μία επένδυση στη χώρα.
Ως αρμόδιος για το ΕΣΠΑ, είχε (και φαντάζομαι πως έχει ακόμη μέχρι να γίνει αρχηγός) την ευθύνη για την απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων.
Έρχεται, όμως, η τρόικα και του κουνά το δάχτυλο, ζητώντας επιτάχυνση, διότι τα πράγματα καρκινοβατούν.
Είναι αδύνατον να μετρήσουμε πόσες φορές μας έχει ανακοινώσει μέτρα για την άρση των εμποδίων στην επιχειρηματικότητα, για περιβάλλον φιλικό προς το επιχειρείν, για απλοποίηση διαδικασιών, για τη δημιουργία «μιας νέας γενιάς επιχειρηματιών», για «Ταμείο Επιχειρηματικότητας» και για «επιχειρηματικό ακτιβισμό».
Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, αλλά είπαμε: Αν οι λέξεις ήσαν ευρώ…
Είναι αδύνατον να μετρήσει κανείς πόσες φορές, προεκλογικά και μετεκλογικά – ακόμη και πολύ πρόσφατα – μας έχει διαβεβαιώσει πως «είναι απόφαση της κυβέρνησης (σ.σ. και επομένως και του κ. Παπανδρέου) να νικηθεί η κρίση», με κορυφαία την δήλωσή του στα εγκαίνια της τελευταίας ΔΕΘ, σύμφωνα με τον οποία «είμαστε αποφασισμένοι να λάβουμε τις αναγκαίες αποφάσεις»…
Προφανώς τότε δήλωνε αποφασισμένος και εκ μέρους του κ. Παπανδρέου...
Μόλις πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο, σε κοινή εμφάνιση με τον Επίτροπο Περιφερειακής Πολιτικής Χαν, μας ανέπτυξε «σχέδιο δράσης» για να ξεκολλήσουν τα κοινοτικά κονδύλια και να πραγματοποιηθούν 151 σημαντικά έργα. Τα οποία θα ξεκολλούσαν και με τον κ. Παπανδρέου...
Είναι αδύνατον να μετρήσουμε πόσες φορές μας υποσχέθηκε «μάχη σώμα με σώμα με την ακρίβεια και την κερδοσκοπία», πόσες φορές μας είπε πως «θα ήταν παραίτηση οι εκλογές» (επομένως δεν υπήρχε λόγος απομάκρυνσης του κ. Παπανδρέου) και πόσες φορές έγινε μέλος διαφόρων ισχυρών τριανδριών που κράτησαν στα στιβαρά τους χέρια το κράτος.
Αδύνατον να θυμηθούμε πόσες φορές μας υποσχέθηκε ότι «θα πιάσει τους στόχους του ΕΣΠΑ», βάσει των οποίων θα κριθεί ο ίδιος και η κυβέρνηση.
Είναι αδύνατον να θυμηθούμε σε πόσες συνεντεύξεις έχει προβλέψει ανάκαμψη της χώρας, υποστηρίζοντας ότι «έχουν μπει οι βάσεις αναστήλωσης της οικονομίας» (προφανώς από την κυβέρνηση της οποίας ηγείτο ο κ. Παπανδρέου).
«Στις βολές και στα στοιχήματα για χρεοκοπία που δέχεται η Ελλάδα, εμείς λέμε ότι τα καταφέρνουμε και απαντάμε με στοιχεία», έλεγε τον Μάιο του 2011 από την Κέρκυρα, επικαλούμενος τα στοιχεία για την αύξηση του ΑΕΠ το πρώτο τρίμηνο.
Επομένως δεν πήγαιναν και τόσο άσχημα τα πράγματα! Αν και φρόντιζε να συμπολιτεύεται αντιπολιτευόμενος κι’ αυτός, λέγοντας πως «δεν είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε το Μνημόνιο ως ευαγγέλιο. Είμαστε εδώ για να αλλάξουμε την Ελλάδα».
Επομένως, μέχρι τον περασμένο Μάιο τουλάχιστον, πίστευε ότι η υπό τον κ. Παπανδρέου κυβέρνηση στην οποία μετείχε… άλλαζε την Ελλάδα!
Και οπωσδήποτε, διαφωνούσε με τις οικουμενικές κυβερνήσεις – σε μια τέτοια μετέχει τώρα – λέγοντας πως δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι θα έλυναν.
Επίσης οπωσδήποτε, μέχρι (τουλάχιστον) τον περασμένο Απρίλιο δεν είχε κατά νου να αμφισβητήσει τον κ. Παπανδρέου.
Σε συνέντευξή του στον Flash και στον Θ. Λάλα, είχε πει επί λέξει:
«Θα έλεγα ότι τέτοιο θέμα δεν τίθεται με την έννοια της αμφισβήτησης. Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Νομίζω ότι κατά κοινή ομολογία ο κ. Παπανδρέου δίνει μια μάχη μέσα και έξω από την Ελλάδα, προσπαθεί να διαπραγματευτεί με σκληρό τρόπο. Είναι σκληρό να είναι κανείς Πρωθυπουργός αυτή τη δύσκολη εποχή και να πηγαίνει στο εξωτερικό και να διαπραγματεύεται, να ζητάει μια σειρά από θετικές αποφάσεις για τη χώρα και να κάνει αγώνα και στο εσωτερικό της χώρας».
Για να μην μιλήσουμε για τον αναπτυξιακό (λέμε τώρα) νόμο, που τον περιμέναμε από τον Οκτώβριο του 2009 (διότι τον είχαν έτοιμο στο συρτάρι τους), ο κ. Χρυσοχοΐδης ανέλαβε το σούπερ υπουργείο τον Σεπτέμβριο του 2010 και τελικά αναπτυξιακό (λέμε τώρα) νόμο είδαμε τον Μάρτιο του 2011.
Άλλωστε, στόχος του, όπως είχε πει στη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2010, ήταν να δημιουργηθούν στα επόμενα δύο χρόνια (τον… φάγαμε τον έναν, πάμε για τον άλλον), 50.000 νέες επιχειρήσεις!
Πάντως, θα είχε αξία να μάθουμε πότε άλλαξε γνώμη για τον κ. Παπανδρέου ο κ. Χρυσοχοΐδης. 
Όχι πως μας κόφτει ιδιαίτερα, αλλά τον Φεβρουάριο του 2009, έλεγε (Real News), ότι «ας μην ξεχνάμε ότι ο Γ. Παπανδρέου παρέλαβε ένα κυριολεκτικά διαλυμένο κόμμα το 2004. Και ήδη μέσα σε 5 χρόνια κατάφερε να αλλάξει πολλά».
Στο πλευρό του άλλωστε βρέθηκε και όταν ο κ. Παπανδρέου προχώρησε στον γνωστό περί εκλογών εκβιασμό σχετικά με το αποτέλεσμα των περιφερειακών εκλογών.
Όπως είπε (Οκτώβριος 2010), μιλώντας τότε πάλι στο Mega, «μια κυβέρνηση απονομιμοποιημένη και εξευτελισμένη δεν θα μπορέσει να πάρει μέτρα»!
Ζητάει, βέβαια, τώρα συγγνώμη. Όπως συγγνώμη θα ζητήσει και όποιος άλλος διεκδικήσει την αρχηγία.
Όπως συγγνώμη είχε ζητήσει (Φεβρουάριος 2010) μέσω Twitter, από τον Πρόεδρο Ομπάμα, που... του άλλαξε την πίστη, λέγοντας μέσα στη Βουλή πως είναι… μουσουλμάνος, μόνο και μόνο για να υποστηρίξει το μεταναστευτικό νομοσχέδιο για το οποίο τόσο πολύ επέμενε ο κ. Παπανδρέου.
Όλοι γνωρίζουν πως ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν είναι καινούργιος – όπως καινούργιοι δεν είναι όλοι όσοι θα λάβουν μέρος στην κούρσα της διαδοχής.
Το ποιος θα εκλεγεί, είναι πρόβλημα αυτών που θα πάνε να ψηφίσουν – πάντως εκείνες τις συμμετοχές του ενός εκατομμυρίου πολιτών να τις ξεχάσουν.
Το ποιος θέλει να μας κυβερνήσει, όμως, είναι πρόβλημα δικό μας.
Υ.Γ. Έχει τρέξει πολύ αίμα στη χώρα από τότε, παραμονές εκλογών του 2004, ο κ. Χρυσοχοΐδης διακήρυσσε πως «θα γίνουμε μια ιστορική γενιά, θα νικήσουμε για τέταρτη συνεχή φορά» (τότε συνήθιζε να βγάζει το σακάκι του και να το πετά κάτω)!
Μήπως αυτή η «ιστορική γενιά» μπορεί να μας κάνει τη χάρη να σταματήσει να μας… σώζει ;πηγη:

Καινούργιος πρωθυπουργός, παλιές υποσχέσεις…Ρόλο κηδεμόνα επέλεξε ο ΓΑΠ.

Σοφία Βούλτεψη

Η ομιλία του νέου πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου στη Βουλή, κατά την πρώτη ημέρα της συζήτησης των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης, όφειλε αναμφισβήτητα να συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, να αποτελέσει δηλαδή την είδηση της ημέρας.
Το περιεχόμενο της ομιλίας, όμως, σε τίποτε δεν διέφερε από μια συνηθισμένη πρωθυπουργική ομιλία με άφθονη χρήση του ενεστώτος διαρκείας.
Αν εξαιρέσουμε τον συγκρατημένο τρόπο διατύπωσης, χωρίς τις θριαμβολογίες και τις φανφάρες του πρόσφατου παρελθόντος και το γεγονός ότι έλειψαν οι αναδρομές στο παρελθόν και ο καταγγελτικός λόγος, τίποτε από όσα ακούσαμε δεν τα ακούγαμε για πρώτη φορά.
Η αισιοδοξία συγκρατημένη, αλλά με αρκετές χαραμάδες ελπίδας και προοπτικής, ενώ οι στόχοι παραμένουν οι ίδιοι και η εφαρμογή, όπως ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε, ανατίθεται και πάλι στο ίδιο οικονομικό επιτελείο που φέρει την ευθύνη για όλες τις μέχρι σήμερα δυσλειτουργίες.
«Το υπουργείο των Οικονομικών θα διαχειριστεί το σύνολο των δράσεων», είπε.
Ο κ. Παπαδήμος αναφέρθηκε στο γνωστό «κρίσιμο σταυροδρόμι» (στο οποίο στεκόμαστε αναποφάσιστοι δυο χρόνια τώρα) και υπενθύμισε το τελευταίο δίλημμα που έθεσε η ΕΕ (αποφεύγοντας να αναφερθεί στην πηγή του διλήμματος, που είναι η αιφνίδια ανακοίνωση δημοψηφίσματος): Μέσα ή έξω από την ευρωζώνη!
Πληροφορηθήκαμε επίσης ότι ο στόχος μας είναι το χρέος να βρίσκεται στο 120% του ΑΕΠ το 2020, ενώ, όπως είπε, το έργο αυτής της κυβέρνησης – την οποία αποκάλεσε «μεταβατική» - είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με την χρονική διάρκειά της.
Πάντως, το χρονοδιάγραμμα έχει ως εξής: Καθώς έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες από την προηγούμενη κυβέρνηση, τώρα απομένουν οι «δεσμεύσεις», ώστε να εκταμιευτεί η έκτη δόση οπωσδήποτε πριν από τις 15 Δεκεμβρίου, για να ανταποκριθεί η χώρα στις υποχρεώσεις της.
Παράλληλα, θα ολοκληρωθούν οι συζητήσεις με την τρόικα για το νέο πρόγραμμα, θα καταρτιστεί η νέα δανειακή σύμβαση που πρέπει να κυρωθεί από την Βουλή και θα κατατεθεί ο προϋπολογισμός του 2012, που εντάσσεται στο προσαρμοσμένο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.
Όπως είπε, ο PSI έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ έκανε ειδική αναφορά σε όλες τις (ακανθώδεις) διαρθρωτικές αλλαγές: Νέο βαθμολόγιο – μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία, αλλαγές στην αγορά εργασίας, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, βελτίωση δικαστικού συστήματος, συγχωνεύσεις οργανισμών.
Μίλησε επίσης για την βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος , την ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού, την ενίσχυση ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης και της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ ειδική αναφορά έκανε και στην στήριξη των ασθενεστέρων.
Είπε μάλιστα πως μέχρι το τέλος του έτους θα τεθούν σε εφαρμογή 24 νέα προγράμματα για την απασχόληση.
Bέβαια, όλα αυτά τα έχουμε ξανακούσει, χωρίς ποτέ να συμβεί κάτι. Και με δεδομένο ότι ο κ. Παπαδήμος έχει στη διάθεσή του το ίδιο υπουργικό επιτελείο, που κρίθηκε αναποτελεσματικό και… έφυγε μένοντας, δύσκολα μπορεί κανείς να συμμεριστεί τις βεβαιότητές του.
Άλλωστε και ο ίδιος δεν απέφυγε την γνωστή παλιά συνταγή της σύνθεσης μιας ομιλίας με βάση τα σημειώματα που του έδωσαν οι υπουργοί.
Ακούσαμε ξανά για πρωτοβάθμια υγεία, ηλεκτρονική συνταγογράφηση (με σύνθημα την ηλεκτρονική συνταγογράφηση διεξάγονται στην Ελλάδα οι εκλογές από το 1996), μείωση των τιμών των φαρμάκων και του κέρδους των φαρμακοποιών, καθώς και για την εφαρμογή του ήδη θεσπισμένου ελεύθερου ωραρίου τους.
Ουσιαστικά, μετέφερε αυτούσιες τις απόψεις και τα μέχρι σήμερα έργα του υπουργού Υγείας ως πραγματικά γεγονότα.
Τα ίδια και με την αναμόρφωση της παιδείας, όπου διαφημίστηκε το έργο της κ. Διαμαντοπούλου.
Το ίδιο και με την «ενίσχυση των εξαγωγών», τον «νέο νόμο για την απλοποίηση του εξαγωγικού εμπορίου», την ενίσχυση του ΕΣΠΑ – πόσες φορές το έχουμε ακούσει κι’ αυτό!
Και βέβαια, ξανακούσαμε τα περί… fast track για προσέλκυση ξένων επενδύσεων 5 δις ευρώ, τα περί «συνέχισης» (δεν έχει καν αρχίσει) του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, τα περί αξιοποίησης του ενεργειακού δυναμικού της χώρας, με αναφορά στην προκήρυξη των διεθνών διαγωνισμών για έρευνες για πετρέλαιο, στην οποία είχε αναφερθεί ο κ. Παπανδρέου κατά την ομιλία του στη ΔΕΘ.
Φυσικά, δεν έλειψαν και τα χιλιοειπωμένα περί δραστικού περιορισμού της σπατάλης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, τα περί task force για την αναμόρφωση του κράτους και τα περί ενίσχυσης της διαφάνειας και του σχεδίου νόμου για την αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου!
Ακόμη και στην (προ των εκλογών του 2009) φράση περί «επιτελικού κράτους» ακούσαμε να γίνεται αναφορά.
Και βέβαια, πληροφορηθήκαμε ότι θα παταχθεί η φοροδιαφυγή, ενώ ξανακούσαμε πως πρέπει να υπάρξει «δίχτυ ασφαλείας» με πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής αλληλεγγύης – κάτι το οποίο, με την ίδια ακριβώς διατύπωση είχε εξαγγείλει ο κ. Παπανδρέου τον Ιούλιο του 2010, χωρίς επίσης ποτέ να ασχοληθεί κανείς με αυτό!
Άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου φρόντισε χθες ειδικά να δηλώσει παρών. Συγκάλεσε σύσκεψη των υπουργών του ΠΑΣΟΚ που μετέχουν στην κυβέρνηση, για να τους θυμίσει πως «η επιτυχία της κυβέρνησης θα είναι και επιτυχία του ΠΑΣΟΚ το οποίο διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις για την σωτηρία της χώρας»!
Τέλος, έγινε – ακριβώς χθες - γνωστό ότι κατά τις προηγούμενες ημέρες ο κ. Παπανδρέου, πρόεδρος πάντα του ΠΑΣΟΚ, είχε σειρά τηλεφωνικών επαφών με τους κ.κ. Χριστόφια, Ερντογάν, Νετανιάχου και Μπαρόζο, προκειμένου «να συζητήσει μαζί τους τις τελευταίες εξελίξεις» και να τους διαβεβαιώσει ότι η πολιτική της χώρας και οι διεθνείς σχέσεις της δεν θα αλλάξουν με τη νέα κυβέρνηση.Ένας νέος πρωθυπουργός (με παλιά κυβέρνηση) ζητά από χθες ψήφο εμπιστοσύνης από την (παλιά) Βουλή, αλλά το κόμμα που κυριαρχεί στη σύνθεσή της και ο αρχηγός του εξακολουθούν να την κηδεμονεύουν – δανείζοντας ακόμη και τον λογογράφο τους !

Οι υγιείς να βγάλουν απόψε τον ζουρλομανδύα

Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη

Ο κ. Γ. Παπανδρέου άνοιξε χθες την πόρτα του φρενοκομείου σαλπίζοντας προσκλητήριο προς νέους τροφίμους.
Όλα όσα συνέβησαν χθες αποτελούν την επιτομή του ψυχαναγκασμού.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και εκείνα τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος - η πλειοψηφία – που εξακολουθούν να χειροκροτούν τον αρχηγό τους, κατέπληξαν το πανελλήνιο με την προθυμία τους να «ταξιδέψουν» στον κόσμο των παραισθήσεων.
Με αποκλειστική τους ευθύνη όλοι όσοι κράτησαν χθες αυτή την παράφρονα στάση στο υπουργικό συμβούλιο και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, μετέτρεψαν τη χώρα σε μια σκηνή θεάτρου του παραλόγου.
Όλα όσα είπε ο πρωθυπουργός τόσο στο υπουργικό συμβούλιο, όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα, κινούνται εκτός λογικής.
Με αποκορύφωμα την πρωτοφανή δήλωση, σύμφωνα με την οποία… χαίρεται ο κ. Παπανδρέου «διότι αυτή η ιστορία έφερε πολλούς σε μια τάξη λογικής».
Συνηθίζεται αυτή η συμπεριφορά σε περιπτώσεις βαριάς διαταραχής.
Δηλαδή να σηκώνεις τον κόσμο στο ποδάρι, να σπεύδουν κάποιοι να σε ηρεμήσουν και μετά να συμπεριφέρεσαι ως εάν να μην είχες περάσει ποτέ την κρίση.
Συνεχίζεις δηλαδή κανονικά τη ζωή σου σα να μην συνέβη τίποτε.
Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και ο κ. Βενιζέλος, που ξαφνικά, μόλις αποσύρθηκε το δημοψήφισμα – οπότε… ούτε γάτα, ούτε ζημιά – θεώρησε ότι η Νέα Δημοκρατία έχει… συμφωνήσει (κάτι που δεν προέκυπτε από πουθενά) και με ύφος χιλίων οικονομολόγων, εξήγησε τα… δέκα βήματα για να (ξανα)σωθούμε!
Στην ίδια κατάσταση, σε ένα κλίμα ομαδικής παράκρουσης, σε παραλήρημα δηλαδή, οι ίδιοι βουλευτές που χειροκρότησαν τον Παπανδρέου όταν ανακοίνωνε δημοψήφισμα, χειροκρότησαν και όταν το απέσυρε!
Δεν μπορούμε, όμως, να δεχθούμε ότι όλοι πάσχουν από ψυχαναγκασμό.
Και επομένως, δεν μπορούμε να τους αθωώσουμε όλους ως έχοντες το ακαταλόγιστο.
Θα τους βόλευε, αλλά δεν γίνεται.
Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, που το βράδυ της Δευτέρας, ενώ επέκειτο η συνάντηση των Καννών, κάθισαν και άκουγαν τον κ. Παπανδρέου να τους εξηγεί επί επτά (!) ώρες πόσο… καλό θα μας κάνει το δημοψήφισμα, είναι όλοι και όλες συνυπεύθυνοι/ες για την κατάσταση στην οποία βρέθηκε η χώρα και για τον εξευτελισμό που υπέστη το βράδυ της Τετάρτης.
Για την ακρίβεια είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι ενώ γνώριζαν – όσοι γνώριζαν – πόσο καταστροφική ήταν η επιλογή πολιτικής επιβίωσης του Παπανδρέου, του επέτρεψαν να βγει από το δωμάτιο και να φύγει για τις Κάννες, ενώ όφειλαν να τον κρατήσουν κλειδωμένο έως ότου ορκιστεί πως δεν θα αποπειραθεί να μεταφέρει την ατμόσφαιρα του φρενοκομείου στο εξωτερικό.
Μάλιστα, μετά από εκείνο το υπουργικό συμβούλιο – ολονυχτία (ου μην αλλά και παρωδία), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μόσιαλος εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία το υπουργικό συμβούλιο ΟΜΟΦΩΝΑ εκδήλωσε την στήριξή του στον πρωθυπουργό!
Εξ των υστέρων μας λένε ότι δεν συμφωνούσαν. Επομένως, είναι διπλά υπεύθυνοι. Πολύ περισσότερο που ουδείς και ουδεμία, παραιτήθηκε από το αξίωμά του/της.
Όταν διαγιγνώσκεις το πρόβλημα και όχι μόνο δεν κάνεις κάτι για να το αντιμετωπίσεις, αλλά δίνεις και τις (έστω ανόρεχτες) ευλογίες σου, είσαι ακόμη πιο επικίνδυνος από αυτόν που λειτουργεί καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά.
Διότι όλα όσα έλεγε χθες ο Γ. Παπανδρέου ήσαν εκτός λογικής. Και επομένως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Δεν είναι δυνατόν να έχεις συμφωνήσει στο υπουργικό συμβούλιο ότι θα δρομολογήσεις τις διαδικασίες για κυβέρνηση εθνικής ενότητας χωρίς τον εαυτό σου και λίγες ώρες αργότερα να λες το ακριβώς αντίθετο.
Αν δεν πρόκειται για βαρύ περιστατικό, τότε πρόκειται για την μεγαλύτερη πολιτική απάτη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα!
Ελπίζουμε απόψε να κάνουν κάποιοι το καθήκον τους, να βγάλουν (όσοι είναι υγιείς) τον ζουρλομανδύα και να μας απαλλάξουν από αυτόν τον σχιζοφρενικό βραχνά.

Ατιμωρησία για τους πολιτικούς, τιμωρίες για τους πολίτες

Σοφία Βούλτεψη
30/09/2011

Τραγελαφικές και συνάμα πολύ επικίνδυνες καταστάσεις εκτυλίσσονται πλέον στη χώρα, καθώς η μία εξαγγελία αναιρεί την άλλη, η μία γκάφα διαδέχεται την άλλη και η κυβέρνηση δείχνει να έχει παραδοθεί σε ένα κύμα πανικού που εμποδίζει κάθε λογική σκέψη.

Χθες, πρώτη ημέρα της επανόδου της τρόικας στην Αθήνα – και ενώ επισήμως γινόταν γνωστό ότι οι συζητήσεις με τον κ. Βενιζέλο έγιναν σε θετικό κλίμα – το αλαλούμ συνεχίστηκε σε όλα τα επίπεδα.

Με πρώτο και καλύτερο το υπουργικό συμβούλιο, που υποτίθεται ότι κατά την χθεσινή του συνεδρίαση θα ελάμβανε αποφάσεις σχετικά με τα ζέοντα θέματα του ενιαίου μισθολογίου, του φορολογικού και της εργασιακής εφεδρείας, αλλά κατέληξε σε μια ακόμη γεμάτη αοριστολογίες και ευχολόγια πρωθυπουργική ομιλία και στην έγκριση του νομοσχεδίου για την… αδειοδότηση των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων.

Την τελευταία στιγμή έγινε γνωστό στο πανελλήνιο ότι ουδείς ήταν έτοιμος να συζητήσει – και πολύ περισσότερο να αποφασίσει – το θέμα της περίφημης εργασιακής εφεδρείας, που από την αρχή ήταν σαφές πως εμπεριείχε και συνταγματικά προβλήματα.

Πρόκειται για το αποτέλεσμα της πλήρους και επί δύο χρόνια αδράνειας όσον αφορά στην συγχώνευση και κατάργηση οργανισμών, διαδικασία που θα είχε λύσει από την αρχή το πρόβλημα.

Αλλά κυρίως, πρόκειται για τις συνέπειες της απροθυμίας του ΠΑΣΟΚ να συγκρουστεί με τις ευρωβόρες και ζημιογόνες ΔΕΚΟ, όπου συνεχίζουν να υπάρχουν μισθοί άνω των τριών και των τεσσάρων χιλιάδων ευρώ, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η παραγωγή ελλειμμάτων!

Το αλαλούμ είχε και την φαιδρή πλευρά του, καθώς την παραίτησή του υπέβαλε σύμβουλος του υπουργού των Οικονομικών, με αφορμή το περιεχόμενο ανακοίνωσης σχετικά με το… sms που καλούνται τώρα να στείλουν όσοι φορολογούμενοι θεωρούν ότι δεν πρέπει να πληρώσουν το νέο χαράτσι στα ακίνητα.

Για να μην μιλήσουμε για τις χθεσινές καταλήψεις των υπουργείων – οπότε και η τρόικα, που είχε φύγει και την εκλιπαρούσαμε να επιστρέψει, δυσκολεύτηκε να συναντηθεί με τον κ. Βενιζέλο.

Και όλα αυτά, την ώρα που ο Σόιμπλε δήλωνε χθες πως τελικά η απόφαση για την έκτη δόση δεν θα ληφθεί πριν από τις 13 Οκτωβρίου και η τρόικα επιμένει να εφαρμοστεί πλήρως το Μεσοπρόθεσμο, το οποίο προβλέπει μείωση του ογκώδους δημόσιου τομέα.

Κάτι που δεν μπορούσε να συμβεί με μια απλή εγκύκλιο, χωρίς νόμο και χωρίς κριτήρια για την απομάκρυνση του πλεονάζοντος προσωπικού, θέμα που τελικά θα συζητηθεί (αν συζητηθεί) στο υπουργικό συμβούλιο που έχει συγκληθεί για την προσεχή Κυριακή.

Θεωρείται βέβαιο ότι θα αποδειχθεί πολύ δύσκολο να περάσει από την Βουλή (αλλά και από το υπουργικό συμβούλιο) νόμος για απολύσεις.

Πολύ περισσότερο που διαφωνίες υπάρχουν – και εκδηλώθηκαν χθες στο κυβερνητικό στρατόπεδο μέσω επιστολής βουλευτών – για το θέμα της «απελευθέρωσης» του επαγγέλματος του οδηγού ταξί. Πόσο μάλλον όταν θα ξεκινήσει η συζήτηση για τον τρόπο απόλυσης εργαζομένων.

Άλλωστε, δεν βοηθά και το γενικότερο κλίμα. Ακριβώς χθες ασκήθηκαν διώξεις για το σκάνδαλο των υποβρυχίων σε βάρος… υπαλλήλων και ιδιωτών, την ώρα που οι πολιτικοί υπεύθυνοι παρέμειναν οριστικά στο απυρόβλητο.

Σε μια χώρα όπου κυριαρχεί η ατιμωρησία του πολιτικού της προσωπικού, πολύ δύσκολα θα επιβληθούν αποφάσεις τιμωρίας των πολιτών.

Αλλά και αυτό – όπως και οι προεκλογικές υποσχέσεις – αποκρύπτεται επιμελώς από την τρόικα…
http://www.elzoni.gr/html/ent/002/ent.14002.asp

Χαράτσι σε όλους! Εξαιρούνται οι νεκροί, οι αρχαίοι και οι άγιοι!

Σοφία Βούλτεψη

Χρεοκοπούμε, δεν χρεοκοπούμε. Βγαίνουμε από την ευρωζώνη, δεν βγαίνουμε από την ευρωζώνη. Θα διασωθούμε, δεν θα διασωθούμε.

Το μάδημα της μαργαρίτας συνεχίστηκε σε επίπεδο δηλώσεων εξ Εσπερίας, μαζί με το σκοτσέζικο ντους.

Χθες, μας άφησαν να βγάλουμε το κεφάλι μας από το νερό – αλλά μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τον Σαρκοζί να δηλώνει στο υπουργικό του συμβούλιο ότι θα κάνει το παν για να σώσει την Ελλάδα.

Ανάλογες δηλώσεις έγιναν και από τον πρόεδρο της Κομισιόν Μπαρόζο, τον Επίτροπο Ρεν, το μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ Κάρλος Κόστα, τον γενικό διευθυντή της διεύθυνσης οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μάρκο Μπούτι και πάει λέγοντας.

Οι φωνές τους έπνιξαν κραυγές όπως αυτή του προέδρου της Βουλής της Σλοβακίας και αρχηγού του συγκυβερνώντος νεοφιλελεύθερου κόμματος «Ελευθερία και Αλληλεγγύη», Ρίχαρντ Σούλικ, που μιλώντας στο δημόσιο αυστριακό ραδιόφωνο, που ζήτησε να αφεθεί η Ελλάδα να… χρεοκοπήσει μόνη της και απλοϊκά συνέκρινε την χρεοκοπία της Καλιφόρνιας, με ενδεχόμενη χρεοκοπία χώρας που ανήκει στη ζώνη του ευρώ!

Στο εσωτερικό μέτωπο, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.
Οι χθεσινές ανακοινώσεις περί εξειδίκευσης του νέου χαρατσιού στα ακίνητα, επιβεβαίωσαν τους μεγαλύτερους εφιάλτες:
Πρόκειται για κανονική δήμευση της περιουσίας των Ελλήνων – παρά τις επικοινωνιακές προσπάθειες να εμφανιστεί πως θα πληρώσουν περισσότερα αυτοί που κατοικούν σε «πλούσιες» περιοχές.


Από το χαράτσι δεν εξαιρούνται ούτε οι άνεργοι, ούτε οι ανάπηροι – κι’ ας μιλούν για «ειδικό συντελεστή»!

Το τέλος θα εισπραχθεί από πέντε περίπου εκατομμύρια οικιακές και εμπορικές παροχές – άμεση σύνδεση με την ΔΕΗ - συνολικού εμβαδού 562 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων αντικειμενικής αξίας, 560 δισ. ευρώ και εμπορικής αξίας 1 τρις ευρώ κατά τις εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και το καταπληκτικότερο όλων: Χαράτσι δεν θα πληρώσει το Δημόσιο, που με την «βοήθεια» των άθλιων διαχειριστών του κατάφερε να χρεοκοπήσει. Δεν θα πληρώσουν τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και η τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν θα πληρώσουν η Εκκλησία της Ελλάδος και τα άλλα αναγνωρισμένα δόγματα, τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, τα αθλητικά σωματεία.

Και έχουμε και άλλα ωραία: Δεν θα πληρώσουν χαράτσι οι αρχαιολογικοί χώροι και τα νεκροταφεία!

Και βέβαια, με την εγκύκλιο η κυβέρνηση προειδοποιεί πως θα κόβεται το ρεύμα σε όποιον δεν πληρώσει – και στην περίπτωση αυτή θα υπάρξει απευθείας είσπραξη μέσω άλλων οδών.

Συμπέρασμα: Στην Ελλάδα της ανικανότητας και της αναποτελεσματικότητας, χαράτσι δεν πληρώνουν οι νεκροί, οι αρχαίοι και οι άγιοι! Αυτοί ακριβώς που δεν χρειάζονται ηλεκτρικό ρεύμα!

Υ.Γ. Βρισκόμαστε μπροστά σε δήμευση περιουσίας, η οποία είναι και αντισυνταγματική. Σύμφωνα με τον Προκόπη Παυλόπουλο, παραβιάζεται η παράγραφος 1 του άρθρου 17 και η παράγραφος 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος, που προβλέπουν ότι η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας είναι νοητή εφόσον η περιουσία αυτή φέρει κάποια πρόσοδο, παράγει δηλαδή, αμέσως ή εμμέσως, κάποιο εισόδημα. Τα αναρίθμητα ξενοίκιαστα σπίτια και μαγαζιά τι πρόσοδο προσφέρουν στους ιδιοκτήτες τους;
http://www.elzoni.gr/html/ent/487/ent.13487.asp

Η Λιβύη θα μας πιει και το νερό και το πετρέλαιο!

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Πιστεύει κανείς ότι οι «Φίλοι της Λιβύης» που άρχισαν τα ανά τον κόσμο ταξίδια για να συνεδριάζουν – την προηγούμενη Παρασκευή στο Παρίσι, στις 20 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, όπως ανακοινώθηκε – είναι πραγματικοί φίλοι της Λιβύης;
Εννοώ φίλοι του λαού της Λιβύης, όχι των πετρελαίων της Λιβύης!
Προφανώς, όχι. Επομένως, δεν μας έφτανε ο διασυρμός και το ρεζιλίκι μας, αποκτήσαμε τώρα και τη σφραγίδα του ηλιθίου στο κούτελο.
Σε τέτοιου είδους συσκέψεις, κάθονται και συζητούν επισήμως για το πλάτεμα και το βάθεμα της Δημοκρατίας και για την ανθρωπιστική βοήθεια και ανεπισήμως, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις, μοιράζουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών που μόλις έχουν… διασωθεί!
Προφανώς κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την Λιβύη, αλλά δεν καταλάβαμε να έλαβε η Ελλάδα μέρος σε καμιά από τις παρασκηνιακές συζητήσεις.
Ας αφήσουμε που δεν χρειάζονταν παρασκηνιακές συζητήσεις. Η Ελλάδα, δια του πρωθυπουργού, όφειλε να θέσει το θέμα ανοιχτά και μπροστά σε όλους.
Να υπενθυμίσει δηλαδή ότι από το 2006, στην ιστοσελίδα της κρατικής λιβυκής πετρελαϊκής εταιρίας έχει περιληφθεί και η θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης, μαζί με την Γαύδο και την Γαυδοπούλα, ως περιοχή ελεγχόμενη από τη Λιβύη.
Αντ’ αυτού, πληροφορηθήκαμε πως η Ελλάδα θα προσφέρει στη Λιβύη πόσιμο νερό! Δηλαδή θα «πίνουν» και το πετρέλαιο και το νερό μας!
Μετά πολλών τυμπανοκρουσιών μας πληροφόρησαν πως ήδη έφυγαν χθες για τη Λιβύη (πρώην Τζαμαχιρία και πρώην συντρόφισσα στη Σοσιαλιστική Διεθνή), δύο C-130 με 48.000 φιάλες πόσιμου νερού.
Και προφανώς θα ακολουθήσουν και άλλες αποστολές εκ μέρους της πτωχευμένης Ελλάδας προς την πάμπλουτη και πετρελαιοπαραγωγό Λιβύη, αφού, σύμφωνα με τη δήλωση που έκανε ο πρωθυπουργός, εξερχόμενος από τη διάσκεψη των Παρισίων, «είμαστε σε θέση να μεταφέρουμε μέχρι και 175 χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού κάθε δεκαήμερο, κίνηση η οποία αναμένεται να αυξήσει τα αποθέματα της Τρίπολης σε πόσιμο νερό κατά 50% και, ασφαλώς, αυτό και θα πράξουμε, εφόσον υπάρξει η αναγκαία χρηματοδότηση».
Να υποθέσουμε πως υπήρξε η αναγκαία χρηματοδότηση ή μας είπαν να στείλουμε το νερό με δικά μας έξοδα μαζί με τις εγγυήσεις;
Ερχόμαστε τώρα στο ψητό: Όπως είπε ο κ. Παπανδρέου, «αυτή (σ.σ. η προσφορά νερού) είναι μόνο μία από τις προτάσεις που υποβάλαμε, ώστε να διευκολύνουμε τη μεταβατική φάση στην Τρίπολη, στην παρούσα συγκυρία».
Προφανώς δεν έκρινε σκόπιμο να αναφερθεί στις «άλλες προτάσεις», παρά με την ασαφή αναφορά στο «πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη διαφάνειας στην πετρελαιοπαραγωγική διαδικασία, με τρόπο ώστε να ενισχύονται κρατικοί θεσμοί και δομές».
Ποια διαφάνεια; Τι θέλει να πει; Θα βάλει τάξη στη Λιβύη, στους Συμμάχους ή στις «7 αδελφές», όπως συνηθίσαμε να αποκαλούμε τους πετρελαϊκούς κολοσσούς; Εδώ δεν μπορεί να βάλει σε τάξη τους υπουργούς του, ώστε να μην τσακώνονται με τους ταξιτζήδες και να υπάρχουν τα σχολικά βιβλία στις τάξεις.
Και τι μας ενδιαφέρει εμάς αν θα υπάρχει διαφάνεια στο θέμα του λιβυκού πετρελαίου; Αυτά θα τα βρουν αυτοί που θα πάνε να βγάλουν το πετρέλαιο.
Εμάς μας ενδιαφέρει να αφαιρεθεί η Γαύδος από τη ζώνη ελέγχου της Λιβύης. Πόσες φορές θα το πούμε; Έλεος, επιτέλους!
Και τι ήταν πάλι αυτά τα φληναφήματα, ότι με την υπόθεση της Λιβύης «προσφέρεται και μία εξαιρετική ευκαιρία, ώστε Ευρώπη και Αραβικός κόσμος να συναντηθούν, και οι λαοί των χωρών μας, από ανατολή και δύση, βορρά και νότο, από όλη τη Μεσόγειο, να έρθουν σε επαφή, καθιστώντας την ευρύτερη περιοχή σε χώρο ειρήνης, συνεργασίας, αλλά και ανάπτυξης, την οποία έχουμε τόσο ανάγκη»;
Δηλαδή οι άλλοι έχουν ανάγκη το πετρέλαιο κι’ εμείς τη… φιλία των λαών; Έλεος, έλεος!
Ακόμη και η Νορβηγία, την οποία τόσο πολύ θαυμάζει ο κ. Παπανδρέου, αν κρίνουμε από την ομιλία του στην Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, με το πετρέλαιο ασχολήθηκε στη διάσκεψη.
Όπως επίσης μας είπε ο πρωθυπουργός «η Νορβηγία, διατύπωσε πρόταση αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνεται η διαχείριση εσόδων και πετρελαϊκών πόρων, θέμα το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό για τη Λιβύη, αλλά και για τη Δημοκρατία».
Ως γνωστόν, η Νορβηγία διαθέτει πετρέλαια, αλλά τα λεφτά από τις εξορύξεις εκεί δεν τα καταβροχθίζουν, τα τοποθετούν σε ένα ασφαλιστικό Ταμείο για τις επόμενες γενεές.
Όχι πως δεν ετέθη το θέμα του πετρελαίου και για την Ελλάδα. Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον πρωθυπουργό σχετικά με τη θέση της Ελλάδας επί του θέματος και όσον αφορά «στη δική σας συμμετοχή».
Και ιδού τι απάντησε ο κ. Παπανδρέου: «Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει επιθυμία, ούτε υπεβλήθη αίτημα συμμετοχής. Προσωπικώς, αναφέρθηκα σε μία γενικότερη αρχή, αφού γνωρίζουμε καλά ότι η πετρελαιοπαραγωγή μπορεί να αποτελέσει ευλογία και συγχρόνως κατάρα. Αν δεν υπάρξει χρηστή διαχείριση, ενδέχεται να υπάρξουν φαινόμενα διαφθοράς, ή να οδηγηθούμε στη δημιουργία νέων ελίτ και κάποιοι να κερδοσκοπήσουν εις βάρος του λαού, που θα συνεχίσει όμως να υποφέρει. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, χρειαζόμαστε ισχυρότατους θεσμούς, που θα προστατεύσουν το δημόσιο συμφέρον και τα συμφέροντα του λαού της Λιβύης. Σε αυτό αποσκοπεί και η πρόταση την οποία υπέβαλε η Νορβηγία, την οποία και υποστηρίζω με σθένος».
Βλέπετε πουθενά καμιά αναφορά στο γεγονός ότι έχει δεσμευθεί ελληνική θαλάσσια περιοχή από την λιβυκή εταιρία πετρελαίου;
Το αντίθετο: Ο πρωθυπουργός είπε ότι «δεν υπάρχει επιθυμία, ούτε υπεβλήθη αίτημα συμμετοχής», αλλά αναφορά σε «γενικότερη αρχή», διότι το πετρέλαιο μπορεί να είναι «και ευλογία και κατάρα».
Οπότε, ας πάρουν οι άλλοι την ευλογία κι’ εμείς την κατάρα!
Προφανώς, οι άλλοι σπεύδουν για την ευλογία. Ο Ιταλός υπουργός των Εξωτερικών Φράνκο Φραττίνι, δήλωσε πως «η Ιταλία θα διατηρήσει το ρόλο της ως βασικός εταίρος της Λιβύης στον πετρελαϊκό τομέα».
Ως γνωστόν η κρατική ιταλική εταιρία Eni είναι ο μεγαλύτερος ξένος φορέας εκμετάλλευσης του πετρελαίου της Λιβύης. Βρίσκεται στη Λιβύη από το 1959 και έχει συμβάσεις παραγωγής πετρελαίου που ισχύουν έως το 2042 και συμβάσεις παραγωγής φυσικού αερίου έως το 2047. Το 2010 παρήγαγε ποσότητα που ισοδυναμεί με περίπου 270.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα το 2010.
Ήδη, πιστεύεται ότι η ιταλική εταιρία θα επανέλθει στις εξαγωγές φυσικού αερίου από τη Λιβύη στα μέσα Οκτωβρίου, καθώς από τη Λιβύη καλύπτονται περίπου το 12% των αναγκών της Ιταλίας σε φυσικό αέριο.
Υ.Γ. Έσπασα το κεφάλι μου ώσπου να καταλάβω πού μας ήλθε η ιδέα για το νερό, όταν οι άλλοι κουβεντιάζουν για πετρέλαιο. Και τελικά το βρήκα: Ο συντονιστής της ανθρωπιστικής βοήθειας του ΟΗΕ στη Λιβύη είναι ένας Έλληνας, ονόματι Πάνος Μουμτζής. Την ημέρα που ο πρωθυπουργός έκαμε την πρόταση για προσφορά νερού, ο συντονιστής είχε κάνει δηλώσεις στο Γαλλικό Πρακτορείο για την κατάσταση στην Τρίπολη σχετικά με το πόσιμο νερό, χαρακτηρίζοντάς τη «σοβαρή, αλλά όχι κρίσιμη».
«Θα προσπαθήσουμε να διανείμουμε πόσιμο νερό σε τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους, εντός και εκτός Τρίπολης, είναι μια σπουδαία, όσο και επείγουσα προτεραιότητα. Βρίσκεται υπό έλεγχο αυτή η προσπάθεια», δήλωσε.
Είπα κι’ εγώ! Είναι δυνατόν να υπήρξε πρωτότυπη σκέψη στη χώρα της «μασημένης τροφής»;

Χάος με παρακράτος καταστρέφει τον τουρισμό .

Σοφία Βούλτεψη 30/06/2011

Στο παρακράτος παραδόθηκε χθες η Αθήνα, σε μια επανάληψη των Ιουλιανών του 1965, με το σχέδιο που τέθηκε σε εφαρμογή στις 15 Ιουνίου, ημέρα κατά την οποία ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε και ξεπαραιτήθηκε μέσα σε λίγες ώρες, να ολοκληρώνεται.
Οι συμπλοκές, οι αγριότητες, οι επιθέσεις σε ανύποπτο χρόνο και η ανοχή προς ύποπτους κουκουλοφόρους, που, όπως προκύπτει από εξόχως ενδιαφέρον βίντεο του Άλτερ, κατά διαστήματα ετύγχαναν αστυνομικής προστασίας (φυγαδευόμενοι μάλιστα μέσω της Βουλής), αποδεικνύουν πως ο τελικός στόχος είναι να προκληθεί χάος και να διαλυθούν οι ειρηνικές διαδηλώσεις.
Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε η αστυνομία απέτυχε οικτρά στην αντιμετώπιση των επεισοδίων. Η ηγεσία της δεν έχει παρά να επιλέξει: Είτε απέτυχε, είτε έλαβε μέρος στα επεισόδια. Και να θυμάται: Την τελευταία φορά που συνέβη το ίδιο – την περίοδο μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου 1965 – η κατάληξη ήταν τραγική για τη χώρα.
Αν πρόκειται περί αποτυχίας, οφείλουν να παραιτηθούν όλοι όσοι συναποτελούν σήμερα, πολιτικοί και μη, την ηγεσία των σωμάτων ασφαλείας.
Αν πρόκειται περί συμμετοχής σε σχέδιο αποσταθεροποίησης, αν ανέστησαν τον Γεωργαλά, τότε πρέπει να παραιτηθεί ολόκληρη η (πανηγυρίζουσα για την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου) κυβέρνηση.
Πολύ περισσότερο που τα χθεσινά επεισόδια έβλαψαν όσο δεν παίρνει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και μάλιστα μέσα στην τουριστική σεζόν.
Ψήφισαν χθες 155 βουλευτές υπέρ του Μεσοπρόθεσμου. Αλλά, ακόμη και αν δεχθούμε ότι αυτό έγινε για να πάρει ανάσα η χώρα, η βλάβη στον τουρισμό ήταν τέτοια, που στο τέλος θα στηριζόμαστε μόνο στα δάνεια.
Η Αθήνα πνίγηκε στα χημικά, ξενοδοχεία εκκενώθηκαν, τουρίστες απομακρύνθηκαν και ποιος ξέρει πόσες ακυρώσεις θα έχουμε.
Ουσιαστικά, αυτό που συνέβη χθες ήταν η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση δεν κάνει ό,τι πρέπει για να υπάρξουν έσοδα για τη χώρα και ουσιαστικά την οδηγεί στην απόλυτη υποδούλωση, αφού έσοδα πλέον θα είναι μόνο τα δάνεια και δεν υπάρχει περίπτωση να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις – με την ανάπτυξη του τουρισμού, για παράδειγμα.
Είναι παράδοξο το γεγονός ότι στο εσωτερικό της Βουλής οι υπέρμαχοι του Μεσοπρόθεσμου υποστήριζαν πως ψηφίζουν για να μην χρεοκοπήσει η χώρα και εκτός Βουλής συνέβαινε ό,τι ακριβώς θα οδηγήσει την χώρα στην χρεοκοπία.
Είναι επίσης παράδοξο να θεωρείται επιτυχία το γεγονός ότι «λειτούργησε το κοινοβούλιο», την ώρα που εδώ και καιρό δεν λειτουργεί η οικονομία της χώρας.
Είναι παράδοξο να μιλούν όλοι περί «πατριωτισμού», την ώρα που δεν κάνουν το πατριωτικό τους καθήκον να αποκτήσει η χώρα πηγές εσόδων.
Και μπορεί να πανηγύρισαν χθες στην Ευρώπη για την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, αλλά απέφυγαν να πουν μια λέξη για την βεβαιότητα ότι η χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί και να αποκτήσει έσοδα ούτε με σκληρά μέτρα, ούτε με συνεχή επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας.
Όλα αυτά δεν δείχνουν να απασχολούν το πολιτικό προσωπικό της χώρας και κυρίως την κυβέρνηση, η οποία εμφανίζεται έτοιμη να εφαρμόσει ένα σχέδιο επί ανύπαρκτης χώρας και εξεγερμένου λαού.
Χθες, ο Γιούργκεν Σταρκ, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει πως θα στηρίζεται για πάντα από τους άλλους.
Και όμως. Η χώρα είναι τόσο πολύ διαλυμένη, θέτοντας σε κίνδυνο καθημερινά και την βαριά της βιομηχανία, δηλαδή τον τουρισμό, που το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να παίρνει την επόμενη δόση.
Είναι αδύνατον να φανταστούμε πως κάτω από αυτές τις συνθήκες θα υπάρξει ανάπτυξη, ώστε να σηκώσει η χώρα κεφάλι.
Χθες, οι βουλευτές έπαιξαν το μέλλον της χώρας κορώνα – γράμματα. Δεν έδωσαν θετική ψήφο στο Μεσοπρόθεσμο, αλλά στον φόβο και στον εκβιασμό.
Ψήφισαν χωρίς να πιστεύουν ότι το Μεσοπρόθεσμο μπορεί να εφαρμοστεί και να αποδώσει.
Και όταν δεν πιστεύεις σε κάτι, αλλά το κάνεις επειδή θεωρείς πως είναι αναγκαίο κακό, πώς θα το εφαρμόσεις;
Στην πραγματικότητα, οι βουλευτές που υπερψήφισαν το Μεσοπρόθεσμο, έδωσαν απάντηση στο μοναδικό δίλημμα: Ανεξέλεγκτη χρεοκοπία τώρα ή ελεγχόμενη το 2013.
Επέλεξαν την ελεγχόμενη χρεοκοπία, στην οποία θα οδηγηθούμε όταν η ΕΕ θα έχει τα «εργαλεία», όπως τα αποκαλεί, για να οδηγηθεί εκεί η Ελλάδα χωρίς να υποστεί κατάρρευση η ευρωζώνη.
Δηλαδή, κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις, για τους δανειστές μας…

http://www.elzoni.gr/html/ent/008/ent.11008.asp

Μας τέλειωσαν οι γιάφκες και πιάσαμε τις «παράγκες»;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Ώστε υπήρχαν στημένοι αγώνες;
Ώστε παίζονταν παράνομα στοιχήματα; Ώστε όλοι αυτοί οι μεγαλοπαράγοντες που διαφεντεύουν ομάδες, οι οποίες με τη σειρά τους διαφεντεύουν ψήφους, δεν ήσαν οι υπεράνω πάσης υποψίας κύριοι των οποίων την φιλία και την επιρροή άξιζε να επιζητούν και να εκμεταλλεύονται ένα σωρό άλλοι ευυπόληπτοι του δημοσίου βίου μας;
Ήσαν μέλη εγκληματικής οργάνωσης; Ήσαν πιστολάδες; Και η δράση τους ανάγεται μόλις στο 2008; Τότε αποφάσισαν οι άγγελοι να γίνουν διάβολοι;
Πέσαμε πάλι από τα σύννεφα, με την βοήθεια εξαρθρώσεων εγκληματικών οργανώσεων και συλλήψεων;
Και πώς άλλαξαν τα πράγματα μέσα σε λίγες ημέρες;
Δεν πάει ούτε μια βδομάδα από τότε που διοχετεύθηκε η πληροφορία πως η έρευνα του Οικονομικού Τμήματος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών (με αφορμή όσα ειπώθηκαν στην εκπομπή «Δίκη της Δευτέρας» για δύο ύποπτα ματς του 2008), οδηγείτο σε αδιέξοδο ελλείψει στοιχείων.
Αν θυμόμαστε καλά, τότε καταγγέλθηκε πως δύο μεγαλοπαράγοντες είχαν ποντάρει, μέσω εταιρίας με έδρα την Μαλαισία, ποσά της τάξης των 2,5 εκ ευρώ, που τους απέδωσαν πάνω από 13 εκατομμύρια.
Και μήπως μιλάμε για κάτι το καινούργιο; Πριν από δύο εβδομάδες περίπου, ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου είχε στείλει στην Κομισιόν και στις κυβερνήσεις των χωρών-μελών της ΕΕ αίτημα 393 ευρωβουλευτών, μετά από πρωτοβουλία του Έλληνα Γ. Παπαστάμκου, για άμεση αντιμετώπιση της διαφθοράς στον ευρωπαϊκό αθλητισμό, τα στημένα παιχνίδια και το παράνομο στοίχημα.
Πώς βρέθηκαν ξαφνικά 393 υπογραφές ευρωβουλευτών αν δεν ήταν γνωστό το θέμα από πολύ καιρό;
Ήσαν όλα γνωστά. Από καιρό. Από πάντα. Πρόσφατες είναι οι καταγγελίες του προέδρου της ΕΠΟ Σ. Πιλάβιου και η απόφαση αναστολής της λειτουργίας της με σκοπό την άμεση κάθαρση.
Είχε πει μάλιστα πως αν δεν γινόταν τίποτε τις επόμενες δύο εβδομάδες θα παραιτείτο.
Να που έγινε. Κάλλιο αργά παρά ποτέ; Πιθανόν.
Αλλά πώς πατιέται ξαφνικά ένα κουμπί και αποκαλύπτονται τα πάντα, γίνεται κοσμογονία, παρεμβαίνουν νόμοι κι’ αστυνόμοι;
Πώς γίνεται όλοι να ξέρουν και να σφυρίζουν αδιάφορα έως ότου… πατηθεί το κουμπί;
Πώς γίνεται και για χρόνια οι αποκαλύψεις να ακούγονται σαν κάτι το συνηθισμένο, μια εντελώς γραφειοκρατική υπόθεση δηλαδή και ξαφνικά όλοι να φρικιούν;
Σαν κάτι το εντελώς φυσιολογικό δεν ακούστηκαν τον προηγούμενο Μάιο οι καταγγελίες ότι το Κατάρ «αγόρασε» την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, μέσω του καταριανής καταγωγής προέδρου της Ασιατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου; Και ότι η Ρωσία «αγόρασε» την διοργάνωση του 2018;
Με μοναδικό αποτέλεσμα να μείνει μόνος στην διεκδίκηση της προεδρίας της FIFA ο… αιώνιος Μπλάτερ; Ο οποίος μάλιστα, αν και κατηγορήθηκε ότι δωροδοκήθηκε, αθωώθηκε από την Επιτροπή Δεοντολογίας σε αντίθεση με αυτόν που κατηγορείται ότι δωροδόκησε;
Από τα σύννεφα δεν έπεσαν όλοι όταν μόλις πριν από 1,5 μήνα ο προπονητής του Ατρόμητου Γ. Δώνης, μετά τον τελικό – ντροπή του Κυπέλλου Ελλάδος, μεταξύ της ομάδας του και της ΑΕΚ, είπε πως «το ελληνικό κράτος και το ποδόσφαιρό μας είναι ένα μπουρδέλο», καταγγέλλοντας «στημένο και σκηνοθετημένο έργο»;
Μάλιστα, έπεσαν όλοι τόσο πολύ από τα σύννεφα, που του ζητήθηκε να ανακαλέσει!
Είχε προηγηθεί το σήριαλ με τις κασέτες για απόπειρα δωροδοκίας και επηρεασμού διαιτητή, με κατηγορίες εκατέρωθεν.
Αλλά μήπως έχει υπάρξει καμιά σοβαρή τιμωρία για την άθλια υπόθεση του ντόπινγκ;
Στην οποία μάλιστα βρέθηκαν αναμεμιγμένοι και αθλητές που κοσμούσαν τον θρίαμβο του κόμματος, το οποίο τώρα εμφανίζεται ως άγγελος της Κάθαρσης;
Ένα σωρό πολιτικοί δεν έκαναν τα στραβά μάτια, ακόμη και στον Τζέκο (που τελικά πριν από 1,5 μήνα καταδικάστηκε – για το περίφημο τροχαίο - σε ποινή φυλάκισης 33 μηνών με αναστολή και οι δικηγόροι του φώναζαν από πάνω για κακοδικία);
Τους ένοιαξε ποτέ τίποτε άλλο από τα μετάλλια, τα κύπελλα, τα πριμ, οι χαιρετούρες, η παρακολούθηση αγώνων από τις σουίτες, οι χορηγίες και οι ψήφοι;
Μα αν τους ένοιαζε, δεν μπορεί, θα είχαν ανησυχήσει – ας το ξαναπώ να το εμπεδώσουμε – όταν τον Απρίλιο του 2010, επομένη της προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ, σημειώθηκε «η μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών στην ιστορία του ποδοσφαίρου» - όπως πομπωδώς και με άφατη ικανοποίηση μας ανακοίνωσαν.
Τόσοι οπαδοί, τόσο πάθος, τόσο χρήμα – υπήρχε καμιά περίπτωση να γίνονται όλα αυτά σε έναν όμορφο, αγγελικά πλασμένο κόσμο;
«Και τι να κάνανε;», θα ρωτήσει κάποιος. «Να μην τους συλλάβουν ποτέ;»
Να τους συλλάβουν, να τους συλλάβουν!
Αρκεί να μας πουν γιατί το θυμήθηκαν ακριβώς τώρα που η τρόικα παίρνει πίσω τις «βελτιώσεις» του Μεσοπροθέσμου και προχωρούμε στο άγνωστο με βάρκα τις επιταγές των δανειστών.
Δυσκόλεψαν πάλι τα πράγματα και απαιτείται νέα προπαγανδιστική εκστρατεία, νέοι τρόποι απασχόλησης του φιλοθεάμονος κοινού.
Να περάσουν οι μέρες, να φθάσουμε στον επόμενο κάβο παρακολουθώντας ένα ακόμη σήριαλ με χειροπέδες – οι οποίες δε μπαίνουν ποτέ στα χέρια αυτών που εκτρέφουν και ανέχονται τέτοια και άλλα παρόμοια φαινόμενα.

Να συλλάβουν καμιά εκατοστή από αυτούς που δεν έπρεπε να κυκλοφορούν – και μάλιστα… ανάμεσά τους – εδώ και δεκαετίες.
Αρκεί να μας απαντήσουν:
Τι έγινε; Τέλειωσαν οι γιάφκες – με τις οποίες μας απασχόλησαν καθ’ όλη την διάρκεια της διαδικασίας εισόδου στο Μνημόνιο 1 – και έπιασαν τις «παράγκες»;
Και μια ακόμη ερώτηση: Θα πληρώσουν και αυτή τη φορά οι «συνήθεις ύποπτοι»; Γιατί μέχρι στιγμής, εκεί δείχνει ότι πάει το πράγμα...
Α, και κάτι ακόμη: Υπάρχουν κι' άλλες «καβάτζες» για τις δύσκολες ώρες;
Έτσι για να ησυχάσω. Κρίμα να ξεμείνετε από θέματα τώρα που έρχονται (ακόμη πιο) δύσκολοι καιροί!
http://www.elzoni.gr/html/ent/767/ent.10767.asp