Μας χρεοκόπησε και έτρεξε στη Σοσιαλιστική Διεθνή για την… Αραβική Άνοιξη !

Σοφία Βούλτεψη
28/10/2011

Με έναν ορυμαγδό προπαγάνδας και κατηγορώντας συγχρόνως για προπαγάνδα όλους όσοι την κατακρίνουν, προσπαθεί από χθες η κυβέρνηση να μετατρέψει την απόλυτη αποτυχία σε... επιτυχία και το υποτιμητικό ύφος που υιοθέτησαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες για την χώρα μας στην… πιο ιστορική απόφαση.

Στα συμπεράσματά του, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποδίδει εύσημα στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία και επιφυλάσσει σειρά ντροπιαστικων παραγράφων για την Ελλάδα, που η κυβέρνηση παριστάνει ότι δεν… έχει διαβάσει:

Ενίσχυση των μηχανισμών παρακολούθησης της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος «όπως ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση» (προφανώς παραδεχόμενη ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει).

Το 2020, μετά από εννιά χρόνια σκληρής λιτότητας και ποδοπάτησης της εθνικής της κυριαρχίας, το έλλειμμα προβλέπεται να βρίσκεται στο 120% του ΑΕΠ, δηλαδή στο σημείο όπου βρισκόταν το 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου και οι υπουργοί του αποφάσισαν να… σώσουν τη χώρα!

Κι’ ακόμη, σύμφωνα με το κείμενο: «Η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα μπορούν να εξετάζουν τα σχέδια των εθνικών προϋπολογισμών και μέτρα για την αντιμετώπιση των ανισορροπιών και να γνωμοδοτούν επ’ αυτών πριν από την έγκρισή τους από τα αντίστοιχα εθνικά κοινοβούλια. Επιπλέον, η Επιτροπή θα παρακολουθεί την εκτέλεση των προϋπολογισμών και, εάν απαιτείται, θα προτείνει τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια του έτους».

Αυτό σημαίνει ότι η «εθνικά ανεξάρτητη κυβέρνηση» δεν έχει πλέον δικαίωμα ούτε τον προϋπολογισμό του κράτους να καταρτίζει και το «εθνικά ανεξάρτητο κοινοβούλιο» θα ψηφίζει μόνον ό,τι προηγουμένως θα έχουν εγκρίνει οι ελεγκτές, που πλέον θα βρίσκονται μόνιμα στη χώρα μας – οπότε θα αποκτήσουν και οι υπουργοί, του κ. Σκανδαλίδη συμπεριλαμβανομένου, τους… μπάστακές τους.

Κάνοντας για άλλη μια φορά το μαύρο άσπρο, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των Οικονομικών έφθασαν στο σημείο να πουν πως οι ίδιοι ζήτησαν επιτηρητές, προφανώς παραδεχόμενοι, ότι οι ίδιοι είναι εντελώς ανίκανοι να εφαρμόσουν οποιοδήποτε πρόγραμμα.

Ομολόγησαν δηλαδή την ανεπάρκειά τους και έγιναν πρόθυμα εθελόδουλοι για να μην χάσουν την εξουσία τους.

Χθες, μετά την δημοσιοποίηση του Κειμένου των Συμπερασμάτων, δόθηκε κατά κύματα η μάχη της προπαγάνδας.

Πρώτα ο πρωθυπουργός με μια (ξενυχτισμένη) συνέντευξη Τύπου, όπου μίλησε για «την πιο ιστορική απόφαση» και για απαλλαγή από το «ιστορικό βάρος», είπε ότι «κλείνουμε τους λογαριασμούς με το παρελθόν» και αντιστάθμισε την επιτροπεία με φληναφήματα περί «ανά τρίμηνο σόου» με την τρόικα – το οποίο οι ίδιοι προκαλούσαν με την απόλυτη απραξία τους.

Η δεύτερη (πρωθυπουργική) δόση προπαγάνδας, ήλθε κατά την επίσκεψη του κ. Παπανδρέου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η τρίτη ήλθε με την αγόρευσή του στο υπουργικό συμβούλιο, που αυτή τη φορά απέφυγε να χειροκροτήσει όπως, αφρόνως, είχε πράξει τον περασμένο Ιούλιο.

Η τέταρτη ήλθε με το (μαγνητοσκοπημένο διότι βιαζόταν να φύγει για την Κρήτη) διάγγελμά του προς τον χειμαζόμενο λαό, το βράδυ της ίδιας μέρας, όπου ακούσαμε τα ίδια.

Η πέμπτη δόση προπαγάνδας ήλθε από τον υπουργό των Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, που έδωσε συνέντευξη Τύπου για να μας πει κι’ αυτός πως η κυβέρνηση ζήτησε τον ασφυκτικό έλεγχο, ομολογώντας επίσης ανικανότητα και ανεπάρκεια.

Και βέβαια, επέμεινε στον επικοινωνιακό όρο «PSI plus» - για 21η Ιουλίου plus, είχε μιλήσει κατά την προσέλευσή του στις Βρυξέλλες και επομένως όλα ήσαν προδιαγεγραμμένα – μιλώντας για νέο πακέτο 130 δις ευρώ και αποφεύγοντας να ξαναμιλήσει για ψήφιση του νέου μνημονίου από 180 βουλευτές.

Προτίμησε να πει απλώς πως «καλό είναι να ψηφίζονται με την ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία τέτοιου είδους ζητήματα».

Άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου είχε σπεύσει να προεξοφλήσει, διερμηνεύοντας το εκλογικό σώμα, πως «ο λαός δεν θέλει εκλογές, θέλει αλλαγές».

Και αφού έλυσε και αυτό το θέμα, αφού χρεοκόπησε τη χώρα και έκλεισε ραντεβού με τους επιτηρητές του, ο κ. Παπανδρέου σήμερα, ανήμερα της εθνικής γιορτής, έφυγε για τον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, όπου θα προεδρεύσει στην πρώτη συνεδρίαση της ειδικής επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για… τον αραβικό κόσμο!

Ο κ. Παπανδρέου είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και μπορούσε (όφειλε) να μην έχει ορίσει τη συνάντηση την ημέρα της εθνικής γιορτής. Το γεγονός δε ότι είχε ορίσει την συνάντηση προφανώς από πριν, αποκαλύπτει πως όσα συνέβησαν στις Βρυξέλλες ήσαν προαποφασισμένα και όχι προϊόν διαπραγμάτευσης, όπως ισχυρίσθηκε χθες βράδυ.

Δηλαδή την ημέρα που ο ελληνικός λαός γιορτάζει το Έπος του 1940, ο πρωθυπουργός του γιορτάζει την… Αραβική Άνοιξη!
Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο…

 

 

Η παράξενη 18η Οκτωβρίου - ΤΡΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΜΙΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ .

Στην νεότερη Ελληνική ιστορία η αυριανή ημερομηνία έχει αφήσει ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα. Υπάρχουν τρία γεγονότα που από μια περίεργη σύμπτωση ενώνουν τρεις γενιές της ίδιας οικογένειας.

Η Τετάρτη 18 Οκτωβρίου του '44 ήταν μια ηλιόλουστη μέρα στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Έξι μέρες νωρίτερα οι Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει την πρωτεύουσα. Ακόμα ισχύει η θεωρία ότι ήταν η τελευταία ευκαιρία του ΕΛΑΣ να κατακτήσει την εξουσία. Σεβόμενος όμως τη συμφωνία της Καζέρτα, ο ισχυρότερος αντιστασιακός μηχανισμός, περίμενε την έλευση της Ελληνικής κυβέρνησης.Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ύψωσε την γαλανόλευκη στην Ακρόπολη μέσα σε ένα έντονο συγκινησιακό κλίμα. Λίγες στιγμές αργότερα εκφωνούσε τον περίφημο λόγο της απελευθέρωσης στην πλατεία Συντάγματος. Ξεκίνησε με τις λέξεις: "Ασπαζόμεθα την ιεράν γην της Ελευθέρας Πατρίδος...” και δεινός ρήτορας όπως ήταν έκανε λόγο για την εθνική, την οικονομική αποκατάσταση, την βούληση για την δημιουργία ισχυρού κράτους, την τιμωρία των ενόχων, την πεποίθησή του ότι ο λαός θα ανακτήσει τις ελευθερίες του, ενώ τέλειωσε με τρεις λέξεις: “Ζήτω η Ελευθερία!”

Ο στρατηγός Roland Scobie ήταν συνεχώς στο πλευρό του. Η έλευση των πρώτων δυνάμεων των Βρετανικώνστρατευμάτων έγινε μέσα σε ενθουσιώδες

πλαίσιουποδοχής.

Παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε ο τόπος με μια καθημαγμένη οικονομία, με διαλυμένη κάθε είδους παραγωγή, βουτηγμένος στην παράνοια της Γερμανικής βαρβαρότητας, υπήρχε αισιοδοξία. Μετά από τριάμισι χρόνια στην άβυσσο του τρόμου και της πείνας ξαναγεννιόταν η ελπίδα.

Τίποτα όμως από αυτά, που με την ρητορική του δεινότητα διατύπωσε ο πρωθυπουργός, δεν μπόρεσαν να εφαρμοστούν. Κάτι περισσότερο από 6 εβδομάδες αργότερα το αίμα έρεε πάλι. Η Αθήνα ζούσε τον εφιάλτη του Δεκέμβρη. Η συμφωνία της Βάρκιζας έδωσε ελπίδες μόνον στους αιθεροβάμονες. Αποδείχτηκε χάρτινη. Ο κλοιός γινόταν ασφυκτικός. Ο δρόμος για τον εμφύλιο είχε ανοίξει διάπλατα. Το δράμα μεγάλωνε.

Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 1981 πολλοί Αθηναίοι είχαν πάει για μπάνιο πριν ή μετά την εκτέλεση των εκλογικών καθηκόντων τους. Ήταν μια ζεστή γλυκιά Φθινοπωρινή μέρα που το τέλος της επιφύλαξε μια βαθιά τομή στα πολιτικά πράγματα. Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, σχεδόν διπλασιάζοντας για δεύτερη φόρα το ποσοστό του σε εθνικές εκλογές κατήγαγε λαμπρή νίκη και αναλάμβανε την υπευθυνότητα της διακυβέρνησης της χώρας. Σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες (48,07%), το προτίμησαν και με κυρίαρχο σύνθημα “Αλλαγή” το προσωποκεντρικό κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου κατακτούσε την εξουσία. Δεκαέξι χρόνια μετά την τελευταία περιπετειώδη θητεία του πατέρα του, ένας άλλος Παπανδρέου ρηξικέλευθος, με μια εικόνα περήφανη, συγκροτημένη όπως στη συνέντευξή του στο ABC υποσχόταν κάτι ακόμα περισσότερο από ελπίδες. Υποσχόταν δράση, ανατροπές, συγκρούσεις.

πηγη:

Ομιλία σοκ του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ: ''Στόχος ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια''

Το κείμενο της ομιλίας Θα ήθελα να ξεκινήσω με δύο ερωτήματα:
Ερώτημα πρώτο.
Υπάρχει Έλληνας που δεν πιστεύει ότι μπορούμε;
Ότι θα τα καταφέρουμε;
Πιστεύει κανείς ότι η Ελλάδα δεν έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, ανθρώπινο δυναμικό και σημαντικές προοπτικές;
Είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει κανείς.

Ερώτημα Δεύτερο.
Υπάρχει κάποιος που να μην κατανοεί ότι εδώ και καιρό αντί να αξιοποιούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, με αμεριμνησία χτίζαμε παλάτια στην άμμο;
Ότι ξεχάσαμε τον συνάνθρωπο μας, την αξία της συλλογικής προσπάθειας, ότι ιδιωτεύσαμε;
Ότι με αυτόν τον τρόπο, άθελά μας υπονομεύαμε το μέλλον μας και την αυτοδυναμία μας;
Αφήστε προς στιγμή τα Μνημόνια και τις όποιες συμφωνίες.
Αμφιβάλλει κανείς ότι πρέπει πλέον να τα αλλάξουμε όλα, για να επιβιώσουμε, αλλά και για να χτίσουμε μια καλύτερη χώρα - όχι επειδή μας το επιβάλουν κάποιοι ξένοι, αλλά για την εθνική μας ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια και για τα παιδιά μας;
Αμφιβάλλει κάποιος ότι πρέπει η Ελλάδα να διατηρήσει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της και να διατηρηθεί στη ζώνη του ευρώ;

Είμαι σίγουρος ότι, όλοι συνειδητοποιούμε πού βρισκόμαστε και πώς φτάσαμε ως εδώ.
Όπως είμαι σίγουρος ότι όλοι πιστεύουμε ότι στο τέλος θα βγούμε νικητές.
Πριν από σχεδόν 2 χρόνια, ο λαός μάς ζήτησε να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας από βάρη και δουλείες.
Ζήτησε Επανάσταση.
Την Επανάσταση του αυτονόητου!
Να κάνουμε όλες εκείνες τις μεγάλες τομές που θα επιτρέψουν στη χώρα μας να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητές της.
Αυτό κάνουμε.
Αυτό προσπαθούμε.
Αυτός είναι ο στόχος μας.
Να ξεφύγουμε όλοι από τους περιοριστικούς ορίζοντες του μικρόκοσμού μας και να κοιτάξουμε το κοινό μας συμφέρον. Το καλύτερο για όλους.
Εκεί οδηγούν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έγιναν και γίνονται.
Είναι μια ανηφορική πορεία μέσα σε μια διεθνή καταιγίδα.
Πρώτη προτεραιότητά μας: Μια σίγουρη πορεία. Να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία.
Το μέγεθος του προβλήματος, τεράστιο.
Μετά το 2004 το χρέος της χώρας εκτοξεύτηκε σε πρωτοφανή ύψη.
Έφτασε να ξεπερνάει κατά πολύ το εισόδημα που μπορεί να παράγει η χώρα σε μια χρονιά.
Με αποτέλεσμα να δανειζόμαστε όλο και μεγαλύτερα ποσά κυρίως από το εξωτερικό.
Να μεγαλώνει η εξάρτησή μας.
Να υποθηκεύεται το μέλλον των επόμενων γενιών.
Και φυσικά αυτός το χρέος δεν προέκυψε από μόνο του.
Οφείλεται στο έλλειμμα.
Σε ένα έλλειμμα που ακολούθησε ξέφρενη πορεία τα χρόνια πριν το 2009.
Το 2009, ξεπέρασε το 15% του εισοδήματος της χώρας, πάνω από 36 δις ευρώ σε ένα μόλις χρόνο.
Ένα έλλειμμα που οφείλεται στην κακοδιαχείριση, την σπατάλη, την πελατειακή πολιτική την καταπάτηση κάθε έννοιας χρηστής διαχείρισης.
Απόδειξη, η πορεία των εσόδων και δαπανών του κράτους.
Με τις δημόσιες δαπάνες να εκτοξεύονται και τα έσοδα να συρρικνώνονται.
Με την ψαλίδα να διευρύνεται όσο ποτέ άλλοτε το 2009.
Με τις δαπάνες του κράτους να αυξάνονται από τα 68 δις ευρώ το 2004 στα 112 δις ευρώ το 2009, χωρίς να υπολογίζουμε καν τους τόκους.
Αλλά φίλες και φίλοι,
Δεν ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα.
Πρόβλημα ήταν και η αναξιοπιστία των αριθμών μας.
Το 2009, ξεκίνησε με έναν Προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα 2% του ΑΕΠ και καταλήξαμε να ανακαλύπτουμε σταδιακά ένα έλλειμμα πάνω από 15% του ΑΕΠ.
Πάνω από 30 δις ευρώ η απόκλιση.
Αποτέλεσμα ένα καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας μας.
Να μην πιστεύει πια την Ελλάδα κανείς.
Σταμάτησαν να βλέπουν τις δυνατότητες της χώρας μας.
Σταμάτησαν να εμπιστεύονται τα χρήματά τους στη χώρα μας. Δεν ήθελε πια κανείς να μας δανείσει.
Βέβαια, τα ελλείμματα και το χρέος, δεν είναι παρά το σύμπτωμα μιας βαθύτερης και πολύπλευρης κρίσης.
Κρίσης που προέκυψε από:
μια Ελλάδα που χρεωνόταν πολύ περισσότερο από το εισόδημα που μπορούσε να παράγει
Ένα κράτος σπάταλο και διάτρητο.
Την Αδιαφάνεια.
Την Ανομία.
Ένα βαθύ έλλειμμα δικαιοσύνης.
Ένα τραπεζικό σύστημα που διαχειρίστηκε κοινωνικό πλούτο όχι πάντα με διαφανή και παραγωγικό τρόπο.
Η υπόσχεση μας το 2009 ήταν όλα αυτά να τα ανατρέψουμε.
Και τα ανατρέπουμε, έστω με λάθη που γίνονται στο δύσβατο δρόμο μιας αχαρτογράφητης πορείας, στην οποία ορθώνονται.
Αλλά πάντα με τα μάτια προσηλωμένα σε όσα πρέπει να γίνουν για να αλλάξει η πατρίδα μας.
Τίποτα, όμως δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν λύναμε το πρόβλημα της χρηματοδότησης της χώρας μας.
Πήραμε απόφαση.
Να δώσουμε μάχη για να αποφύγουμε μια καταστροφή για τη χώρα και τον πολίτη, τη χρεοκοπία.
Να μείνουμε στο ΕΥΡΩ.
Και αυτό σήμαινε και σημαίνει δύσκολες αποφάσεις.
Σήμαινε και σημαίνει αναγκαίες θυσίες, με δικαιοσύνη ναι, αλλά πάντως θυσίες.
Πολλά ακούσαμε, για μαγικές λύσεις, αλλά και για συνομωσίες.
Μια εύκολη -και βολική για μερικούς- άρνηση της πραγματικότητας.
Τίποτα δεν ήταν, ούτε είναι εύκολο.
Γι’ αυτό μαζί δώσαμε και δίνουμε έναν τιτάνιο αγώνα.
Διαπραγματευόμενοι σοβαρά.
Γνώμονας μας σε κάθε απόφαση, κάθε διαπραγμάτευση το εθνικό, το συλλογικό συμφέρον.
Έτσι ανακτάμε βήμα-βήμα την αξιοπιστία της Ελλάδας.
Πέρυσι την άνοιξη εξασφαλίσαμε το δάνειο των 110 δις ευρώ.
Προσπαθώντας όλοι μαζί. Με τις θυσίες όλων.
Χωρίς αυτό, δεν θα ήμασταν σήμερα εδώ να λέμε όσα λέμε.
Φέτος τον Μάρτη πετύχαμε την επιμήκυνση αποπληρωμής των 110 δις ευρώ και τη μείωση του επιτοκίου.
Και στη συνέχεια τον Ιούλιο, πετύχαμε τις καθοριστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Αποφάσεις ιστορικές.
Καταρχήν για την Ελλάδα.
Αλλά και για την ίδια την Ευρώπη, που έκανε ένα αποφασιστικό βήμα για την ενίσχυση της συνεργασίας της, για να θεσπίσει νέα εργαλεία για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.
Αποφάσεις με τις οποίες εξασφαλίσαμε:
την κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους των δανειακών αναγκών της χώρας μας έως το 2020 αντί για το 2014.
τεράστια μείωση των υποχρεώσεών μας τα επόμενα χρόνια, με την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους σε 30 χρόνια, αντί για 5.
επιτόκιο δανεισμού σταθερά κάτω από το 5% κατά μέσον όρο, που σημαίνει πολλά δις λιγότερους τόκους στις πλάτες των φορολογούμενων για τα επόμενα χρόνια.
συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα με αποτέλεσμα την μείωση του καθαρού δημοσίου χρέους σε ονομαστικές τιμές, ύψους 12% του ΑΕΠ, δηλαδή 26,1 δισεκατομμυρίων.
δυνατότητα επαναγοράς χρέους μέσω του μηχανισμού.
Αποφάσεις μοναδικές στην ιστορία της Ευρώπης.
Αυτήν την προσπάθεια δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε στη μέση. Γιατί αν μείνει στη μέση, θα έχουν πάει χαμένες οι θυσίες.
Δεν θα πάνε.
Και εμείς, αυτή τη συμφωνία, είμαστε απόλυτα αποφασισμένοι να την προασπίσουμε με κάθε τρόπο.
Πρώτη μας προτεραιότητα λοιπόν, η πλήρης εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου.
Όχι μόνο γιατί είναι δέσμευσή μας έναντι των εταίρων μας, αλλά έναντι του εθνικού συμφέροντος.
Η προσπάθεια θα φτάσει μέχρι το τέλος.
Στην ιστορική πρόκληση που έχουμε μπροστά μας θα ανταποκριθούμε.
Προχωρώντας στις μεγάλες αλλαγές που η χώρα μας χρειάζεται εδώ και χρόνια. Αυτή μας την απόφαση επιβεβαιώσαμε και στο Υπουργικό Συμβούλιο την περασμένη Τρίτη.
Και θα λάβουμε και όποιες άλλες αποφάσεις πρέπει, θα κάνουμε ο,τι χρειαστεί για να σταθεί όρθια η χώρα!
Με απόλυτη αυταπάρνηση.
Και αν φέτος η ύφεση είναι αισθητά μεγαλύτερη από τις εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών πάνω στις οποίες βασίστηκε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, παρά ταύτα, η Ελλάδα θα πετύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους, κάνοντας όλα όσα πρέπει προς το σκοπό αυτό.
Γιατί μόνο έτσι θα βγούμε στο ξέφωτο των πρωτογενών πλεονασμάτων.
Μόνο έτσι προστατεύουμε τη χώρα και το μέλλον των παιδιών μας, τους κόπους και τις θυσίες που έκαναν οι Έλληνες πολίτες όλους αυτούς τους μήνες .
Μόνο έτσι σπάμε τα αρνητικά στερεότυπα που δυστυχώς κυριαρχούν διεθνώς σε βάρος της Ελλάδας.
Μόνο έτσι έχουμε δυνατή φωνή στις διαπραγματεύσεις, αξιοπιστία και κύρος στο εξωτερικό.
Και θέλω να είμαι σαφής:
Όποτε κάναμε εκπτώσεις ή πισωγυρίσματα το βρήκαμε μπροστά μας.
Στο σημείο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ευρωζώνη και το διεθνές οικονομικό σύστημα, κάθε καθυστέρηση, κάθε αμφιθυμία, κάθε άλλη επιλογή από το να τηρήσουμε πιστά τις δεσμεύσεις μας είναι επισφαλής και επικίνδυνη για τη χώρα και τους πολίτες.
Και δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να γίνει το εξιλαστήριο θύμα για προβλήματα, θεσμικά, πολιτικού λαϊκισμού ή άλλα που υπάρχουν στην Ευρώπη.
Η συγκυρία είναι πολύ δύσκολη για όλους.
Ξέρω καλά τι σημαίνει για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Συμπιέζονται, επιχειρήσεις παλεύουν να επιβιώσουν, η ύφεση δημιουργεί απόγνωση και ανεργία.
Ο λαός μας δοκιμάζεται.
Eργαζόμενοι, επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες, άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά, πληρώνουν τους φόρους τους, σέβονται τους κανόνες του κράτους δικαίου, σήμερα δοκιμάζονται σκληρά.
Και εύλογα όλοι ρωτούν: Υπάρχει πράγματι ελπίδα;
Θα τα καταφέρει η Ελλάδα;
Ναι, υπάρχει.
Ναι, θα τα καταφέρουμε.
Αλλά η έξοδος από την κρίση δεν θα γίνει χωρίς κόπο, δεν θα γίνει χωρίς να δουλέψουμε μαζί.
Μαχόμαστε να αλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο.
Και αυτό προϋποθέτει συνολικά ριζικές αλλαγές.
Η συζήτηση για την ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι αφηρημένη.
Δεν είναι απλώς ένας σύνθημα.
Η ανάπτυξη δεν διατάσσεται.
Έχει προϋποθέσεις.
Και πρώτη προϋπόθεση, όπως είπαμε, είναι η δημοσιονομική εξυγίανση και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην Ελληνική οικονομία.
Ποιος θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη εάν δεν έχουμε διασφαλίσει πρόσβαση των τραπεζών σε διεθνή κεφάλαια;
Εάν δεν έχουν επιστρέψει οι καταθέσεις;
Αν η επένδυση στην Ελλάδα δεν είναι μια σίγουρη επένδυση;
Προϋπόθεση λοιπόν η δημοσιονομική εξυγίανση.
Και όλοι ρωτούν με αγωνία:
Ασφαλώς, είναι δύσκολο.
Αλλά ασφαλώς μπορούμε.
Ήδη - και απαντώντας σε όσους έξω μας αμφισβητούν:
Το 2010 πετύχαμε τη μείωση ελλείμματος από τα 36,6 δις στα 24 δις.
Η μεγαλύτερη μείωση ελλείμματος στην Ευρωζώνη.
Το πετύχαμε περισσότερο με την μείωση των δαπανών απ’ό,τι με την αύξηση των φόρων.
10 δις ευρώ μειώθηκαν οι πρωτογενείς δαπάνες δηλαδή τα έξοδα του κράτους.
Και αυτό έγινε κυρίως με περιορισμό της σπατάλης, με τα 3 από τα 10 δις να αφορούν μισθούς και συντάξεις και τα 7 δις ευρώ άλλες δαπάνες.
Ο αγώνας δεν τελείωσε.
Ούτε θα ισχυριστώ ότι δεν έχουμε περιθώρια να διορθώσουμε λάθη.
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μας.
Αλλά είμαστε στο σωστό δρόμο
Όχι μόνο για τη δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά και για μια ανάπτυξη που θα μας επιτρέψει να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις.

Μπορούμε να κάνουμε την Ελλάδα μια χώρα ταυτισμένη με την ποιότητα, ανταγωνιστική;
Ασφαλώς, μπορούμε.
Ήδη το πρώτο εξάμηνο του έτους εξαγωγές μας αυξήθηκαν κατά 40% . Και αυτό έγινε ακριβώς επειδή δουλέψαμε μαζί, κυβέρνηση και εξαγωγείς.
Στον Τουρισμό, ανοίξαμε νέες αγορές και αγωνιζόμαστε φέτος να καταρρίψουμε κάθε περασμένο
Η πράσινη ενέργεια γίνεται πράξη. Από 1.500 ΜW σε πράσινη ενέργεια στο τέλος του 2009 φέτος θα φτάσουμε στα 2500 ΜW.
Ήδη ξεκίνησε η ανατροπή του αρνητικού ισοζυγίου στα αγροτικά προϊόντα, με αύξηση των εξαγωγών κατά 25% το πρώτο τετράμηνο του 2011.
Διαπραγματευτήκαμε και πετύχαμε λύσεις για την επιτάχυνση της απορρόφησης των ευρωπαϊκών πόρων καθώς και την ενίσχυση της χώρας μας και του δημοσίου σε τεχνογνωσία.
Έτσι θα συνεχίσουμε!
Δουλεύοντας συλλογικά!

Μπορούμε να απελευθερώσουμε τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου από τα εμπόδια; Να πετύχουμε ένα φιλικό επενδυτικό κλίμα;
Ασφαλώς και μπορούμε.
Κυβέρνηση, δημιουργικοί επιχειρηματίες και φορείς δουλεύοντας μαζί!
Οι επιχειρήσεις ιδρύονται πλέον σε μια μέρα.
Με τη προσπάθεια πολλών υπουργείων, απλοποιήσαμε δραστικά τη διαδικασία της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Αλλάζουμε τον τρόπο έκδοσης οικοδομικών αδειών.
Και για το κοινό συμφέρον θα ολοκληρώσουμε χωρίς καμία δεύτερη σκέψη το άνοιγμα σε όλα τα κλειστά επαγγέλματα.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα, η χώρα μας κερδίζει έως και 14 θέσεις, μεταξύ των 30 χωρών μελών του οργανισμού, στο επιχειρηματικό περιβάλλον. Μόνο στο δείκτη που μετρά τη διαφάνεια και την απλοποίηση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος, η χώρα μας βρέθηκε από την 23η στην 9η θέση, χάρη στις Υπηρεσίες Μιας Στάσης για την ίδρυση επιχειρήσεων

Η αλήθεια είναι ότι η οικονομία μας ήταν αιχμάλωτη ενός κρατικοδίαιτου και πελατειακού συστήματος.
Με αγορές και ένα κράτος που τα είχαν διπλοκλειδωμένα από κάθε λογής συμφέροντα.
Από συντεχνιακά μικροσυμφέροντα μέχρι μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, για να εμποδίζουν τον ανταγωνισμό, να νέμονται τον κρατικό κορβανά, να χειραγωγούν πολιτικούς, μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους και έτσι να επιβάλλουν τη δική τους ατζέντα στο δημόσιο διάλογο.
Ενάντια σε αυτά παλεύουμε.
Εκεί έχουμε συνεχείς αντιστάσεις.
Εκεί χρειαζόμαστε τον κάθε πολίτη να δώσει τη μάχη μαζί μας, και σ΄ αυτόν τον αγώνα θα είμαστε ασυμβίβαστοι.
Σπάμε εμπόδια, απελευθερώνουμε και αξιοποιούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, το δικό μας πλούτο.
Οι δυναμικές αποκρατικοποιήσεις, θα δημιουργήσουν μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες. Οι αποκρατικοποιήσεις, δεν αποτελούν απλώς έναν τρόπο να μειώσουμε το χρέος μας.
Αποτελούν βασικό αναπτυξιακό εργαλείο.
Εργαλείο δημιουργίας νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας, οι οποίες δε θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά θα συμβάλλουν στη δημιουργία νέου πλούτου για τη χώρα.
Ώστε το κράτος πια να χρηματοδοτεί τις υποδομές για τις ανάγκες του πολίτη και όχι να παίζει το ρόλο του επιχειρηματία εκεί που δεν χρειάζεται.
Κάνουμε στροφή παντού, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματά μας.
Παράδειγμα ο τουρισμός.

Μπορούμε να αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο τον τουρισμό μας και να τον κάνουμε πρότυπο και πρωταθλητή της ανάπτυξης;
Ασφαλώς, μπορούμε.
Συνεχίζοντας με πάθος την συλλογική δουλειά και την συνεργασία που ξεκινήσαμε και εμβαθύνοντας την συνεργασία ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

Μαζί ανοίξαμε νέες αγορές στην Ρωσία, το Ισραήλ, την Τουρκία και την Σερβία και μαζί τις αναπτύσσουμε. Τώρα στοχεύουμε την Κίνα και την Ινδία. Θέλουμε να φέρουμε νέα κοινά από τις ΗΠΑ.
Μαζί αναδεικνύουμε και δημιουργούμε νέα προϊόντα που μέχρι σήμερα ήταν ανύπαρκτα στην χώρα μας.
Μαζί αναβαθμίζουμε την ποιότητα των υπηρεσιών και αναβαθμίζουμε την σχέση ποιότητας – τιμής
Μαζί απλουστεύουμε τη διαδικασία αδειοδότησης των τουριστικών επιχειρήσεων.
Αλλά μαζί πρέπει και να δουλέψουμε για να διασφαλίσουμε ότι ο τουριστικός κλάδος, που σήμερα μαστίζεται από ξένους ανασφάλιστους, θα γίνει πρότυπο δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας για Έλληνες και Ελληνίδες.
Και μαζί θα διασφαλίσουμε ότι η ανάπτυξη της τουριστικής κατοικίας θα γίνει με σεβασμό στο περιβάλλον.

Παράδειγμα η αγροτική μας παραγωγή: μπορούμε να δώσουμε νέα πνοή;
Από αύριο ξεκινά η διαδικασία για την παραχώρηση γης σε πολίτες, νέους, που θέλουν να ασκήσουν το αγροτικό επάγγελμα. Ένα εκατομμύριο στρέμματα.
Κάθε περιφέρεια συλλογικά διαμορφώνει τη δική της αγροτική ταυτότητα με το καλάθι προϊόντων της.
Βάζουμε στόχο την αναστροφή του αρνητικού αγροτικού ισοζυγίου
Αλλάζουμε τους πελατειακούς συνεταιρισμούς για να γίνουν πραγματικά συλλογικοί φορείς, για το κοινό όλων των αγροτών.

Μπορούμε να αξιοποιήσουμε παραγωγικά, τους ενεργειακούς μας πόρους;
Σαφώς και μπορούμε:
Στην πράσινη ενέργεια σήμερα έχουμε δώσει εγκρίσεις για επενδύσεις που μόλις υλοποιηθούν στο σύνολό τους θα ξεπερνούν σε ενεργειακή ισχύ τον εθνικό στόχο που έχουμε θέσει για το 2020!
Ανακοινώνω σήμερα ότι η Ελλάδα ξεκινά έρευνες πετρελαίου και Φυσικού Αερίου στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης και η απόφαση για τη σχετική προκήρυξη υπογράφεται άμεσα.
Προχωρήσαμε στην απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Είναι πλούτος που ανήκει σε όλους τους έλληνες και αξιοποιείται για το κοινό μας συμφέρον.

Συνεχίζουμε σε αυτό τον δρόμο:
Με το σχέδιο «Ήλιος» κάνουμε την Ελλάδα πρωτοπόρα παραγωγός ηλιακής ενέργειας που θα εξαχθεί στην Βόρεια Ευρώπη. Ήδη ενδιαφέρεται η Γερμανία και προσβλέπουμε σε επενδύσεις άνω των 20 δις ευρώ που θα προσφέρουν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Προχωράμε σύντομα και με τα πρώτα θαλάσσια αιολικά πάρκα.
Με αποκρατικοποιήσεις στην ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ και ΔΕΗ φέρνουμε νέα κεφάλαια και τεχνογνωσία.

Μπορεί το περιβάλλον μας να είναι και αναπτυξιακό πλεονέκτημά;
Το αποδεικνύουμε κάθε μέρα που περνά.
Έχουμε ολοκληρώσει – για πρώτη φορά - στη χώρα την κατάρτιση των πρώτων δασικών χαρτών.
Οι προστατευόμενες περιοχές: για πρώτη φορά έχουν χαρτογραφηθεί.
Επιταχύνουμε με κάθε μέσο το Κτηματολόγιο, τα χωροταξικά και πολεοδομικά σχέδια.
Η έλλειψη των παραπάνω - εμπόδιο για την ανάπτυξη και ευκαιρία για αυθαιρεσία.
Έχουμε δρομολογήσει μεγάλες παρεμβάσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλα αστικά κέντρα. Για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας.

Μπορούμε να φτιάξουμε Κράτος για τον πολίτη;
Ασφαλώς, είναι η ιστορική μας πρόκληση.
Οι αλλαγές όμως θέλουν χρόνο και γίνονται τώρα!
Με τον Καλλικράτη,
την εφαρμογή του ΑΣΕΠ παντού
την ανάρτηση όλων των αποφάσεων στο διαδίκτυο, τη διαύγεια,
τους πρώτους ηλεκτρονικούς διαγωνισμούς – ειδικά στην υγεία που το κόστος προμηθειών έφτασε να μειώνεται στο ένα έκτο του παλιού κόστους
την ηλεκτρονική συνταγογράφηση (με τεράστια εξοικονόμηση)
Πετύχαμε ήδη δραστικές περικοπές στη δαπάνη φαρμάκων, μειώνοντας παράλληλα τις τιμές των φαρμάκων.

Και συνεχίζουμε με μεγάλες τομές, ώστε πλέον το Κράτος να προσφέρει σωστές υπηρεσίες στον πολίτη:
Με συγχωνεύσεις φορέων του δημοσίου.
Αναδιοργάνωση των κρατικών ΜΜΕ όπου αναβαθμίζεται παράλληλα ο ρόλος της Θες/νίκης
Ο δημόσιος υπάλληλος γίνεται υπάλληλος του ενιαίου κράτους και όχι σε επιμέρους υπουργεία ή οργανισμούς, ώστε ευέλικτα να μπορεί να αξιοποιείται από τη μία υπηρεσία στην άλλη.
Νέο πειθαρχικό δίκαιο στο δημόσιο για να πάψει η ατιμωρησία.
Ενιαίο μισθολόγιο για ίση αμοιβή για ίση εργασία.
Σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων.

Και με ρωτά ο κάθε πολίτης:
Μπορεί η Πολιτεία να διασφαλίζει τα ίδια δικαιώματα, προστασία και ίσες ευκαιρίες για όλους;
Ασφαλώς μπορεί και πρέπει.
Βασική προϋπόθεση της σημερινής σύγχρονης αναπτυξιακής πορείας μας, που θέλουμε να είναι δίκαιη και να περνά μέσα από τη διασφάλιση των ίδιων δικαιωμάτων, της ίδιας προστασίας, και βέβαια ίσων ευκαιριών για όλους.
Προχωρήσαμε ήδη σε σημαντικές αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση.
Για ένα αυτόνομο πανεπιστήμιο, ενταγμένο στις ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, της περιφερειακής ανάπτυξης και ταυτότητας, που απελευθερώνει τους νέους αντί να τους αποστεώνει.
Εξασφαλίσαμε τις συντάξεις των επομένων γενιών με ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα.
Θέσαμε σε εφαρμογή προγράμματα για την ανάσχεση της ανεργίας. Έχω δώσει εντολή να ελεγχθούν όλα τα ευρωπαϊκά προγράμματα, έτσι ώστε όσοι πόροι παραμένουν σε αδράνεια να διατεθούν για την αντιμετώπιση της ανεργίας.
Προχωράμε σε νέο πλαίσιο για τον εθισμένο στα ναρκωτικά, θέλουμε να τον θεραπεύουμε και όχι να τον φυλακίζουμε.
Σε αυτήν την δύσκολη περίοδο μεγάλης δοκιμασίας, οφείλουμε να πετύχουμε ένα σαφή στόχο κοινωνικής αλληλεγγύης.
Βασικός μου στόχος σ αυτή τη δύσκολη περίοδο
Να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο, να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς εισόδημα
Αλλάζουμε ριζικά το σύστημα κατάρτισης ανέργων και δίνουμε τη δυνατότητα στον άνεργο και στον κάθε πολίτη να επιλέξει το αντικείμενο και το φορέα κατάρτισης. Με ένα κουπόνι που ελεύθερα θα διαλέγει από ένα ΙΕΚ μέχρι ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στα Πανεπιστήμια. Μια δεύτερη ευκαιρία σε ένα ΤΕΙ ή μια ταχύρυθμη κατάρτιση σε μια πιστοποιημένη ιδιωτική σχολή.
Θα διατεθούν πάνω από 3,5 δις ευρώ για νέους ανέργους και άτομα με αναπηρία, γυναίκες για δεύτερη ευκαιρία, με ουσιαστικά προγράμματα που παρέχουν δυνατότητες σε όλους.
Συνεχίζουμε τις πρωτοβουλίες για τη στήριξη του πολίτη:
Ξεκινάει η λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), με την καθιέρωση για πρώτη φορά ενός συστήματος στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στη χώρα μας.
Κυρίες και κύριοι, όλα τα παραπάνω παραδείγματα αλλά και στόχοι για την Ελλάδα της δημιουργίας λίγη σημασία θα έχουν αν δεν καταπολεμήσουμε άμεσα την ανομία και αν δε χτίσουμε ένα κράτος ευνομίας και δικαιοσύνης.
Ξέρω ότι ένα θέμα που απασχολεί χωρίς καμία εξαίρεση όλους μας, όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες είναι αυτό της εκτεταμένης ανομίας, που κυρίευσε τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.
Η ανάπτυξη της χώρας μας εξαρτάται άμεσα και από τη δυνατότητά μας να εφαρμόζουμε τους νόμους. Να απονέμεται άμεσα η δικαιοσύνη.
Ούτε εδώ θα σας πω ότι όλα λύθηκαν.
Εδώ δίνουμε τις μεγαλύτερες μάχες!
Είναι πολλή η δουλειά που πρέπει ακόμα να γίνει για να σπάσουμε το φαύλο κύκλο της παρανομίας και της πεποίθησης, κάποιων ότι σ’ αυτή τη χώρα ο καθένας κάνει ότι θέλει χωρίς να λογοδοτεί πουθενά, είναι πολλή.
Έχουμε ακόμα δρόμο να διανύσουμε.
Όμως ήδη έχουμε ξεκινήσει ένα μεγάλο έργο και εδώ, χωρίς καμία ανοχή απέναντι σε οποιαδήποτε ανομία, όποιοι και αν εμπλέκονται.
Πάμε σε ένα νέο Εθνικό Φορολογικό Σύστημα.
Εντείνουμε τη μεγάλη μάχη κατά της φοροδιαφυγής.
Όσο δύσκολος και αν είναι ο αγώνας αυτός, μετά από δεκαετίες στρεβλής λειτουργίας, για πρώτη φορά κυβέρνηση είναι τόσο αποφασισμένη να δώσει τη μάχη αυτή μέχρι το τέλος.
Και εδώ χρειαζόμαστε την απόφαση κάθε Έλληνα πολίτη.
Όχι μόνο για δημοσιονομικούς λόγους, αλλά και γιατί είναι θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισονομίας..
Δεν μπορούμε να ανεχτούμε μια Ελλάδα με πολίτες δύο ταχυτήτων.
Και πριν μερικές μέρες κάναμε ένα ακόμα βήμα, ένα βήμα που καμία Ελληνική κυβέρνηση δεν είχε αποτολμήσει.
Δώσαμε στη δημοσιότητα τους καταλόγους των μεγαλοοφειλετών του Ελληνικού Δημοσίου.
Είναι ένα πρώτο βήμα. Αλλά αποδεικνύουμε την βούλησή μας!
Και θα συνεχίσουμε, να είστε βέβαιοι.
Όπως κάναμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Όπως ξεκινήσαμε με την αναγκαστική είσπραξη των μεγαλοφειλετών του δημοσίου.
Όπως διακόψαμε τις συμβάσεις πλέον των τριακοσίων πενήντα γιατρών και φαρμακοποιών με τα ταμεία, λόγω της παράνομης συνταγογράφησης και εκτέλεσης συνταγών.
Όπως κάναμε με τις συλλήψεις για λαθρεμπόριο πετρελαίου
Όπως κυνηγάμε χωρίς καμία παραχώρηση σε κανέναν συντάξεις και επιδόματα σε αναπήρους «μαϊμούδες».
Πάνω από 20.000 τέτοιες συντάξεις έχουν διακοπεί και περισσότερες από 400 υποθέσεις έχουν σταλεί στις εισαγγελικές αρχές.
Από τις αρχές Σεπτεμβρίου ξεκίνησε την λειτουργία του το Ενιαίο Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας.
Πράγματα, θα μου πείτε, αυτονόητα.
Ναι, αλλά όχι στη χώρα μας μέχρι πρόσφατα.
Για όλα αυτά δεν είχε γίνει τίποτα στο παρελθόν.
Να που επιτέλους γίνεται.
Και αυξάνεται όλο και περισσότερος ο αριθμός των πολιτών που δεν ανέχονται πλέον όσους έμαθαν να περιφρονούν ατιμώρητα τους νόμους αυτής της χώρας, να κλέβουν στις συναλλαγές τους με το κράτος, εξαπατώντας το κοινωνικό σύνολο.
Σε μια εποχή που όλοι δοκιμάζονται σκληρά, δεν θα τους ανεχθούμε.
Θα ακολουθήσει σύντομα η δημοσιοποίηση ονομάτων μεγαλοοφειλετών φυσικών προσώπων.
Δεν μπορεί σήμερα να πληρώνουν τους φόρους τους οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και κάποιοι άλλοι να χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, να φοροδιαφεύγουν και να μένουν στο απυρόβλητο.
Στο παρελθόν, η Ελλάδα διακρίθηκε και μέσα από τους μεγάλους ευεργέτες.
Που κέρδισαν πλούτη παλεύοντας στο στίβο του διεθνούς ανταγωνισμού.
Και αφού πλούτισαν έξω, έφεραν λεφτά μέσα στη χώρα για να βοηθήσουν το ελληνικό κράτος και τους συμπατριώτες τους.
Μακάρι, να αισθανθούν την ανάγκη προσφοράς και οι σύγχρονοι έχοντες και κατέχοντες, αυτοί που έχουν κερδίσει μεγάλα πλούτη σε αυτόν τον τόπο.
Όπως πρόσφατα πλούσιοι άλλων χωρών που λένε - ‘ναι φορολογείστε μας περισσότερο!’
Εμείς ούτως ή άλλως δε θα σταματήσουμε εδώ.
Θα αλλάξουμε τα πάντα και στο θεσμικό και δικαιοδοτικό πλαίσιο της χώρας. Δε θα χαριστούμε σε κανέναν. Θα δώσουμε μάχες.
Είμαστε εναντίον πρακτικών και αντιλήψεων που μας βλάπτουν και μας προσβάλλουν όλους.
Αλλάζουμε το πειθαρχικό δίκαιο στο Δημόσιο.
Και ας αντιδρούν ορισμένοι εν ονόματι του συνδικαλισμού, που για χρόνια ολόκληρα συναλλάσσονταν με επίορκους υπαλλήλους.
Θεσπίσαμε νέο πλαίσιο για την ταχεία εκδίκαση υποθέσεων διαφθοράς κρατικών αξιωματούχων
Προχωράμε με πολλά νομοσχέδια στην ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης.
Με την κωδικοποίηση νομοθεσίας για όλους τους τομείς δικαίου.
Με την απλοποίηση των διαδικασιών και την ψηφιοποίηση δικαιοσύνης.
Και ακολουθώντας την πρακτική που έχουμε ήδη επιβάλει σε δημάρχους, υπουργούς και βουλευτές, πλέον τόσο οι δικαστικοί λειτουργοί όσο και οι μέτοχοι εταιρειών που εκδίδουν ημερήσια ή περιοδικά έντυπα ή κατέχουν άδεια λειτουργίας τηλεοπτικών ή ραδιοφωνικών σταθμών θα υποχρεούνται να δημοσιοποιούν το πόθεν έσχες τους.
Σε ότι, δε, αφορά τον πολιτικό κόσμο της χώρας, εκεί πλέον άλλωστε η κοροϊδία απέναντι στο λαό με τις παραγραφές των ευθυνών θα σταματήσει οριστικά με την επόμενη Συνταγματική αναθεώρηση.

Μπορούμε επίσης επιτέλους να αποκτήσουμε ένα πολιτικό σύστημα αντάξιο των προσδοκιών και των δικαιωμάτων των πολιτών;
Που θα υπηρετεί μόνο το δημόσιο συμφέρον;
Ασφαλώς και μπορούμε. Προχωράμε άμεσα:
Με τον νόμο για τις εκλογικές δαπάνες
Ανοίγουμε το θέμα της αναθεώρηση του Συντάγματος
Ενισχύουμε την δημοκρατία μας με νέο πλαίσιο για τα δημοψηφίσματα. Ο ελληνικός λαός θα εκφράζει τη γνώμη του για όλα τα μεγάλα θέματα. Δεν υπάρχουν θέματα ταμπού.
Καθιερώνουμε και ενισχύουμε κανόνες διαφάνειας στη χρηματοδότηση των κομμάτων και έλεγχο του πόθεν έσχες των πολιτικών
Με τον νέο εκλογικό νόμο που το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα φέρνουμε στη Βουλή.
Δεν αρκούν όμως αυτά. Όταν λέμε πολιτικό σύστημα συνήθως το μυαλό μας πάει στο πολιτικό προσωπικό. Είναι και αυτό.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Είναι τα Μέσα Ενημέρωσης, οι αφανείς χρηματοδότες, τα μεγάλα συμφέροντα, αλλά και συντεχνιακά συμφέροντα που λυμαίνονται το δημόσιο χώρο.
Η Δημοκρατία μας για να προχωρήσει χρειάζεται μια νέα θέσμιση.
Αυτός είναι ο στόχος μου.
Επίσης, η Δημοκρατία μας για να προχωρήσει πρέπει να γίνεται σεβαστή.
Οι νόμοι της Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει να γίνονται σεβαστοί.
Κανείς δεν μπορεί να τους παρακάμπτει.
Τελικά, ναι, μπορούμε να κτίσουμε ένα κράτος ευνομίας και δικαιοσύνης.
Όλα αυτά είναι παραδείγματα μιας Ελλάδας που αλλάζει.
Και ας μην υποθέσει κανείς ότι δε γνωρίζω πόσο μεγάλες είναι οι δυσκολίες σε κάθε Ελληνική οικογένεια.
Εδώ και 2 χρόνια αγωνιζόμαστε να αλλάξουμε την πατρίδα μας.
Μπορείτε να μου καταλογίσετε πολλά.
Και όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι είμαι ανοικτός στην κριτική.
Δεν είμαι αλάνθαστος.
Όμως είμαι απόλυτα αφοσιωμένος στην εθνική μας προσπάθεια.
Για το κοινό μας μέλλον, το συλλογικό συμφέρον.
Ο δρόμος αυτός δεν έχει επιστροφή.
Ένας δρόμος ο οποίος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.
Αλλά γεμάτος με εμπόδια, συχνά και μεγάλες, όχι πάντοτε φανερές.
Όταν εμείς προσπαθούμε να ρίξουμε φως σε όλες τις υποθέσεις διαφθοράς, διαπιστώνουμε συχνά ότι η δικαιοσύνη αργεί.
Όταν επιχειρούμε και νομοθετούμε για να αλλάξει το Κράτος, η δημόσια διοίκηση καθυστερεί να προσαρμοστεί στη νέα εποχή.
Όταν ανοίγουμε το δρόμο και απελευθερώνουμε δυνάμεις, αντιδρούν οι συντεχνίες, οι βολεμένοι, όσοι χάνουν τα προνόμια που είχαν για χρόνια σε βάρος όλων των άλλων.
Είμαι αποφασισμένος να συγκρουστώ μέχρι τέλους με ότι ταλαιπωρεί την Ελλάδα.
Με ότι κλείνει το δρόμο στο μέλλον.
Αντίπαλοι μας είναι όσοι προσπαθούν να συντηρήσουν νοοτροπίες και αντιλήψεις που έφεραν την χώρα στο χείλος του γκρεμού.
Η μάχη για την αλλαγή δεν θα είναι εύκολη. Όσοι έχουμε ταχθεί σε αυτή την μάχη δεν πρέπει να υποχωρήσουμε.

Για έναν απλό λόγο:
Ξέρω ότι αξίζει η Ελλάδα καλύτερα!
Ξέρουμε ότι όσοι μας λοιδορούν μας αδικούν!
Μπορούμε και θα τους διαψεύσουμε!
Όσους βλέπουν την Ελλάδα να αποτυγχάνει, θα τους διαψεύσουμε!
Κυρίες και κύριοι,
το 2009 δεσμεύτηκα για την αλλαγή.
Δεσμεύτηκα να στηρίξω την προσπάθεια του Έλληνα να δημιουργεί.
Δεσμεύτηκα να σταθώ απέναντι σε κάθε αδικία.
Δεσμεύτηκα να δημιουργήσουμε την Ελλάδα, που ξέρει την αξία της, την Ελλάδα που μπορεί.
Και είπα πως θα κάνω το πρώτο βήμα για να ξαναχτίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής.
Μιας πολιτικής που υπηρετεί και δεν καταδυναστεύει.
Το έκανα και συνεχίζω και στα επόμενα βήματα.
Η αποκατάσταση της λογικής, η καθημερινή επανάσταση του αυτονόητου καθημερινά είναι τα όπλα μας για να χτίσουμε μια διαφορετική και καλύτερη πατρίδα για όλους μας.
Κυρίως όμως για τα παιδιά μας.
Για τους σημερινούς νέους, αλλά και για τις ακόμα νεότερες γενιές, που έρχονται. Στους νέους, στους οποίους θέλω σήμερα να απευθυνθώ ιδιαίτερα.
Κοιτάω σ’ αυτή την αίθουσα και βλέπω γύρω μου ανθρώπους της γενιάς μου.
Ναι προσφέραμε αλλά είμαστε και μια γενιά που φόρτωσε στις επόμενες δυσβάσταχτο βάρος.
Χρωστάμε στους νέους μια διαφορετική τύχη.
Τους χρωστάμε πρώτα απ’ όλα το δικαίωμα να ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους.
Σήμερα η δική μας γενιά εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο στην κοινωνική, στην πολιτική και στην οικονομική ζωή της χώρας.
Πράγμα πρωτοφανές, όταν σε ολόκληρο τον κόσμο οι σημερινοί 30άρηδες και 40ρηδες έχουν αναλάβει εδώ και χρόνια την πρωτοκαθεδρία στην εξέλιξη των πραγμάτων.
Καθήκον μας, λοιπόν, να δώσουμε στις γενιές που έρχονται το χώρο να αναπνεύσουν και να αναπτυχθούν. Να απελευθερώσουμε τις δικές τους δυνάμεις.
Ξέρω ότι πολλοί νέοι μας θέλουν να φύγουν.
Αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό.
Τους καταλαβαίνω.
Πολλοί από εμάς χρειάστηκαν να φύγουν ή ακόμα να εξοριστούν.
Σας ζητώ να μην εγκαταλείψετε τη προσπάθεια να αλλάξουμε την Ελλάδα.
Η χώρα σας έχει ανάγκη.
H Ελλάδα μπορεί να γίνει μια χώρα διαφορετική σε λίγα χρόνια.
Όμως αυτό δε θα συμβεί χωρίς τη δική σας συμμετοχή, αν εσείς λείπετε.
Ζητώ, σε εσάς τους νέους, να μείνετε και να παλέψουμε μαζί.
Διότι εσείς γνωρίζετε τις δυνατότητες που έχει μια χώρα σαν την Ελλάδα στο διεθνές στερέωμα.
Εσείς γνωρίζετε, καλύτερα από καθένα, ότι ο Έλληνας δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλους λαούς.
Φτάνει να δουλέψουμε μαζί γύρω από κοινούς στόχους.
Για αυτό ζητώ να δώσουμε όλοι το παρόν.
Όλοι όσοι πιστεύουμε στην δύναμη της πατρίδας μας και στις ικανότητές μας.
Να συμβάλουμε όλοι μαζί σε αυτήν την προσπάθεια από όπου και αν εργαζόμαστε.
Αν ο καθένας μας κάνει ένα βήμα συνεισφοράς.
Η χώρα μας θα κάνει δέκα βήματα μπροστά.
Ζητώ από τις τράπεζες να σεβασθούν τη στήριξη που τους έχει δώσει μέχρι τώρα το κράτος με τη μορφή εγγυήσεων.
Το κράτος στηρίζει το πιστωτικό σύστημα.
Θα πρέπει όμως και οι τραπεζίτες να στηρίξουν οι ίδιοι τις τράπεζες τους.
Απόφασή μου είναι, όποια τράπεζα χρειασθεί κεφαλαιακή ενίσχυση από το κράτος, να τη λάβει μέσα από κοινές μετοχές , ώστε το κέρδος της διάσωσής της να πάει σε κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα και στον Έλληνα φορολογούμενο.
Ζητώ από τους επιχειρηματίες της χώρας να πιστέψουν και να επενδύσουν στην Ελλάδα.
Να απαντήσουν με το δικό τους παράδειγμα σε όσους βγάζουν τα λεφτά τους έξω από την χώρα μας.
Ζητώ από όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες να πληρώνουν τους φόρους τους.
Και να μην δικαιολογούν όσους κλέβουν φόρους και εισφορές, φτωχαίνοντας το κράτος και κερδίζοντας αθέμιτα απέναντι στους έντιμους συναδέλφους τους.
Ζητώ από τους φύλακες στα μουσεία, από τους ιδιοκτήτες ταξί, από τους υπαλλήλους στα λιμάνια μας, να καταλάβουν ότι είναι κάτι πέρα από απλοί εργαζόμενοι. Είναι το πρόσωπο της χώρας μας.
Ζητώ από τους αγρότες μας να στραφούν στην παραγωγική αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της κάθε περιοχής.
Να στραφούν προς τα έξω, να αναζητήσουν νέες αγορές για τα προϊόντα μας.
Ζητώ από τους δημοσίους υπαλλήλους να σταθούν δίπλα στον πολίτη, να σκύψουν πάνω από κάθε υπόθεση που χειρίζονται και να δημιουργήσουμε έναν νέο πολιτισμό εξυπηρέτησης που δε θα βασίζεται μόνο σε νόμους ή τον φόβο, αλλά κυρίως στη διάθεση για δουλειά και προσφορά.
Τιμώ τους έντιμους, ικανούς και εργατικούς δημόσιους υπαλλήλους. Είναι πολλοί και εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες. Εσείς είστε ο μοχλός της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης.
Οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας μας, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία της, θέλει η Ελλάδα να αλλάξει. Να γίνει δίκαιη και να γίνει παραγωγική.
Ζητώ από όλα τα πολιτικά κόμματα να σταθούν υπεύθυνα απέναντι σ’ αυτή την αγωνία των πολιτών.
Να διδαχθούν από την ιστορία μας, τα λάθη μας, να δημιουργήσουμε ένα καινούριο και υγιές πολιτικό σύστημα στη χώρα.
Δεν κάνω εγώ έκκληση
Έκκληση κάνει η πατρίδα!
Να δουλέψουμε μαζί ώστε η κρίση να γίνει ευκαιρία για αλλαγές προς το καλύτερο.
Η καταστροφή δεν είναι, ούτε θα μπορούσε να είναι ευκαιρία για κανέναν.
Αν κάποιος γοητεύεται από μια τέτοια προοπτική, κάνει τραγικό ιστορικό λάθος.
Ο καθένας μας είναι ώρα να αναλάβει τις προσωπικές του ευθύνες σε όποιον κομματικό χώρο και αν τοποθετείται σε όποια πτέρυγα της Βουλής κι αν κάθεται τώρα δεν έχει το δικαίωμα της σιωπής.
Ας βάλουμε στην άκρη τις διαφορές και τις μικρές φιλοδοξίες μας.
Ο καθένας από τη θέση του, στον τόπο εργασίας του, στη γειτονιά του, στη σχολή του, στο μέσο επικοινωνίας που εργάζεται, όλοι μαζί να δώσουμε και να δίνουμε σταθερά την κοινή μάχη.
Ώστε αυτοί που στοιχηματίζουν την Ελλάδα μακριά από το Ευρώ να βρουν απέναντί τους την Ελλάδα ολόκληρη.
Ώστε αυτοί που ελπίζουν να αγοράσουν έναντι πινακίου φακής την Ελλάδα, τις επιχειρήσεις, την γη και την εργατική της δύναμη να βρουν μπροστά τους κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα.
Και όσοι εύχονται την καταστροφή ώστε να διασωθούν, οι ίδιοι που έχουν λεηλατήσει τον δημόσιο πλούτο, αυτοί που έχουν κατακλέψει τις επιχειρήσεις τους, αυτοί που έχουν ρημάξει τα ασφαλιστικά ταμεία, όσοι επένδυσαν στο άρρωστο χθες να βρουν απέναντί τους όλους μας που προσβλέπουμε σε ένα καλύτερο αύριο.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα σχέδια τους. Και για να μην το επιτρέψουμε πρέπει να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και όχι ο ένας απέναντι στον άλλον.
Να κατανοήσουμε ο καθένας το τεράστιο μέγεθος της δικής του συμβολής να κάνουμε αυτόν τον τόπο ότι του αξίζει.
Εγώ για αυτά θα συνεχίσω να αγωνίζομαι.
Για όλα αυτά που θα δυναμώσουν την χώρα, την κοινωνία και τον καθένα ξεχωριστά.
Θα παλέψω για την Ελλάδα της παραγωγής και της δημιουργίας και καλώ όλους σας να παλέψουμε μαζί.
Και θα αγωνιστώ ασυμβίβαστα και καλώ όλους να αγωνιστούμε μαζί.
Ενάντια στα κακώς κείμενα, την ανομία και τη διαφθορά.
Χωρίς να μετράμε το κόστος στον καθένα αλλά το κέρδος σε όλους μας.
Έχω πει εδώ και καιρό.
Εγώ Δεν είμαι εδώ για την θέση η την εκλογή μου.
Είμαι εδώ για να πετύχουμε μαζί.
Και σας υπόσχομαι ότι μαζί θα πετύχουμε.
Σας ευχαριστώ.
Το παρασκήνιο της ομιλίας
Πηγές από το στενό περιβάλλον του Πρωθυπουργού επιβεβαιώνουν στο NewsIt πως μέχρι και τις 17.40 δεν ήταν έτοιμο το τελικό κείμενο.
Ο λόγος που άλλαζε συνεχώς είναι γιατί η ομιλία αυτή γίνεται σε μιά ιστορική στιγμή για τη χώρα που κυριολεκτικά ακροβατεί.http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=95243&catid=9

Καλά ΕΓΩ ΖΩ ΣΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ! EDO STO ELLADA SYMBAINOYN AYTA ! DEN MPOREI NA EINAI TRUTHE ! ! ! mariarosa .

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΑΠ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ (papandreou sardam aksiopousta) ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ!!

 Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να φύγουμε από την εξάρτηση των ξένων
Εθνικό πρόβλημα το χρέος και τα ελλείμματα
Ξέραμε από την αρχή ότι το ελληνικό χρέος ήταν δυσθεώρητο
Το ζήτημα διαχείρισης του ελληνικού χρέους δεν έχει τελειώσει
Η βάση του προβλήματος είναι η ανισότητα στη χώρα μας
Μην δίνουμε τροφή σε αυτούς που θέλουν την αποτυχία μας
Τα αποθέματα του Δημοσίου θα εξαντληθούν σύντομα, αν δεν πάρουμε την 5η δόση

http://100greekblogs.blogspot.com/2011/06/blog-post_7355.html
Αφού θα έχει ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και θα εχουν υπογραφεί οι αποκρατικοποιήσεις για το ξεπούλημα της πατρίδας, τη διενέργεια δημοψηφίσματος το φθινόπωρο για την προώθηση των μεγάλων αλλαγών, προανήγγειλε ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στη Βουλή, με την οποία άρχισε η διαδικασία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση.

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου περιέγραψε πέντε βασικούς άξονες αλλαγών το επόμενο διάστημα και έθεσε τα κομβικά ζητήματα επί των οποίων ζητά την εμπιστοσύνη της Βουλής.

Για μια ακόμα φορά αναφέρθηκε στους οίκους αξιολόγησης που όπως είπε, λειτουργούν κατα το δοκουν, μίλησε για τους κερδοσκόπους, αλλά και για τους επενδυτές στην αγορά των παραγωγων!

http://olympia.gr/2011/06/19/δημοψήφισμα-το-φθινόπωρο-προανειλλε/

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ : 16 Ιουνίου - Του Αγ. Μνημονίου .....ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ..... ΠΑΡΑΚΑΤΩ .....

Πρέπει να φύγει, είναι παράνομος. Επέβαλε το Μνημόνιο με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τώρα πάει να κάνει το ίδιο με το «Μεσοπρόθεσμο».
Πρέπει να φύγει, είναι ψεύτης. Είπε ψέματα στον Ελληνικό Λαό, ότι «υπάρχουν τα λεφτά», για να υφαρπάξει την εξουσία.
Πρέπει να φύγει, είναι συνωμότης. Είχε μυστικές επαφές με την Γκόλντμαν Σακς, τον Στρος-Καν και Κύριος οίδε ποιους άλλους, πίσω από την πλάτη, του λαού, του κόμματός του, όλων των θεσμών.
Πρέπει να φύγει, είναι συκοφάντης. Διέσυρε τους Ελληνες διεθνώς ότι είναι «τεμπέληδες κι άχρηστοι» και συνεχίζει να το κάνει.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ανδρείκελο. Εφερε στη χώρα Διευθυντήριο την Τρόικα και την κατέστησε φόρου υποτελή στους Τοκογλύφους εσαεί.
Πρέπει να φύγει, είναι βλαξ ή βαλτός. Μετέτρεψε το πρόβλημα δανεισμού της χώρας σε κρίση χρέους που απειλεί την ίδια της την υπόσταση και το αυτεξούσιον.
Πρέπει να φύγει, είναι ανίκανος. Δεν αντιμετώπισε τη φοροδιαφυγή, δεν σταμάτησε τη σπατάλη, δεν έκανε τίποτα για να υπάρξει οποιουδήποτε τύπου ανάπτυξη.
Πρέπει να φύγει, είναι ανάλγητος. Εφαγε τις συντάξεις, διέλυσε το Ασφαλιστικό, δημιούργησε τη γενιά των 500 ευρώ, χαράτσωσε, ξαναχαράτσωσε και εξακολουθεί να χαρατσώνει τον λαό, νέκρωσε την αγορά κι έφθασε την ανεργία στα ύψη -με έναν στους δύο νέους να 'ναι άνεργος.
Πρέπει να φύγει, είναι πουλητάρι. Πουλάει τη ΔΕΗ, τα ύδατα, τα πάντα, αφοπλίζει τη χώρα από κάθε εργαλείο ανάπτυξης, συρρικνώνει τα ΑΕΙ -ό,τι αγγίζει το κάνει κάρβουνο.
Πρέπει να φύγει, είναι δειλός. Δεν τολμάει να ανακηρύξει ΑΟΖ, φέρεται στην Τουρκία σαν να βρίσκεται η Ελλάδα υπό καθεστώς Σχεδίου Ανάν και αντιμετωπίζει το Βερολίνο ως άλλη Κομαντατούρ.
Πρέπει να φύγει, είναι επικίνδυνος. Αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα της χώρας, εσωτερικά και διεθνή, στη βάση της προσωπικής του ατζέντας, εκτός ιστορικού πλαισίου και θεσμών.
Πρέπει να φύγει, είναι ένας ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης, ανελλήνιστος, περιβεβλημένος από έναν εσμό κολλητάρια, τυχάρπαστους, απίθανους και τυχοδιώκτες. Φίλους, συμβούλους -Ελληνες και ξένους- ένα «περιβάλλον» εκτός πάσης λογοδοσίας κι ελέγχου.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, δεν είναι σοβαρός. Είναι ικανός μόνον για όπενγκοβ και λοιπά καραγκιοζιλίκια, ενώ ταυτοχρόνως
είναι ένας κοινός καλοπερασάκιας, που τρώει σούσι, ενώ εξαθλιώνει τον κοσμάκη, ένας ελαφρόμυαλος που πάει ανέμελος στα γυμναστήρια,
ενώ έχει βυθίσει τη χώρα στην κατάθλιψη και τους νέους στην απελπισία.
Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ολετήρας. Τα μέτρα που παίρνει και ξαναπαίρνει δεν είναι μόνον καταστροφικά, είναι ατελέσφορα. Ενώ δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, οδηγούν την Ελλάδα απ' την αιχμαλωσία στην εξουθένωση κι εν τέλει στον διαμελισμό της...
*****
Τα εξ Εσπερίας νέφη μαύρα κι άραχλα, οι καιροί ου μενετοί, ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει...
Εδώ και τώρα. ΣΤΑΘΗΣ Σ. 11.VI.2011 stathis@enet.gr
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=283555

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ ΜΕ ΤΟ “ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ””

Έκανα συνεχείς προσπάθειες για συναίνεση.

Οι όροι Σαμαρά δεν θα γίνουν δεκτοί

Συνεχίζω μόνος μου.

ΑΥΡΙΟ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ,

ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΨΗΦΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ.

Μια από τα ίδια, εξακολουθεί να δουλεύει τον λαό.

http://olympia.gr/2011/06/15/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%cf%81%cf%89%ce%b8%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%8d-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c/