Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 8 ΜΑΡΤΙΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 8 ΜΑΡΤΙΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2024

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας - Δεν είναι γιορτή είναι 'Αγώνας!





#Παγκόσμια_Ημέρα_της_Γυναίκας

#8_Μαρτίου_2024  #womenoftheworld #Διεθνής_Ημέρα_της_Γυναίκας

#IWD2024 #WomensDay #ProudToBeWoman

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας - Δεν είναι γιορτή είναι 'Αγώνας!

Όχι όμως με τα 'Οπλα των ανδρών...

Πρέπει ν'ανακαλύψουν ν'ανακαλυψουμε όλες οι γυναίκες ή και να ξαναβρούμε τα δικά μας Μοναδικά όπλα που είναι η ΑΓΑΠΗ,η ΕΙΡΗΝΗ,η ΕΛΠΙΔΑ,η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και τόσα άλλα‼️







Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στην Ιρλανδία το 1972 και απεικονίζει ένα κορίτσι να πυροβολεί χρησιμοποιώντας το όπλο του φίλου της, ο οποίος έπεσε τραυματισμένος σε μάχη εναντίον του βρετανικού στρατού.

Ο άνδρας επέζησε, μεταφέρθηκε σε ασφαλές μέρος, χάρη στη θυσία της φίλης του που αντιμετώπισε Άγγλους στρατιώτες μέχρι να σκοτωθεί...

Όταν ο Βρετανός διοικητής τάγματος έμαθε ότι είχε πολεμήσει εναντίον μιας γυναίκας, διέταξε τους στρατιώτες του να μην αγγίξουν το σώμα της και να επιτρέψουν στους Ιρλανδούς να την θάψουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες άκουσαν τον Άγγλο διοικητή να φωνάζει:

"Η Βασίλισσα δεν νοιάζεται για εμάς όπως αυτή η γυναίκα ανησυχεί για τον άντρα της και τη γη της."

Η φωτογραφία επιλέχθηκε ως σύμβολο για την Ημέρα της Γυναίκας στην Ιρλανδία, δίπλα στη φράση:

"Μη φοβάσαι να συνδεθείς με μια δυνατή γυναίκα. Μπορεί να έρθει η μέρα που θα είναι ο μοναδικός σου στρατός."

Αφιερώνω την Ανάρτηση αυτή στις γυναίκες της

Γάζας, στις γυναίκες της ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ αλλά και του ΙΣΡΑΗΛ, που πρέπει να καταλάβουν πως θα παθαίνουν όλα τα δεινά αν συνεχίσουν ν' αφήνουν τους πολεμοχαρείς άνδρες τους να παίζουν τη δική τους τη ζωή και το μέλλον των παιδιών τους "κορώνα -γράμματα"...

 Ο Υπουργός 'Αμυνας των ΗΠΑ, Λόιντ 'Οστιν δήλωσε ότι πάνω από 25.000 γυναίκες και παιδιά έχουν σκοτωθεί στη Γάζα, από τον Οκτώβριο του 2023.

Το ίδιο αφιερώνω και στις γυναίκες της 

 #ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ με την ευχή 🙏

να συνειδητοποιήσουν κι εκείνες την αλήθεια για το συμφέρον το δικό τους και των παιδιών τους για το αύριο, με την ευχή 🙏 Να σταματήσει η ΑΝΕΛΕΗΤΗ, ΒΑΡΒΑΡΗ επίθεση και ο παραλογισμός και να επικρατήσει η ΕΙΡΗΝΗ🕊️





         Την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στεκόμαστε στο πλευρό των γυναικών και των κοριτσιών που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και δεσμευόμαστε να επιταχύνουμε την πρόοδο" τόνισε σε μήνυμά του ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. 

"Την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, τιμούμε τις γυναίκες και τα κορίτσια σε όλο τον κόσμο και χαιρετίζουμε όλα όσα έχουν επιτύχει στον αγώνα για ισότητα. Οι γυναίκες και τα κορίτσια έχουν προχωρήσει μπροστά γκρεμίζοντας εμπόδια, διαλύοντας στερεότυπα και οδηγώντας την πρόοδο προς έναν πιο δίκαιο και ισότιμο κόσμο" επισημαίνει στο μήνυμά του.



Διαβάστε επίσης:

"Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη..."
#Κική_Δημουλά - Σημείο αναγνωρίσεως





📸
https://voiceofthelambs.blogspot.com/2017_03_08_archive.html#7574885956200682890

Ο ματωμένος Μάρτιος των γυναικών

https://voiceofthelambs.blogspot.com/2017_03_08_archive.html#7574885956200682890





#Δομνίτσα_Λανίτου_Καβουνίδου -

(6 Απριλίου 1914 - 20 Ιουνίου 2011)

Η Κύπρια αθλήτρια του στίβου,  το 1936 έγινε η πρώτη Ελληνίδα που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς 'Αγώνες.

Βικιπαίδεια: 

Διαβάστε επίσης:




Ένας πρωτοποριακός ευρωπαϊκός νόμος ενάντια στον βιασμό απειλείται απ’ τη Γαλλία και τη Γερμανία. ΕΝΩΣΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ για να λογοδοτήσουν οι βιαστές και διάδωσε την έκκληση παντού! 💪🔥

https://secure.avaaz.org/campaign/el/eu_consent_loc/

AVAAZ.org: The World in Action

ΕΕ: Μόνο το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ

ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

Προς τους Εμανουέλ Μακρόν, Όλαφ Σολτς κι όλους τους αρχηγούς κρατών και τους υπουργούς Δικαιοσύνης της ΕΕ:

Το σεξ χωρίς συναίνεση είναι βιασμός. Ως πολίτες απ’ όλη την Ευρώπη σας ζητάμε να σταθείτε στο πλευρό των θυμάτων. Κάντε τη συναίνεση μια κατευθυντήρια αρχή στη νομοθεσία για την έμφυλη βία σ’ όλη την ΕΕ.




Μόνο το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ

Είμαι μια απ' τα 9 εκατομμύρια Ευρωπαίες γυναίκες που πέσαμε θύματα βιασμού τουλάχιστον μια φορά. Συχνά κρατάμε αυτό το βαρύ μυστικό καλά κρυμμένο. Πολλές από εμάς έχουμε σκεφτεί ακόμα και την αυτοκτονία.

Συχνά δεν μπορούμε καν να το εκμυστηρευτούμε στην οικογένεια, τις φίλες και τους φίλους μας, πόσο μάλλον να απευθυνθούμε στις αρχές, επειδή η κοινωνία μας κάνει να αισθανόμαστε υπεύθυνες. Η ενοχή μας κάνει το τραύμα της επίθεσης ακόμα πιο βαθύ.

Ωστόσο, το μήνυμά μας προς τις επιζήσασες είναι το εξής: δεν φταις εσύ. Το σεξ χωρίς συναίνεση είναι βιασμός.

Σήμερα, το Ευρωκοινοβούλιο κι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλουν να κατοχυρώσουν αυτή τη θεμελιώδη αρχή στη νομοθεσία. Αυτό θα άλλαζε τα πάντα: τα θύματα θα αποκτούσαν φωνή, η κοινωνία θα ήταν πιο δίκαιη. Αλλά η Γαλλία κι η Γερμανία στέκονται εμπόδιο χωρίς καμία ντροπή.

Βοήθησε να καταγγείλουμε δημόσια τις ψευδείς δικαιολογίες τους πριν το ντιμέπιτ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 14 Νοεμβρίου. Ας εντείνουμε μαζί την πίεση για δικαιοσύνη που θα επιτρέπει στις επιζήσασες να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους, και να αντιμετωπίσουμε τους Γάλλους και Γερμανούς αρμόδιους.

Δημοσιεύτηκε: 26 Οκτωβρίου 2023

Διάδωσέ το παντού

https://secure.avaaz.org/campaign/el/eu_consent_loc/

2024 Avaaz.org

Διαβάστε επίσης:




Μικρές επικίνδυνες

Αληθινές Ιστορίες

Συλλογικό έργο

Μικρές επικίνδυνες

100 ιστορίες από 100 γενναία κορίτσια

Από την Key Books

Τι σημαίνει να είσαι έφηβο κορίτσι ή νεαρή γυναίκα αυτή την εποχή; Μια

εποχή που φέρει το τραύμα της πανδημίας, την έκρηξη των κοινωνικών

δικτύων και την αφύπνιση σε ζητήματα που ήταν πάντα εκεί – αλλά ήρθαν

στο προσκήνιο με νέα ένταση. Ποιες είναι οι ανασφάλειες, οι φόβοι

και οι ελπίδες ενός κοριτσιού τού σήμερα; Και πόσο αυτά πραγματικά

έχουν αλλάξει σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες;

Οι Μικρές Επικίνδυνες είναι 100 κορίτσια, 13-22 ετών, που μοιράστηκαν

τις ιστορίες τους χωρίς φόβο, με ειλικρίνεια και γενναιότητα. Μετά το

Είμαι Επικίνδυνη και τις αληθινές ιστορίες 100 γυναικών, το βιβλίο αυτό

έρχεται σαν ένα ημερολόγιο γραμμένο από μια ολόκληρη γενιά – μια

καλειδοσκοπική ματιά στην αλήθεια τού να μεγαλώνεις ως κορίτσι στη

σύγχρονη Ελλάδα.

100 αληθινές ιστορίες από 100 γενναία κορίτσια. Ίσως σε κάποιες σελίδες

αναγνωρίσεις τον εαυτό σου, όσων χρόνων κι αν είσαι. Ίσως νιώσεις

ανακούφιση. Ίσως εμπνευστείς ώστε να ζεις και να μοιράζεσαι πάντα την

αλήθεια σου. Και να μη φοβάσαι να γίνεις επικίνδυνη.


Μια ιδέα και πρωτοβουλία των αθηΝΕΑWomen on Top και Women Act.

ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ

(συγγραφέας και καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο):

… Η σημασία αυτού του ξεχωριστού εγχειρήματος έγκειται, μεταξύ άλλων, στο στοιχείο της έκπληξης που μας προσφέρει.

Καλούμαστε να ξεχάσουμε όλα όσα πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε a priori για τα νέα —σήμερα— κορίτσια.

… Έχετε ακούσει παράπονα γονιών για τις έφηβες κόρες τους; «Eγωκεντρικές», «στην κοσμάρα τους», «εθισμένες στο διαδίκτυο»,

«κενές», «δίχως ενδιαφέροντα», «το νου τους στη διασκέδαση», «δεν μπορώ να τις καταλάβω», «τι θα κάνουν στη ζωή τους;», «χαμένη γενιά».

Αξίζει οι γονείς να διαβάσουν αυτό το βιβλίο. Θα εκπλαγούν.

… Μια αναπάντεχη ξενάγηση. Στους ανελέητους φόβους, στη δυσφορία, στην άδολη χαρά, στις επιθυμίες, στις ελπίδες,

στις ρητές και άρρητες απελπισίες τους, στην αφέλεια, στη συμπόνια τους, αλλά και στην εκάστοτε αναλγησία τους,

στα «φοβάμαι ότι» τους, στα σκοτάδια που κάποια από αυτά τα κορίτσια μάς αφήνουν να μαντέψουμε,

υπονομεύοντας τον όποιο εφησυχασμό μας:

«Κάποιες φορές χαρακώνομαι», «Αυτοτραυματίζομαι», «Κάποιες φορές δεν αντέχω».

… Επικίνδυνες; Nαι! Tο δίχως άλλο.

… Η βίβλος της νέας γενιάς έχει το χρώμα της ελπίδας. Ποιο είναι ακριβώς αυτό το χρώμα;

… Τα κορίτσια το γνωρίζουν. Είναι επικίνδυνα.

Εκεί που είναι το «αυτό» να είμαι «εγώ», λένε.






Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη - Κική Δημουλά - Σημείο αναγνωρίσεως ...




Γλυπτό του Κώστα Σεφερλή «Βόρειος Ήπειρος» (1951),
που βρίσκεται στην Πλατεία Τοσίτσα της Αθήνας, στο πάρκο μεταξύ
Πολυτεχνείου και Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου ,
που εικονίζει τη Β. Ήπειρο με τη μορφή μιας αλυσοδεμένης γυναίκας.

Η Κική Δημουλά εμπνεύστηκε το «Σημείο αναγνωρίσεως» 
Η αναφορά στο εξωκειμενικό αυτό στοιχείο γίνεται,
επειδή στο ποίημα η παράσταση της αλυσοδεμένης γυναίκας
 προσλαμβάνεται όχι ως ιστορική και εθνική αλληγορία,
αλλά ως σύμβολο της κοινωνικής καταπίεσης του γυναικείου φύλου.























Κική Δημουλά
«Σημείο Αναγνωρίσεως» 
άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια 

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα, 
εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν. 
Στολίζεις κάποιο πάρκο. 
Από μακριά εξαπατάς. 
Θαρρεί κανείς πως έχεις ελαφρά 
ανακαθήσει να θυμηθείς ένα ωραίο 
όνειρο που είδες, πως παίρνεις
φόρα να το ζήσεις. 
Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο 
δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια 
σου μ’ ένα σκοινί μαρμάρινο κι 
η στάση σου είναι η θέλησή σου 
κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις 
την αγωνία του αιχμαλώτου. 
Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη
αιχμάλωτη. 
Δεν μπορείς ούτε μια βροχή να 
ζυγίσεις στο χέρι σου, ούτε μια 
ελαφριά μαργαρίτα. 
Δεμένα είναι τα χέρια σου.
Και δεν είν’ το μάρμαρο μόνο ο Άργος. 
Αν κάτι πήγαινε ν’ αλλάξει στην πορεία 
των μαρμάρων, αν άρχιζαν τ’ αγάλματα 
αγώνες για ελευθερίες και ισότητες, 
όπως οι δούλοι, οι νεκροί και το αίσθημά μας, 
εσύ θα πορευόσουνα μες στην κοσμογονία
των μαρμάρων με δεμένα πάλι τα χέρια, 
αιχμάλωτη. Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.
 Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε στο μάρμαρο 
ο γλύπτης κι υπόσχονται οι γοφοί σου ευγονία 
αγαλμάτων, καλή σοδειά ακινησίας.
 Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. 
Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη.
΄Από τη συλλογή «Το λίγο του κόσμου» 
1971 συγκεντρωτική έκδοση
«Κική Δημουλά, Ποιήματα», Ίκαρος) 
Στο Μπαλκόνι ,Ελαιογραφία,1978
Νίκος Εγγονόπουλος

                                  το βρήκαμε εδώ :

Ποίηση: Σαπφώ
ἄστερες ,ὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν ἂψ
ἀπυκρύπτοισι φάεννον εἶδος ὄπποτα
πλήθοισα μάλιστα λάμπηι γᾶν ~ἀργυρία.


Απόδοση : Οδυσσέας Ελύτης

ὅσ’ ἄστρα γύρω βρίσκονται
στὴν ἔκπαγλη σελήνη
τὸ φωτεινὸ τους πρόσωπο
κρύβουν κάθε φορὰ ποὺ ἐκείνη
ὁλόγιομη
καταλάμπει τὴ γῆ
τὴ σκοτεινὴ ἀνεβαίνοντας ~ ἀσημοκαπνισμένη
.
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη – Νίκος Ξυδάκης

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Οδυσσέας Ελύτης.
Μεσογειακή μούσα 
Ελαιογραφίες, Ζωγραφική
το βρήκαμε εδώ :


















είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν τα ρόδια
έρχονται και μας βρίσκουνε
τις νύχτες
όταν βρέχη
με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας
μεσ' τα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά
και τα κοσμούνε
σα δάκρυα
σαν ακρογιάλια φωτεινά
σα ρόδια

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε κύκνοι
τα πάρκα τους
ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας
είν' τα φτερά τους
τα φτερά αγγέλων
τ' αγάλματά τους είναι το κορμί μας
οι ωραίες δεντροστοιχίες είν' αυτές οι ίδιες
ορθές στην άκρια των ελαφρών ποδιών
τους
μας πλησιάζουν
κι είναι σαν μας φιλούν
στα μάτια
κύκνοι

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε λίμνες
στους καλαμιώνες τους
τα φλογερά τα χείλια μας σφυρίζουν
τα ωραία πουλιά μας κολυμπούνε στα νερά τους
κι ύστερα
σαν πετούν
τα καθρεφτίζουν
- υπερήφανα ως ειν' -
οι λίμνες
κι είναι στις όχθες τους οι λεύκες λύρες
που η μουσική τους πνίγει μέσα μας
τις πίκρες
κι ως πλημμυρούν το είναι μας
χαρά
γαλήνη
είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε
λίμνες

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν σημαίες
στου πόθου τους ανέμους κυματίζουν
τα μακρυά μαλλιά τους
λάμπουνε
τις νύχτες
μεσ' στις θερμές παλάμες τους κρατούνε
τη ζωή μας
είν' οι απαλές κοιλιές τους
ο ουράνιος θόλος
είναι οι πόρτες μας
τα παραθύρια μας
οι στόλοι
τ' άστρα μας συνεχώς ζούνε κοντά τους
τα χρώματά τους είναι
τα λόγια της αγάπης
τα χείλη τους
είναι ο
ήλιος το φεγγάρι
και το πανί τους είν' το μόνο σάβανο που μας αρμόζει :
είν' οι γυναίκες που αγαπούμε σαν σημαίες

είν' οι γυναίκες που αγαπούμε δάση
το κάθε δέντρο τους είν' κι ένα μήνυμα του πάθους
σαν μεσ' σ' αυτά τα δάση
μας πλανέψουνε
τα βήματά μας
και χαθούμε
τότες είν'
ακριβώς
που βρίσκουμε τον εαυτόνε μας
και ζούμε
κι όσο από μακρυά ακούμε νάρχωνται οι μπόρες
ή και μας φέρνει
ο άνεμος
τις μουσικές και τους θορύβους
της γιορτής
ή τις φλογέρες του κινδύνου
τίποτε - φυσικά - δε μπορεί να μας φοβίση
ως οι πυκνές οι φυλλωσιές
ασφαλώς μας προστατεύουν
μια που οι γυναίκες π' αγαπούμε είναι σα δάση

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν λιμάνια
(μόνος σκοπός
προορισμός
των ωραίων καραβιών μας)
τα μάτια τους
είν' οι κυματοθραύστες
οι ώμοι τους είν' ο σηματοφόρος
της χαράς
οι μηροί τους
σειρά αμφορείς στις προκυμαίες
τα πόδια τους
οι στοργικοί
μας
φάροι
- οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κ α τ ε ρ ί ν α -
είναι τα κύματά τους
οι υπέροχες θωπείες
οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν
μόνε
μας
δείχνουνε το δρόμο
- φιλικές -
προς τα λιμάνια : τις γυναίκες που αγαπούμε

έχουνε οι γυναίκες π' αγαπούμε θεία την ουσία
κι όταν σφιχτά στην αγκαλιά μας
τις κρατούμε
με τους θεούς κι εμείς γινόμαστ' όμοιοι
στηνόμαστε ορθοί σαν άγριοι πύργοι
τίποτε δεν είν' πια δυνατό να μας κλονίση
με τα λευκά τους χέρια
αυτές
γύρω μας γαντζώνουν
κι έρχονται όλοι οι λαοί
τα έθνη
και μας προσκυνούνε
φωνάζουν
αθάνατο
στους αιώνες
τ' όνομά μας
γιατί οι γυναίκες π' αγαπούμε
την μεταδίνουν
και σ' εμάς
αυτή
τη θεία τους
ουσία

(Νίκος Εγγονόπουλος από τη συλλογή Έλευσις, 1948)
..........................

Γυναίκα
από το "Τραβέρσο" (Νίκος Καββαδίας 1975) "

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.

Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.
Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.
Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;
Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.
Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.
Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.
Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.
Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.
Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.
Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα
.

Το ποίημα μελλοποιήθηκε από τον 
Θάνο Μικρούτσικο και περιελήφθηκε στον δίσκο του 

Ο Σταυρός του Νότου - ερμηνεία Γιάννης Κούτρας
......................................

Γυναίκα
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρυνές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής - ΄Οδυσσέα Ελύτη - Αποσπάσματα από τους "Προσανατολισμούς".
Οι "Προσανατολισμοί" (1940) είναι η συλλογή όπου συγκέντρωσε ο ΄Ελύτης ό,τι είχε ως τότε δημοσιεύσει.
Από τον "Μεγάλο Ερωτικό"- 1972
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία Δημήτρης Ψαριανός
......................
Αγαπημένη - 1965 
Ποίηση : Γιάννης Ρίτσος

Κοίτα αγαπημένη
πώς σε κοιτάζουν
τα λυπημένα χέρια μου.

Αγαπημένη
κοίτα διστάζουν
τα νυχτωμένα χέρια μου.

Κρατούσαν
ένα λουλούδι σιωπηλό
και παίζαν τρυφερά κι αδέξια
στους ραγισμένους δρόμους.

Αγαπημένη
κοίτα διστάζουν
τα νυχτωμένα χέρια μου.
Ακούστε το ποίημα μελοποιημένο 
Μουσική και ερμηνεία - Γιώργος Ρωμανός