Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας - Δεν είναι γιορτή είναι 'Αγώνας!

#Παγκόσμια_Ημέρα_της_Γυναίκας

#8_Μαρτίου_2024  #womenoftheworld #Διεθνής_Ημέρα_της_Γυναίκας

#IWD2024 #WomensDay #ProudToBeWoman

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας - Δεν είναι γιορτή είναι 'Αγώνας!

Όχι όμως με τα 'Οπλα των ανδρών...

Πρέπει ν'ανακαλύψουν ν'ανακαλυψουμε όλες οι γυναίκες ή και να ξαναβρούμε τα δικά μας Μοναδικά όπλα που είναι η ΑΓΑΠΗ,η ΕΙΡΗΝΗ,η ΕΛΠΙΔΑ,η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και τόσα άλλα‼️

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στην Ιρλανδία το 1972 και απεικονίζει ένα κορίτσι να πυροβολεί χρησιμοποιώντας το όπλο του φίλου της, ο οποίος έπεσε τραυματισμένος σε μάχη εναντίον του βρετανικού στρατού.

Ο άνδρας επέζησε, μεταφέρθηκε σε ασφαλές μέρος, χάρη στη θυσία της φίλης του που αντιμετώπισε Άγγλους στρατιώτες μέχρι να σκοτωθεί...

Όταν ο Βρετανός διοικητής τάγματος έμαθε ότι είχε πολεμήσει εναντίον μιας γυναίκας, διέταξε τους στρατιώτες του να μην αγγίξουν το σώμα της και να επιτρέψουν στους Ιρλανδούς να την θάψουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες άκουσαν τον Άγγλο διοικητή να φωνάζει:

"Η Βασίλισσα δεν νοιάζεται για εμάς όπως αυτή η γυναίκα ανησυχεί για τον άντρα της και τη γη της."

Η φωτογραφία επιλέχθηκε ως σύμβολο για την Ημέρα της Γυναίκας στην Ιρλανδία, δίπλα στη φράση:

"Μη φοβάσαι να συνδεθείς με μια δυνατή γυναίκα. Μπορεί να έρθει η μέρα που θα είναι ο μοναδικός σου στρατός."

Αφιερώνω την Ανάρτηση αυτή στις γυναίκες της

Γάζας, στις γυναίκες της ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ αλλά και του ΙΣΡΑΗΛ, που πρέπει να καταλάβουν πως θα παθαίνουν όλα τα δεινά αν συνεχίσουν ν' αφήνουν τους πολεμοχαρείς άνδρες τους να παίζουν τη δική τους τη ζωή και το μέλλον των παιδιών τους "κορώνα -γράμματα"...

 Ο Υπουργός 'Αμυνας των ΗΠΑ, Λόιντ 'Οστιν δήλωσε ότι πάνω από 25.000 γυναίκες και παιδιά έχουν σκοτωθεί στη Γάζα, από τον Οκτώβριο του 2023.

Το ίδιο αφιερώνω και στις γυναίκες της 

 #ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ με την ευχή 🙏

να συνειδητοποιήσουν κι εκείνες την αλήθεια για το συμφέρον το δικό τους και των παιδιών τους για το αύριο, με την ευχή 🙏 Να σταματήσει η ΑΝΕΛΕΗΤΗ, ΒΑΡΒΑΡΗ επίθεση και ο παραλογισμός και να επικρατήσει η ΕΙΡΗΝΗ🕊️

         Την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στεκόμαστε στο πλευρό των γυναικών και των κοριτσιών που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και δεσμευόμαστε να επιταχύνουμε την πρόοδο" τόνισε σε μήνυμά του ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. 

"Την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, τιμούμε τις γυναίκες και τα κορίτσια σε όλο τον κόσμο και χαιρετίζουμε όλα όσα έχουν επιτύχει στον αγώνα για ισότητα. Οι γυναίκες και τα κορίτσια έχουν προχωρήσει μπροστά γκρεμίζοντας εμπόδια, διαλύοντας στερεότυπα και οδηγώντας την πρόοδο προς έναν πιο δίκαιο και ισότιμο κόσμο" επισημαίνει στο μήνυμά του.

Διαβάστε επίσης:

"Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη..."
#Κική_Δημουλά - Σημείο αναγνωρίσεως

📸
https://voiceofthelambs.blogspot.com/2017_03_08_archive.html#7574885956200682890

Ο ματωμένος Μάρτιος των γυναικών

https://voiceofthelambs.blogspot.com/2017_03_08_archive.html#7574885956200682890

#Δομνίτσα_Λανίτου_Καβουνίδου -

(6 Απριλίου 1914 - 20 Ιουνίου 2011)

Η Κύπρια αθλήτρια του στίβου,  το 1936 έγινε η πρώτη Ελληνίδα που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς 'Αγώνες.

Βικιπαίδεια: 

Διαβάστε επίσης:

Ένας πρωτοποριακός ευρωπαϊκός νόμος ενάντια στον βιασμό απειλείται απ’ τη Γαλλία και τη Γερμανία. ΕΝΩΣΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ για να λογοδοτήσουν οι βιαστές και διάδωσε την έκκληση παντού! 💪🔥

https://secure.avaaz.org/campaign/el/eu_consent_loc/

AVAAZ.org: The World in Action

ΕΕ: Μόνο το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ

ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

Προς τους Εμανουέλ Μακρόν, Όλαφ Σολτς κι όλους τους αρχηγούς κρατών και τους υπουργούς Δικαιοσύνης της ΕΕ:

Το σεξ χωρίς συναίνεση είναι βιασμός. Ως πολίτες απ’ όλη την Ευρώπη σας ζητάμε να σταθείτε στο πλευρό των θυμάτων. Κάντε τη συναίνεση μια κατευθυντήρια αρχή στη νομοθεσία για την έμφυλη βία σ’ όλη την ΕΕ.

Μόνο το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ

Είμαι μια απ' τα 9 εκατομμύρια Ευρωπαίες γυναίκες που πέσαμε θύματα βιασμού τουλάχιστον μια φορά. Συχνά κρατάμε αυτό το βαρύ μυστικό καλά κρυμμένο. Πολλές από εμάς έχουμε σκεφτεί ακόμα και την αυτοκτονία.

Συχνά δεν μπορούμε καν να το εκμυστηρευτούμε στην οικογένεια, τις φίλες και τους φίλους μας, πόσο μάλλον να απευθυνθούμε στις αρχές, επειδή η κοινωνία μας κάνει να αισθανόμαστε υπεύθυνες. Η ενοχή μας κάνει το τραύμα της επίθεσης ακόμα πιο βαθύ.

Ωστόσο, το μήνυμά μας προς τις επιζήσασες είναι το εξής: δεν φταις εσύ. Το σεξ χωρίς συναίνεση είναι βιασμός.

Σήμερα, το Ευρωκοινοβούλιο κι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλουν να κατοχυρώσουν αυτή τη θεμελιώδη αρχή στη νομοθεσία. Αυτό θα άλλαζε τα πάντα: τα θύματα θα αποκτούσαν φωνή, η κοινωνία θα ήταν πιο δίκαιη. Αλλά η Γαλλία κι η Γερμανία στέκονται εμπόδιο χωρίς καμία ντροπή.

Βοήθησε να καταγγείλουμε δημόσια τις ψευδείς δικαιολογίες τους πριν το ντιμέπιτ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 14 Νοεμβρίου. Ας εντείνουμε μαζί την πίεση για δικαιοσύνη που θα επιτρέπει στις επιζήσασες να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους, και να αντιμετωπίσουμε τους Γάλλους και Γερμανούς αρμόδιους.

Δημοσιεύτηκε: 26 Οκτωβρίου 2023

Διάδωσέ το παντού

https://secure.avaaz.org/campaign/el/eu_consent_loc/

2024 Avaaz.org

Διαβάστε επίσης:

Μικρές επικίνδυνες

Αληθινές Ιστορίες

Συλλογικό έργο

Μικρές επικίνδυνες

100 ιστορίες από 100 γενναία κορίτσια

Από την Key Books

Τι σημαίνει να είσαι έφηβο κορίτσι ή νεαρή γυναίκα αυτή την εποχή; Μια

εποχή που φέρει το τραύμα της πανδημίας, την έκρηξη των κοινωνικών

δικτύων και την αφύπνιση σε ζητήματα που ήταν πάντα εκεί – αλλά ήρθαν

στο προσκήνιο με νέα ένταση. Ποιες είναι οι ανασφάλειες, οι φόβοι

και οι ελπίδες ενός κοριτσιού τού σήμερα; Και πόσο αυτά πραγματικά

έχουν αλλάξει σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες;

Οι Μικρές Επικίνδυνες είναι 100 κορίτσια, 13-22 ετών, που μοιράστηκαν

τις ιστορίες τους χωρίς φόβο, με ειλικρίνεια και γενναιότητα. Μετά το

Είμαι Επικίνδυνη και τις αληθινές ιστορίες 100 γυναικών, το βιβλίο αυτό

έρχεται σαν ένα ημερολόγιο γραμμένο από μια ολόκληρη γενιά – μια

καλειδοσκοπική ματιά στην αλήθεια τού να μεγαλώνεις ως κορίτσι στη

σύγχρονη Ελλάδα.

100 αληθινές ιστορίες από 100 γενναία κορίτσια. Ίσως σε κάποιες σελίδες

αναγνωρίσεις τον εαυτό σου, όσων χρόνων κι αν είσαι. Ίσως νιώσεις

ανακούφιση. Ίσως εμπνευστείς ώστε να ζεις και να μοιράζεσαι πάντα την

αλήθεια σου. Και να μη φοβάσαι να γίνεις επικίνδυνη.

Μια ιδέα και πρωτοβουλία των αθηΝΕΑ, Women on Top και Women Act.

ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ

(συγγραφέας και καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο):

… Η σημασία αυτού του ξεχωριστού εγχειρήματος έγκειται, μεταξύ άλλων, στο στοιχείο της έκπληξης που μας προσφέρει.

Καλούμαστε να ξεχάσουμε όλα όσα πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε a priori για τα νέα —σήμερα— κορίτσια.

… Έχετε ακούσει παράπονα γονιών για τις έφηβες κόρες τους; «Eγωκεντρικές», «στην κοσμάρα τους», «εθισμένες στο διαδίκτυο»,

«κενές», «δίχως ενδιαφέροντα», «το νου τους στη διασκέδαση», «δεν μπορώ να τις καταλάβω», «τι θα κάνουν στη ζωή τους;», «χαμένη γενιά».

Αξίζει οι γονείς να διαβάσουν αυτό το βιβλίο. Θα εκπλαγούν.

… Μια αναπάντεχη ξενάγηση. Στους ανελέητους φόβους, στη δυσφορία, στην άδολη χαρά, στις επιθυμίες, στις ελπίδες,

στις ρητές και άρρητες απελπισίες τους, στην αφέλεια, στη συμπόνια τους, αλλά και στην εκάστοτε αναλγησία τους,

στα «φοβάμαι ότι» τους, στα σκοτάδια που κάποια από αυτά τα κορίτσια μάς αφήνουν να μαντέψουμε,

υπονομεύοντας τον όποιο εφησυχασμό μας:

«Κάποιες φορές χαρακώνομαι», «Αυτοτραυματίζομαι», «Κάποιες φορές δεν αντέχω».

… Επικίνδυνες; Nαι! Tο δίχως άλλο.

… Η βίβλος της νέας γενιάς έχει το χρώμα της ελπίδας. Ποιο είναι ακριβώς αυτό το χρώμα;

… Τα κορίτσια το γνωρίζουν. Είναι επικίνδυνα.

Εκεί που είναι το «αυτό» να είμαι «εγώ», λένε.

Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη - Κική Δημουλά - Σημείο αναγνωρίσεως ...

Γλυπτό του Κώστα Σεφερλή «Βόρειος Ήπειρος» (1951),
που βρίσκεται στην Πλατεία Τοσίτσα της Αθήνας, στο πάρκο μεταξύ
Πολυτεχνείου και Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου ,
που εικονίζει τη Β. Ήπειρο με τη μορφή μιας αλυσοδεμένης γυναίκας.
Η Κική Δημουλά εμπνεύστηκε το «Σημείο αναγνωρίσεως» 
Η αναφορά στο εξωκειμενικό αυτό στοιχείο γίνεται,
επειδή στο ποίημα η παράσταση της αλυσοδεμένης γυναίκας
 προσλαμβάνεται όχι ως ιστορική και εθνική αλληγορία,
αλλά ως σύμβολο της κοινωνικής καταπίεσης του γυναικείου φύλου.

Κική Δημουλά

«Σημείο Αναγνωρίσεως» 

άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια 

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα, 

εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν. 

Στολίζεις κάποιο πάρκο. 

Από μακριά εξαπατάς. 

Θαρρεί κανείς πως έχεις ελαφρά 

ανακαθήσει να θυμηθείς ένα ωραίο 

όνειρο που είδες, πως παίρνεις

φόρα να το ζήσεις. 

Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο 

δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια 

σου μ’ ένα σκοινί μαρμάρινο κι 

η στάση σου είναι η θέλησή σου 

κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις 

την αγωνία του αιχμαλώτου. 

Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη

αιχμάλωτη. 

Δεν μπορείς ούτε μια βροχή να 

ζυγίσεις στο χέρι σου, ούτε μια 

ελαφριά μαργαρίτα. 

Δεμένα είναι τα χέρια σου.

Και δεν είν’ το μάρμαρο μόνο ο Άργος. 

Αν κάτι πήγαινε ν’ αλλάξει στην πορεία 

των μαρμάρων, αν άρχιζαν τ’ αγάλματα 

αγώνες για ελευθερίες και ισότητες, 

όπως οι δούλοι, οι νεκροί και το αίσθημά μας, 

εσύ θα πορευόσουνα μες στην κοσμογονία

των μαρμάρων με δεμένα πάλι τα χέρια, 

αιχμάλωτη. Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,

εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.

 Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε στο μάρμαρο 

ο γλύπτης κι υπόσχονται οι γοφοί σου ευγονία 

αγαλμάτων, καλή σοδειά ακινησίας.

 Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω, σε λέω γυναίκα. 

Σε λέω γυναίκα γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη.

΄Από τη συλλογή «Το λίγο του κόσμου» 

1971 συγκεντρωτική έκδοση

«Κική Δημουλά, Ποιήματα», Ίκαρος) 

Στο Μπαλκόνι ,Ελαιογραφία,1978
Νίκος Εγγονόπουλος

                                  το βρήκαμε εδώ :

Ποίηση: Σαπφώ
ἄστερες ,ὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν ἂψ
ἀπυκρύπτοισι φάεννον εἶδος ὄπποτα
πλήθοισα μάλιστα λάμπηι γᾶν ~ἀργυρία.

Απόδοση : Οδυσσέας Ελύτης

ὅσ’ ἄστρα γύρω βρίσκονται
στὴν ἔκπαγλη σελήνη
τὸ φωτεινὸ τους πρόσωπο
κρύβουν κάθε φορὰ ποὺ ἐκείνη
ὁλόγιομη
καταλάμπει τὴ γῆ
τὴ σκοτεινὴ ἀνεβαίνοντας ~ ἀσημοκαπνισμένη.
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη – Νίκος Ξυδάκης

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Οδυσσέας Ελύτης.

Μεσογειακή μούσα 
Ελαιογραφίες, Ζωγραφική
το βρήκαμε εδώ :

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν τα ρόδια
έρχονται και μας βρίσκουνε
τις νύχτες
όταν βρέχη
με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας
μεσ' τα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά
και τα κοσμούνε
σα δάκρυα
σαν ακρογιάλια φωτεινά
σα ρόδια

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε κύκνοι
τα πάρκα τους
ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας
είν' τα φτερά τους
τα φτερά αγγέλων
τ' αγάλματά τους είναι το κορμί μας
οι ωραίες δεντροστοιχίες είν' αυτές οι ίδιες
ορθές στην άκρια των ελαφρών ποδιών
τους
μας πλησιάζουν
κι είναι σαν μας φιλούν
στα μάτια
κύκνοι

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε λίμνες
στους καλαμιώνες τους
τα φλογερά τα χείλια μας σφυρίζουν
τα ωραία πουλιά μας κολυμπούνε στα νερά τους
κι ύστερα
σαν πετούν
τα καθρεφτίζουν
- υπερήφανα ως ειν' -
οι λίμνες
κι είναι στις όχθες τους οι λεύκες λύρες
που η μουσική τους πνίγει μέσα μας
τις πίκρες
κι ως πλημμυρούν το είναι μας
χαρά
γαλήνη
είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε
λίμνες

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν σημαίες
στου πόθου τους ανέμους κυματίζουν
τα μακρυά μαλλιά τους
λάμπουνε
τις νύχτες
μεσ' στις θερμές παλάμες τους κρατούνε
τη ζωή μας
είν' οι απαλές κοιλιές τους
ο ουράνιος θόλος
είναι οι πόρτες μας
τα παραθύρια μας
οι στόλοι
τ' άστρα μας συνεχώς ζούνε κοντά τους
τα χρώματά τους είναι
τα λόγια της αγάπης
τα χείλη τους
είναι ο
ήλιος το φεγγάρι
και το πανί τους είν' το μόνο σάβανο που μας αρμόζει :
είν' οι γυναίκες που αγαπούμε σαν σημαίες

είν' οι γυναίκες που αγαπούμε δάση
το κάθε δέντρο τους είν' κι ένα μήνυμα του πάθους
σαν μεσ' σ' αυτά τα δάση
μας πλανέψουνε
τα βήματά μας
και χαθούμε
τότες είν'
ακριβώς
που βρίσκουμε τον εαυτόνε μας
και ζούμε
κι όσο από μακρυά ακούμε νάρχωνται οι μπόρες
ή και μας φέρνει
ο άνεμος
τις μουσικές και τους θορύβους
της γιορτής
ή τις φλογέρες του κινδύνου
τίποτε - φυσικά - δε μπορεί να μας φοβίση
ως οι πυκνές οι φυλλωσιές
ασφαλώς μας προστατεύουν
μια που οι γυναίκες π' αγαπούμε είναι σα δάση

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν λιμάνια
(μόνος σκοπός
προορισμός
των ωραίων καραβιών μας)
τα μάτια τους
είν' οι κυματοθραύστες
οι ώμοι τους είν' ο σηματοφόρος
της χαράς
οι μηροί τους
σειρά αμφορείς στις προκυμαίες
τα πόδια τους
οι στοργικοί
μας
φάροι
- οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κ α τ ε ρ ί ν α -
είναι τα κύματά τους
οι υπέροχες θωπείες
οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν
μόνε
μας
δείχνουνε το δρόμο
- φιλικές -
προς τα λιμάνια : τις γυναίκες που αγαπούμε

έχουνε οι γυναίκες π' αγαπούμε θεία την ουσία
κι όταν σφιχτά στην αγκαλιά μας
τις κρατούμε
με τους θεούς κι εμείς γινόμαστ' όμοιοι
στηνόμαστε ορθοί σαν άγριοι πύργοι
τίποτε δεν είν' πια δυνατό να μας κλονίση
με τα λευκά τους χέρια
αυτές
γύρω μας γαντζώνουν
κι έρχονται όλοι οι λαοί
τα έθνη
και μας προσκυνούνε
φωνάζουν
αθάνατο
στους αιώνες
τ' όνομά μας
γιατί οι γυναίκες π' αγαπούμε
την μεταδίνουν
και σ' εμάς
αυτή
τη θεία τους
ουσία
(Νίκος Εγγονόπουλος από τη συλλογή Έλευσις, 1948)

..........................

Γυναίκα
από το "Τραβέρσο" (Νίκος Καββαδίας 1975) "

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.
Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.
Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;
Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.
Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.
Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.
Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.
Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.
Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.
Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.
Το ποίημα μελλοποιήθηκε από τον 
Θάνο Μικρούτσικο και περιελήφθηκε στον δίσκο του 

Ο Σταυρός του Νότου - ερμηνεία Γιάννης Κούτρας

......................................

Γυναίκα

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρυνές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής - ΄Οδυσσέα Ελύτη - Αποσπάσματα από τους "Προσανατολισμούς".
Οι "Προσανατολισμοί" (1940) είναι η συλλογή όπου συγκέντρωσε ο ΄Ελύτης ό,τι είχε ως τότε δημοσιεύσει.
Από τον "Μεγάλο Ερωτικό"- 1972
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία Δημήτρης Ψαριανός

......................

Αγαπημένη - 1965 
Ποίηση : Γιάννης Ρίτσος

Κοίτα αγαπημένη
πώς σε κοιτάζουν
τα λυπημένα χέρια μου.

Αγαπημένη
κοίτα διστάζουν
τα νυχτωμένα χέρια μου.

Κρατούσαν
ένα λουλούδι σιωπηλό
και παίζαν τρυφερά κι αδέξια
στους ραγισμένους δρόμους.

Αγαπημένη
κοίτα διστάζουν
τα νυχτωμένα χέρια μου.
Ακούστε το ποίημα μελοποιημένο 
Μουσική και ερμηνεία - Γιώργος Ρωμανός

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας δεν είναι γιορτή είναι αγώνας!

Έλενα Χαντζή
8 Μαρτίου Η μέρα της γυναίκας!
Μην ειν οι γυναικοπαρέες στα μπου-
-ζούκια να χορεύουν τσιφτετέλι πάνω 
στα τραπέζια με το ποτό να ρέει άφθονο
και τα πανέρια με τα γαρίφαλα 
(δέκα ευρώ το πανέρι ) να πέφτουν βροχή;
Πόσες γυναίκες αλήθεια έχουν υπόψη τους
τι ακριβώς συμβολίζει αυτή η πολύ 
σπουδαία ημέρα;
Πάντως σίγουρα δεν συμβολίζει αυτό 
που με άθλια παραπληροφόρηση
έχουν καταφέρει να περάσουν
στον γυναικείο πληθυσμό...
την εμπορευματοποίηση 
την κατανάλωση το μάρκετινγκ!


Ας πάμε πίσω λοιπόν κι ας μάθουμε
μερικές αλήθειες που αγνοούν οι 
περισσότεροι για την πολυ σπουδαία 
αυτήν ημέρα για την κατάκτηση των 
δικαιωμάτων των γυναικών!
Μια μέρα μνήμης και μαζικών διαδηλώσεων .
Μια μέρα υπενθύμισης των γυναικείων 
δικαιωμάτων που καταπατούνται 
ακόμη και έν έτη 2017
σε πολλές χώρες στον πλανήτη, 
ακόμη και στην Ελλαδα σε ορισμένες 
περιπτώσεις,για ίσα δικαιώματα 
στην εργασία, στην παιδεία, στην κοινωνία!

Η μεγάλη διαμαρτυρία εργατριών κλωστο-
-ϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη ήταν
η αρχή για την κατάκτηση των
γυναικείων δικαιωμάτων το 1908.
Με σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» 
15.000 γυναίκες κατεβαίνουν στους 
δρόμους της Νέας Υόρκης 
με αίτημα λιγότερες εργασίας, 
καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου.
Το ψωμί συμβόλιζε την οικονομική 
ασφάλεια και το τριαντάφυλλο την 
καλύτερη ποιότητα ζωής.
Τελικά η Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας 
καθιερώνεται το 1910,
στη δεύτερη Διεθνή Συνδιάσκεψη 
των Σοσιαλιστριών Γυναικών στην 
Κοπεγχάγη και εορτάζεται για πρώτη 
φορά ένα χρόνο μετά.

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας 

γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία 

του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ

 και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα

 από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Το 1911, η «Ημέρα της Γυναίκας» 

διοργανώθηκε στη Γερμανία
με πρωτοπόρο την θεωρητικό Κλάρα 
Τσέτκιν μαζί με 100 εκπροσώπους 
από 17 χώρες. 

Στη Ρωσία, μετά το τέλος της 

Οκτωβριανής Επανάστασης,
η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι 

πείθει τον Λένιν να καθιερώσει την 

8η Μαρτίου ως επίσημη αργία,
η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε 

στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης

Οχτώ του Μάρτη λοιπόν ενώνουμε τις 
φωνές μας με αγωνιζόμενες γυναίκες 
από όλον τον κόσμο!
Προκειμἐνου να δείξουμε την αλληλεγγύη μας
στις γυναίκες που υποστηρίζουν τα 
δικαιώματα τους στην Ελλάδα
και σε ολόκληρο το κόσμο:
Κατεβαίνουμε στο δρόμο δυναμικά 
και διαδηλώνουμε!
Ας αλλάξουμε τους κανόνες του μάρκετινγκ 
που μας επιβάλουν οι αγορές κι ας 
δώσουμε δυναμικό παρών στους δρόμους 
όπως τότε...
8η Μάρτη ενώνουμε τις φωνές μας
με αγωνιζόμενες γυναίκες από όλον τον κόσμο!
Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017
Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας δεν ειναι γιορτή ειναι αγώνας!
Έλενα Χαντζή

Ο ματωμένος Μάρτιος των γυναικών

Κατερίνα Γκαράνη

Δεν είναι η γιορτή της γυναίκας ημέρα για λουδου
- δάκια,σοκολατάκια και συνάξεις γυναικοπαρεών 
για καλοπέραση. 

Είναι μια εργατική πρωτομαγιά που προηγήθηκε 
της γνωστής, διότι αν και οι γυναίκες ανήκαν 
στο ανθρώπινο είδος, επί αιώνες εργαζόταν 
πολλές φορές διπλάσια από ό,τι το "ισχυρό φύλο". 

Τα δικαιώματά τους ως ανθρώπινο είδος τα
κατέκτησαν μετά από πολλά εργατικά "ατυχήματα", 
πολύ ξύλο και απίστευτη διαπόμπευση τόσο από
την κοινωνία των ανδρών όσο και από το 

οικείο τους περιβάλλον.

Ενώ τα πρώτα συνδικάτα στο Σικάγο εξεγέρθηκαν 

υπέρ των εργατικών δικαιωμάτων τους το Μάιο 
1886, η πρώτη διαμαρτυρία εργατριών 
για τις άθλιες συνθήκες εργασίας τους στα 
κλωστοϋφαντουργεία της Αμερικής έγιναν 
10 χρόνια νωρίτερα, το Μάρτιο του 1857. 

Πριν λοιπόν, αρχίσουν τα "χρόνια πολλά" 

και οι ηλεκτρονικές καρδούλες να στέλνονται 

σε γυναίκες που ούτε καν γνωρίζουν

τι αντιπροσωπεύει η 8η Μαρτίου, καλό θα είναι 
να διαβάσουν σελίδες ιστορίας του γυναικείου κινήματος.  

Μία από αυτές είναι η ακόλουθη που δεν είναι ροζ 

αλλά κατακόκκινη όπως και το αίμα που έχυσαν για ένα 

κομμάτι ψωμί οι προγιαγιάδες όλων των γυναικών
του κόσμου για να μην διανοηθεί κανείς ότι τις
εγγόνες τους θα τις μεταχειρίζονται μόνο ως 
άξιες για ένα μπουκέτο λουλούδια 

σαν να είναι πραγματικά οι ασθενείς του ανθρώπινου είδους.

Μόνο όταν το ανθρώπινο μάτι βλέπει την φρίκη 
τότε αρχίζει η συνείδηση να αναζητά το δίκαιο. 
Η φρίκη που αντίκρισαν οι Νεοϋορκέζοι πριν 
ακριβώς 100 χρόνια ήταν η αιτία 
να αλλάξουν ριζικά στην Αμερική 
οι συνθήκες εργασίας αλλά και να κατοχυρωθούν
τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων. 

Η πυρκαγιά στο εργοστάσιο γυναικείων πουκαμίσων 
της «Triangle Shirtwaist» είχε ως αποτέλεσμα 
να χάσουν την ζωή τους 131 εργάτριες και
17 εργάτες με τραγικό τρόπο. 
Οι ιδιοκτήτες του εργοστασίου, Max Blanck και 
Isaak Harris, είχαν στήσει στο πολυόροφο κτίριο 
του Asch Building ένα σύγχρονο χώρο εκμετάλλευσης
δούλων οι οποίοι ήταν όλοι τους μετανάστες 
στην χώρα της «επαγγελίας». 

Στο εργοστάσιο δούλευαν 500 εργάτες ανάμεσα στους 
οποίους παιδιά που για ένα πενιχρό μεροκάματο 
έμπαιναν από την πόρτα το ξημέρωμα και 
έβγαιναν το βράδυ. 
Οι εργοστασιάρχες για να μην έχουν την έννοια 
ότι μπορεί κάποιος από τους εργάτες 
να κλέψει εμπόρευμα, αμπάρωναν τις πόρτες
των ορόφων όταν οι μηχανές δούλευαν. 

Το χρονικό

Το απόγευμα του Σαββάτου της 25ης Μαρτίου του 1911 

ξεσπάει φωτιά στον όγδοο όροφο του εργοστασίου

και εργάτες αρχίζουν να φωνάζουν στους συναδέλφους

τους να εγκαταλείψουν το κτίριο. 

Όσοι βρισκόταν όμως στον ένατο και δέκατο όροφο 

ήταν κλειδωμένοι και ο επιστάτης που είχε τα κλειδιά 

είχε ήδη εγκαταλείψει το κτίριο. 

Κάποιες από τις εργάτριες κατάφεραν να προλάβουν 
να φύγουν από τους φλεγόμενους ορόφους από το 
ασανσέρ που μετέφερε μόνο εμπορεύματα και κάποιες 
από την σκάλα που οδηγούσε στην ταράτσα του κτιρίου, 
αλλά η φωτιά πήρε τέτοιες διαστάσεις που και κι αυτές 
οι έξοδοι διαφυγής έκλεισαν για όσους απέμειναν πίσω. 

Οι εργοστασιάρχες που εκείνη την μέρα ήταν με 
τα παιδιά τους στο εργοστάσιο ήταν οι πρώτοι 
που έφυγαν και στεκόταν έξω από το κτίριο 
παρακολουθώντας την φρίκη που οι ίδιοι προκάλεσαν. 

Μέσα σε λίγα λεπτά οι Νεοϋορκέζοι μαζεύτηκαν για 
να δουντο πανδαιμόνιο που επικρατούσε αλλά και 
να αλλάξει την ήσυχη ζωή τους για πάντα.
Στα παράθυρα των τελευταίων ορόφων οι εργάτριες 
στέκονταν όρθιες και κρατώντας η μία το χέρι της
άλλης βουτούσαν στο κενό για να μην καούν ζωντανές. 

Οι πρώτοι που έπεσαν στο κενό ήταν ένας 
νεαρός άνδρας και ένα κορίτσι που αφού φιλήθηκαν 
έκαναν μαζί το τελευταίο μοιραίο βήμα. 
Η λεωφόρος των καφέ, των καταστημάτων και 
των εστιατορίων μέσα σε λίγα λεπτά έγινε μία αρένα 
νεκρών και η φρίκη δεν σταματούσε εκεί. 
Κάποιες από τις εργάτριες παρά την μοιραία πτώση 
κείτονταν ζωντανές, ακόμα και για 2 ώρες, 
αφήνοντας τα ουρλιαχτά τους να σημαδέψουν για 
πάντα την μέχρι τότε ήσυχη ζωής 
των πολιτών της Νέας Υόρκης. 

Η δικαιοσύνη δεν ήρθε ποτέ

Οι μετανάστριες εργάτριες και εργάτες δεν ήταν πια κάτι, 
αλλά ήταν άνθρωποι που πέθαιναν μπροστά τους για ένα
μεροκάματο επιβίωσης. 
Από τους 148 μετανάστες εργάτες της πυρκαγιάς του 
«Triangle Shirtwaist Factory», οι έξι αναγνωρίστηκαν 
τον Φεβρουάριο του 2011. 

Για εκατό χρόνια ήταν θαμμένοι το ένα δίπλα στο άλλο
χωρίς ταυτότητα και χωρίς δικαίωμα θρήνου συγγενών. 
Μόνο ένα θύμα ήταν 48 χρόνων, τα υπόλοιπα ήταν
από 14 μέχρι 25 χρόνων. 

Η δίκη των ιδιοκτητών ξεκίνησε 9 μήνες αργότερα 
και με δικηγόρο τον Max Steuer, 
εύπορο γιο μεταναστών από την Αυστρία, 
κατάφεραν να αθωωθούν υποστηρίζοντας ότι δεν
γνώριζαν για το κλείδωμα των εξόδων φυγής ενώ 
πήραν από την ασφαλιστική εταιρεία
60,000 δολάρια για ζημίες. 

Το 1913 ο Max Blanck, ο ένας εκ των συνεταίρων δολοφόνων, 
που συνέχιζε να είναι εργοστασιάρχης συνελήφθη για κλείδωμα
πάλι των εργατών του νέου εργοστασίου του και το πρόστιμο 
που κλήθηκε να πληρώσει ήταν 20 δολάρια. 

Μπορεί η δικαιοσύνη να πούλησε και μεταθανάτια τα θύματα
αυτού του μεγάλου εργατικού δυστυχήματος αλλά ο λαός
έκανε λάβαρο το θάνατό τους και μεγάλες απεργιακές 
κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στην Νέα Υόρκη. 

Τον Οκτώβριο του 1911 ιδρύθηκε και η Αμερικανική Ένωση 
Ασφάλειας Μηχανικών η οποία είχε ως μέλημα την επιθεώρηση 
στους χώρους εργασίας της ασφάλειας του ανθρώπινου δυναμικού. 

Ανάμεσα στους μάρτυρες θεατές εκείνου του ματωμένου Σαββάτου
ήταν και ένα πρόσωπο το οποίο στιγματίστηκε τόσο από την εικόνα
απόγνωσης του θανάτου των εργατών που άλλαξε, 
όταν ήρθε η ώρα, όλη την εργατική νομοθεσία της Αμερικής. 
Η Φράνσις Πέρκινς, η πρώτη γυναίκα Γραμματέας Εργασίας των ΗΠΑ. 
Μία γυναίκα που δεν ξέχασε τις γυναίκες που η ανάγκη
της εργασίας τις έκανε μάρτυρες δουλείας εις το όνομα του κέρδους.

‎1η του Μάρτη σήμερα κι ο πρώτος μήνας της άνοιξης έφερε στην Ελλάδα του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ , λαβωμένα τα χελιδόνια της ... όπως ο Κρόνος η Ελλάδα τρώει όλοένα και περισσότερο τα παιδιά της ... Ο Μήνας Μάρτης έφερε λαβωμένα τα χελιδόνα ... ένας οιωνός που πρέπει όλους να μας προβληματίσει ... μα πιό πολύ την άρχουσα Κρόνια τάξη να συνετίσει ...

ΛΑΡΙΣΑ

Τραγωδία: Νεκροί δύο φοιτητές νεκροί, τρεις ακόμη σε κώμα από αναθυμιάσεις

Ανείπωτη είναι η τραγωδία που συνέβη το απόγευμα της Πέμπτης στη Λάρισα με δύο νέα παιδιά να έχουν χάσει τη ζωή τους κι ακόμη τρία να βρίσκονται στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση.

Όπως αναφέρουν οι πρώτες πληροφορίες, τα πέντε νεαρά άτομα βρισκόταν σε σπίτι σε κεντρικό σημείο της Λάρισας και είχαν ανάψει μία αυτοσχέδια εστία -«σαν ψησταριά» ή μαγκάλι, όπως έλεγαν αυτόπτες μάρτυρες- προκειμένου να ζεσταθούν.

Σύμφωνα με το onlarissa.gr, όλοι οι φοιτητές βρίσκονταν μέσα στο διαμέρισμα, στη συνοικία της Φιλιππούπολης, επί της οδού Παπαζαχαρίου. Το σπίτι νοίκιαζαν οι δύο φοιτητές ενώ οι άλλοι τρεις ήταν επισκέπτες.

Φίλη τους που τους αναζητούσε τις τελευταίες ώρες, πήγε στο διαμέρισμα και με τη βοήθεια της σπιτονοικοκυράς μπήκε στο χώρο όπου βρίσκονταν οι πέντε νεαροί. Οι δύο είχαν αφήσει ήδη την τελευταία τους πνοή, ενώ οι άλλοι τρεις ήταν σε άσχημη κατάσταση, πιθανότατα από τις αναθυμιάσεις.

Ένας γιατρός που έμενε κοντά, έδωσε τις πρώτες βοήθειες στους νεαρούς οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Λίγο μετά τις 6 το απόγευμα μία φίλη τους πήγε στο σπίτι, προκειμένου να τους επισκεφθεί αλλά αν και χτυπούσε επίμονα το κουδούνι δεν άνοιγαν. Τελικά όταν η πόρτα άνοιξε με το κλειδί της σπιτονοικοκυράς αντίκρισαν μέσα τους πέντε αναίσθητους νεαρούς, οι δύο εκ των οποίων ήταν ήδη νεκροί, όπως διαπιστώθηκε.

Οι υπόλοιποι τρεις, μεταφέρθηκαν και νοσηλεύονται οι δυο σε κωματώδη και ο ένα σε ημικωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο της Λάρισας.

Η υπόθεση είναι σε εξέλιξη και τα αίτια για την τραγωδία ερευνά η Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας αλλά πιθανότατα οι αναθυμιάσεις να δηλητηρίασαν τα παιδιά.

ΠΗΓH : http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113001765

Θύελλα αντιδράσεων για την τραγωδία με τους φοιτητές

Δύο σπουδαστές νεκροί και άλλοι τρεις σε κρίσιμη κατάσταση

Παρασκευή, 01 Μαρτίου 2013 20:57

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΤΣΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΟΣ

Άνδρες της Πυροσβεστικής στο σπίτι των άτυχων φοιτητών στη Λάρισα.

Θύελλα αντιδράσεων προκάλεσε η είδηση του θανάτου των δύο φοιτητών στη Λάρισα. Οι νεαροί έχασαν τη ζωή τους από αναθυμιάσεις που προκλήθηκαν από αυτοσχέδια εστία ενώ ακόμα τρεις νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού εκφράζει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των σπουδαστών, σημειώνει πως το τραγικό συμβάν της Λάρισας είναι το αποτέλεσμα των βίαιων ανατροπών που έφερε η μνημονιακή εποχή  στις ζωές των περισσοτέρων πολιτών.

Αντιδράσεις και από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους υποστηρίζουν πως η πολιτική της λιτότητας και της φτώχειας που αποφασίζει η τρόικα και υλοποιεί η συγκυβέρνηση των τριών «προθύμων» Σαμαρά – Βενιζέλου - Κουβέλη πέρα από τη δυστυχία και την εξαθλίωση, σπέρνει και το θάνατο.

«Νεαρά παιδιά που τα έστειλαν οι οικογένειές τους να σπουδάσουν βρίσκονται αυτή τη στιγμή νεκρά τα μισά, διασωληνωμένα στην εντατική τα υπόλοιπα, επειδή στα πλαίσια του δόγματος Α. Γεωργιάδη “όσοι δεν προσαρμόζονται πεθαίνουν”, δοκίμασαν να ζεσταθούν με ένα αυτοσχέδιο μαγκάλι», τονίζει το κόμμα σε ανακοίνωσή του.

Αλλά και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Νότιας Μαριάς, αφού εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των φοιτητών, ανέφερε επέρριψε ευθύνες σε τρόικα και κυβέρνηση, σημειώνοντας πως για ακόμη μια φορά, θεώρησαν πιο σημαντική την αύξηση των δημοσίων εσόδων, μέσου του υπέρογκου φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, από την ίδια την ανθρώπινη ζωή.

Από την πλευρά του το ΚΚΕ, επεσήμανε πως ο χαμός των δύο φοιτητών στη Λάρισα αναδεικνύει με δραματικό τρόπο τον εγκληματικό χαρακτήρα της πολιτικής της κυβέρνησης που έχει καταστήσει τη θέρμανση είδος πολυτελείας. Παράλληλα επανέλαβε το αίτημά του για κατάργηση του ΕΦΚ και τον ΦΠΑ στα καύσιμα και δωρεάν στέγαση για όλους τους φοιτητές.

Σκληρή ανακοίνωση εξέδωσε και η Χρυσή Αυγή: «Έλληνες πεθαίνουν για να συλλέγει φόρους ο Στουρνάρας και να τους αποδίδει στη Μέρκελ. Χιλιάδες αυτοκτονίες, παιδιά που καίγονται από ξυλόσομπες και σκάνε από αναθυμιάσεις. Η συνέχεια της ανθρωποκτόνου μνημονιακής πολιτικής ισοδυναμεί με έγκλημα και προδοσία».

Την ίδια ώρα ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ) σημειώνει ότι από λάθος πολιτικές, χάνονται ανθρώπινες ζωές. Απευθυνόμενος στον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, ο Σύλλογος ζητεί αλλαγή της πολιτικής, η οποία έχει καταστήσει τη θέρμανση είδος πολυτελείας προκειμένου, όπως σημειώνει, να δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να αγοράσουν φθηνό πετρέλαιο για να ζεσταθούν ώστε να μην καταφεύγουν σε άλλες «λύσεις», φθηνές αλλά και ανθρωποκτόνες.

«Πρέπει να αντιληφθείτε ότι πάνω από όλα είναι η ζωή των Ελλήνων και όχι οι στόχοι που μας βάζουν οι δανειστές μας», αναφέρει ο ΙΣΑ, κάνοντας λόγο για «εγκληματική αδιαφορία» του κράτους.

 «Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά μέσα σε ένα χειμώνα, πληρώνεται με αίμα αθώων η ανικανότητα των ελεγκτικών μηχανισμών της Πολιτείας να συλλάβει τη φοροδιαφυγή στο χώρο του πετρελαίου», σημειώνει ο Σύλλογος και προσθέτει ότι το δικαίωμα στη φθηνή και ασφαλή θέρμανση είναι αυτονόητο, όπως αυτονόητο είναι το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.

Στο μεταξύ, το Δημοτικό Συμβούλιο Λάρισας έλαβε ομόφωνα σήμερα την απόφαση να αναλάβει τα έξοδα μεταφοράς των σωρών των δύο φοιτητών στους τόπους καταγωγής τους.

Παράλληλα αποφασίστηκε αναβολή της προγραμματισμένης συνεδρίασης του σώματος και εν συνεχεία οι δημοτικοί σύμβουλοι συμμετείχαν σε πορεία διαμαρτυρίας με κεριά που έκαναν στο κέντρο της πόλης φοιτητές των ΤΕΙ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα πληθώρα ανακοινώσεων διαμαρτυρίας εκδόθηκαν από φορείς της Λάρισας.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε απόψε και μπροστά στο Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη από φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου και του ΤΕΙ της πόλης.

Οι σπουδαστές διαμαρτυρήθηκαν για τη λιτότητα η οποία, όπως αναφέρουν, οδήγησε τους δύο νεαρούς στο θάνατο και άλλους τρεις στην εντατική, καθώς επίσης για την ανεργία που πλήττει τους νέους.

To χρονικό της τραγωδίας

Συνολικά πέντε νεαρά άτομα, τα οποία σπούδαζαν στο ΤΕΙ Λάρισας, βρίσκονταν σε μονοκατοικία σε κεντρικό σημείο της Λάρισας και είχαν ανάψει μία αυτοσχέδια εστία -«σαν ψησταριά» ή μαγκάλι- προκειμένου να ζεσταθούν.

Λίγο μετά τις 6 το απόγευμα της Πέμπτης, μία φίλη των νεαρών πήγε στο σπίτι, προκειμένου να τους επισκεφθεί, ωστόσο αν και χτυπούσε επίμονα το κουδούνι δεν άνοιγαν.

Όταν κατάφεραν να ανοίξουν την πόρτα με το κλειδί της σπιτονοικοκυράς αντίκρισαν τους πέντε αναίσθητους νεαρούς, οι δύο εκ των οποίων ήταν ήδη νεκροί, όπως διαπιστώθηκε.

Σύμφωνα με την σπιτονοικοκυρά, οι σπουδαστές δεν είχαν χρήματα για πετρέλαιο. «Φέτος, τι θα γίνει παιδιά, θα πάρουμε πετρέλαιο, τα ρώτησα. Κανόνισε για σένα, εμείς δεν παίρνουμε, αν έχει πολύ κρύο θα δούμε, μου απάντησαν», δήλωσε στις κάμερες.

Σήμερα αναμένεται να γίνει η νεκροτομή των δυο άτυχων νέων από τα Χανιά και την Χαλκίδα, 21 και 22 ετών αντίστοιχα, ενώ θα ακολουθήσουν και οι τοξικολογικές εξετάσεις για την διαπίστωση των ακριβών αιτιών του θανάτου τους.

Οι υπόλοιποι τρεις νεαροί από την Αθήνα, τα Γιάννενα και τα Χανιά νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας του Πανεπιστημιακού και του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.  Όπως αναφέρουν οι θεράποντες γιατροί, οι κλινικές και εργαστηριακές εξετάσεις που θα γίνουν θα καταδείξουν αν έχουν υποστεί εγκεφαλικές βλάβες λόγω της ελλιπούς οξυγόνωσης των ιστών.

Ο ένας εξ αυτών που αρχικά η κατάσταση του θεωρήθηκε καλύτερη και νοσηλευόταν στην Πνευμονολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου τελικά μεταφέρθηκε επίσης στην ΜΕΘ, με μάσκα οξυγόνου ενώ οι άλλοι δύο είναι διασωληνωμένοι.

Τα αίτια της τραγωδίας ερευνά η Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας.

ΠΗΓΗ : http://www.naftemporiki.gr/story/620963 

............................................

«Κύριε Στουρνάρα, από λάθος πολιτικές, χάνονται ανθρώπινες ζωές», αναφέρει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και ζητά από τον υπουργό Οικονομικών αλλαγή της πολιτικής, «που έχει καταστήσει τη θέρμανση είδος πολυτελείας».
Την απόφαση να αναλάβει τα έξοδα μεταφοράς των σωρών των δύο άτυχων φοιτητών του ΤΕΙ που έχασαν την ζωή τους από αναθυμιάσεις που προήλθαν από αυτοσχέδιο μαγκάλι στους τόπους καταγωγής τους, έλαβε ομόφωνα την Παρασκευή το απόγευμα το Δημοτικό Συμβούλιο Λάρισας. 

Παράλληλα αποφασίστηκε αναβολή της προγραμματισμένης συνεδρίασης του σώματος και εν συνεχεία οι δημοτικοί σύμβουλοι συμμετείχαν σε πορεία διαμαρτυρίας με κεριά που έκαναν στο κέντρο της πόλης φοιτητές των ΤΕΙ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ άλλη πορεία διαμαρτυρίας για την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης διοργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Λάρισας.
Παράλληλα πληθώρα ανακοινώσεων διαμαρτυρίας εκδόθηκαν από φορείς της πόλης.
«Κύριε Στουρνάρα, από λάθος πολιτικές, χάνονται ανθρώπινες ζωές», αναφέρει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και ζητά από τον υπουργό Οικονομικών αλλαγή της πολιτικής, «που έχει καταστήσει τη θέρμανση είδος πολυτελείας», προκειμένου, όπως σημειώνει, να δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να αγοράσουν φθηνό πετρέλαιο για να ζεσταθούν, ώστε να μην καταφεύγουν σε άλλες «λύσεις», φθηνές αλλά και ανθρωποκτόνες. 
«Πρέπει να αντιληφθείτε ότι πάνω από όλα είναι η ζωή των Ελλήνων κι όχι οι στόχοι που μας βάζουν οι δανειστές μας», αναφέρει ο ΙΣΑ, κάνοντας λόγο για «εγκληματική αδιαφορία» του κράτους.
«Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά μέσα σε ένα χειμώνα, πληρώνεται με αίμα αθώων η ανικανότητα των ελεγκτικών μηχανισμών της Πολιτείας να συλλάβει τη φοροδιαφυγή στο χώρο του πετρελαίου», σημειώνει και προσθέτει ότι το δικαίωμα στη φθηνή και ασφαλή θέρμανση είναι αυτονόητο, όπως αυτονόητο είναι το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ελεύθερη πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Ο θάνατος των δύο φοιτητών έχει προκαλέσει την αντίδραση των πολιτικών κομμάτων. 
Τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο των δύο φοιτητών και τη δύσκολη κατάσταση των άλλων τριών συναδέλφων τους εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ταυτόχρονα τονίζει ότι «αυτό το τραγικό συμβάν είναι το αποτέλεσμα των βίαιων ανατροπών που έφερε η μνημονιακή εποχή στις ζωές των περισσότερων Ελλήνων». 
Στην πολιτική «λιτότητας και φτώχειας» αποδίδουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες τους τραγικούς θανάτους των δυο φοιτητών στη Λάρισα από αναθυμιάσεις, και εξαπολύουν σκληρή επίθεση στους τρεις κυβερνητικούς εταίρους.
«Αυτά είναι τα αποτελέσματα της μνημονιακής πολιτικής της συγκυβέρνησης. Καταδικάζοντας τον Έλληνα πολίτη σε σκληρή φτώχεια, ουσιαστικά του στερεί ακόμα και αγαθά πρώτης ανάγκης όπως είναι η θέρμανση», σχολιάζει η Χρυσή Αυγή.
Ο χαμός των δύο φοιτητών στη Λάρισα αναδεικνύει με δραματικό τρόπο τον εγκληματικό χαρακτήρα της πολιτικής της κυβέρνησης που έχει καταστήσει τη θέρμανση είδος πολυτελείας, υπογραμμίζει το ΚΚΕ, επαναλαμβάνοντας το αίτημά του για κατάργηση του ΕΦΚ και τον ΦΠΑ στα καύσιμα και δωρεάν στέγαση για όλους τους φοιτητές.
Πηγή:http://www.skai.gr/news/greece/article/225030/adidraseis-gia-ton-thanato-ton-foititon-sti-larisa/ 

του Δ.Τσιριγώτη 

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη ρύπανση λόγω της αιθαλομίχλης που εκλύεται κυρίως  από τα τζάκια και τις ξυλόσομπες ...

Κάποιοι αυστηροί ανθρωποκριτές επίσης λένε ότι αυτοί που ανάβουν τα τζάκια και τις ξυλόσομπες ή που καίνε ότι βρούν μπροστά τους δεν έχουν οικολογική και κοινωνική συνείδηση. Πρέπει όμως να σκεφτούν ότι το κάνουν αυτό γιατί κρυώνουν και όχι από ρομαντισμό.(υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που έχουν πάρει ανάποδες και εκφράζουν μια τάση του τύπου ΄΄δεν πληρώνω΄΄ ) . Πώς να ζητήσεις κοινωνική συνείδηση από κάποιον όταν πρίν τον έχεις εξαθλιώσει ;  Ο καμένος, τον καπνό θα φοβηθεί;

Να γιατί  πρέπει να καταργηθούν αμέσως οι φόροι στο πετρέλαιο θέρμανσης, καμία αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ, να καταργηθούν τα χαράτσια και να δοθούν οικονομικά κίνητρα για τη χρήση φιλικών προς το περιβάλλον πηγών θέρμανσης .Τελικά ακόμα και η αιθαλομίχλη έχει πολιτικές ρίζες, .Επιτέλους ας σταματήσει να πληρώνει ο λαός όλα τα σπασμένα. Γιατί η εξαθλίωση μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη αδιαφορία  για την ζωή ημών και αλλήλων. Όταν κάποιος έχει γίνει ,ο ίδιος κομμάτια,  είναι αναμενόμενο να θεωρεί ότι όλα πρέπει να γίνουν «στάχτη και μπούρμπερη».
                                             Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός

Περισσότερα εδώ :

Ξυπνήστε ρε ! ____ Το Πρώτο Ελεύθερο Δημοκρατικό Μπλογκ της Χώρας: Ο καμένος ,τον καπνό θα φοβηθεί ;: