Γιατί ο Μουσολίνι επέλεξε να επιτεθεί στην Ελλάδα την 28η Οκτωβρίου - Ήθελε φασιστικό περίπατο αλλά βούλιαξε στα χιόνια της Πίνδου.

'Ομως: «οι φασιστικές φιλοδοξίες βούλιαξαν μέσα στο χιόνι της Πίνδου, και η “πορεία προς τη δόξα” μετατράπηκε σε πορεία προς την ήττα».

Η ημερομηνία-σύμβολο του φασιστικού καθεστώτος έγινε τελικά επέτειος της αποτυχίας του.

#28η_Οκτωβρίου_1940  🌿🇬🇷 #ΟΧΙ 🌿🇬🇷

Συνέλληνες #ΧΡΟΝΙΑ_ΠΟΛΛΑ🌿🇬🇷

'Ημέρα Εθνικής μνήμης🌿🇬🇷 και Τιμής 🌿🇬🇷

Τιμή & δόξα στους 'Ηρωες αγωνιστές του 1940🌿🇬🇷

Ο μεγάλος 'Εθνικός αγώνας που άρχισε την #28η_Οκτωβρίου_1940 υπήρξε ένας αγώνας μοναδικός όπου η Ελλάδα είχε τις περισσότερες ημέρες αντίστασης‼️

ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ 

Ελλάς:                  219  ημέρες 

Νορβηγία              61 ημέρες 

Γαλλία (Υπερδύναμη)  43 ημέρες

Πολωνία                 30 ημέρες 

Βέλγιο                       8 ημέρες 

Ολλανδία                 4 ημέρες 

Γιουγκοσλαβία      3 ημέρες 

Δανία                        0 ημέρες

(Οι Δανοί παραδόθηκαν σ' έναν μοτοσικλετιστή του #Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά, αίτηση του #Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμματου στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο, στον ….Χίτλερ)

Τσεχοσλοβακία  0 ημέρες

Λουξεμβούργο    0 ημέρες

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ  

Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών  στους 13.676.

Αλβανοί:1165 (Πάργα Μαργαρίτιο, Παραμυθία)

Ιταλοί:8χ.λ. Boύλγαροι:25χλδ, Γερμανοί:50χ.λδ

Συνολικές απώλειες σε %επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες).Κατά την διάρκεια της 4πλής κατοχής που ακολούθησε, οι ανθρώπινες απώλειες πάσης φύσεως, ήσαν: 'Ελλάδα=10% 750χ.λ. Σοβ. Ένωση= 2,8% Ολλανδία = 2,2%.Γαλλία =2%  Πολωνία=1,8%

Γιουγ/σλαβία= 1,7%

Βέλγιο=1,5%.

Την  επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν πρέπει να την προσπερνάμε επιπόλαια & χωρίς εθνική υπερηφάνεια. 'Αντίθετα, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά που απειλείται η εθνική μας ανεξαρτησία και η εδαφική μας ακεραιότητα πρέπει να την κάνουμε λάβαρο ιερό και αφετηρία των προσπαθειών μας για τη διαφύλαξη της εθνικής μας υπόστασης🌿

Σήμερα, πάνω απ' όλα, πρέπει να δείξουμε το δρόμο των ιδανικών που δημιούργησε το ‘’1940’’ και να μεταδώσουμε όλα αυτά στις νέες γενιές🌿 Είναι το χρέος μας, ο φόρος τιμής, στις ηρωικές στρατιές των προγόνων μας.

Γιατί όποιος λαός ξεχνά την ιστορία του χάνεται...

Ποτέ δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι εκείνοι οι ήρωες εκτός από την πίστη στην πατρίδα είχαν ακλόνητη πίστη στην #Παναγία & εκείνη έκανε το θαύμα της έχοντάς τους υπό την Σκέπη της την Αγία & την Ιερή Προστασία της🙏

Τιμή και Δόξα στούς 'Ηρωες του '40 🌿🇬🇷🌿

🇬🇷 Ψηλά τη Σημαία 🇬🇷

#Επος_του_40 #ΕποςτουΣαράντα

Διαβάστε σχετική μας ανάρτηση ΕΔΩ:

https://voiceofthelambs.blogspot.com/search/label/28%CE%B7%20%CE%9F%CE%9A%CE%A4%CE%A9%CE%92%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A5%201940

Αναδημοσιεύουμε από 

Πρώτο Θέμα 

Γιατί ο Μουσολίνι επέλεξε να επιτεθεί στην Ελλάδα την 28η Οκτωβρίου - Ήθελε φασιστικό περίπατο αλλά βούλιαξε στα χιόνια της Πίνδου

Η συγκεκριμένη ημέρα αποτελούσε την επέτειο ανόδου του φασιστικού καθεστώτος στην εξουσία με τη λεγόμενη «πορεία προς τη Ρώμη»


Γιώργος Μιχαηλίδης
27.10.2025, 
Η επιλογή της 28ης Οκτωβρίου ως ημέρας επίθεσης της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα μόνο τυχαία δεν ήταν. Πέρα από το γεγονός πως ο Μουσολίνι ήθελε να τονώσει το διεθνές προφίλ του με μία εμφατική νίκη στην Ευρώπη και να ανταγωνιστεί τον σύμμαχό του, Αδόλφο Χίτλερ, ήθελε και για εσωτερική κατανάλωση να γιορτάσει μία σημαντική επέτειο για το φασιστικό κόμμα. Επέλεξε την Ελλάδα, αλλά όπως έδειξε η Ιστορία δεν του βγήκε και πολύ καλά… Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Στις 28 Οκτωβρίου 1922, ο Μπενίτο Μουσολίνι και οι φασιστικές του ομάδες πραγματοποίησαν την περιώνυμη «Πορεία προς τη Ρώμη». Το γεγονός αυτό – ένα είδος «ψευδοπραξικοπήματος» όπως χαρακτηρίστηκε μεταγενέστερα – έμεινε στην ιστορία ως ο τρόπος με τον οποίο ο Μουσολίνι ανήλθε στην εξουσία.


Επί τρεις ημέρες (27–29 Οκτωβρίου 1922) οι μελανοχίτωνες συγκεντρώνονταν έξω από τη Ρώμη, ασκώντας πίεση στην τότε εύθραυστη ιταλική κυβέρνηση.

Φωτογραφία από την Πορεία προς τη Ρώμη. Ο Μουσολίνι στο κέντρο

Τελικά, στις 29 Οκτωβρίου ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ αποφάσισε να μην αντισταθεί: αντί να υπογράψει διάταγμα έκτακτης ανάγκης, κάλεσε τον Μουσολίνι να σχηματίσει κυβέρνηση, ενώ περίπου 25.000 φασίστες παρήλαυναν στους δρόμους της πρωτεύουσας. Η μεταβίβαση της εξουσίας πραγματοποιήθηκε ουσιαστικά δίχως μάχη, με όλες τις συνταγματικές τυπικότητες – γεγονός που αργότερα η φασιστική προπαγάνδα παραποίησε, παρουσιάζοντάς το ως δυναμική κατάληψη της Ρώμης.

Έτσι, ο Μουσολίνι έγινε πρωθυπουργός και σταδιακά εδραίωσε το καθεστώς του: αρχικά κυβέρνησε με κοινοβουλευτικό μανδύα, αλλά ως το τέλος του 1926 είχε καταλύσει κάθε δημοκρατική ελευθερία, επιβάλλοντας μονοκομματική δικτατορία που θα διαρκούσε μέχρι το 1943.

Η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε στη φασιστική Ιταλία ως επετειακή ημέρα-σύμβολο της “Marcia su Roma” – της Πορείας προς τη Ρώμη – δηλαδή ως γενέθλιος ημέρα του φασιστικού καθεστώτος.

Η ειρωνεία της Ιστορίας

Η επιλογή του Μουσολίνι να επιτεθεί την 28η Οκτωβρίου – ημέρα-ορόσημο για τον ιταλικό φασισμό – με σκοπό να υπενθυμίσει θριαμβευτικά την ισχύ του καθεστώτος του, κατέληξε σε μπούμερανγκ.

Το ίδιο βράδυ της εισβολής, ο δικτάτορας συναντήθηκε με τον Χίτλερ στη Φλωρεντία για να ανακοινώσει «με καμάρι» ότι ξεκίνησε πόλεμο κατά της Ελλάδας. Ωστόσο, αντί για μια νέα λαμπρή νίκη, η εκστρατεία σηματοδότησε την αρχή της πτώσης του φασισμού.
Μπενίτο Μουσολίνι και Αδόλφος Χίτλερ

Όπως έγραψε γλαφυρά ένας ιστορικός, «οι φασιστικές φιλοδοξίες βούλιαξαν μέσα στο χιόνι της Πίνδου, και η “πορεία προς τη δόξα” μετατράπηκε σε πορεία προς την ήττα». Η ημερομηνία-σύμβολο του φασιστικού καθεστώτος έγινε τελικά επέτειος της αποτυχίας του.

Η επίθεση στην Ελλάδα και το φιάσκο του «κεραυνοβόλου πολέμου»

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940, η φασιστική Ιταλία έστειλε τελεσίγραφο στην Αθήνα απαιτώντας την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού και ουσιαστικά την παράδοση ελληνικών εδαφών.


Η απάντηση του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά ήταν αρνητική με το «Λοιπόν έχουμε πόλεμο» και συνοψίστηκε στο ιστορικό «ΌΧΙ» που εξέφραζε τη βούληση όλων των Ελλήνων για μη παράδοση.

Χωρίς καθυστέρηση, από τις 5:30 το πρωί οι ιταλικές μεραρχίες που στάθμευαν στην Αλβανία εξαπέλυσαν επίθεση κατά μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων. Ο Μουσολίνι είχε συγκεντρώσει περίπου 135.000 στρατιώτες απέναντι σε μόλις 35.000 επιστρατευμένους Έλληνες τις πρώτες μέρες της σύρραξης.

Η φασιστική ηγεσία και ο τύπος στην Ρώμη παρουσιάζαν την εκστρατεία ως έναν περίπατο: μιλούσαν για μια εύκολη και κεραυνοβόλα νίκη που θα ολοκληρωνόταν μέσα σε 3 ημέρες. Την παραμονή της εισβολής, οι ιταλικές εφημερίδες μάλιστα πανηγύριζαν την επερχόμενη επέκταση της «νέας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας». «Η Ιταλία σπάει τα δεσμά των Άγγλων στα Βαλκάνια» και «Η Ελλάδα θα δεχθεί τον ιταλικό πολιτισμό» ήταν μερικοί από τους θριαμβολογικούς τίτλους τους

Η πραγματικότητα, ωστόσο, διέψευσε πανηγυρικά τις φασιστικές προσδοκίες. Αντί για μια γρήγορη κατάρρευση, η Ελλάδα πρόβαλε σθεναρή αντίσταση στα βουνά της Ηπείρου και της Πίνδου.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες η ιταλική προέλαση καθηλώθηκε. Ήδη από τις 14 Νοεμβρίου ο ελληνικός στρατός πέρασε στην αντεπίθεση, αναγκάζοντας τις ιταλικές δυνάμεις σε υποχώρηση.

Το αδύναμο, φτωχό αλλά αποφασισμένο ελληνικό έθνος όχι μόνο απέκρουσε την εισβολή, αλλά μέχρι τα τέλη του 1940 είχε προωθηθεί βαθιά σε αλβανικό έδαφος, απελευθερώνοντας σημαντικές πόλεις της Βορείου Ηπείρου (όπως την Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο και την Χειμάρρα).

Η αιφνιδιαστική αυτή επιτυχία των Ελλήνων αποτέλεσε την πρώτη ήττα του Άξονα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – την πρώτη συμμαχική νίκη που ανύψωσε το ηθικό των λαών της Ευρώπης.

Ο ίδιος ο Μουσολίνι, αντί να πανηγυρίσει μια εύκολη νίκη, βρέθηκε σε δύσκολη θέση: η στρατιωτική του επιχείρηση είχε εξελιχθεί σε φιάσκο.

Τον Μάρτιο του 1941 οι Ιταλοί πραγματοποίησαν μια ύστατη μεγάλη επίθεση (την επονομαζόμενη «Εαρινή Επίθεση») για να αντιστρέψουν την κατάσταση, όμως απέτυχαν και πάλι. Τελικά, χρειάστηκε η επέμβαση της ναζιστικής Γερμανίας τον Απρίλιο του 1941 για να καμφθεί η ελληνική αντίσταση και να κατακτηθεί η Ελλάδα – μια εξέλιξη που, ωστόσο, πιστοποίησε ότι ο Μουσολίνι δεν μπορούσε να νικήσει μόνος του τον μικρό αντίπαλο που είχε αρχικά περιφρονήσει.

ΠΗΓΗ: 

" Alors, c’est la guerre!". "Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!"

" Alors, c’est la guerre!". 

"Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!"

είναι η ιστορική φράση με την οποία δήλωσε ο #Ιωάννης_Μεταξάς στη διπλωματική γλώσσα της εποχής εκείνης, το "ΟΧΙ" στο ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο τότε Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα

'Εμμανουέλε Γκράτσι,

τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα Εμμανουέλε_Γκράτσι

Ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του θα περιέγραφε τη στιγμή ως εξής: 

"Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση & του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια & εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε:

"Αυτό σημαίνει πόλεμο”. 

- Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. 

- Μου απήντησε #ΟΧΙ.

- Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος…

& ο Μεταξάς με διέκοψε & μου είπε: ΟΧΙ! 

Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως".

Η οικία του Ι.Μεταξά όπου του παραδόθηκε τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 το τελεσίγραφο παράδοσης 

3 μήνες μετά στις 29 Ιανουαρίου, ο #Ιωάννης_Μεταξάς (Ιθάκη,12 Απριλίου 1871 - 29 Ιανουαρίου 1941,Αθήνα ),

θα φύγει από τη ζωή, χωρίς να προλάβει, να δει την 'Ελλάδα μας ελεύθερη🌿🇬🇷🕊️

         Σύμφωνα με το χρονολόγιο εκείνης της ιστορικής ημέρας τα γεγονότα έχουν ως εξής:

2️⃣8️⃣ Οκτωβρίου 1️⃣9️⃣4️⃣0️⃣

☑️Ώρα 3:00 π.μ τελεσίγραφο της Ιταλίας, ΟΧΙ του Μεταξά.

☑️Ώρα 5:30 π.μ η Ιταλία εισβάλει από την Αλβανία στην Ελλάδα.

☑️Ο στρατηγός Παπάγος με 300.000 στρατό αμύνεται.

☑️Οι Ιταλοί βομβαρδίζουν το Τατόι, την Πρέβεζα και την Πάτρα.

☑️Συνάντηση Χίτλερ Μουσολίνι στη Φλορεντία.

  " Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά 

Στη γλυκειά Παναγιά προσευχόμαστε όλες 

Να'ρθετε ξανά "

Η Σοφία Βέμπο (Η τραγουδίστρια της Νίκης )

θα τραγουδήσει &

θα εμπνεύσει τους Ήρωες-αγωνιστές 

που με τη βοήθεια της Παναγιάς που πολλοί την έβλεπαν μπροστά τους ολοζώντανη

(Υπάρχουν μαρτυρίες πολλές για αυτό )

θα μας χαρίσουν,🌿🇬🇷Νίκες Μοναδικές 🌿🇬🇷ποτισμένες με το αίμα & τη ζωή τους 🌿🇬🇷 

  'Εκείνο το ΟΧΙ, που      είπώθηκε το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940, έγινε από τότε 

Αθάνατο σύμβολο, της φιλοπατρίας & της αντίστασης 

για να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί.

Χρόνια Πολλά Πατρίδα 🌿🇬🇷 

Χρόνια Πολλά 'Ελλάδα 🌿🇬🇷 

Χρόνια πολλά 🌿🇬🇷 Συνέλληνες Πατριώτες 🇬🇷🌿

όπου κι αν βρίσκεστε 🌿🇬🇷 

Τιμή και Δόξα στους ήρωες του '40 🌿🇬🇷🌿

Διαβάστε περισσότερα σε προηγούμενη μας ανάρτηση εδώ: https://voiceofthelambs.blogspot.com/search/label/%CE%99%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AC%CF%82

"Alors, c’est la guerre!". "Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!"είναι η ιστορική φράση με την οποία δήλωσε ο #Ιωάννης_Μεταξάς στη διπλωματική γλώσσα της εποχής εκείνης, το "ΟΧΙ" στο ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο τότε Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα #Εμμανουέλε_Γκράτσι, τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

" Alors, c’est la guerre!". "Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!"είναι η ιστορική φράση με την οποία δήλωσε ο #Ιωάννης_Μεταξάς στη διπλωματική γλώσσα της εποχής εκείνης, το "ΟΧΙ" στο ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο τότε Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα

#Εμμανουέλε_Γκράτσι, τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Λίγο μετά τις 03:00 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 η τότε Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Με συγκλονιστική γλαφυρότητα και ευθύτητα αφηγείται στο βιβλίο του ο Εμμανουέλε Γκράτσι, ιταλός πρέσβης στην Αθήνα το 1940, τη συνάντησή του με τον Ιωάννη Μεταξά την ιστορική ημέρα του «Όχι». Εμφανώς φορτισμένος συναισθηματικά και ο ίδιος, ο Γκράτσι αναφέρει την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία περιήλθε ο Μεταξάς αντιλαμβανόμενος ότι ο πόλεμος της Ελλάδας με την Ιταλία ήταν αναπόφευκτος.

Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά, και μέσα από τα γυαλιά έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν όπως συνήθιζε όταν ήταν συγκινημένος» τονίζει χαρακτηριστικά. 

«Η ευθύνη του πολέμου αυτού βαρύνει αποκλειστικά την ιταλική κυβέρνηση» υπογραμμίζει στον αμήχανο Γκράτσι ο Μεταξάς, αφότου έχει αναφέρει το ιστορικό «Alors, c'est la guerre!»

Ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του θα περιέγραφε τη στιγμή ως εξής: 

Εμμανουέλε Γκράτσι, Ιταλός πρέσβης
στην Αθήνα,1940

Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση:

Μόλις καθίσαμε, του είπα ότι η κυβέρνησή μου μού είχε αναθέσει να του κάνω μία άκρως επείγουσα ανακοίνωση και χωρίς άλλα λόγια του έδωσα το κείμενο. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά, και μέσα από τα γυαλιά έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν όπως συνήθιζε όταν ήταν συγκινημένος. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο και μου είπε με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή φωνή: «Alors, c'est la guerre!» (λοιπόν έχουμε πόλεμο) .Τού απάντησα ότι η ιταλική κυβέρνηση ήλπιζε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα δεχόταν τα αιτήματά της και θα άφηνε να περάσουν ελεύθερα τα ιταλικά στρατεύματα τα οποία θα άρχιζαν τις μετακινήσεις τους στις 6 το πρωί. Ο Μεταξάς με ρώτησε τότε πως θα μπορούσα να σκεφτώ ότι ακόμα και αν είχε πρόθεση να ενδώσει θα του ήταν δυνατόν μέσα σε τρεις ώρες να λάβει τις διαταγές του βασιλιά και να δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για την ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων.

Η συνάντηση Μεταξά - Γκράτσι δεν πρέπει να κράτησε περισσότερο από 10-15 λεπτά. "Ο Μεταξάς σηκώθηκε και άφησε τον Γκράτσι να προηγηθεί και να φύγει από την ίδια πόρτα, χωρίς όμως να τον χαιρετήσει αυτή τη φορά. Ο Γκράτσι έγραψε τέσσερις γραμμές τελειώνοντας την περιγραφή του ιστορικού τετ α τετ με τον Μεταξά, λέγοντας χαρακτηριστικά: "Ποτέ στη ζωή μου δεν αισθάνθηκα πιο ταπεινωμένος βλέποντας τον πρεσβύτη", εννοώντας τον Μεταξά, "να προτιμάει την πολεμική σύγκρουση από την ατίμωση"...

Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως".

— Εμμανουέλε Γκράτσι, Η αρχή του τέλους, Εστία. 1980, σελ. 285 

Μόλις 3 μήνες μετά στις 29 Ιανουαρίου 1941, ο #Ιωάννης_Μεταξάς( Ιθάκη,12 Απριλίου 1871 - 29 Ιανουαρίου 1941, Αθήνα ), θα φύγει από τη ζωή χωρίς να προλάβει να, δει την 'Ελλάδα μας ελεύθερη🌿🇬🇷🕊️

Ο Ιωάννης Μεταξάς είναι ο Εθνικός Κυβερνήτης της Ελλάδας (1936- 1941), που διαμόρφωσε την ουδέτερη εξωτερική πολιτική της στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και με δικτατορική διακυβέρνηση αντιστάθηκε στα φασιστικά καθεστώτα Ιταλίας και Γερμανίας με το σύνθημα 

«Για τους Έλληνες Υπέρ την Νίκη η Δόξα».
H μεγαλύτερη στιγμή της ζωής του είναι τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και η απάντηση που έδωσε στο ιταμό τελεσίγραφο, που του επέδωσε ο Ιταλός Πρέσβυς Εμμανουέλε Γκράτσι, στην οικία του στην Κηφισιά, ζητώντας του να επιτρέψει την διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος.
Η απάντηση του Ιωάννη Μεταξά «Alors c' est la guerre» (επομένως έχουμε πόλεμο), με την οποία κήρυξε τον υπέρ βωμών και εστιών πόλεμο, ενάντια στην Ιταλία, μία απόφαση που είχε πάρει μόνος του τον Μάρτιο του 1939, έχει μείνει στην ιστορία ως το "ΟΧΙ" των Ελλήνων στο φασισμό και την υποδούλωση της πατρίδας τους. Ο αγώνας, η ανδρεία και ο ηρωισμός ανδρών και γυναικών έως τις 6 Απριλίου 1941, άλλαξαν την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας.
Ο Ιωάννης Μεταξάς (1871-1941) κεφαλληνιακής καταγωγής, υπήρξε ένας διορατικός στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης (statesman), διακεκριμένος επιτελικός αξιωματικός, με ικανότητα αιφνιδιασμού του εχθρού και γνώστης διπλωματικών χειρισμών. Ένας κατ' εξοχήν πνευματικός άνθρωπος, του οποίου το όνομα έχει μείνει στην ελληνική και στην παγκόσμια ιστορία, για την αντίσταση της Ελλάδος κατά του Αξονος..
Ως άνθρωπος είχε τη φήμη προσώπου με ιδιαίτερο ήθος, πάθος για την πατρίδα του και σεβασμό στην ιστορία της. Τον διέκρινε συναισθηματικός πλούτος, οξυδέρκεια, διορατικότητα και ευθύτητα κρίσεως, αναλυτική φιλοσοφική σκέψη, αγάπη για διάλογο και άμεση πρακτική αντίδραση, αφού είχε εξαντλήσει τα θέματα με τους ειδήμονες. Πραγματοποίησε τις εκάστοτε αποφάσεις του με γενναιότητα και

αυταπάρνηση, αποφασιστικότητα, μέτρο και σταθερότητα. Ευπατρίδης, αριστοκράτης και οπαδός του πλατωνισμού. Προ πάντων υπήρξε άνθρωπος του πνεύματος, λάτρης της φύσεως, της μουσικής και των εικαστικών τεχνών, αφοσιωμένος σύζυγος και τρυφερός οικογενειάρχης και πατέρας.
Τίμησε τον όρκο του σαν αξιωματικός στους Βαλκανικούς Πολέμους και ποτέ δεν ανέμειξε τον στρατό στην πολιτική ή στη δικτατορία. Με διορατικό πνεύμα προείδε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με επιτελικό πνεύμα και πρόνοια σε όλους τους τομείς, οργάνωσε την στρατιωτική και ηθική άμυνα της Ελλάδας και την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που έκανε τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936, σε συνεννόηση και συνεργασία με τον βασιλέα Γεώργιο Β'. Ο περιορισμός των κομουνιστών, όπως και κάθε αυστηρό μέτρο που έλαβε κατά την δικτατορική διακυβέρνηση, είχε σχέση με την ετοιμασία και την ολοκλήρωση της άμυνας της Ελλάδος και την άρτια στρατιωτική προπαρασκευή. Η Εθνική Οργάνωση Νεολαίας, της οποίας ήταν αρχηγός, είχε στόχο την εθνική ομοψυχία, την κοινωνική και ηθική ετοιμασία και την εθελοντική οργάνωση των νέων για την άμυνα.
Η απάντηση που έδωσε στον Γκράτσι, ήταν για τους Έλληνες το έναυσμα, για να συνταχθούν με φρόνημα και πειθαρχία και να αγωνισθούν με ηρωισμό, ενωμένοι για τα ιδεώδη της φυλής.
"Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας και τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν Υπέρ πάντων ο αγών."
(διάγγελμα Ι. Μεταξά 28ης Οκτωβρίου)

Ολόκληρο το 

Διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον ελληνικό λαό (28-10-1940)

Προς τον ελληνικόν λαόν,

Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες,

τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τας ιεράς μας παραδόσεις.

Νυν υπέρ πάντων ο αγών

Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως

Ιωάννης Μεταξάς

Σύμφωνα με το χρονολόγιο εκείνης της ιστορικής ημέρας τα γεγονότα έχουν ως εξής:

28 Οκτωβρίου 1940

Ώρα 3:00 π.μ τελεσίγραφο της Ιταλίας, ΟΧΙ του Μεταξά.

Ώρα 5:30 π.μ η Ιταλία εισβάλει από την Αλβανία στην Ελλάδα.

Ο στρατηγός Παπάγος με 300.000 στρατό αμύνεται.

Οι Ιταλοί βομβαρδίζουν το Τατόι, την Πρέβεζα και την Πάτρα.

Συνάντηση Χίτλερ Μουσολίνι στη Φλορεντία.

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα για τον Ιωάννη Μεταξά

δημιουργία της εγγονής του

Ιωάννας Φωκά

Ο Ιωάννης Μεταξάς στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία έχει μείνει ως ο εμπνευστής και δημιουργός της αντίστασης των Ελλήνων κατά του 'Αξονος στον
Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και ως ο άνθρωπος που πρώτος εξέφρασε το ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού.
Χωρίς αμφιβολία, είτε το αναγνωρίζουν και τιμούν την μνήμη του, είτε λησμονούν το όνομά του, αλλά παρόλα γιορτάζουν την 28η Οκτωβρίου, το γεγονός παραμένει ότι αυτός ήταν ο αρχηγός, ο Κυβερνήτης και μάλιστα δικτάτωρ. Αυτός προετοίμασε την άμυνα, με στρατιωτική προπαρασκευή, κοινωνική εγρήγορση, ηθική υποστήριξη. Αυτός συνάντησε τον Ιταλό Πρέσβυ στις 3 τα χαράματα, και ήταν έτοιμος από καιρό.

Αδιαμφισβήτητη παραμένει η στρατιωτική του ικανότητα ως άριστου επιτελικού.
Είτε αυτό πιστοποιήθηκε στις σπουδές του στην Ελλάδα είτε όταν σπούδασε στην Ακαδημία Πολέμου στο Βερολίνο στη Γερμανία.
Πρακτικά εφήρμοσε τις γνώσεις του στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών Πολέμων, 1912-1913. Ελασσώνα, Γιαννιτσά, Τσαρίτσανη, Σέρβια, Κιρδζαλάρ, Μπιζάνι, Μπάλτζα, Κιλκίς, Δοιράνη, Λιβόνοβο. Ας μην λησμονούμε και το ρόλο του ως πρώτου Υπασπιστού του Ε. Βενιζέλου. Και την Σύνταξη των Πρωτοκόλλων Παραλαβής της Θεσσαλονίκης 26 Οκτωβρίου 1912, των Ιωαννίνων 22 Φεβρουαρίου 1913 και τις υπογραφές των στρατιωτικών συνθηκών, με Βουλγαρία και Σερβία..
Ο Ιωάννης Μεταξάς έσωσε τον ελληνικό στρατό από την συμμετοχή και καταστροφή στα Δαρδανέλια. Αν είχαν ακούσει τον Ιωάννη Μεταξά ίσως η Μικρασιατική καταστροφή να μην είχε γίνει ή αν είχε εισακουσθεί έστω στο τέλος η γνώμη του.

Στον Β' Παγκόσμιο λειτούργησε με τριπλό ρόλο, του Διπλωμάτη, του Στρατιωτικού και του Πολιτικού, σαν η μοίρα του να τον είχε ετοιμάσει σταδιακά, μέσα από όλες αυτές τις εμπειρίες της ζωής του και τις σύνθετες ευθύνες που είχε επωμισθεί, για να αντιμετωπίσει την μεγάλη ώρα του «ΟΧΙ».
ΚΡΙΣΕΙΣ από Έλληνες και ξένους Ιστορικούς, Διπλωμάτες, Πολιτικούς,
Στρατιωτικούς Αξιωματούχους, Ανθρώπους του Πνεύματος και των Τεχνών.

Μαρίκα Κοτοπούλη. Ηθοποιός
«Το μεγάλο πνεύμα του Ιωάννη Μεταξά δεν άφησε καμμία πτυχή Ελληνικής ζωής χωρίς να ρίξει επάνω της το στοργικό και δημιουργικό φώς του».

Μανώλης Καλομοίρης. Μουσικοσυνθέτης.
«Η νέα ελληνική τέχνη, σε όλες της τις μορφές βρήκε την πιο στοργική φροντίδα όχι μόνο από τον δυνατό Κυβερνήτη, αλλά και από τον άνθρωπο τον ασύγκριτο σε πραότητα και αγάπη, που την φανέρωνε σε κάθε εργάτη σε κάθε αγωνιστή της τέχνης της Ελληνικής».

Πέτρος Χάρης. Λογοτέχνης. Εκδότης Νέα Εστία.
«Ο Ιωάννης Μεταξάς έκαμε λαική πολιτική και λαική νομοθεσία που δεν την είχε δώσει στον εργάτη τόσο ριζοσπαστική και τόσο συγχρονισμένη, κανένας άλλος αστός πρωθυπουργός».

Μ. Καραγάτσης. Λογοτέχνης.
«Ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν ο πρώτος πραγματικά δημοτικιστής πρωθυπουργός, που πίστευε και που μεταχειριζόταν την δημοτική».

Θ. Ν. Συναδινός. Δημοσιογράφος. Εκδότης. Λογοτέχνης.
«Ο Ιωάννης Μεταξάς μας θύμισε κάτι που το είχαμε λησμονήσει: Πως πρέπει να είμαστε αληθινοί κι' όταν μιλάμε, κι όταν γράφουμε, κι όταν δουλεύουμε, κι όταν δημιουργούμε, κι όταν πολεμάμε. Οφείλουμε να του είμαστε ευγνώμονες».

Αποσπάσματα από δημοσιεύματα
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Καθ. Πανεπιστημίου. Λόγιος. Πρωθυπουργός 1967.
Τα Χρόνια του Μεγάλου Πολέμου.
«Πρέπει να είμεθα χωρίς άλλο ευγνώμονες στον Ιωάννη Μεταξά διότι είπε ολομόναχος εις το σκοτάδι της νυκτός το μέγα ΟΧΙ . Λέγουν όσοι αντικρίζουν με εμπάθεια και αυτά τα γεγονότα της ιστορίας, ότι το ΟΧΙ δεν το είπε ο Μεταξάς , ότι το είπεν ο Ελληνικός λαός . Ναί το είπε ο Ελληνικός λαός αλλά αφού το είχε πεί ο Μεταξάς. Εάν έλεγε ο Μεταξάς ΝΑΙ , πως θα έλεγε ΟΧΙ ο Ελληνικός λαός που θα εξυπνούσε αργότερα; Θα το έλεγε βέβαια μέσα του και θα το εξεδήλωνε έμπρακτα όταν θα ωργάνωνε μυστικά την αντίστασίν του , αλλά η Αλβανική εποποιία δεν θα εγράφετο ποτέ. Ας είμαστε λοιπόν τίμιοι απέναντι της ιστορίας. Το μέγα ΟΧΙ είναι πράξις του Ι. Μεταξά».

Αλέξανδρος Παπάγος. Αρχιστράτηγος
Ο ελληνικός στρατός και η προς πόλεμον προπαρασκευή του 1923-1940.Σελ. 8-9.
«Ουδείς σκοπός και ουδεμία βάσις είχε τεθεί εις την στρατιωτικήν προπαρασκευήν της χώρας εκ μέρους των υπευθύνων πολιτικών μέχρι του έτους 1936 ...Αναλαβών την Αρχηγίαν του Γενικού Επιτελείου Στρατού από Αυγούστου 1936 εζήτησα να εύρω κάπου διατυπωμένον τον σκοπόν της μέχρι του έτους τούτου ακολουθηθείσης στρατιωτικής πολιτικής. Ουδαμού ανεύρον τι το σχετικόν. ....Προ του 1928 , ουδεμία μελέτη τοιαύτη υπάρχει ενώ εδαπανήθησαν δια τον πολεμικόν εφοδιασμόν από του έτους 1923, μέχρι του έτους τούτου, περί τα δύο δισεκατομμύρια δραχμών ....Το Ανώτατον Στρατιωτικόν Συμβούλιον , περί άλλα ασχολούμενον, ουδέν μέχρι του Δεκεμβρίου 1932 υπέδειξεν ή ανέφερεν».
Σελ. 18. «Μέχρι το 1935 το ζήτημα της οχυρώσεως ουδεμίαν είχε σημειώσει πρόοδον, ούτε είχεν, ως φαίνεται, απασχολήσει τους αρμοδίους και υπευθύνους, δια την αμυντικήν της χώρας οργάνωσιν, Στρατιωτικούς Αρχηγούς».
Σελ.20. «Το 1927 δια του νόμου 3406 *προεβλέφθη εφαρμογή ενός συστηματικού προγράμματος οδοποιίας καθ όλον το κράτος, εις ο περιελήφθησαν και αι κυριώτεραι οδοί στρατιωτικού ενδιαφέροντος εν Θράκη, Μακεδονία και Ηπείρω».
* Υπουργός Συγκοινωνίας το 1927 ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς

Α.Γ. Σπανίδης. Ναύαρχος
Αναμνήσεις και μαρτυρίες. Εκδόσεις Παπαζήση 1985. (Κίνημα του Ναυτικού 1935).
Σελ.88. «Από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσης του κινήματος, ο Πρωθυπουργός Π. Τσαλδάρης ανέθεσε την καταστολή του σε δύο πεπειραμένους ηγέτες . Τον Ιωάννη Μεταξά που εγκαταστάθηκε στο Υπουργείο Ναυτικών και τον Γ. Κονδύλη που παρέμεινε στο Υπουργείο Στρατιωτικών».
Σελ. 106. «Η ομοψυχία που έδειξε ο ελληνικός λαός στην αντιμετώπιση του ιταλικού φασισμού την 28η Οκτωβρίου 1940 οφείλεται βέβαια, κατά κύριο λόγο, στον πατριωτισμό και το αίσθημα της άδικης επίθεσης την ημέρα εκείνη, αλλά και στην ψυχική προετοιμασία την οποίαν είχε επιτύχει ο Ι. Μεταξάς με τους χειρισμούς του, που εμπόδισαν να εκραγεί πρόωρα η οργή των Ελλήνων από τις συνεχείς ιταλικές προκλήσεις με αποκορύφωμα την τη βύθιση στην Τήνο του καταδρομικού Έλλη την και την συσσώρευσαν για να εκδηλωθεί με κατάλληλο τρόπο την κατάλληλη στιγμή.
Η στιγμή αυτή που βαπτίσθηκε με μόνο μια λέξη «ΟΧΙ» ήταν η επισφράγιση μιας πολιτικής, την οποία το καθεστώς είχε συστηματικά ακολουθήσει κατά την διάρκεια της τετραετίας( 1936-1940), και η τιμή ανήκει στον ελληνικό λαό, και στον κ. Μεταξά......Και η μεν αμφισβήτηση της συμβολής του κ. Μεταξά στην αποφασιστική στάση της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 40, παρά τον παραλογισμό της, ήταν ανεκτή ως αντιπολίτευση στην δικτατορία. Η καθύβριση όμως της προσωπικότητάς του και οι πανηγυρισμοί για τον θάνατό του, έδειχναν πρωτόγονο φανατισμό και έλλειψη του μέτρου που πρέπει να διακρίνει όσους θέλουν να λέγονται άνθρωποι πολιτισμένοι».

Σελ. 169. «Η απώλεια του Μεταξά υπήρξε μεγάλο πλήγμα τόσο για την ισχυρή του διοίκηση όσο και γιατί ως εξαίρετος επιτελικός εθεωρείτο και ο ιθύνων νους σε στρατιωτικές αποφάσεις που επηρέαζαν την πορεία των επιχειρήσεων . Θλίψη και απώλεια ηθικού ήταν τα πρώτα συμπτώματα στο λαό και στις ένοπλες δυνάμεις. Και οι δύο πίστευαν στις ικανότητες του να διευθύνει έναν τόσο δυσχερή αγώνα τόσο στο διπλωματικό πεδίο όσο και στο πεδίο της μάχης».

Π. Ε. Κώνστας. Αντιναύαρχος.
Η Ελλάς δεκαετίας 1940-1950. Αθήνα 1955.
Σελ. 17. «Ανευ της αποκαταστάσεως της βασιλείας εν Ελλάδι δεν θα ήτο δυνατή η χάραξις σταθεράς εξωτερικής πολιτικής και η επιβολή ισχυράς κυβερνήσεως, η οποία θα προετοίμαζε την Έλλάδα, ψυχολογικώς και στρατιωτικώς προς τον επερχόμενον πόλεμον. Μόλις ο Μεταξάς εγκαθιστά την δικτατορίαν του, στρέφει αμέριστον την προσοχήν του προς τας ενόπλους δυνάμεις. Κατά τα τέλη Οκτωβρίου (1936), παρίσταται κατά την συνεδρίασιν του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου προς μελέτην του Ναυτικού προγράμματος, όπου δράττεται της ευκαιρίας δια να δηλώσει επισήμως τα ακόλουθα. «Αυτό που θα σας είπω, δεν θα το ανακοινώσητε εις κανένα. Προβλέπω πόλεμον μεταξύ αγγλικού και γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμον πολύ χειρότερον από τον προηγούμενον . Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάμω ότι μπορώ δια να μην εμπλακεί η Ελλάς, αλλά τούτο δυστυχώς θα είναι αδύνατον. Είναι περιττόν να σας είπω ακόμη ότι η θέσεις μας εις την σύρραξιν αυτήν θα είναι παρά το πλευρόν της Αγγλίας».

Αλέξανδρος Ε. Σακελλαρίου Υποναύαρχος. Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.
Η θέσις της Ελλάδος εις τον Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον. Cosmos Greek American Printing Company New York.USA 1944.
Σελ.111. «Παρόλα τα ελαττώματά του Μεταξά, παρά την απολυταρχική διακυβέρνησι της χώρας στα τεσσεράμισυ χρόνια της δικτατορίας του, έχω την πεποίθησι ότι η ιστορία θα αναγράψει ότι ήτο η ισχυροτέρα διάνοια της εποχής του. Ήτο καμωμένος από την στόφα εκείνων που η φύσις τους έταξε να διοικούν τους συνανθρώπους των. Με την γερή του μόρφωσι, και με την μεγάλη του ταχύτητα αντιλήψεως, όταν παρέλαβε την εξουσίαν ήταν ώριμος από πάσης απόψεως και πραγματικά ήξερε τι ήθελε. Γι' αυτό και κατηύθυνε την εξωτερική πολιτική της χώρας μας σταθερώς προς τον δρόμον που εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα. Γι αυτό και κατόρθωσε να έχει ολόκληρον τον λαόν σύμφωνον να αντιμετωπίσει μαζί του την σκληροτέραν εθνικήν δοκιμασίαν. Και ήταν ο ίδιος ο Μεταξάς δημιουργός της τύχης που τον έφερε Αρχηγόν του Έθνους όταν το Έθνος εν εξάρσει έπαιζε τον κοσμοιστορικόν του ρόλον».

Χρήστος Χατζηιωσήφ. Ιστορικός
Ιστορία της Ελλάδος του 20ου αιώνα. Όψεις πολιτικής και οικονομικής ιστορίας1900-1940 -
Σ.σ.333-334. «Όπως και στην πολιτική έτσι και στην οικονομία η δικτατορία του Μεταξά ήρθε να δώσει μία προσωρινή λύση στα αδιέξοδα του ελληνικού οικονομικού συστήματος
...Η δεύτερη διαφορά της οικονομικής πολιτικής της δικτατορίας από εκείνη των προηγουμένων κυβερνήσεων ήταν η μεγαλύτερη έμφαση που δόθηκε στην βιομηχανία στο πλαίσιο της επιδίωξης της οικονομικής αυτάρκειας. Ο κλάδος στον οποίον η δικτατορία καινοτόμησε ήταν η ανάπτυξη της σιδηρουργίας....
...Παρόλη την διστακτικότητα του το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν σταμάτησε τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση και στις παραμονές της ιταλικής επίθεσης εναντίον της Ελλάδος έκανε σημαντικά βήματα στην κατεύθυνση της υλοποίησης των βιομηχανικών σχεδίων. Εκτός από την σύμβασή της Cooper το 1940 το καθεστώς ανέθεσε την μελέτη των κοιτασμάτων της Πτολεμαίδος στον γερμανό καθηγητή ορυκτολογίας Kegel και έκανε τις προκαταρκτικές ενέργειες για την εκμετάλλευση του λιγνίτη από κρατική εταιρεία, ενώ, τέλος ίδρυσε τα ναυπηγεία στο Σκαραμαγκά....Παράλληλα, ιδιώτες άρχισαν για πρώτη φορά στην Eλλάδα την παραγωγή χάλυβα με ηλεκτρικούς κλιβάνους. Ο χάλυβας αυτός μετατρεπόταν σε χαλυβδόφυλλα και σιδερόβεργες».

Δημήτρης Κιτσίκης. Καθηγητής Ιστορίας Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Οτάβας.
Η Ελλάς της 4ης Αυγούστου και οι μεγάλες δυνάμεις.
Σελ.39. «Να επιδοκιμάσωμε ή να καταδικάσωμε τον Μεταξά αναλόγως του αν τον θεωρούμε αγγλόφιλο ή γερμανόφιλο, είναι συλλογισμός που βασίζεται σε νοοτροπία Μεγάλης Δυνάμεως. Μία ηθική κρίσις του είδους αυτού μπορεί να διαστρέψει εντελώς την ιστορική κατανόησι. Αλλά αν οπωσδήποτε θέλωμε να «κρίνωμε» τον Μεταξά, μου φαίνεται ότι θα ημπορούσαμε να το πράξωμε, επιχειρούντες να προσδιορίσωμεν αν ήταν ή όχι φιλλέλην».

Λόυντ Τζώρτζ. Πρόεδρος του British Council.
Ημερολόγιο.1939. Εισαγωγή Ουίνστων Τσώρτσιλ.
Μετά από επίσκεψη στην Αθήνα 5.3. 1939 «Ουδέποτε αντιμετώπισα κατάστασιν της οποίας η στάθμισις ήτο δυσχερεστέρα και το μόνον που ελπίζω είναι να έχω φθάσει εις ορθά συμπεράσματα. Επί του εκπολιτιστικού τομέως νομίζω να έχω εργασθή καλώς, διότι επέτυχον όπως ο Μεταξάς συναινέση εις την σύναψιν μορφωτικής συμφωνίας μετά της Αγγλίας. Αμφιβάλλω κατά πόσον οι Γερμανοί ή οι Ιταλοί θα είναι τόσον ευχαριστημένοι όσον εγώ, αλλά αυτό δεν με αφορά. Επιπλέον, επέτυχα όπως ο Μεταξάς αναθέση την αθλητικήν εκπαίδευσιν της Νεολαίας του Ε.Ο.Ν εις χείρας μας».

Εμμανουέλε Γκράτσι. Πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα 19/4/1939-28/10/1940)
Η Αρχή του τέλους. ΕΣΤΙΑ 1980,
Σελ 32. «Η εμφάνιση του Έλληνα δικτάτορα δεν είχε απολύτως τίποτε το δικτατορικό και το στρατιωτικό. Βλέποντας τον μικρόσωμο μάλλον παχύ, ντυμένο πάντοτε πολιτικά, ακόμα και στις πιο επίσημες τελετές, χωρίς θεατρινισμούς, με ένα καλοκάγαθο χαμόγελο καλού οικογενειάρχη και με μάτια που έλαμπαν πίσω από τα ασημένια του γυαλιά και που υγραίνοντο συχνά, γιατί ήταν πολύ ευσυγκίνητος, κανείς δεν θα έλεγε ποτέ ότι ο άνθρωπος αυτός με την ήπια και ταπεινή εμφάνιση ήταν όχι μόνο ένας γενναίος στρατιώτης αλλά και ένας άνθρωπος προικισμένος με ισχυρά θέληση και ικανός να διατηρήσει τον απόλυτο έλεγχο μιας εξαιρετικά δύσκολης καταστάσεως. Η ομιλία του και η έκφρασή του προσώπου του ενέπνεαν μια εξαιρετική ειλικρίνεια για την ειλικρίνια δε αυτή, τόσο σπάνια στους πολιτικούς άνδρες, δεν μου έδωσε ποτέ αφορμή να αμφιβάλλω. .....Είμαι βέβαιος ότι αντίθετα με άλλους δικτάτορες ο Μεταξάς δεν ανέλαβε την Κυβέρνηση ούτε ανέστειλε τις συνταγματικές ελευθερίες από καθαρό πάθος για εξουσία αλλά από ακλόνητη και ειλικρινή πεποίθηση ότι με αυτό τον τρόπο θα ωφελήσει τη χώρα του και θα θέσει τέρμα στις βίαιες εσωτερικές ταραχές που χαρακτήρισαν πάντοτε την ελληνική πολιτική ζωή και που ήσαν ιδιαίτερα έντονες τα μεταπολεμικά χρόνια».

Sir Michael Palairet Σερ Μάικελ Πάλαιρετ. Πρεσβευτής της Μ. Βρετανίας στην Αθήνα.
Eγγραφο προς το Φόρειν Οφις.

«Η πολιτική του στρατηγού Μεταξά έχει δικαιωθεί πλήρως. Ενώ επιμελώς απέφυγε να προκαλέσει οιονδήποτε διοργάνωσε αθορύβως την άμυνα του με αποτέλεσμα ότι όταν βρέθηκε αντιμέτωπος του ιταλικού τελεσίγραφου ακόμη σε μίαν απροσδόκητη στιγμή, ήταν σε θέση να προβάλει επαρκή αντίσταση στη βόρειο μεθόριό του».

Sir Reginald Leeper.Πρεσβευτής Μεγάλης Βρετανίας στην Αθήνα 1943.
When Greek meets Greek. (Π. Βατικιώτης.Μία πολιτική Βιογραφία του Ιωάννη Μεταξά).
« Η Ελλάδα γνώρισε πολλές δικτατορίες πριν αναλάβει ο Μεταξάς την εξουσία και καταργήσει την Βουλή, και θα ήταν λάθος να φανταστεί κανείς ότι το καθεστώς του Μεταξά προκάλεσε σε όλη τη χώρα την έντονη εχθρότητα για την οποίαν προσπάθησαν να σας πείσουν οι Έλληνες πολιτικοί. Ο Μεταξάς δεν επέδειξε καθόλου υπομονή με τους Έλληνες πολιτικούς και εκτόπισε τους περισσότερους από τους πιο προβεβλημένους, από αυτούς σε νησιά του Αιγαίου, όπου η πιό σοβαρή του ταλαιπωρία ήταν ότι είχαν απομακρυνθεί από το παιγνίδι της πολιτικής, τον βασιλιά των σπορ στην Ελλάδα. ...Παρόλα αυτά, ας μην ξεχνάμε ότι ο Μεταξάς ήταν αυτός που είπε όχι στον Μουσολίνι, αυτός που όχι μόνο έβαλε τους Έλληνες στον πόλεμο άλλα είχε ήδη μετατρέψει τον στρατό στη δύναμη που κατάφερε να κατατροπώσει τους Ίταλούς και αυτός που με την εκπληκτική στρατιωτική του ευφυία, χάραξε την στρατηγική της όλης εκστρατείας. Όταν ακολούθησα την ταραχώδη πορεία της ελληνικής πολιτικής για τρία χρόνια δεν μου φάνηκε τόσο περίεργο ότι ο βασιλιάς Γεώργιος είχε παραχωρήσει στον Μεταξά πλήρη ελευθερία κινήσεων το 1939»

Antony Eden the Rt. Hon the Earl of Avon. Υπουργός Εξωτερικών Μ. Βρεταννίας.
The Eden memoirs. Cassel & Company Ltd.1965.1941
Page.188.A heavy day, during a great part of which I was afflicted by a most unpleasant headache. News of Metaxas' death, a heavy blow. A small country like Greece cannot be expected to produce two such men in a generation, and the political field is sparse....General Metaxas had prepared his country for the war he believed inevitable, an led it with a remarkable discrimination and courage....
Σερ Άντονυ Ηντεν. Υπουργός Εξωτερικών
Ο Μεταξάς πέθανε, σκληρό πλήγμα. Μία μικρή χώρα όπως η Ελλάς δεν δύναται να αναδείξη δύο άνδρες της ολκής αυτής εντός της ίδιας γενεάς και πολιτικός χώρος είναι αραιοκατοικημένος. Ο Στρατηγός Μεταξάς ετοίμασε τη χώρα του για τον πόλεμο που πίστευε αναπόφευκτο και τον οδήγησε με μία αξιομνημόνευτη διορατικότητα και γενναιότητα»

Ζωρζ Καστελάν. Καθηγητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Γλωσσών και Πολιτισμών της Ανατολής. Η ιστορία τ ων Βαλκανίων.

Σελ. 593. «Η Ελλάδα του 1940 ήταν συνεπώς μια φτωχή χώρα. Οι κάτοικοί της κατατάσσονταν ανάμεσα στους τελευταίους ερχόμενοι ακριβώς πριν απ τους Πορτογάλους και τους |Αλβανούς, στο θέμα της διατροφής τους. 2400 θερμίδες κατά κεφαλήν ημερησίως, το ένα τέταρτο της κατανάλωσης κρέατος των αμερικάνων . αυτή η χώρα, η τόσο υπερήφανη για το ένδοξο παρελθόν της, ανήκε στην ομάδα των χωρών με τα πιο υψηλά ποσοστά αναλφαβητισμού στην Ευρώπη: 41% το 1928 και 58 % για τις γυναίκες, ποσοστό που έπεσε στο 27 % το 1940 μετά τις προσπάθειες που έγιναν στον τομέα αυτό επί δικτατορίας Μεταξά».

John Bitzes. Phd. University of Nebraska
Greece in World War II until April 1941. Sun flower University Press. Kansas 1982.

«Although Metaxas was the organizer and largely the director of the Greek victories in Albania, not one street in the whole country bears his name and not one bust of him exists. Yet " strange thing about it is, that no one doubts the capability, great value, and patriotism of John Metaxas". My experiences and research since 1976 have served to confirm the general (Margaritis) observations
Τζων Μπίτζες. Καθηγητής Πανεπιστήμιο Νεμπράσκας.
«Παρόλο που ο Μεταξάς ήταν ο οργανωτής και γενικά ο διευθυντής των ελληνικών νικών στην Αλβανία, ούτε ένας δρόμος σε όλη την χώρα φέρει το όνομά του και ούτε μία προτομή δική του υπάρχει. Παρόλα είναι παράξενο ότι κανείς δεν αμφισβητεί την ικανότητα του, την μεγάλη του αξία και τον πατριωτισμό του Ιωάννη Μεταξά. Η εμπειρία μου και η έρευνα μου από το 1976 επιβεβαιώνουν αυτές τις γενικές παρατηρήσεις».

CN. Hadjipateras M.S. Fafalios
Greece 1940-1941. Eywitnessed. 1995
P.114 An Englishman in Chania

« I found myself in the section sent to Crete at the end of December 1940.
My first impressions were unfavourable. We were under canvas in an olive grove beside the main Chania -Suda road and it rained incessantly our encampment became a morass, and we were wet and miserable.
The sudden death of the Prime Minister, General Metaxas, chose heroic rejection of the Italian ultimatum on the 28th October 1940 brought Greece into the second World War as Britain's only ally at that time caused consternation in Chania. I have never before or since that date, seen people crying openly in the streets, and this was the more remarkable in, of all places, Chania the birthplace of Venizelos, whose followers professed then as their successors still do hatred for the right wing in general and dictators on particular»
«...O ξαφνικός θάνατος του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά, του οποίου η ηρωική απόρριψη του ιταλικού τελεσίγραφου την 28η Οκτωβρίου έβαλε την Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως μόνο σύμμαχο της Αγγλίας, γέμισε με δέος τα Χανιά. Ποτέ πριν ή έκτοτε δεν έχω ξαναδεί κόσμο να κλαίει στους δρόμους και αυτό γίνεται ακόμα πιο αξιοσημείωτο γιατί συνέβαινε ακριβώς στα Χανιά, τον τόπο γέννησης του Ε. Βενιζέλου, του οποίου οι οπαδοί, ως διάδοχοι του δεν έιχαν μίσος για την δεξιά γενικά και δικτάτορες ειδικά».

Κωνσταντίνος Σαράντης. Con. Sarandis Lawer. D.Phil.St. Edmund Hall, Oxford
Metaxas ideology & character
Aspects of Greece 1936-1940 The Metaxas Dictatorship.
Edited by Robin Higham and Thanos Veremis. Eliamep.Vryonis Center. 1993
Ο Μεταξάς και η εποχή του. Εκδόσεις Ευρασία 2009.

Σελ. 71 «Τελικά όμως, ποιό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το κυρίαρχο στοιχείο της διακυβέρνησης του Μεταξά. Ο ίδιος ο δικτάτορας - πάλι στις τελευταίες σημειώσεις του-δηλώνει ότι μετά την 4η Αυγούστου 1936 η Ελλάδα έγινε ένα Κράτος αντικομουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό «χωρίς κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά». Αν αυτή ήταν η αντίληψη και η πρόθεση του Μεταξά για το καθεστώς, είναι επίσης μια πολύ σωστή περιγραφή του. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του παραπέμπουν όχι τόσο σε ένα φασιστικό κράτος, όσο σε μία νέα δεξιά του Μεσοπολέμου σε αντιπαραβολή με τη συντηρητική παλαιοκομματική κοινοβουλευτική Παλαιά Δεξιά Φαίνεται μάλιστα ότι η διακυβέρνηση του Μεταξά θα πρέπει ίσως να θεωρηθεί ως μία πατερναλιστική, καλοπροαίρετη δικτατορία αυτής της Νέας Δεξιάς που ποτέ δεν έφτασε στο στάδιο του Φασισμού....»

Σελ. 59. «Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του ο Μεταξάς αντιμετώπισε το λαό με παρόμοιο τρόπο (πατερναλιστικό) αν και βέβαια σε ευρύτερη κλίμακα. Το γεγονός ότι εκείνη την εποχή ήταν ήδη μεγάλος σε ηλικία, καθιστούσε πιο εύκολο το να θεωρεί ο ίδιος τον εαυτόν του, και οι άλλοι να τον αποδέχονται, σαν ένα στοργικό «πατέρα». Πράγματι ο πατερναλισμός του έμελλε να χαρακτηρίσει ολόκληρη την διακυβέρνηση του και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Στραμμένος κυρίως στις ασθενέστερες τάξεις και φυσικά προς τους νέους, ο πατερναλισμός του συνοψίζεται στη σημείωση στο ημερολόγιό του «χαρά μου είναι οι φτωχοί και τα παιδιά» και διαφαίνεται τόσο σε άλλες παρόμοιες καταχωρήσεις στις σελίδες του ημερολογίου του όσο και στους λόγους του. Οι τελευταίοι ήταν γραμμένοι συνήθως σε ένα ήπιο πατρικό τόνο και ταίριαζαν περισσότερο σε ένα ηλικιωμένο, καλοκάγαθο σύμβουλο παρά σε ένα δικτάτορα που ήθελε να κινητοποιήσει το έθνος. Συχνά απευθυνόταν στους εργάτες και τους αποκαλούσε «παιδιά μου». Κυρίως όμως στην Ε.Ο.Ν ήταν που βρήκε διέξοδο για να εκφράσει τα συναισθήματά του, επειδή η οργάνωση αυτή συνδύαζε τα στοιχεία της νεότητος και της λαικής καταγωγής των περισσοτέρων μελλών της. Όλα τα όνειρα και οι προσδοκίες για την Νεολαία της χώρας προσωποποιούνταν στην Εθνική Οργάνωση Νεολαίας, την ΕΟΝ».

Έκθεσις Πρεσβευτού Μάικλ Πάλαιρετ προς τον κ. Ήντεν.
«Ο θάνατος του Ι. Μεταξά» ελήφθη την 6η Μαρτίου.
«Ο θάνατος του Ιωάννη Μεταξά την 29η Ιανουαρίου, εις ηλικία 72 ετών, κλείει
Ένα ένδοξο κεφάλαιον εις την Ιστορίαν της Ελλάδος. Έχομεν κάθε λόγο να ελπίζωμεν και να πιστεύωμεν ότι τα επόμενα κεφάλαια θα είναι εξ ίσου ένδοξα και θα οδηγήσουν εις νικηφόρον τέρμα, αλλά ουδέν μελλοντικόν γεγονός θα δυνηθή ποτέ να αμυρώσει την τιμήν η οποία οφείλεται εις τον Στρατηγόν Μεταξάν, δια την σοφίαν και την σωφροσύνην με τας οποίας προετοιμάσθη δια τον κίνδυνον, δια το θάρρος με το οποίον τον αντιμετώπισε κατά τας πρωινάς ώρας της 28ης Οκτωβρίου 1940, και δια την επιδεξιότητα και επιμονή με τας οποίας εχειρίσθη το εκπληκτικόν θάρρος και την ορμητικότητα των ελληνικών στρατευμάτων, δια να απωθήσει και κατανικήσει τον εισβολέα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα τον τοποθετήσουν μεταξύ των μεγάλων ανδρών της Ελλάδος και ακόμη της Ευρώπης, αφού αι πράξεις του και η προσωπικότης του καιρίως επηρέασαν την πορείαν του πολέμου. Από την στιγμή της αφίξεώς μου εις την Ελλάδα τον Ιούνιο του 1939 ήμην πεπεισμένος περί της ειλικρίνειας του Στρατηγού Μεταξά, εις έκφρασιν της καλής θελήσεώς του και της φιλικότητος του έναντι της Μ. Βρετανίας και όταν εξερράγη ο πόλεμος, τον Σεπτέμβριο του έτους εκείνου, κατέστησεν αμέσως φανερόν εις εμέ, όχι μόνον ότι αι συμπάθειά του ήσαν εξ' ολοκλήρου με ημάς, αλλά και ότι εγνώριζεν ότι τα συμφέροντά και αυτή η ύπαρξις της Ελλάδος, ως ανεξαρτήτου κράτους, ήσαν συνδεμένα με την νίκην μας. Εν μέσω των δυσκολιών που του είχαν επιβληθή λόγω της ουδετερότητος της Ελλάδος κατά το πρώτον έτος του πολέμου, ουδέποτε αμφεταλαντεύτηκε εις την πεποίθησιν αυτήν. Και όταν ήρθε η στιγμή να την θέσει εις εφαρμογήν , ουδ' επί στιγμήν εδίστασε. Απέρριψε το τελεσίγραφον του Ιταλού πρέσβεως χωρίς καν να συμβουλευθεί τον Βασιλέα η την Κυβέρνησιν και η πρώτη του ενέργεια μετά την αναχώρησιν του Γκράτσι, εκ της οικίας του ήταν να ζητήσει την βοήθειάν μας».


Την επομένη του θανάτου του στις 30 Ιανουαρίου 1941, ο Διευθυντής της Καθημερινής,
Γεώργιος Βλάχος, έγραψε το κύριο άρθρο με τίτλο «Προ του Νεκρού».

ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, 15η Φεβρουαρίου 1941, Τεύχος Αφιερωμένο στον Ιωάννη Μεταξά,
ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΑΚΗΣ
Ακόμα και στις ύστερες στιγμές σου,
Στην ύστατη που σε φωτούσε αχτίδα
δε νοιάστηκες για σένα. Οι Έλληνες σου,
στερνή σου ανάσα και στερνή σου ελπίδα

ΕΙΡΗΝΗ ΑΘΗΝΑΙΑ
Όχι δεν σε έστειλε ένας,
Όλοι οι Θεοί σε στείλαν της Ελλάδας.

Ποίημα του Σ. Σκίπη
Πηγή:Ιστοσελίδα για τον Ιωάννη Μεταξά

δημιουργία της εγγονής του

Ιωάννας Φωκά

Ioanna Phoca

#Ιωάννα_Φωκά_Μεταξά, Η ιστορικός & συγγραφέας, εγγονή
του πρωθυπουργού-δικτάτορα ανοίγει την ιστορική κατοικία της Κηφισιάς,το σπίτι του «Όχι» για να υποδεχθεί το κοινό