« ΄Εφυγε» ο σκηνοθέτης της « Παραγγελιάς » Παύλος Τάσιος . Μία εβδομάδα μετά το θάνατο του Νίκου Κοεμτζή η ιστορία του οποίου τον ενέπνευσε για την ταινία "Παραγγελιά".

έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 69 ετών, ο σκηνοθέτης Παύλος Τάσιος, ύστερα από μάχη με τον καρκίνο.

Ο Π. Τάσιος, μία από τις πιο ακραίες φυσιογνωμίες του ελληνικού σινεμά στις δεκαετίες του '70 και του '80, εμπνεύστηκε από το αθηναϊκό περιθώριο και κατέγραψε πρώτος τη ζωή στα Εξάρχεια, την περίοδο της μεταπολίτευσης.

Η τραγική σύμπτωση είναι ότι έφυγε από τη ζωή μία εβδομάδα μετά τον θάνατο του Νίκου Κοεμτζή, που υπήρξε ήρωας του εκλιπόντος στην ταινία "Παραγγελιά" και τον οποίο ερμήνευσε εξαιρετικά ο Αντώνης Αντωνίου.

Ο Παύλος Τάσσιος πρωτοεμφανίστηκε στον ελληνικό κινηματογράφο τη δεκαετία του '60 ως βοηθός σκηνοθέτη και διευθυντής παραγωγής. Γύρισε 14 ταινίες και 12 τηλεοπτικές σειρές. Επίσης, έγραψε τους στίχους για το τραγούδι "Αν είσαι μάγκας", σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και πρώτη εκτέλεση Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Στα γυρίσματα της ταινίας "Η ψεύτρα" γνωρίστηκε με την ηθοποιό Κατερίνα Γώγου, με την οποία λίγο καιρό μετά παντρεύτηκε. Έxει μια κόρη, τη Μυρτώ.

Οι πιο γνωστές του ταινίες του Παύλου Τάσιου είναι η "Παραγγελιά" (1980) και το "Νοκ Άουτ" (1968). Σκηνοθέτησε, επίσης, τις ταινίες: "Ναι μεν, αλλά..." (1972), "Το βαρύ... πεπόνι" (1977), "Το στίγμα" (1982) και "Τα βαποράκια" (1983).

Παράλληλα, είχε γράψει το σενάριο στις ταινίες "Ναι μεν αλλά...", "Το βαρύ πεπόνι", "Παραγγελιά", "Το στίγμα" και "Νοκ Αουτ", ενώ είχε εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη στις ταινίες "Μερικοί το προτιμούν κρύο", "Ιλιγγος", "Η ψεύτρα" και "Εγωισμός".
Το τραγούδι "Αν είσαι μάγκας" σε στίχους του Παύλου Τάσιου και μουσική του Γ. Χατζηνάσιου.

Αν είσαι μάγκας

Χάρε, εγώ σε σκέφτηκα
ντερβίση μάγκα πρώτο
που καθαρίζει μόρτικα
με μπέσα και γαμώτο.

Όμως εσύ μου τα γυρνάς
στο ύπουλο τη στήνεις
καρφώνεις έναν από μας
πισώπλατα τη δίνεις.

Αν είσαι μάγκας πάρε με
στα ίσια και με μία
χάρε το παραδέχομαι
δεν έχω ψυχραιμία.

Τώρα που ξέρω τι πουλάς
και τι καπνό φουμάρεις
μπορείς κι εμένα να με φας
όποια στιγμή γουστάρεις.

Πες μου που να ρθω να σε βρω
που να σε συναντήσω
μαζί να στήσουμε χορό
κι ας θέλω εγώ να ζήσω.

Αν είσαι μάγκας πάρε με
στα ίσια και με μία
χάρε το παραδέχομαι
δεν έχω ψυχραιμία.
Δεν έχω ψυχραιμία.http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63419059

Η κηδεία του θα γίνει αύριο, Δευτέρα, στις 15.30
θα ταφεί στο Νεκροταφείο Γλυκών Νερών.

Υ /Γ : Εγώ να συμπληρώσω ότι πήγε να βρει εκτός από τον Κοεμτζή και την Κατερίνα Γώγου ( είχε μαζί της αποκτήσει μία κόρη ) , η οποία σαν αύριο που ο Τάσιος θα κηδευτεί είχε κι εκείνη " φύγει " , αυτοκτονώντας με χάπια και αλκοόλ , 3 Οκτώβρη του 1993 .mariarosa

Εφυγε ο Μιχάλης Κακογιάννης ! Ο κορυφαίος Κύπριος σκηνοθέτης που πήρε το Ελληνικό cinema από το χεράκι και το περπάτησε στα σαλόνια της παγκόσμιας σκηνής κερδίζοντας ψυχή και χειροκρότημα !

 '' Το 1953, γυρνώντας την πλάτη στο τέλμα της Αγγλίας, γύρισα στις ρίζες μου. Η Αθήνα, με την εξαίρεση της επτάχρονης στρατιωτικής δικτατορίας, υπήρξε η βάση μου από τότε. Μέσα σε λίγες εβδομάδες άνοιξε η πρώτη πόρτα από τρεις πρωταγωνιστές του θεάτρου που πίστευαν σε μένα και είχαν μια δέσμευση να γυρίσουν κάποια ταινία, αλλά καμία έστω υποφερτή ιδέα για να την αξιοποιήσουν. Η δική μου συνεισφορά ήταν το Κυριακάτικο Ξύπνημα, μια κωμωδία εμπνευσμένη από τη ζωντάνια των δρόμων της Αθήνας, γράφοντας το σενάριο, σκηνοθετώντας και (αναγκασμένος από τις συνθήκες) κάνοντας και το μοντάζ- μια τριπλή λειτουργία που για μένα έγινε δημιουργικά αδιάσπαστη. Η ενθουσιώδης υποδοχή της ταινίας στην Ελλάδα και --ειρωνεία- στην Αγγλία, μου επέτρεψε να κινηθώ προς μία κριτική αποτίμηση των ελληνικών κοινωνικών προβλημάτων. Οι επόμενες τρεις ταινίες μου, που γυρίστηκαν μέσα σε τέσσερα χρόνια, με ασφυκτικά ισχνούς προϋπολογισμούς, παίχτηκαν σε φεστιβάλ και αίθουσες τέχνης σ' όλο τον κόσμο, αλλά προκάλεσαν όλο και πιο έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα. Στρεφόμενος στο εξωτερικό για χρηματοδότηση, γύρισα δύο ταινίες στα αγγλικά, αμφότερες εμπνευσμένες από μυθιστορήματα. Και οι δύο ταινίες είχαν περιορισμένη εκμετάλλευση και τελικά ακινητοποιήθηκαν στο ράφι.
Στην ανάπαυλα που ακολούθησε, ανακάλυψα τον Ευριπίδη. Ήταν η αρχή ενός συναρπαστικού δεσμού με τα αγέραστα έργα του, τόσο στο θέατρο όσο και στην οθόνη, που συνεχίστηκε μέχρι σήμερα. Το ξεκίνημα έγινε με την Ηλέκτρα το 1961, που μου έδωσε περισσότερες τιμές και βραβεία από οποιαδήποτε άλλη ταινία που έκανα. Όμως με τη χαρακτηριστική ασυνέπεια του ζωδίου μου, μου πήρε δεκαπέντε χρόνια και αρκετούς οικονομικούς ελιγμούς να ικανοποιήσω το όνειρό μου, μιας τριλογίας ολοκληρωμένης με τις Τρωάδες και την Ιφιγένεια. Στο μεσοδιάστημα έκανα τη μεγάλη μου εμπορική επιτυχία, το Ζορμπά και αντάλλαξα το τίμημα της πρόθυμης χρηματοδότησης από Αμερικανούς, προβάλλοντας τους προφητικούς μου φόβους για τις συνέπειες της πυρηνικής δραστηριότητάς τους, σε μια σατιρική κωμωδία, που κάθισε άσχημα σε πολλά στομάχια. Η ίδια η ζωή μου απέσπασε ακόμα μια ταινία. Ένα δραματικό ντοκιμανταίρ μεγάλου μήκους, που αποτύπωνε την τραγωδία της πατρίδας μου, της Κύπρου από την εισβολή των Τούρκων το 1974. Αν και η ταινία εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, το χλιαρό ενδιαφέρον τόσο των κινηματογραφικών εμπόρων όσο και του κοινού για τα πάθη των μικρών λαών, δεν της έδωσε πολλές ευκαιρίες. "
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον Μ.Κ. το 1979, στα αγγλικά. Η μετάφραση του Μίλτωνα Παπαδάκη πρωτοδημοσιεύτηκε από τον οίκο Καστανιώτη στην έκδοση «Δηλαδή...» του Μιχάλη Κακογιhttp://youtu.be/z_-NtXqe1zYάννη.

Ο μεγάλος σκηνοθέτης απεβίωσε ξημερώματα της Δευτέρας της 25ης Ιουλίου σε ηλικία 89 ετών .

 Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτου την Πέμπτη, 28 Ιουλίου  στις 16:00.

 Θα ταφεί στον περίβολο του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης», το τελευταίο έργο ζωής του πετυχημένου σκηνοθέτη .

ΕΔΩ : http://www.mcf.gr/el/micheal_cacoyannis/Biography/