Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

Τέμπη 3 χρόνια μετά: «Μάνα ζω» - Επιζώντες στο ντοκιμαντέρ του Dnews.



Ελπίδα Κουτσογιάννη
Τρεις τραυματίες αφηγούνται στο Dnews το βίωμα εκείνης της μέρας και όλα όσα ακολούθησαν στη ζωή τους μέχρι σήμερα.

Το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη αποτελεί μέχρι σήμερα «ανοιχτή» συλλογική «πληγή».
Η φράση «πάμε και όπου βγει» που ακούστηκε εκείνο το βράδυ, της 28ης Φεβρουαρίου 2023 αποτυπώνει μία κατάσταση αγωνίας, αβεβαιότητας, ανασφάλειας...
Υπαρκτή μέχρι και σήμερα. Στο δυστύχημα των Τεμπών σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι.
Η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν από 15 έως 27 ετών.
Γονείς και συγγενείς των θυμάτων από τότε μέχρι και σήμερα αγωνίζονται για δικαίωση των ανθρώπων τους και δικαιοσύνη.
Το ίδιο και οι τραυματίες.

Όλα όσα ακούστηκαν από επίσημα κυβερνητικά χείλη μετά τη μέρα που δύο τρένα επί 12 ολόκληρα λεπτά κινούνταν στην ίδια γραμμή και συγκρούστηκαν, απλώς επιτείνει την αίσθηση της ανασφάλειας, καθώς κατέρρευσε με κρότο η εντύπωση που υπήρχε μέχρι τότε ότι ο σιδηρόδρομος ήταν ασφαλής.
 Ήταν μόλις λίγες μέρες πριν το δυστύχημα, στις 20 Φεβρουαρίου 2023, που ο τότε υπουργός Μεταφορών Κ. Καραμανλής ισχυρίστηκε στη Βουλή ότι ο σιδηρόδρομος είναι ασφαλής. «Είναι ντροπή και πρέπει να ντρέπεστε»,
είπε ο κ. Καραμανλής, που παραιτήθηκε λίγες ώρες μετά το δυστύχημα, επανεξελέγη όμως στις εθνικές εκλογές και μάλιστα πρώτος στις Σέρρες.

Ήταν 8 Μαρτίου 2023 λίγες μέρες μετά το δυστύχημα που ο Άδωνις Γεωργιάδης ισχυρίστηκε ότι αν ένας υπουργός Μεταφορών έβγαινε να πει ότι τα τρένα δεν είναι ασφαλή, δεν θα έμπαινε άνθρωπος να ταξιδέψει.
Είναι τα Τέμπη έγκλημα;
Αν σκεφτεί κανείς ότι σε κάτι λιγότερο από 1 μήνα ξεκινά η δίκη με 36 κατηγορούμενους για το κακούργημα της διατάραξης ασφάλειας συγκοινωνιών, μεταξύ των οποίων διευθυντές και στελέχη του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, του υπουργείου Μεταφορών, η πρώην πρόεδρος της ΡΑΣ, σταθμάρχες και στελέχη της Hellenic train, η απάντηση είναι καταφατική.

Θα μπορούσε να αποφευχθεί;
Εάν είχε υλοποιηθεί η σύμβαση 717 που αφορά στα συστήματα ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, τότε η απάντηση είναι επίσης καταφατική.
Εξάλλου, στις τεχνικές εκθέσεις που περιλαμβάνονται στη δικογραφία αλλά και στις εκθέσεις των δικαστικών πραγματογνωμόνων αναφέρεται με σαφήνεια ότι ακόμη και αν λειτουργούσαν μόνο οι φωτεινοί σηματοδότες, χωρίς κανένα άλλο σύστημα σε λειτουργία, τότε το δυστύχημα δεν θα είχε γίνει.

Όμως, συστήματα ασφαλείας δεν υπήρχαν, ο ΟΣΕ είχε κατακερματιστεί και είχε ιδιωτικοποιηθεί, η ιδιωτικοποίηση οδήγησε σε δραματική μείωση του προσωπικού και όλα αυτά μαζί ως απόρροια συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής, οδήγησαν στο τραγικό συμβάν.

Το λέει ξεκάθαρα στο Dnews ο Αντώνης. Ένας από τους τραυματίες στα Τέμπη. Παρέμεινε για 24 μέρες στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.

Η Εύη δεν έχει ανεβεί από εκείνη τη μέρα σε τρένο. Ήταν στο βαγόνι 3.
Έφτασε με βαθιά τραύματα στην πλάτη της εξαιτίας της σύγκρουσης με πούλμαν στη Θεσσαλονίκη για να νοσηλευτεί.

Η Σταυρούλα, τυχερή στην ατυχία της, επέλεγε στα ταξίδια της τα πίσω βαγόνια.

Τρεις τραυματίες αφηγούνται στο Dnews το βίωμα εκείνης της μέρας και όλα όσα ακολούθησαν στη ζωή τους μέχρι σήμερα.

Διαβάστε επίσης:
Συγκίνησε στην ομιλία του σήμερα ο πατέρας του Κυπριανού, ημέρα μνήμης της τραγωδίας των Τεμπών. 

Εντολές από ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια να μην δει το σώμα του Κυπριανού. 

Η μεταφόρτωση του απέτυχε. Invalid response: RpcError

Συγκίνησε στην ομιλία του σήμερα ο πατέρας του Κυπριανού, ημέρα μνήμης της τραγωδίας των Τεμπών. 

Εντολές από ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια να μην δει το σώμα του Κυπριανού. 

Καταγγέλει συγκάλυψη!

Η ομιλία του πατέρα Χριστοδούλου:

"Ανάμεσα σε αυτούς, αδελφοί μου, ήταν και το βλαστάρι μου, ο Κυπριανός μου. Όπως και τα άλλα 56 αδέρφια του – αδέρφια στον πόνο και στον δρόμο για την αιώνια ζωή.

​Σίγουρα ο μικρός ανθρωπάκος αδυνατεί να σταθεί απέναντι στους 1400 βαθμούς Κελσίου και τα χημικά αέρια που έκαιγαν τα σωθικά των ανθρώπων. Εκείνων που, αντί να αναπνέουν οξυγόνο, ανέπνεαν τον θάνατό τους.

​Από την πρώτη κιόλας μέρα νιώσαμε ότι κάτι μας κρύβουν. Ζήτησα επίμονα να δω το σώμα του γιου μου, του Κυπριανού. Ως απάντηση, μου έφεραν την αρραβώνα και τον σταυρό του, λέγοντάς μου ότι τον ίδιο δεν μπορώ να τον δω. Στην επιμονή μου, έλαβα την απάντηση ότι έχουν εντολές «από πάνω» να μη δει κανένας, κανέναν.

​Στην ερώτησή μου «γιατί να μην μπορώ να δω το γιο μου;» και «ποιος είναι αυτός που έδωσε τη διαταγή;», μου απάντησαν ότι η εντολή δόθηκε «από πολύ ψηλά» και να μην επιμένω. Αντί άλλης απάντησης, μου πήραν δείγμα DNA για την ταυτοποίηση.

​Κάποια στιγμή μου παρέδωσαν τον Κυπριανό, με τη συμβουλή –μάλλον εντολή– να μην ανοίξω το φέρετρο, γιατί μέσα θα αντίκριζα ένα αποτρόπαιο θέαμα.

Στη μέση του δρόμου Λάρισας-Θεσσαλονίκης όμως, σταμάτησα.

Δεν άντεχα άλλο. Άνοιξα την κάσα και το μαύρο νάιλον που τον είχαν μέσα γυμνό.

​Αυτό που αντίκρισα, όσο και να σας φαίνεται αλλόκοτο, μου έδωσε χαρά. Ήταν ο Κυπριανός μου, με ιλαρό πρόσωπο – χτυπημένο μεν, με εγκαύματα, αλλά ακέραιος. Πήρα ανάσα, δόξασα τον Θεό. Μέσα στη μεγάλη τραγωδία, το πρόσωπο του Κυπριανού, ως μια μεγάλη αχτίδα φωτός, μαλάκωσε τη μαυρισμένη μου ψυχή. Τον έφερα στο σπίτι μου, τον περιποιήθηκα, μετρώντας τις πληγές και τα εγκαύματά του.

​Είμαι σίγουρος ότι υπήρχαν κι άλλοι που «έφυγαν» στα τρένα, εκτός από τους 57. Προσθέτω στην προσευχή μου όλους τους τεθνεώτες του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών της 28ης Φεβρουαρίου 2023. 

Πρόσθεσα όμως κι άλλους: τον Κωνσταντίνο Χρυσάγη (διευθυντή του ΟΣΕ), τον Κώστα Πρασσά, τον Βασίλη Καλογήρου. 

Θάνατοι που μας συγκλόνισαν και μας γέννησαν ερωτήματα.

​Ο Θεός να δώσει φως στην υπόθεση και παρηγοριά στους οικείους τους.

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)