Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν ἀθεΐα καὶ τὴν πολιτική τῶν μασωνικῶν κομμάτων πρὸς τὴν ἐκκλησία, ἔλεγε: «Τί νὰ τὸ κάνω τὸ δεξὶ ἢ τὸ ἀριστερὸ χέρι, ἂν δὲν κάνη σταυρό;»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, 
«Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Αγιορείτου», Ἅγιον Ὅρος.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν ἀθεΐα καὶ τὴν πολιτική τῶν μασωνικῶν κομμάτων πρὸς τὴν ἐκκλησία, ἔλεγε: 

«Τί νὰ τὸ κάνω τὸ δεξὶ ἢ τὸ ἀριστερὸ χέρι, ἂν δὲν κάνη σταυρό;»
Στὰ θέματα τῆς Πατρίδος δὲν ἤθελε 
οἱ Χριστιανοὶ νὰ εἶναι ἀδιάφοροι. 

Πολὺ λυπόταν ποὺ ἔβλεπε πνευματικοὺς ἀνθρώπους 
νὰ ἐπιζητοῦν νὰ βολευθοῦν οἱ ἴδιοι 
καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρωνται γιὰ τὴν πατρίδα. 
Ὁ καημός του καὶ ἡ ἀπορία του ἦταν 
πῶς οἱ ὑπεύθυνοι δὲν ἀντιλαμβάνονται 
ποῦ ὁδηγούμαστε. 

Ὁ ἴδιος ἀπὸ παλαιὰ διέβλεπε τὴν σημερινὴ κατάσταση καὶ ἀνησυχοῦσε, 
ἀλλὰ δὲν διέσπειρε τὶς ἀνησυχίες του στὸν κόσμο. 
Ἔλεγε:

 «Ἀπό το κακὸ ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερα θὰ βγεῖ μεγάλο καλό».
Λυπόταν γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάπτωση τῶν πολιτῶν. 

Μιλοῦσε αὐστηρὰ γιὰ αὐτοὺς ποὺ ψήφιζαν ἀντιχριστιανικοὺς νόμους…
…Πέρα ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας, 

ὑπῆρχε τότε ὅπως καὶ σήμερα, 

ἐπιτακτικὴ...ἀνάγκη προβολῆς ἑνὸς ἰδανικοῦ προτύπου πρὸς μίμηση γιὰ τοὺς πολιτικοὺς ἡγέτες, 
ἀλλὰ καὶ γιὰ ὑποβοήθηση τοῦ λαοῦ 
νὰ ἀποκτήση ὀρθὰ πολιτικὰ κριτήρια 
στὴν ἐπιλογὴ τῶν κυβερνητῶν τοῦ Ἔθνους μας.
Κάποιος Πρωθυπουργός, τοῦ ὁποίου κατέκρινε δημοσίως ἐνέργειες ἐπιζήμιες γιὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Ἐκκλησία, 
ζήτησε νὰ τὸν συναντήση στὴν Σουρωτή. 

Ὁ Γέροντας ἀπάντησε: 

«Ἂς ἔρθη, θὰ τοῦ τὰ ψάλω καὶ μπροστά του». 

Εἶχε τὸ ψυχικὸ σθένος αὐτὸς ὁ πτωχὸς καλυβίτης 
νὰ ὑψώνη τὴν φωνὴ του ἄφοβα 
μπροστὰ στοὺς ἰσχυρούς τῆς ἡμέρας.
Ὅταν κάποιος πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας 
ἐπισκέφθηκε τὸ Ἅγιον Ὅρος, 
ὁ Γέροντας συνέστησε στὰ μοναστήρια 
νὰ μὴν τὸν δεχθοῦν, 
γιατί εἶχε ὑπογράψει τὸν νόμο περὶ τῶν ἀμβλώσεων.
Ἀπὸ Ὑπουργὸ ποὺ θέλησε νὰ βοηθήση 
γνωστό του Μοναστήρι δὲν δέχθηκε τίποτε, 
γιατί ἀνῆκε σὲ κόμμα ποὺ 
εἶχε ὑπογράψει τὸν νόμο περὶ τῶν ἀμβλώσεων.

Ὁ Γέροντας ἦταν ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἑνότητος. 

Δὲν ἀνῆκε σὲ κανένα κόμμα. 

Ἦταν ὑπεράνω κομμάτων. 

Ἀπέρριπτε ἄθεα πολιτικὰ κόμματα καὶ πολιτικοὺς 
ποὺ εἶχαν σχέση μὲ τὴν Μασωνία, 
γιὰ τὴν ἀθεΐα τους καὶ τὴν πολιτική τους πρὸς τὴν ἐκκλησία.

 Ἔλεγε:
«Τί νὰ τὸ κάνω τὸ δεξὶ ἢ τὸ ἀριστερὸ χέρι, 
ἂν δὲν κάνη σταυρό;», 

ἀπορρίπτοντας ἔτσι τοὺς ἀθέους πολιτικοὺς 
ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ τους τοποθέτηση. 

Κάποια κόμματα, γνωρίζοντας 
τὴν ἐπιρροή του στὸν λαό, 
ζήτησαν νὰ τὸν προσεταιρισθοῦν χάριν ψηφοθηρίας, 
ἀλλὰ ματαίως.
Τὸν ἐπισκέπτονταν πολιτικὰ πρόσωπα, 
βουλευτές, ὑπουργοί, γερουσιαστὲς 
ἀπὸ τὶς Η.Π.Α. καὶ ὁ βασιλιὰς Κωνσταντῖνος 
τοῦ ἔστελνε κάρτες. 
Ἀπὸ κανέναν ὅμως δὲν ζήτησε τίποτε 
γιὰ τὸν ἑαυτό του ἢ γιὰ γνωστά του μοναστήρια. 
Μόνο ζητοῦσε νὰ ἐνεργοῦν γιὰ τὸ καλό τῆς Πατρίδος 
καὶ τῆς Ἐκκλησίας.
ΠΗΓΗ:
ΟΛΕΣ οι ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ του ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ εδώ
Τι θα γίνει στο Αιγαίο και πότε !ΕΔΩ
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης Περισσότερα εδώ:

και ΕΔΩ:

O Κόσμος ξημερώνει...

Ένα πράγμα αποδείχτηκε χθες.
Το σύστημα είναι πολύ δυνατό, αλλά δεν είναι ανίκητο!
Καμιά φορά οι λαοί έχουν τα... νεύρα τους και κάνουν του κεφαλιού τους!
Σήμερα η Ελλάδα έγραψε ιστορία.
Προβληματισμοί από... αύριο!

Χαίρομαι που δικαιώθηκε -σε πρώτο χρόνο- ο αγώνας μας, για να πέσει το άθλιο σύστημα του Νου-Δου-Πασόκ.
Χαίρομαι που βλέπω επιτέλους νέα πρόσωπα στη διοίκηση του ελληνικού κράτους.
Χαίρομαι που νιώθω μέρος αυτής της ιστορικής ανατροπής.
Χαίρομαι γιατί ο ελληνικός λαός είναι ο πρώτος στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία που βγάζει κυβέρνηση αριστερού κόμματος.
Αχ αυτοί οι Έλληνες! Πάντα πρωτοπόροι!

Η επιτυχία πιστώνεται κατά κύριο λόγο στη δημοφιλία του Τσίπρα.
Ο Τσίπρας είναι μια χαρισματική προσωπικότητα και ελπίζω να το αποδείξει αυτό και τώρα που αρχίζουν τα πιο δύσκολα!
Όμως, κι από μόνη της η στρατηγική νίκη επί του σάπιου συστήματος αποτελεί ιστορικής σημασίας νίκη, ανεξαρτήτως εξέλιξης από δω και μπρος

Η Ελλάδα υψώνει το ανάστημά της. 

Χαίρομαι, όμως, και για την επιτυχία των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που δέχτηκαν πόλεμο όλα αυτά τα χρόνια όσο κανείς άλλος.
Και μακάρι η συνεισφορά τους (ειδικά στα θέματα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί και πολλή... εγγύηση) να είναι θετική για τη χώρα.
Εκτιμώ τη στάση του Πάνου Καμμένου αυτά τα 5 χρόνια.
Βέβαια διατηρώ επιφυλάξεις για κάτι γραφικούς τύπους σαν τον Ζουράρι (έλεος! ποιοι τον ψήφισαν αυτόν;), αλλά ας όψεται η ανάγκη...

Χαίρομαι που το ΠΑΣΟΚ κόντεψε να το φτάσει μέχρι κι ο... Λεβέντης!
(Κρίμα πάντως που δε μπήκε στη Βουλή ο Λεβέντης. Παρά τη γραφικότητά του, δεν παύει να είναι ένας άνθρωπος με σοβαρή και τεκμηριωμένη πολιτική θέση. Πολύ σοβαρότερος από τον -πραγματικά γραφικό πολιτικά Ποταμίσιο- σοβαροφανή Σταύρο.)
Χαίρομαι που η ΝΔ πιθανόν να μπει τώρα σε μια διαδικασία αλληλοσπαραγμού. Και εύχομαι το κόμμα να επιστρέψει στα χέρια των Καραμανλικών, οι οποίοι είναι τουλάχιστον δημοκρατικοί και όχι φασίστες σαν το Σαμαρά. Θα είναι για το καλό της Ελλάδας η δεξιά να σέβεται τουλάχιστον τους θεσμούς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Χαίρομαι που δε μπαίνουν στη Βουλή ο Ντινόπουλος, η Αλ Σάλεχ, ο Χρυσοχοΐδης, ο Μαρκογιαννάκης και άλλα σκουλήκια.
Χαίρομαι που απέτυχαν να εκλεγούν όλες -νομίζω- οι "μεταγραφές" της ΝΔ ενόψει των αξέχαστων "180" για τον ΠτΔ.
Γιατί τη ρουφιανιά πολλοί ηγάπησαν, τον ρουφιάνο ουδείς!

Χαίρομαι που όλες αυτές τις μέρες άκουγα πολλούς κεντρώους και κυρίως δεξιούς να λένε "εγώ Νέα Δημοκρατία ψήφιζα πάντα, αλλά τώρα θα δώσω μια ευκαιρία στον Τσίπρα. Για να γλιτώσουμε απ' τη φτώχεια, τους φόρους και τους πλειστηριασμούς".
Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία.
Ότι συντάχθηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ πολίτες προερχόμενοι απ' όλους τους πολιτικούς χώρους.
Χαίρομαι πάνω απ' όλα που αυτή τη φορά -σε αντίθεση με το '12- νίκησε η ελπίδα και όχι ο φόβος.
Νίκησαν οι παραγωγικές δυνάμεις και όχι οι ανενεργές δυνάμεις.
Νίκησε η ηλικία 35-55 και όχι η 65+...

Οι πλατείες του '10-'12 πήραν εν έτει 2015 την πρώτη μεγάλη νίκη!
Αυτήν που τόσο προσδοκούσαν απ' το Μάιο του 2010, όταν άρχισε το ανελέητο σφυροκόπημα.
Το -λεγόμενο- αντιμνημονιακό τόξο πάτησε τους εν Ελλάδι εκπροσώπους των δανειστών!
Τώρα που πήραμε την πρώτη νίκη, άρχισε η αντεπίθεση για να πάρουμε τις νίκες που χρειάζεται η ζωή μας.
Τότε θα 'χουμε νικήσει και τον πόλεμο.
Τώρα όμως πήραμε την πρώτη μεγάλη κρίσιμη μάχη!

Εύχομαι στις εκλογές του Νοεμβρίου στην Ισπανία να νικήσουν και οι PODEMOS, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες συνολικότερης αλλαγής στην Ευρώπη.

Μετά από 5 χρόνια ταπείνωσης, είναι η πρώτη μέρα που μπορούμε να χαρούμε.
Ο Σαμαράς, ο Φαήλος, ο Μουρούτης, ο Άδωνις, ο Βορίδης, ο Βενιζέλος και όλο αυτό το σκυλολόι αποτελούν πια παρελθόν!

Αυτοί τελειώσανε.
Το νέο πρόσωπο της Ελλάδας είναι φρέσκο και καθαρό.
Το νέο πρόσωπο της Ελλάδας είναι αυτό.


Σήμερα πάμε χαμογελαστοί στη δουλειά μας!
Καλημέρα!
Έχει και ωραίο Ήλιο εκεί έξω...O Κόσμος ξημερώνει!ΠΗΓΗ:

  

«Σήμερα πήρα ανάσα» - Το κείμενο του Αλκίνοου Ιωαννίδη μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων

«Σήμερα νιώθω πως κερδίσαμε μια μεγάλη  μάχη απέναντι στον φόβο, στην κακογουστιά,  στην ασχήμια, στην ανηθικότητα, στην αδικία και στην ανοησία που μας μικραίνει» έγραψε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μετά την ανακοίνωση των πρώτων εκλογικών αποτελεσμάτων. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Αλκίνοου Ιωαννίδη: Σήμερα πήρα ανάσα! Είτε ξαναβουτήξω είτε όχι, έχω αέρα στα πνευμόνια και χαρά στην καρδιά. Σήμερα νιώθω πως κερδίσαμε μια μεγάλη μάχη απέναντι στον φόβο, στην κακογουστιά, στην ασχήμια, στην ανηθικότητα, στην αδικία και στην ανοησία που μας μικραίνει. Σήμερα ελπίζω πως θα γίνει σύντομα παρελθόν αυτό που κυρίως εκπροσώπησε τα όσα μ’ έδιωχναν απ’ τη χώρα μου, αυτό που, όποτε ξεπηδούσε μέσα απ’ την οθόνη, ή εμφανιζόταν απρόσκλητο σε κάθε πτυχή της ζωής μου, μ’ έκανε να θέλω να κλείσω τα αυτιά και τα μάτια των παιδιών μου. Σήμερα χαίρομαι που όλα αυτά τα χρόνια απέφυγα κάθε κομματική ανάμιξη και θέση, ώστε να μπορώ να γράφω απ' την καρδιά μου, χωρίς βαρίδια, τα όσα γράφω. Σήμερα εγώ, ο εμμονικά ακομμάτιστος, ο (λόγω καθοριστικών για τη διαμόρφωσή μου εμπειριών) καχύποπτος απέναντι σε κάθε ηγεσία, ο χωρίς συμφέρον να εκτίθεται (και ειδικά σε περιπτώσεις που νομοτελειακά μόνο εναντίον του θα γυρίσουν), εκθέτω τη συγκίνησή μου ευχαρίστως, κι ας μου βγει και σε κακό. Σήμερα ελπίζω πως όσα έθρεψαν το ναζιστικό φίδι μπορούν να εξαλειφθούν. Μαζί τους, αναπόφευκτα, θα εξαλειφθεί κι αυτό. Σήμερα χαίρομαι που ζω στην Ελλάδα. Χαίρομαι που, ενώ έφτασα τόσο κοντά, δεν την εγκατέλειψα και είμαι εδώ τώρα, μαζί με τους ανθρώπους του τόπου μου, μπροστά σε ένα αύριο άγνωστο, επικίνδυνο, δύσκολο αλλά δικό μας. Σήμερα νιώθω υπερήφανος που ανήκω σε μια χώρα που ξεκινά επιτέλους τον αγώνα της για δικαιοσύνη και ανθρωπιά, όρθια, γυμνή και σίγουρη, ενάντια στην απάνθρωπη ψύχρα των λογιστών του θανάτου. Σήμερα ο τόπος μου από κακό παράδειγμα γίνεται πρόταση. Σήμερα οι ξένοι φίλοι μου, καλλιτέχνες και μη, προοδευτικοί και μη, μας κοιτάνε αλλιώς. Πάλι σαν ούφο βέβαια, αλλά αλλιώς... Σήμερα μπορώ να ελπίζω πως δεν θα αντιμετωπίζομαι πια από τους προύχοντες, εγώ και ο κάθε πολίτης, σαν υποτακτικός, άσχετος, λίγος, αμελητέος, ανεπαρκής, ανίκανος, απατεώνας, ζητιάνος, ουτοπιστής, παράξενος, ρομαντικός, χέστης, ηλίθιος και μόνος. Σήμερα νιώθω πως χαμογέλασαν, έστω και λειψά, τα νεκρά παιδιά του Βουνού, οι κατατρεγμένοι, οι βασανισμένοι, οι φυλακισμένοι, οι εκτελεσμένοι, οι αφημένοι να σαπίζουν ανώνυμοι στα χαντάκια της ιστορίας, οι ήρωες που εξαφάνισε η αφήγηση των κουστουμαρισμένων, φρεσκοξυρισμένων συνεργατών κάθε λογής κατακτητών. Κι ας μην είναι μόνον έτσι, κι ας μην είναι ακριβώς έτσι, κι ας είναι δύσκολα θέματα αυτά για να τα πιάνουμε εύκολα στο στόμα μας. Σήμερα εύχομαι να ακούσει κάποιος τα παιδιά μας που αγκομαχούν λυπημένα κάτω από ένα σύστημα παιδείας απάνθρωπο, βλακώδες και αναποτελεσματικό. Σήμερα εύχομαι ο ασθενής, ο ορφανός, ο μετανάστης, ο φυλακισμένος, ο άνεργος και ο φτωχός να γίνουν οι πρωταγωνιστές της σκέψης και της έμπρακτης έγνοιας μας. Σήμερα εύχομαι ο Πολιτισμός να πάψει να θεωρείται πολυτέλεια για αργόσχολους και να γίνει το ψωμί και το νερό της κάθε μέρας και της ψυχής μας. Όλος ο Πολιτισμός και όχι μόνον αυτός των διασήμων. Να γίνει συγκάτοικος στο σπίτι μας και πρόσωπό μας εντός και εκτός συνόρων. Σήμερα εύχομαι το ποδόσφαιρο να γίνει ξανά ένα άθλημα και όχι η γλώσσα μιας άναρθρης χώρας. Σήμερα ξέρω πως χωρίς την ακούραστη συμμετοχή όλων μας, θα επιστρέψουμε σε κυβερνήσεις λοβοτομής. Πως δεν μας παίρνει πια να απέχουμε, να κριτικάρουμε από μακριά, να θέτουμε την διακυβέρνηση έξω από το όριο της φωνής, της γνώμης και της πράξης μας. Σήμερα εύχομαι η Ευρώπη να γίνει Ευρωπαϊκή, κι εμείς κομμάτι της ουσίας της. Σήμερα τα παιδιά μου, που πάλευα να φύγουν, να ζήσουν αλλού, μπορώ να τα ονειρεύομαι μεγάλα και δημιουργικά εδώ, στον τόπο τους. Σήμερα επαναπατρίζω οριστικά τα όνειρα, τα σχέδια και τις προσδοκίες που τοποθέτησα αλλού, τότε που ετοιμαζόμουν να τα ακολουθήσω στα ξένα. Σήμερα δέχομαι ευχαρίστως να πληρώσω όσα αναλογούν στην χρόνια ανοχή μου απέναντι σε διαφθορείς και διεφθαρμένους, καθώς και την όποια συμμετοχή μου, από άγνοια, αδυναμία, υποχρέωση ή συνήθεια, στο παιχνίδι τους. Φτάνει να πληρώσουν αναλογικά και αυτοί. Σήμερα χαίρομαι που δεν ζήτησα και δεν πήρα τίποτα ιδιωτικά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και χαίρομαι διπλά που δεν θα ζητήσω τίποτα ιδιωτικά από τις επόμενες. Σήμερα μπορώ να ονειρεύομαι μια συλλογική διακυβέρνηση αντί για εξουσία. Θα πέσω έξω, το ξέρω, μου το φωνάζουν η πραγματικότητα και η ιστορία. Όμως, και μόνο που μπορώ να το ονειρεύομαι, είναι μεγάλο πράγμα. Σήμερα μπορώ να ελπίζω πως σύντομα η σχέση Εκκλησίας-Κράτους θα τελειώσει. Γιατί δεν τιμά κανέναν από τους δύο και υποτιμά θρήσκους και άθρησκους πολίτες. Σήμερα εύχομαι η Κύπρος να αντιμετωπιστεί επιτέλους με τη σοβαρότητα, τη γνώση, τη συνέπεια και την αγάπη που της αξίζει. Γιατί, αν χαθεί, θα χαθεί μαζί της και η Ελλάδα. Σήμερα ελπίζω πως μπορεί να ανεβεί επιτέλους το επίπεδο του πολιτικού λόγου. Σήμερα ελπίζω πως η πολιτική μπορεί κάποτε να πάψει να αποτελεί βρισιά. Σήμερα μαζεύω τα κομμάτια μου, τινάζω τη σκόνη δεκαετιών από τα όνειρά μου και ετοιμάζομαι για τα δύσκολα που ακολουθούν. Σήμερα, επιτέλους, ελπίζω. Και εύχομαι το σήμερα να κρατήσει στο αύριο. Αλκίνοος Ιωαννίδης, 25/1/15 * Το κείμενο αυτό είναι το αποτύπωμα της παρούσας στιγμής. Γράφτηκε με την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων των σημερινών εκλογών, με την υπερβολή της συγκίνησης, που κι αυτή πρέπει να καταγράφεται. ΠΗΓΗ:

Οι Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 είναι ιστορικές εκλογές και πρέπει να καταγραφούν στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια ιστορία ως εκλογές Νέμεσης - θείας Δίκης .

Νέμεσις: Η απονομή πραγματικής δικαιοσύνης, 

η Θεία Δίκη, που σύντομα θα αποδοθεί στους 

υπαίτιους της εξαθλίωσης των Ελλήνων, 

στους δολοφόνους των χιλιάδων συμπολιτών μας 

μέσα από την φτώχεια και την ανέχεια, σε εκείνους που 

ξεπουλάνε τα χώματα που έχουν ποστιστεί 

με το αίμα των προγόνων μας στο διάβα 

των αιώνων για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

«Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων

απάντων τιμιώτερόν εστιν η Πατρὶς 

και σεμνότερον και αγιώτερον 

και εν μείζονι μοίρα και παρα θεοίς 

και παρ᾿ ανθρώποις τοις νουν έχουσι». 

Σωκράτης
πηγή:
.....................
ὓβρις→ἂτη→νέμεσις→τίσις , μια συμπαντική 
νομοτέλεια
Γεώργιος Σαριαννίδης

Η ύβρις ήταν βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας 

των Ελλήνων της αρχαιότητας η οποία ακολούθησε 

σε μεγάλο βαθμό τον Ελληνισμό μέχρι τις ‘μέρες μας.
Όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (σωματική, αλλά κυρίως πολιτική, στρατιωτική και οικονομική), συμπεριφερόταν με βίαιο, απρόσεκτο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους φυσικούς και ηθικούς κανόνες, τους νόμους του Κράτους και κυρίως στους θεούς, συμπεριφορά η οποία αντανακλούσε πάνω στους άλλους ανθρώπους - άγραφοι ηθικοί νόμοι, οι οποίοι επέβαλλαν όρια στην ανθρώπινη δράση - θεωρούνταν ότι διέπραττε «ὓβριν», δηλ. παρουσίαζε συμπεριφορά με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους θεούς, με συνέπεια την προσβολή και τον εξοργισμό τους.

Αποδίδοντας την αντίληψη σχετικά με την ύβρη και τις συνέπειές της, όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται στην αρχαιότερή της μορφή, με το σχήμα ὓβρις→ἂτη→νέμεσις→τίσις μπορούμε να πούμε ότι οι αρχαίοι πίστευαν πως μια «ὓβρις» συνήθως προκαλούσε την επέμβαση των θεών, και κυρίως του Δία, που έστελνε στον υβριστή την «ἂτην», δηλαδή το θόλωμα, την τύφλωση του νου. Αυτή με τη σειρά της οδηγούσε τον
υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη α-νοησία, να υποπέσει σε ένα πολύ σοβαρό σφάλμα, το οποίο προκαλούσε την «νέμεσιν», την οργή και εκδίκηση δηλαδή των θεών, που επέφερε την «τίσιν», δηλ. την τιμωρία και τη συντριβή/καταστροφή του. ( Βικιπαίδεια)

Σίγουρα μια τόσο σημαντική πίστη δε θα μπορούσε να αφεθεί στην κρίση της απλής δοξασίας ή της διαπαιδαγώγησης και μόνο των ανθρώπων . 

Οπωσδήποτε θα υπήρχε κάτι ποιο βαθύ από την απλή πίστη ότι όποιος ξεπερνά τα όρια – όποιος γίνεται αλαζόνας (Υβριστής), περνά σε πράξεις ανόσιες, προσβλητικές αλλά και απροσεξίας (Άτις) για τις οποίες η θεία δίκη (Νέμεσις) επιλαμβάνεται της τιμωρίας η οποία οδηγεί στην καταστροφή (τίσις).


Η ύβρις πέρα από πολλά βαθειά μηνύματα και την διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων να μην ξεπερνούν όχι τα όρια αλλά τα όρια των δυνατοτήτων τους, να μην χρησιμοποιούν με άδικο τρόπο και ιδιοτελή τη δύναμή τους αλλά και τις φυσικές δυνάμεις, προτρέποντας τους ισχυρούς να είναι μετριόφρονες και ευεργετικοί με τους υπόλοιπους, εμπεριέχει (η ύβρις) το μήνυμα ότι ο άνθρωπος ο οποίος διαπράττει αδικίες, φέρεται με βίαιο τρόπο προς τους άλλους μη υπολογίζοντάς τους θεωρώντας ότι είναι πανίσχυρος, συσσωρεύει πάνω του αρνητισμό μέσα κυρίως από τις εσωτερικές διεργασίες (τύψεις) αλλά και απροσεξία την οποία θα ακολουθήσει το σφάλμα ή η παράβαση (Άτις) ακολούθως η τιμωρία (Νέμεσις) την οποία όταν έχουμε φαινόμενα έντασης θα ακολουθήσει η καταστροφή (Τίσις).

Η εσωτερική συνείδηση στο βαθμό που υπάρχει αντιστρατεύεται σε πολλές από τις ενέργειες του ατόμου και δημιουργεί πεδίο αρνητισμού το οποίο μεταδίδεται σε επόμενες γενιές οι οποίες βρίσκονται παγιδευμένες από την κληρονομιά αυτή. Βλέπουμε σε πολλές αναφορές κυρίως από τα έργα των τραγικών ποιητών της αρχαιότητας στην τιμωρία ή κάθαρση στην οποία υποβάλλονταν γενιές ανθρώπων οι οποίοι έπεσαν σε ‘’αμαρτήματα’’ ή πόλεων οι οποίες έπρεπε να καθαρθούν από το ‘’μίασμα’’ το οποίο έπεσε πάνω τους από την ασέβεια ηγητόρων.

Ύβρη θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε την απροσεξία ή τον υπερβολικό ενθουσιασμό ή πάλι την ανυπακοή του Ίκαρου ή του Φαέθωντα.
Ως ύβρη μπορούμε να θεωρήσουμε και τις τρεις εκστρατείες των Περσών κατά των Ελλήνων κι ιδίως την τελευταία αυτή του 480 π.χ. η οποία προετοιμάστηκε με μεγαλοπρέπεια και έπαρση από τον Ξέρξη και παρά τον υπερβολικά μεγάλο στρατό και στόλο που διέθετε έφυγε ηττημένος από τα πεδία της μάχης.
Την Νέμεση η οποία έχει φτάσει στο βαθμό της ‘’τίσις’ διέρχεται η ελληνική κοινωνία σήμερα η οποία πληρώνει, δηλαδή πληρώνουμε, την ασέβεια, τις απροσεξίες και τις υπερβολές του παρελθόντος αλλά και του παρόντος.

Η όλη φιλοσοφία του: ὓβρις→ἂτη→νέμεσις→τίσις η οποία περιβλήθηκε με τον θρησκευτικό μανδύα για να αποκτήσει σεβασμό, μεγαλύτερη ισχύ και διαχρονικότητα, κρύβεται στην νομοτέλεια και στην δομή της ανθρώπινης φύσης και σκοπό είχε την ισορροπία και την αρμονία της ζωής των ανθρώπων .

Γεώργιος Σαριαννίδης
maxitikanea.gr

πηγή:

Πώς ψηφίζουμε από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα

Πώς ψηφίζουμε από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα

Αναδρομή στον τρόπο ψηφοφορίας ανά τους αιώνες

Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης

Ψάχνοντας κανείς στο λεξικό την ετυμολογία της λέξης «ψήφος», θα δει ότι η προέλευσή της έχει βαθιές ρίζες στα αρχαία χρόνια. Η ψήφος γεννήθηκε από το αρχαίο ρήμα ψάω, που σημαίνει τρίβω, κάνω κάτι λείο.

Άρα η προέλευση της λέξης ψήφος μόνο τυχαία δεν είναι. Πρόκειται για την μικρή πέτρα που έχει γίνει λεία με τη βοήθεια της τριβής.

Η αρπαγή της κάλπης!

Ο Χαρίλαος Φλωράκης έλεγε ότι η κάλπη είναι… γκαστρωμένη και επομένως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αποτέλεσμα. Παρόλ’ αυτά αν και γκαστρωμένη, κάποιοι δεν σέβονταν πάντα την… κατάστασή της. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα του βουλευτή, Λευτέρη Καλογιάννη.

Στην ψηφοφορία για ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας το 1985 ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας… άρπαξε την κάλπη και την πήγε στα γραφεία του κόμματός του. Ήθελε με αυτόν τον τρόπο να διαμαρτυρηθεί για τα γαλάζια -υπέρ Σαρτζετάκη- ψηφοδέλτια και λευκά για τους υπόλοιπους, αλλά και για την αμφισβητούμενη ψήφο Αλευρά.

Για πρώτη φορά ψηφοδέλτια…

Το ψηφοδέλτιο εισέβαλε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας την εποχή του Όθωνα και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1834 στις εκλογές του νομού Αργολιδοκορινθίας.

Η Αθηναϊκή Δημοκρατία

Ανατρέχοντας στην εποχή της αθηναϊκής δημοκρατίας, το πολίτευμα που αναπτύχθηκε στην πόλη κράτος της αρχαίας Αθήνας, θα δει κανείς ότι η σημερινή πρωτεύουσα της χώρας μας διέθετε την πιο γνωστή και ίσως τη σημαντικότερη δημοκρατία των αρχαίων χρόνων.

Άμεση δημοκρατία

Στη διάρκεια της αθηναϊκής δημοκρατίας εφαρμόστηκε το πείραμα της άμεσης δημοκρατίας. Έτσι, οι πολίτες δεν εξέλεγαν αντιπροσώπους, όπως συμβαίνει σήμερα. Αντιθέτως, λάμβαναν οι ίδιοι αποφάσεις νομοθετικού και εκτελεστικού περιεχομένου. Με μία μικρή λεπτομέρεια: στις αποφάσεις συμμετείχαν μόνο οι Αθηναίοι, οι οποίοι διατηρούσαν πολιτικά δικαιώματα και όχι το σύνολο των πολιτών.

Ποιοι είχαν δικαίωμα ψήφου

Στην Αρχαία Αθήνα, δικαίωμα να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στη συνέλευση της Εκκλησίας του Δήμου, είχαν μόνο οι άνδρες, εφόσον είχαν εκπληρώσει τη στρατιωτική τους θητεία, ενώ αποκλείονταν οι γυναίκες, οι μέτοικοι και οι δούλοι. Επίσης, δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, όσοι ήταν ασυνεπείς στις οικονομικές τους οφειλές προς την πόλη. Σε πολλές των περιπτώσεων μάλιστα, η στέρηση του πολιτικού δικαιώματος ήταν μόνιμη ή κληρονομήσιμη.

Στην Αθήνα παρόλ’ αυτά δεν ίσχυαν τα όρια ελάχιστου εισοδήματος ή περιουσίας που ίσχυαν σε ολιγαρχικές πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας.

Τα πολιτικά σώματα της εποχής ήταν τρία. Η Εκκλησία, η Βουλή των Πεντακοσίων και τα Δικαστήρια.

Όλοι οι πολίτες συμμετείχαν στις αποφάσεις

Σε αντίθεση με τη σύγχρονη κοινοβουλευτική ιστορία, στην αθηναϊκή δημοκρατία τα μέλη της εκκλησίας του Δήμου δεν εκλέγονταν. Σε αυτή συμμετείχαν όλοι όσοι είχαν πολιτικά δικαιώματα, όποτε εκείνοι επιθυμούσαν. Ήταν άμεση δημοκρατία και όχι αντιπροσωπευτική όπως είναι το σημερινό πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Μάλιστα, ο κάθε πολίτης άνω των 20 όχι μόνο μπορούσε να συμμετάσχει στη λήψη αποφάσεων, αλλά θεωρούταν καθήκον του.

Οι αρμοδιότητες της Εκκλησίας

Η Εκκλησία ψήφιζε για την έναρξη πολέμου, ενώ είχε το δικαίωμα να παραχωρήσει το δικαίωμα του πολίτη και σε ξένο – μη Αθηναίο. Επίσης, εξέλεγε ορισμένους αξιωματούχους, δίκαζε πολιτικά εγκλήματα και νομοθετούσε.

Πώς ψήφιζαν οι αρχαίοι

Συνήθως η ψηφοφορία γινόταν με ανάταση των χεριών, ενώ οι αξιωματούχοι έκριναν συνήθως το αποτέλεσμα, μετρώντας με το μάτι τα υψωμένα χέρια. Για κάποια σημαντικά θέματα ήταν απαραίτητη η παρουσία ελάχιστου αριθμού 6.000 πολιτών στην ψηφοφορία.

Σε περιπτώσεις, όπως η παραχώρηση του δικαιώματος του πολίτη απαιτούνταν απαραίτητα τουλάχιστον 6.000 συμμετέχοντες, ενώ για την ψηφοφορία χρησιμοποιούνταν σφαιρίδια βαμμένα άσπρα και μαύρα για το «ναι» και το «όχι αντίστοιχα, τα οποία έριχνε ο κάθε πολίτης με τη σειρά σε ένα μεγάλο πιθάρι το οποίο έσπαγαν στη συνέχεια για να γίνει η καταμέτρηση. Η συμμετοχή στη συνέλευση του Δήμου ήταν προαιρετική.

Ψηφοφορία δια βοής

Στην εποχή του Ομήρου, γίνονταν και φανερές ψηφοφορίες δια βοής κάτι που συνέβαινε και στην αρχαία Σπάρτη, όπου η ψηφοφορία ήταν άλλες φορές μυστική και άλλες φανερή. (Η φανερή, υψώνοντας το χέρι).

Αργότερα επικράτησαν τόσο η φανερή όσο και η μυστική ψηφοφορία. Η φανερή γινόταν με ανάταση του χεριού μετά από ονομαστική πρόσκληση των εκλογέων. Η μυστική γινόταν με σφαιρίδια ή ψηφοδέλτια.

Ο ελληνικός εκλογικός νόμος ορίζει συγκεκριμένα ότι η μυστική ψηφοφορία ισχύει για τις βουλευτικές εκλογές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με εναντίωση σε προτεινόμενα νομοσχέδια, προτάσεις νομοθετικού περιεχομένου ή τροπολογίες έχει καθιερωθεί η μυστική ψηφοφορία για τους βουλευτές.

Τα ψηφοδέλτια και το σφαιρίδιο

Τα ψηφοδέλτια χρησιμοποιούνται ευρέως, με την κατάργηση των σφαιριδίων από το 1912 για τις δημοτικές εκλογές και από το 1923 για τις εθνικές εκλογές.

Οι πρώτες εκλογές με σφαιρίδιο στη σύγχρονη Ελλάδα έγιναν το 1865, με νικητή τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο. Ουσιαστικά, σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι και οι υποψήφιοι, γεγονός που δυσχέραινε τη διαδικασία.

Η κάλπη ήταν κατασκευασμένη από τσίγκο και χωρισμένη σε δύο μέρη, στα οποία αναγραφόταν εξωτερικά το «ναι» στη δεξιά λευκή πλευρά και το «όχι» στην αριστερή μαύρη πλευρά της.

Οι ψηφοφόροι έπαιρναν στο χέρι τους από τον σφαιροδότη, αντίστοιχο δικαστικό αντιπρόσωπο του σήμερα, το μολυβένιο σφαιρίδιο, σήκωνε το χέρι του ψηλά για να δουν τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής ότι κρατούσε μόνο ένα και στη συνέχεια πλησίαζε στην κάλπη για να ψηφίσει «ναι» ή «όχι».

Μαύρο…!

Επιλέγοντας κάποιος το «όχι» ουσιαστικά καταψήφιζε τον υποψήφιο, δίνοντάς του αρνητική ψήφο. Το γεγονός μάλιστα ότι η κάλπη είχε μαύρο χρώμα στην πλευρά του, γέννησε τις περίφημες εκφράσεις «τον μαύρισε» ή «έφαγε μαύρο».

Για να διατηρηθεί μάλιστα η μυστικότητα της ψηφοφορίας και να μην ακούγεται από ποια πλευρά έπεφτε το σφαιρίδιο, η κάλπη ήταν καλυμμένη εσωτερικά με ύφασμα.

Δαγκωτό…

Χαρακτηριστική ήταν η κίνηση κάποιων φανατικών ψηφοφόρων, οι οποίοι ήθελαν να δείξουν την αφοσίωσή τους στον υποψήφιο της επιλογής τους, καθώς δάγκωναν το σφαιρίδιο, εξ’ ου και το «δαγκωτό».

Ο ψηφοφόρος έπρεπε ουσιαστικά να περάσει από όλες τις κάλπες των υποψηφίων και να υπερψηφίσει ή να καταψηφίσει, ρίχνοντας το σφαιρίδιο στο «ναι» ή το «όχι». Σε διαφορετική περίπτωση του επιβαλλόταν ποινή φυλάκισης και χρηματικό πρόστιμο.

Φτάνοντας αισίως στο σήμερα, οι ψηφοφόροι είναι υποχρεωμένοι από το νόμο να προσέλθουν στις κάλπες από τις 07.00 έως και τις 19.00 στο εκλογικό τμήμα, στο οποίο ανήκει ο καθένας. Η εφορευτική επιτροπή αποτελούμενη από δικαστικούς αντιπροσώπους, ελέγχει τα απαραίτητα έγγραφα – ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης – και επαληθεύει το όνομα του εκλογέα στον εκλογικό κατάλογο. Στη συνέχεια δίνει τα ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων που συμμετέχουν στη διαδικασία στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Μαζί με αυτά και ένα λευκό ψηφοδέλτιο . Στη συνέχεια ο εκλογέας μπαίνει στο παραβάν για να δηλώσει την προτίμησή του.

Με μία σημαντική διαφορά. Σήμερα πια σε αντίθεση με την αρχαία Αθήνα οι αποφάσεις λαμβάνονται δια αντιπροσώπου και όχι άμεσα από τον ίδιο το λαό.

πηγή:

Εκλογές 2015 . Πώς «συμπεριφέρεται» ο Έλληνας ψηφοφόρος; Πόσο επηρεάζουν τα τηλεοπτικά πολιτικά συνθήματα τις προτιμήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων;

Αρθρογράφος Γιάννης Καραμαγκάλης 

Πολιτική και εκλογική συμπεριφορά. Δύο λέξεις που σε πολλούς ακούγονται απλές, αλλά από πίσω τους κρύβουν μία ολόκληρη, οργανωμένη και μακραίωνη επιστήμη.

Η Φιλία Γεωργούδη είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, επάνω σε θέματα εκλογικής συμπεριφοράς. Την καλέσαμε να μας μιλήσει για όλα όσα διαχρονικά έχουμε δει σε εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά ποτέ δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε με ευκρίνεια.

«Υπάρχουν τάσεις στην πολιτική συμπεριφορά του Έλληνα ψηφοφόρου που κρατούν ακόμα από την μεταπολεμική περίοδο» εξηγεί στον φακό, και παρουσιάζει μία σειρά πορισμάτων της έρευνάς της.

Στην συζήτηση μας, οι πτυχές είναι πολλές: Τα taboo των Ελλήνων εκλογέων, τα βασικότερα χαρακτηριστικά της ελληνικής εκλογικής συμπεριφοράς, την ξαφνική δημοκοπική έκρηξη ορισμένων κομμάτων καθώς και τα αίτία των τάσεων αυτών.

πηγή:

Πόσο επηρεάζουν τα τηλεοπτικά πολιτικά συνθήματα τις προτιμήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων;

Αρθρογράφος Allwrite.gr @Allwritegr · 23/01/2015

Άννα Ζαρκάδα*- Φιλία Γεωργουδή**

Αυτές τις μέρες βομβαρδιζόμαστε από πολιτικές διαφημίσεις και συνεντεύξεις πολιτευτών. Συνθήματα παντού, αλλά τι αποτέλεσμα έχουν πραγματικά; Αλλάζουν άραγε γνώμη οι ψηφοφόροι εξ αιτίας των συνθημάτων;

 Συνολικά 630 Έλληνες ψηφοφόροι που στρατολογήθηκαν μέσα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης συμμετείχαν στο μεγαλύτερο πείραμα πολιτικής συμπεριφοράς που έχει γίνει ποτέ, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Το πείραμά μας αποκωδικοποίησε το μηχανισμό μέσα από τον οποίο τα σλόγκαν επιφέρουν αλλαγή της προτίμησης των πολιτών για τα πολιτικά πρόσωπα. Συνδυάσαμε σε ένα ενιαίο πλαίσιο τη θεωρία του Μάρκετινγκ, της Πολιτικής Επιστήμης και της Συμπεριφορικής Ψυχολογίας με τις σύγχρονες Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών και στήσαμε μια διαδικτυακή πλατφόρμα μέσα από την οποία οι συμμετέχοντες, έπαιξαν ένα διαδραστικό παιχνίδι. Πρώτα περιέγραψαν τον εαυτό τους, τη σχέση τους με την πολιτική, τον τρόπο με τον οποίο ενημερώνονται και αποφασίζουν ποιόν θα ψηφίσουν. Μετά δήλωσαν την προτίμησή τους για έναν από τους πολιτικούς που κυριαρχούσαν στα ΜΜΕ τις παραμονές των Ευρωεκλογών του 2014. Στο επόμενο στάδιο του πειράματος βρέθηκαν μπροστά σε μια μαύρη οθόνη πάνω στην οποία περνούσαν με τη φυσική ταχύτητα της τηλεόρασης μια σειρά από συνθήματα τα οποία αποδελτιώσαμε από διαφημίσεις των κομμάτων που συμμετείχαν στις Ευρωεκλογές και από συνεντεύξεις των αρχηγών τους. Κάνοντας «κλίκ»πάνω στο κάθε σύνθημα με το οποίο συμφωνούσαν έβλεπαν τη φωτογραφία του πολιτικού που το είχε πει. Κάποιοι πολιτικοί αρχηγοί εμφανίζονται περισσότερες φορές από άλλους μια που, στην πραγματικότητα, οι συγκεκριμένοι προβάλλονται περισσότερο και συνεπώς οι ψηφοφόροι λαμβάνουν περισσότερα μηνύματα από αυτούς. Κατόπιν τους ξαναρωτήσαμε ποιόν πολιτικό θα στήριζαν στις επερχόμενες εκλογές για να διαπιστώσουμε αν μετακινήθηκαν από τις θέσεις τους και άλλαξαν οι προτιμήσεις τους.

Πράγματι, τα πολιτικά σλόγκαν ασκούν σημαντική επιρροή πάνω στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Συγκεκριμένα, τα συνθήματα και προτάγματα των πολιτικών αρχηγών οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση του ποσοστού των αναποφάσιστων κατά 8% αλλά και αντίστοιχη αλλαγή προτίμησης από τον ένα πολιτικό στον άλλο. Από τα τους 195 συμμετέχοντες (δηλαδή το 30%) που είχαν αρχικά δηλώσει ότι δεν θα ψήφιζαν κανέναν από τους πολιτικούς αρχηγούς που τους παρουσιάστηκαν αρχικά οι 52 (δηλαδή 8% της αδιευκρίνιστης ψήφου) επέλεξαν κάποιον. Ακόμα όμως και από αυτούς που αρχικά είχαν διαλέξει τον πολιτικό που θα υποστήριζαν το 8% άλλαξαν γνώμη και μετά την έκθεσή τους στα συνθήματα επέλεξαν κάποιον άλλο.

Πίνακας 1: Αλλαγή προτίμησης των ψηφοφόρων μετά από έκθεση σε πολιτικά συνθήματα

 Στην ερώτηση αν γνώριζαν τα σλόγκαν όσοι είχαν δηλώσει αρχικά ότι ασχολούνται με την πολιτική και παρακολουθούν τις εξελίξεις απάντησαν ότι γνώριζαν τα περισσότερα. Όπως ήταν αναμενόμενο, υπάρχει πολύ μεγάλη συσχέτιση μεταξύ πολιτικής γνώσης και παρακολούθησης των πολιτικών εξελίξεων: οι ψηφοφόροι που ασχολούνται λίγο έως καθόλου με τα κοινά γνώριζαν τα λιγότερα σλόγκαν. Οι ψηφοφόροι που ανήκουν στο χώρο της Άκρας Αριστεράς (59% ήξεραν τα περισσότερα συνθήματα και ποιος ήταν ο πολιτικός που τα εξέφραζε) και της Αριστεράς (28%) είχαν τα υψηλότερα επίπεδα πολιτικής γνώσης ενώ οι Δεξιοί είχαν τα χαμηλότερα (68% ήξεραν κανένα ή λίγα από τα συνθήματα). Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το ότι το 40% αυτών που δήλωσαν ότι ήξεραν όλα τα σλόγκαν αυτοπροσδιορίστηκαν πολιτικά με τη φράση ‘δεν έχουν σημασία αυτές οι ταμπέλες’

 Υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ επιπέδου πολιτικής γνώσης και αλλαγής πολιτικής προτίμησης αλλά το ενδιαφέρον για την πολιτική και η παρακολούθηση των πολιτικών εξελίξεων δε σημαίνουν απαραίτητα πως η προτίμηση για κάποιο πολιτικό πρόσωπο είναι αμετάβλητη. Όσο περισσότερα σλόγκαν γνώριζαν οι ερωτώμενοι (άρα όσο υψηλότερο ήταν το επίπεδο πολιτικής γνώσης τους), τόσο μικρότερη ήταν η πιθανότητα να αλλάξουν πολιτική προτίμηση. Αντίθετα, οι ερωτώμενοι που έχουν λιγότερη έως και καθόλου γνώση άλλαξαν πολιτική προτίμηση. Βλέπουμε το 21% από τους ερωτηθέντες με υψηλά επίπεδα γνώσης να αλλάζει την επιλογή του ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των ψηφοφόρων με περιορισμένη γνώση ξεπέρασε το 44,1%. Βέβαια, η αλλαγή επιλογής σε τέτοιες περιπτώσεις είναι προσωρινή και όχι ενσυνείδητη. Γενικά, τα υψηλά επίπεδα γνώσης οδηγούν σε προσωπική και αποκρυσταλλωμένη άποψη, η οποία έχει αυτό που στην Πολιτική Επιστήμη λέμε «μακροχρόνια ισχύ και διάρκεια» και στο Μάρκετινγκ «καταναλωτική πίστη».

 Τέλος, τα πολιτικά σλόγκαν και τα προτάγματα των πολιτικών αρχηγών οδήγησαν σε αλλαγή προτίμησης συνολικά προς τα λεγόμενα «μνημονιακά» πολιτικά πρόσωπα και κόμματα. Συγκεκριμένα, το 10% των ψηφοφόρων που επέλεξαν άλλο πολιτικό μετά την έκθεσή τους στα συνθήματα στράφηκαν προς έναν «μνημονιακό» πολιτικό αρχηγό, ενώ μόνο το 5,24% από τους μετακινηθέντες επέλεξαν κάποιο πολιτικό πρόσωπο του «αντιμνημονιακού» συνασπισμού:

Αυτό έχει μεγάλη σημασία για την επικοινωνιακή πολιτική των κομμάτων, καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι πείθονται περισσότερο από σλόγκαν που περιλαμβάνουν αριθμούς, παρά από σλόγκαν που διέπονται από μεγαλύτερη αοριστία.

*Η Άννα Ζαρκαδά είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Μάρκετινγκ  στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
**Η Φιλία Γεωργούδη είναι Υποψήφια Διδάκτορας στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

πηγή :

Πως σκέφτομαι να ψηφίσω και γιατί;

του Θόδωρου Αθηναίου Πεπραγμένα και ευθύνες του χθες και του σήμερα Ο τρόπος οργάνωσης του κράτους κατά την μεταπολίτευση, έπρεπε να εκσυγχρονιστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει επιβιώσει με τέτοιες, ή ακόμα και λιγότερες αγκυλώσεις στο κράτος. Όλες μεταρρυθμίστηκαν στα σύγχρονα πλαίσια της διεθνούς οικονομίας. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το γνώριζαν καλά αυτό, ειδικά την εποχή που μπήκαμε στην ΟΝΕ. Εντούτοις, για ψηφοθηρικούς λόγους διατήρησης ενός πελατειακού κράτους που τους κρατούσε στην εξουσία, όχι μόνο αποδείχθηκαν άτολμοι, αλλά εσχάτως σε σημείο κακουργήματος. Αυτό το οικοδόμημα από δανεικά το 2010 κατέρρευσε. Ήδη σε αδιέξοδο η κυβέρνηση εισηγήθηκε, σε συνεννόηση με την ΕΕ και το ΔΝΤ, ένα 3ετές πρόγραμμα δανειοδότησης της χώρας, ώστε να κερδίσουμε χρόνο για να εκσυγχρονιστεί το κράτος με μεταρρυθμίσεις, που θα χρηματοδοτούσαν τις ανάγκες δανεισμού. Τρία χρόνια μετά, η ίδια η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που το εισηγήθηκε, δεν προχώρησε σε καμία μεταρρύθμιση, προφανώς γιατί έθιγε ευαίσθητα συμφέροντα ψηφοφόρων τους που αποτελούν μέρος του λεγόμενου πελατειακού “βαθέως κράτος”. Αποτέλεσμα, το πρώτο πρόγραμμα δανεισμού να αποτύχει και αντί τον δανεισμό να τον χρηματοδοτούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, τον χρηματοδοτεί ο Έλληνας πολίτης υποφέροντας από ακραία φορολογία και σκληρά χαράτσια, με αποτέλεσμα ύφεση, λουκέτα και αδιέξοδα. Ο πολύτιμος χρόνος που χάθηκε και η φτώχεια που τροφοδότησε την ύφεση έφεραν τη χώρα μας, από το αδιέξοδο που βρίσκονταν, σε κατάσταση οικονομικής καταστροφής. Για να αντεπεξέλθουμε πλέον, θεωρήθηκε επιβεβλημένο ένα βαθύ κούρεμα του χρέους και η δανειοδότηση της χώρας για μεγαλύτερο χρόνο, αφού το κούρεμα θα μας αφήσει για πολλά χρόνια εκτός αγορών. Οι ανάγκες του αύριο Κατά τη γνωμη μου, απαιτείται εκσυγχρονισμός και μεταρρυθμίσεις το συντομότερο δυνατόν. Αυτά θα τροφοδοτήσουν την επιχειρηματικότητα, θα φέρουν έσοδα στο κράτος και θέσεις εργασίας, για να διευκολυνθεί επιτέλους η καθημαγμένη τσέπη του Έλληνα και να έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη. Σε πρώτη φάση το κράτος πρέπει άμεσα να ξοδεύει λιγότερα από όσα δαπανά, για να σταματήσει να μεγαλώνει το χρέος. Από εκεί και πέρα, για τις δανειακές μας ανάγκες που λήγουν και ζητούν αποπληρωμή, έχει δεσμευθεί ότι θα μας καλύπτει η ΕΕ μέχρι να δεχθούν να μας δανείσουν οι αγορές σε φυσιολογικά επιτόκια. Οι πολιτικές επιλογές των εκλογών Στο κομματικό στερέωμα προσωπικά μπορώ να διακρίνω τρεις επιλογές. Η πρώτη είναι οι λεγόμενοι “αντιμνημονιακοί”. Συναντάμε ένα φάσμα απόψεων που κυμαίνονται έως και να βγούμε από την ΟΝΕ και την ΕΕ, να αθετήσουμε κάθε πληρωμή του χρέους και να επιστρέψουμε στη δραχμή. Πρόκειται για απόψεις που στις διάφορες αποχρώσεις τους εκφράζουν οργή αλλά όχι ρεαλισμό. Έχω εξηγήσει με αναρίθμητα άρθρα μου το πόσο μακριά βρίσκονται από την αντικειμενική διαχείριση των πραγμάτων. Η δεύτερη είναι οι “συντηρητικοί” (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ). Θέλουν να μείνουμε στην ΟΝΕ και την ΕΕ, αλλά ανεξάρτητα από τις εξαγγελίες τους, προφανώς είναι οι λιγότερο φερέγγυοι να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές στην εθνική οικονομία, δεδομένου ότι εναντιώνονται στα κομματικά τους συμφέροντα. Σχεδόν αυτονόητα θα επιδιώξουν το εύλογο συμφέρον τους, την συντήρηση του “βαθέως κράτους”, καθεστώς που δηλητηριάζει την οικονομία και μας οδήγησε στο πρώτο μνημόνιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ κατά την προηγούμενη θητεία του. Η τρίτη είναι οι “ανατρεπτικοί”. Πρόκειται για μικρές πολιτικές δυνάμεις, του φιλελεύθερου κυρίως δόγματος, που επιθυμούν να παραμείνουμε στην ΟΝΕ και την ΕΕ και επιθυμούν την ανατροπή του παρελθόντος μέσα από τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας που θα φέρει ανάπτυξη. Ωστόσο, παρά το αυτονόητο των ισχυρισμών τους, δεν εμφανίζουν δημοτικότητα επειδή αντιμετωπίζονται με καχυποψία κυρίως γιατί εκλαμβάνονται ως οπαδοί της οικονομίας και εχθροί της κοινωνικής ευημερίας. Η προσωπική μου επιλογή Όλες οι ενδείξεις φέρνουν τους συντηρητικούς ως την δημοτικότερη επιλογή των Ελλήνων, όχι όμως για να συγκυβερνήσουν ερήμην. Θα χρειαστούν μία επιπλέον πολιτική δύναμη για να το κάνουν. Αναζητώντας τις ενδεχόμενες συμμαχίες τους, αντιλαμβάνομαι ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συμπράξουν με τους αντιμνημονιακούς. Ακόμα κι αν το έκαναν, θα υπήρχαν πολλές εκπτώσεις στο κυβερνητικό προσανατολισμό. Η μόνη ρεαλιστική συμμαχία, είναι αυτή των συντηρητικών (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) με τους ανατρεπτικούς (όσους μπουν στη βουλή από ΔΗΣΥ-Δράση-Φ/Σ-Δ/Ξ). Γιατί πρακτικά έχουν σημεία επαφής στα οποία μπορούν να συμφωνήσουν ρεαλιστικές λύσεις για την έξοδο από την κρίση. Η μεγάλη διαφορά τους έγκειται στο σημείο που υποφέρουν οι συντηρητικοί, δηλαδή να κάνουν πράξη την ανατροπή του παρελθόντος. Μια τέτοια συμμαχία θα ήταν ευτυχής, δεδομένου ότι εγγυάται τις αλλαγές που απαιτούνται για να έχει η πατρίδα μας μέλλον, ειδικά όσο γίνονται ισχυρότεροι οι ανατρεπτικοί. Η προσωπική μου επιλογή βρίσκεται στους ανατρεπτικούς. Γιατί πιστεύω ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει σελίδα και πιστεύω ότι ο Έλληνας δεν μπορεί άλλο να αντέξει το βάρος συντήρησης του “βαθέως κράτους” που μας οδηγεί σταδιακά στην ολοκληρωτική καταστροφή. Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις. Δεδομένου όμως ότι η ψήφος σε ένα κόμμα που πιθανόν θα λάβει κάτω από 3%, εξουδετερώνει την ίδια την πολιτική μου επιλογή, υπερασπίζομαι την Δημοκρατική Συμμαχία, ως το πιο δημοφιλές από τα τέσσερα του στρατοπέδου των ανατρεπτικών, με τις καλύτερες πιθανότητες να αντιπροσωπεύεται στη βουλή. Υπάρχει όμως κι ένας επιπλέον σημαντικός λόγος: Η Δημοκρατική Συμμαχία είναι το μόνο από τα τέσσερα κόμματα που έχει παρουσία στα Ευρωπαϊκά δρώμενα, έχει πείσει για τις θέσεις της τους Φιλελευθέρους της ΕΕ και έχει συντάξει μαζί τους συγκεκριμένο προγράμματα εξόδου από την κρίση, το Ατζέντα 2020. Είναι δηλαδή ένα κόμμα που ξεπέρασε την θεωρία και παρά το μέγεθός της, παράγει πολιτική στη πράξη. Μη ξεχνάτε ότι ζούμε κρίσιμες στιγμές που θα κρίνουν το μέλλον το δικό σας και των παιδιών σας. Επειδή ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ και σοβαρότητα, σας καλώ να ψηφίστε με λιγότερο συναίσθημα και περισσότερο μέτρο. Αφού κάνετε το καθήκον σας, στις 7 Μαΐου σας καλώ όλους να σεβαστούμε το αποτέλεσμα των εκλογών, ανεξάρτητα αν το υπερασπιστήκαμε ή όχι. Με δεδομένο διακύβευμα οι Έλληνες θα στείλουν τη Βουλή των Ελλήνων τους αντιπροσώπους τους. ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Δεν έχουμε δικαίωμα επιβολής της προσωπικής μας γνώμης ή της ομάδας στην οποία ανήκουμε. Αυτό ήταν το τελευταίο μου άρθρο, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Εκλογές το Νοέμβριο - Έκτακτη συνάντηση Γ.Παπανδρέου-Ε.Βενιζέλου

Ενώ τόσο καιρό είχαν αφήσει την Γερμανία να αποφασίζει "χωρίς εμάς για εμάς", ο Γ.Παπανδρέου και ο Ε.Βενιζέλος υπό την πίεση εγχώριων οικονομικών παραγόντων (τραπεζίτες, ΣΕΒ Λ.Παπαδήμος κλπ) αποφάσισαν να αντιδράσουν στην γερμανική πρόταση που μας οδηγεί σε "κούρεμα" της τάξης του 50% και να αρθρώσουν αντίρρηση! Συναντήθηκαν επί δύο ώρες σήμερα το απόγευμα και συμφώνησαν η Ελλάδα να επιμείνει στην εφαρμογή της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου και η κυβέρνηση να προχωρήσει στη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου και του προϋπολογισμού. Φοβούνται, για την ακρίβεια, τρέμουν, την πτώχευση που προκάλεσαν στην χώρα και δεν ξέρουν τι μέλλει γενέσθαι. Αυτή είναι η μία και πραγματική αλήθεια...Σε ότι αφορά στο εσωτερικό μέτωπο Γιώργος Παπανδρέου και Ευάγγελος Βενιζέλος συζήτησαν την τακτική ενόψει της κρίσιμης ψηφοφορίας της Πέμπτης. Μια σκέψη είναι να μη διαγραφούν όσοι δεν ψηφίσουν ένα άρθρο ή, στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, να επιβληθεί κομματική πειθαρχία, ώστε οι βουλευτές να έχουν άλλοθι. Σε κάθε περίπτωση, από το Μέγαρο Μαξίμου και την αντιπροεδρία το μήνυμα στους βουλευτές είναι ότι "θα ήταν τραγικό να πέσει η κυβέρνηση πριν τη σύνοδο κορυφής"! Προτιμούν να παραιτηθεί η κυβέρνηση μετά την σύνοδο κορυφής και την ψήφιση του Προϋπολογισμού, αν αυτό καταστεί δυνατόν, βέβαια. Σε οποιαδηποτε περίπτωση εντός του Νοεμβρίου έχουμε εκλογές... Tμήμα ειδήσεωv defencenet.gr

DRD4 : Αυτός ο ΄Αγνωστος Ψηφοφόρος !!!

          Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Χάρβαντ και του πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο πραγματοποίησαν , με τη συμμετοχή 2000 ατόμων , μία έρευνα όπου διαπίστωσαν , πως οι πολιτικές μας απόψεις και προτιμήσεις εξαρτώνται εν πολλοίς  από το γονίδιο DRD4.
Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα  Ελευθεροτυπία :
http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=218097

Εσείς ποιόν Δήμαρχο - Περιφερειάρχη ψηφίζετε ;