Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Το τέλος της γερμανικής κατοχής στην 'Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Το τέλος της γερμανικής κατοχής στην 'Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025

12 Οκτωβρίου 1944 - 81 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας, από τη Ναζιστική κατοχή. Η ανακοίνωσή του ΕΣΔΟΓΕ: του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την 'Ελλάδα.



Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Πέμπτης, σαν σήμερα, στις 12 Οκτωβρίου το 1944, όταν οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και, να πανηγυρίσουν, το τέλος της γερμανικής κατοχής στην 'Ελλάδα!
Ως τις 3 Νοεμβρίου ο τελευταίος Γερμανός (και Βούλγαρος) στρατιώτης είχε, αποχωρήσει από την ηπειρωτική Ελλάδα.



Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση των Γερμανών και των συμμάχων τους Βουλγάρων από την Ελλάδα είχε, σημάνει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 6 Ιουνίου, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία και άρχισαν να περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία μαζί τους προελαύνοντες Σοβιετικούς από την ανατολική πλευρά. 




Ήταν φανερό ότι οι ημέρες της Ναζιστικής Γερμανίας ήταν μετρημένες. Στο χρονικό διάστημα μέχρι την απελευθέρωση είχαν ενταθεί οι πολιτικές διαβουλεύσεις για τη μετακατοχική κατάσταση στην Ελλάδα. 

Από την πλευρά τους,οι Γερμανοί έψαχναν παρασκηνιακά τρόπους ασφαλούς αποχώρησής τους από τη χώρα μας. Οι Γερμανοί άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα από το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση προς Βορρά.

Στις 8 το πρωί της 12ης Οκτωβρίου,οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει στηνΑθήνα, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.


Εκεί, σε μία πρόχειρη όσο και βιαστική τελετή, ο επικεφαλής των κατοχικών δυνάμεων, στρατηγός Χέλμουτ Φέλμι, συνοδευόμενος από τον κατοχικό δήμαρχο Αθηναίων Άγγελο Γεωργάτο, κατέθεσε στεφάνι. Το μόνο που απέμενε ήταν η υποστολή της ναζιστικής σημαίας απότον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.


Ένας Γερμανός στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα χωρίς καμία επισημότητα στις 9:15 το πρωί,την πήρε υπό μάλης και αποχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι,
σηματοδοτώντας το τέλος της γερμανικής κατοχής που διήρκεσε 1.625 μέρες και την αρχή ενός τρελού πανηγυριού στους δρόμους της Αθήνας.






Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια αλληλοασπάζονταν, αναφωνώντας «Χριστός Ανέστη», παιδιά σκαρφάλωναν στις οροφές των τραμ ενώ απ' άκρη σ' άκρη αντηχούσε ο Εθνικός Ύμνος.




Μετά από 3/5 χρόνια δουλείας και σκλαβιάς οι Αθηναίοι ανάπνεαν για 1η φορά τονμεθυστικό αέρα της λευτεριάς.

18 Οκτωβρίου 1944./Φωτογραφία: Π.Πουλίδης / Αρχείο ΕΡΤ. /Επίσημος εορτασμός για την απελευθέρωση της Αθήνας. Πλήθος κόσμου συγκεντρωμένο μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και στο κτίριο της Βουλής για την κατάθεση στεφάνου. 

Όμως,οι χαρές και τα πανηγύρια για την απελευθέρωση κράτησαν μόνο 53 ημέρες.

Στις αρχές Δεκεμβρίου τα όπλα θ'αντηχήσουν ξανά.
Αλίμονο όμως το αίμα που θα χυθεί θα'ναι εμφύλιο...

Διαβάστε περισσότερα εδώ:

Από το θρίαμβο της Απελευθέρωσης στην τραγωδία του Εμφυλίου "Τα Δεκεμβριανά".

https://voiceofthelambs.blogspot.com/search/label/%CE%A4%CE%91%20%CE%94%CE%95%CE%9A%CE%95%CE%9C%CE%92%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9D%CE%91









ΕΣΔΟΓΕ: 81 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944
Σύνταξη: Νάσος Μπράτσος




«Στις 12 Οκτωβρίου 1944, η Αθήνα λυτρώθηκε από το ναζιστικό εφιάλτη. Μετά από 3,5 εφιαλτικά χρόνια βάρβαρης Κατοχής αλλά και μεγαλειώδους Εθνικής Αντίστασης, ο λαός της Αθήνας υποδέχθηκε την ελευθερία του με μια πρωτόγνωρη έκρηξη χαράς και δίκαιη υπερηφάνεια για τους σκληρούς αγώνες και τις θυσίες του, επισημαίνει σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Παράλληλα τονίζει πως: «Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η Εθνική μας Αντίσταση, με πρωτοπόρο το ΕΑΜ και την πολύτιμη συμβολή όλων των αντιστασιακών οργανώσεων, είχε εξαιρετικά επιτεύγματα: κανένας Έλληνας δεν πολέμησε στο Ανατολικό μέτωπο, ούτε σε άλλο μέτωπο κατά των συμμαχικών δυνάμεων, ματαιώθηκε η πολιτική επιστράτευση και σώθηκε η ελληνική νεολαία από τα κάτεργα του Χίτλερ την ώρα που 7,5 εκατομμύρια νέοι απ’ όλη την Ευρώπη δούλευαν ως σκλάβοι στα γερμανικά κολαστήρια, αποτράπηκε η προσάρτηση ολόκληρης της Μακεδονίας από την Βουλγαρία και είχαμε το θαύμα της “Ελεύθερης Ελλάδας” στο 40% της έκτασης της ελληνικής επικράτειας, με πρωτοποριακούς δημοκρατικούς θεσμούς οργάνωσης της παραγωγής και της κοινωνίας.
Επιπλέον, με την πολύπλευρη, μαζική και ηρωική δράση του Λαού μας απέναντι στην τριπλή γερμανική, ιταλική και βουλγαρική κατοχή, καθηλώθηκε στην Ελλάδα σημαντικός αριθμός μεραρχιών του Άξονα, τις οποίες στερήθηκε ο Χίτλερ από κρίσιμα για την εξέλιξη του πολέμου μέτωπα».

Ακολούθως το ΕΣΔΟΓΕ αναφέρει:
«Όμως, ογδόντα ένα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, η καθοριστική συμβολή της Ελλάδας στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών δεν έχει ακόμη εμπράκτως αναγνωριστεί, δεδομένου ότι η Γερμανία, παραβιάζοντας ακόμη και την ίδια της την υπογραφή στη Συνθήκη του Λονδίνου, αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα για τα αποτρόπαια ναζιστικά εγκλήματα: τις σφαγές αμάχων και τα Ολοκαυτώματα, το λιμό της Κατοχής, την εξολόθρευση της Εβραϊκής κοινότητας, τη λεηλασία του πλούτου και των αρχαιολογικών θησαυρών της πατρίδας μας, την καταστροφή των δημόσιων και ιδιωτικών υποδομών, την καταναγκαστική εργασία.

Επιπλέον, με τα τριάκοντα αργύρια των περιβόητων γερμανικών ταμείων, ιδρυμάτων και προγραμμάτων (“Ελληνογερμανική Συνέλευση”, “Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον”, “Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας”, “εκπαιδευτικά προγράμματα”, κ.α.), η γερμανική κυβέρνηση επιχειρεί να πλαστογραφήσει την Ιστορία, να διεισδύσει στους μαρτυρικούς τόπους και να υπονομεύσει τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών».
Τέλος, το ΕΣΔΟΓΕ επισημαίνει:
«Ας γίνει σε όλους σαφές: η Ιστορία της Κατοχής έχει γραφτεί με το αίμα του ελληνικού λαού και δεν παραχαράσσεται. Η Εθνική Αντίσταση αποτελεί την τιμή και την υπερηφάνεια της Ελλάδας. Οι γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες.
Η Ελληνική Δημοκρατία, καλείται να υλοποιήσει, χωρίς άλλη αναβολή, την ιστορική απόφαση της Βουλής των Ελλήνων της 17ης Απριλίου
2019 προχωρώντας στη σθεναρή και συστηματική διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Ευλόγως αξιώνουμε να τεθεί το θέμα των απαράγραπτων γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα κατά την επίσημη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον Γερμανό ομόλογό του, Johann Wadephul, την προσεχή Δευτέρα στην Αθήνα.
Καταληκτικά, η απόδοση δικαιοσύνης για τα ναζιστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, έχει εξαιρετικά επίκαιρο χαρακτήρα, ιδιαίτερα στη σκοτεινή εποχή μας, ως αναγκαία πράξη για τη θωράκιση της δημοκρατίας και την κατίσχυση της ειρήνης. Όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όσο δεν τιμωρούνται οι θύτες και δεν αποζημιώνονται τα θύματα, η ανθρωπότητα θα ξαναζεί την επανάληψη των εγκλημάτων αυτών».






Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2024

Η απελευθέρωση της Αθήνας – 12 Οκτωβρίου 1944

Βάσω Κατράκη. Απελευθέρωση, 1944
🔹 ΕΙΜ| Συλλογή αφισών ©️ ΙΕΕΕ




Η απελευθέρωση της Αθήνας – 12 Οκτωβρίου 1944
ΣύνταξηΔιδώ Γεωργούλα

Ογδόντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την απελευθέρωση της Αθήνας από την γερμανική Κατοχή. Το πρωινό της 12ης Οκτωβρίου 1944, τμήμα του γερμανικού στρατού υποστέλλει τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη και τα γερμανικά στρατιωτικά οχήματα αποχωρούν από την πρωτεύουσα. Ύστερα από 1264 ημέρες Κατοχής η Αθήνα είναι και πάλι ελεύθερη. Ο λαός της Αθήνας συρρέει με κάθε μέσο από όλες τις συνοικίες στο κέντρο της πόλης, σε ένα αυθόρμητο ξέσπασμα πανηγυρισμών.

Δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ το ντοκιμαντέρ του Βαγγέλη Σερντάρη «Η Απελευθέρωση της Αθήνας», το οποίο περιλαμβάνει σημαντικά κινηματογραφικά ντοκουμέντα της περιόδου Οκτωβρίου 1944, καθώς και τις μαρτυρίες πρωταγωνιστές των γεγονότων. Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε για την επέτειο της Απελευθέρωσης το 1987.

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ντοκιμαντέρ με θέμα την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την πόλη της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944. Προηγείται ιστορική αναδρομή στα γεγονότα τα οποία σημάδεψαν την περίοδο της Κατοχής, με αναφορά στα κατοχικά δάνεια και την οικονομική αφαίμαξη που επέβαλαν οι Ναζί στην Ελλάδα.

Λόγος γίνεται για τη συγκρότηση των πολιτικών και των στρατιωτικών αντιστασιακών οργανώσεων και στη σύσταση της Π.Ε.Ε.Α., της Κυβέρνησης του Βουνού. Ακολούθως, στις διαβουλεύσεις που γίνονταν προς εξεύρεση πολιτικής λύσης σχετικά με τη διακυβέρνηση της Ελλάδας μετά την απελευθέρωσή της, και τις τελικές συμφωνίες που επιτεύχθηκαν (Διάσκεψη Λιβάνου, Συμφωνία Καζέρτας). Ο Άγγελος Αγγελόπουλος μοναδικός επιζών, μέλος της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας μιλά στον Φοίβο Οικονομίδη, ιστορικό-δημοσιογράφο, και αναφέρεται στην κρίση μεταξύ Κυβέρνησης του Καΐρου και Κυβέρνησης του Βουνού και στο ρόλο των ξένων συμμάχων. Τα γεγονότα της διάσκεψης της Καζέρτας αφηγείται στη συνέχεια, ο Κώστας Δεσποτόπουλος, νομικός και διπλωματικός σύμβουλος Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ, εκπρόσωπος στη Διάσκεψη Καΐρου και Καζέρτας.

Μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα, παρουσιάζονται οι προσπάθειες που έγιναν μεταξύ Γερμανών και αντιστασιακών οργανώσεων για απρόσκοπτη αποχώρηση των πρώτων από την Αθήνα. Μιλούν ο Σπύρος Κωτσάκης, καπετάνιος του ΕΛΑΣ Αθηνών, ο Παυσανίας Κατσώτας, αντισυνταγματάρχης-στρατιωτικός σύμβουλος του Γεωργίου Παπανδρέου στη Μέση Ανατολή και στην Καζέρτα και στρατιωτικός διοικητής Αθηνών και ο Ιωάννης Γεωργάκης, νομικός σύμβουλος και γραμματέας αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού.

Ακόμη, μνήμες από τις ημέρες της Απελευθέρωσης αφηγούνται η Άννα Συνοδινού, μέλος αντιστασιακής οργάνωσης νεολαίας, ο Πέτρος Ρούσος, μέλος Πολιτικού Γραφείου ΚΚΕ, και ο Γεώργιος Κορωναίος, επικεφαλής τιμητικού αποσπάσματος ΕΛΑΣ. Παράλληλα προβάλλονται μοναδικά πλάνα αρχείου στα οποία αποτυπώνονται οι αυθόρμητοι λαϊκοί πανηγυρισμοί των Αθηναίων για την Απελευθέρωση, καθώς και οι επίσημες εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν με την επιστροφή της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας στις 18/12/1944.

Σκηνοθεσία-παραγωγή: Βαγγέλης Σερντάρης

Ιστορική-δημοσιογραφική επιμέλεια: Φοίβος Οικονομίδης

Έτος παραγωγής: 1987

Ημερομηνία πρώτης προβολής εκπομπής: 12/10/1987

Δείτε το βίντεο εδώ:

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022

Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Πέμπτης, στις 12 Οκτωβρίου το 1944, όταν οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και, να πανηγυρίσουν, το τέλος της γερμανικής κατοχής στην 'Ελλάδα!



Ως τις 3 Νοεμβρίου ο τελευταίος Γερμανός (και Βούλγαρος) στρατιώτης είχε αποχωρήσει από την ηπειρωτική Ελλάδα.
Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση των Γερμανών και των συμμάχων τους Βουλγάρων από την Ελλάδα είχε σημάνει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 6 Ιουνίου, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία και άρχισαν να περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία μαζί τους προελαύνοντες Σοβιετικούς από την ανατολική πλευρά. Ήταν φανερό ότι οι ημέρες της Ναζιστικής Γερμανίας ήταν μετρημένες.



Στο χρονικό διάστημα μέχρι την απελευθέρωση είχαν ενταθεί οι πολιτικές διαβουλεύσεις για τη μετακατοχική κατάσταση στην Ελλάδα. Από την πλευρά τους, οι Γερμανοί έψαχναν παρασκηνιακά τρόπους ασφαλούς αποχώρησής τους από τη χώρα μας. 



Από τις 26 Απριλίου 1944 της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης ηγείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου, οι Άγγλοι όμως ήταν αυτοί που κινούσαν τα νήματα.

Με τις συμφωνίες Λιβάνου (17-20 Μαΐου 1944) και Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου 1944) οι ανταρτικές ομάδες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ είχαν τεθεί υπό τις διαταγές της κυβέρνησης Παπανδρέου, που είχε εμπλουτισθεί και με στελέχη του ΕΑΜ.



Οι Γερμανοί άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα από το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση προς Βορρά. 



Στις 8 το πρωί της 12ης Οκτωβρίου, οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει στην Αθήνα, κι συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.



Εκεί, σε μία πρόχειρη όσο και βιαστική τελετή, ο επικεφαλής των κατοχικών δυνάμεων, στρατηγός Χέλμουτ Φέλμι, συνοδευόμενος από τον κατοχικό δήμαρχο Αθηναίων Άγγελο Γεωργάτο, κατέθεσε στεφάνι.



Το μόνο που απέμενε ήταν η υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.



 Ένας Γερμανός στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα χωρίς καμία επισημότητα στις 9:15 το πρωί, την πήρε υπό μάλης και αποχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι, σηματοδοτώντας το τέλος της γερμανικής κατοχής που διήρκεσε 1.625 μέρες και την αρχή ενός τρελού πανηγυριού στους δρόμους της Αθήνας.



Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια αλληλοασπάζονταν, αναφωνώντας «Χριστός Ανέστη», παιδιά σκαρφάλωναν στις οροφές των τραμ, ενώ απ' άκρη σ' άκρη αντηχούσε ο Εθνικός Ύμνος. Μετά από τριάμισι χρόνια δουλείας και σκλαβιάς οι Αθηναίοι ανάπνεαν για πρώτη φορά τον μεθυστικό αέρα της λευτεριάς.
Στις έξι ημέρες που πέρασαν μέχρι την άφιξη της κυβέρνησης στην Αθήνα, την εξουσία ασκούσε τριμελής επιτροπή, αποτελούμενη από τους Θεμιστοκλή Τσάτσο, Φίλιππο Μανουηλίδη και Γιάννη Ζεύγο, συνεπικουρούμενη από τον διοικητή της Αστυνομίας Αθηνών, Άγγελο Έβερτ. Δύο ημέρες αργότερα άρχισαν καταφθάνουν στην πρωτεύουσα δυνάμεις του 3ου Σώματος του βρετανικού στρατού υπό τον αντιστράτηγο Ρόναλντ Σκόμπι, που έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από τους Αθηναίους.
Στις 18 Οκτωβρίου έφτασε στην Αθήνα ο Γεώργιος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του. Την ίδια ημέρα, ο πρωθυπουργός σε μία συγκινητική τελετή ύψωσε την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη και στη συνέχεια μίλησε στο συγκεντρωμένο πλήθος που είχε γεμίσει ασφυκτικά την πλατεία Συντάγματος από τον εξώστη του Υπουργείου Οικονομικών.
Σε μία αριστοτεχνικά δομημένη ομιλία του εξήγγειλε τις προθέσεις της κυβέρνησής του, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, την ανάγκη να ικανοποιηθούν οι εθνικές διεκδικήσεις, να αποκατασταθεί η λαϊκή κυριαρχία, να επιλυθεί το πολιτειακό ζήτημα μετά από ελεύθερο δημοψήφισμα και να τιμωρηθούν οι συνεργάτες των κατακτητών. 


Το πλήθος, που συχνά τον διέκοπτε με συνθήματα υπέρ του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, υποδέχθηκε τις εξαγγελίες του με κραυγές και ιαχές υπέρ της λαοκρατικής δημοκρατίας.



Ο Παπανδρέου, που ήταν αναγκασμένος να ακροβατεί συνεχώς μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, απάντησε με τη χαρακτηριστική φράση που έμεινε στην ιστορία: «Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν».



Όμως, οι χαρές και τα πανηγύρια για την απελευθέρωση κράτησαν μόνο 53 ημέρες.



Στις αρχές Δεκεμβρίου τα όπλα θα αντηχήσουν ξανά στους δρόμους της πρωτεύουσας, αλλά αυτή τη φορά θα είναι στραμμένα κατά αδελφών («Δεκεμβριανά»).
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα.gr

© SanSimera.gr