ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ σήμερα Κυριακή 12 Μαίου 2024.

Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας - Μια καρδιά , ένα ποίημα - τραγούδι κι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο για όλες τις μαννάδες του πλανήτη που σήμερα γιορτάζουν ...   

"Η απόφαση να κάνεις παιδί είναι πραγματικά βαρυσήμαντη.

Αποφασίζεις ν' αφήσεις την καρδιά σου να κυκλοφορεί έξω από το σώμα σου για πάντα ❤️ [Elizabeth Stone]

Εικόνα:Mathou

Μια καρδιά που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της 
Παρακάτω εικόνας.

                           

#Παγκόσμια_Ημέρα_της_Μητέρας γιορτάζει  πάντοτε τη 2η Κυριακή του Μαίου

   Αξίζει και πρέπει ν'αναφέρουμε πως μέχρι η γυναίκα να γευτεί τη χαρά της Δημιουργίας με τη γέννηση του μωρού της συμβαίνουν πρωταρχικά πολλά-πολλά αξιοσημείωτα θαύματα:

«Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ορισμένα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στην κυκλοφορία του αίματος της μητέρας και στη συνέχεια επιστρέφουν στο παιδί. Ονομάζεται «μικροχιμαιρισμός μητέρας-εμβρύου».

Για 41 εβδομάδες, τα κύτταρα αναμειγνύονται και κυκλοφορούν εμπρός και πίσω, και μετά τη γέννηση του μωρού, πολλά από αυτά τα κύτταρα παραμένουν στο σώμα της μητέρας, αφήνοντας ένα μόνιμο αποτύπωμα στους ιστούς, τα οστά, τον εγκέφαλο και το δέρμα του μωρού στη μητέρα. και συχνά μένουν εκεί για δεκαετίες.

Μια μητέρα θα έχει σύντομα ένα παρόμοιο αποτύπωμα στο σώμα της.

Ακόμα κι αν μια εγκυμοσύνη δεν τελειώσει ή αν κάνετε άμβλωση, αυτά τα κύτταρα εξακολουθούν να μεταναστεύουν στη ροή του αίματος.

Η έρευνα έχει δείξει ότι εάν η καρδιά της μητέρας τραυματιστεί, τα εμβρυϊκά κύτταρα θα σπεύσουν στο σημείο του τραυματισμού και θα μετατραπούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων που ειδικεύονται στην αποκατάσταση της καρδιάς.

Το παιδί βοηθά τη μητέρα να επισκευάσει, ενώ η μητέρα χτίζει το παιδί.

Αυτός είναι συχνά ο λόγος για τον οποίο ορισμένες ασθένειες εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Είναι εκπληκτικό πώς το σώμα της μητέρας προστατεύει το μωρό με κάθε κόστος, και το μωρό προστατεύει και αναδομεί τη μητέρα σε αντάλλαγμα, ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν και να επιβιώσουν με ασφάλεια.

Ας σκεφτούμε για λίγο τις επιθυμίες εγκυμοσύνης. Τι χρειαζόταν η μητέρα, να κάνει το παιδί την ευχή της;

Μελέτες έχουν δείξει επίσης την παρουσία εμβρυϊκών κυττάρων στον εγκέφαλο της μητέρας της 18 χρόνια μετά τη γέννηση.

Πόσο καταπληκτικό είναι αυτό; "

Από άρθρο της Nargis Kizalbash

Art by Enric Huguet 

                                                   Τη Γιορτή της Μητέρας τιμά όπως κάθε χρόνο 

η Google με το σημερινό της doodle.

Ανοίγοντας κανείς μία νέα καρτέλα περιήγησης στο Google, βλέπει ένα σκίτσο σε γκρι φόντο, στο οποίο απεικονίζεται μία γυναικεία φιγούρα να διαβάζει βιβλίο σε ένα χαρούμενο παιδί στο σαλόνι ενός σπιτιού.

«Happy Mother’s Day!»

είναι το μήνυμα που διαβάζει κανείς, ενώ βλέπουμε και τον χάρτη με τις χώρες στις οποίες εμφανίζεται σήμερα, Κυριακή 12 Μαΐου το συγκεκριμένο doodle, μιας και η ημερομηνία που τιμάται η συγκεκριμένη γιορτή αλλάζει από χώρα σε χώρα.

#Γιορτή_μητέρας

 Μάνα❤️Μητέρα❤️Μαμά❤️
😢Μου λείπεις αλλά είσαι πάντα εδώ😢μέσα μου σε κουβαλώ όπως κι εσύ με κουβαλούσες μέσα σου πριν γεννηθώ 🌄η αγάπη δεν τελειώνει με έναν θάνατο✝️

"Mάνα❤️Προαιώνια🌹 Μήτρα 🌹
΄Ανοιξες  το σώμα σου 🌹 φωλιά να κρυφτώ ...
Απ΄ το μαχαίρι του Θανάτου - Ηρώδη...
🌹Νάμα γενετήσιου ενστίκτου προσφέροντας
Αναγεννώντας🌹 τη Ζωώδη  Φύση - Σε φύση  Αναστάσιμη – Πνευματική 🌄
-΄Υλική και ΄Αυλη , Αιώνια ,
ΦΥΣΗ - ΜΗΤΡΙΚΗ " 🏞️
Ανέκδοτο δικό μου ποίημα

Και να μην ξεχνάμε πως:
«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να είναι παντού, γι’ αυτό έφτιαξε τη μητέρα»

είχε αναφέρει κάποτε ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο πρεσβύτερος.

     

                                                

 🎀XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ🎀στις Μανάδες🌹 όλου του Πλανήτη σε όσες έχουν & σε όσες δεν έχουν παιδιά κυρίως όμως στις γυναίκες του πολέμου
που αντικρίζουν το φρικτό θέαμα μπροστά στα πόδια τους να σκοτώνεται η ζωή τους η ψυχή τους 🥲😢😥😡😠

Οἱ πόνοι τῆς Παναγιᾶς 

ποίηση ✍️ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

μουσική ΛΟΥΚΑΣ ΘΑΝΟΣ

🎤Νίκος Ξυλούρης

Οἱ πόνοι τῆς Παναγιᾶς

Ποῦ νὰ σὲ κρύψω, γιόκα μου, νὰ μὴ σὲ φτάνουν οἱ κακοί;

Σὲ ποιὸ νησὶ τοῦ Ὠκεανοῦ, σὲ ποιὰ κορφὴν ἐρημική;

Δὲ θὰ σὲ μάθω νὰ μιλᾷς καὶ τ᾿ ἄδικο φωνάξεις.

Ξέρω πῶς θἄχεις τὴν καρδιὰ τόσο καλή, τόσο γλυκή,

ποὺ μὲ τὰ βρόχια τῆς ὀργῆς ταχιὰ θενὰ σπαράξεις.

Σὺ θἄχεις μάτια γαλανά,θἄχεις κορμάκι τρυφερό,

θὰ σὲ φυλάω ἀπὸ ματιὰ κακὴ κι ἀπὸ κακὸν καιρό,

ἀπὸ τὸ πρῶτο ξάφνισμα τῆς ξυπνημένης νιότης.

Δὲν εἶσαι σὺ γιὰ μάχητες, δὲν εἶσαι σὺ γιὰ τὸ σταυρό.

Ἐσὺ νοικοκερόπουλο -ὄχι σκλάβος ἢ προδότης.

Τὴ νύχτα θὰ συκώνομαι κι ἀγάλια θὰ νυχοπατῶ,

νὰ σκύβω τὴν ἀνάσα σου ν᾿ ἀκῶ, πουλάκι μου ζεστὸ

νὰ σοῦ ῾τοιμάζω στὴ φωτιὰ γάλα καὶ χαμομήλι,

κ᾿ ὕστερα ἀπ᾿ τὸ παράθυρο μὲ καρδιοχτύπι νὰ κοιτῶ

ποὺ θὰ πηγαίνεις στὸ σκολιό με πλάκα καὶ κοντύλι.

Κι ἂν κάποτε τὰ φρένα σου μ᾿ ἀλήθεια, φῶς τῆς ἀστραπῆς,

χτυπήσει ὁ Κύρης τ᾿ οὐρανοῦ, παιδάκι μου νὰ μὴ τὴν πεῖς!

Θεριὰ οἱ ἀνθρώποι, δὲ μποροῦν τὸ φῶς νὰ τὸ σηκώσουν!

Δὲν εἶν᾿ ἀλήθεια πιὸ χρυσὴ σὰν τὴν ἀλήθεια τῆς σιωπῆς.

Χίλιες φορὲς νὰ γεννηθεῖς, τόσες θὰ σὲ σταυρώσουν!

Διαβάστε επίσης:

Γιορτή της Μητέρας: Η σκοτεινή, αληθινή ιστορία της Anna Jarvis που εμπνεύστηκε τον εορτασμό

https://voiceofthelambs.blogspot.com/2016_05_08_archive.html#2535154026441829688

Ιστορίες μαμάδων από την ελληνική μυθολογία

https://voiceofthelambs.blogspot.com/2021_05_12_archive.html#8750068295400019829

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν έναν παρόμοιο εορτασμό. Βέβαια, επικεντρωνόταν στο γάμο και τον τοκετό και όχι τόσο στις ίδιες τις μητέρες. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι πως δεν έκαναν καρδούλες σε Instagram stories κάθε τέτοια μέρα.
Τα Matronalia γιόρταζαν την ίδρυση ναού της Juno Lucina, της ρωμαϊκής θεάς του τοκετού, στον λόφο Esquiline της Ρώμης κάθε χρόνο την 1η Μαρτίου. 
Διαβάστε περισσότερα εδώ:
https://www.oneman.gr/life/giorti-tis-miteras-pos-efxontan-stin-arxaia-romi-xoris-social-media/#Echobox=1715614154

ένα αφιέρωμα στην Ημέρα της Μητέρας Σκιτσογράφοι, καλλιτέχνες και μη, εμπνέονται από την "Ημέρα της Μητέρας" και αποτυπώνουν με χιουμοριστικό και γλαφυρό τρόπο αυτή τη σημαντική και ιδιαίτερη σχέση!

pSy-arcasm: ένα αφιέρωμα στην Ημέρα της Μητέρας

Σκιτσογράφοι, καλλιτέχνες και μη, εμπνέονται από την "Ημέρα της Μητέρας" και αποτυπώνουν με χιουμοριστικό και γλαφυρό τρόπο αυτή τη σημαντική και ιδιαίτερη σχέση!


Loukas Athanasiadis





Loukas Athanasiadis





Loukas Athanasiadis





Loukas Athanasiadis



Think Pig

pSy-arcasm: ένα αφιέρωμα στην Ημέρα της Μητέρας
PsychologyNow Team 13359

Το PsychologyΝow.gr είναι το Επιστημονικό site της Ψυχολογίας στην Ελλάδα. Με συνέπεια, εγκυρότητα και αξιοπιστία το PsychologyΝow.gr αποτελεί ένα πυρήνα Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγείας που έχει ως στόχο να ενημερώσει, να υποστηρίξει και να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη σε θέματα ψυχικής υγείας.

Επικοινωνία: info@psychologynow.gr

Η Ομάδα μας

Το PsychologyΝow.gr

αποτελείται από μία αρμονική σύνθεση Ψυχολόγων, Κοινωνικών Επιστημόνων, Επαγγελματιών Επικοινωνίας και Business, με εξειδικευμένη επιστημονική κατάρτιση.
Ομάδα διαχείρισης

Δεν είναι ανάγκη να είστε Ψυχολόγος, αλλά να αγαπάτε την Ψυχολογία και να θέλετε να συνεισφέρετε εθελοντικά σε αυτή την προσπάθεια! Ιδανικό για όσους/όσες σπουδάζουν ψυχολογία και ανθρωπιστικές επιστήμες και θέλουν να γνωρίσουν ακόμη καλύτερα το χώρο της Ψυχολογίας.

Σχετικά  Άρθρα

Ο πολυδιάστατος γονεϊκός ρόλοςΓονεϊκή ανατροφή


Στη γυναίκα που δεν γνωρίζει πώς θα είναι η ζωή της ως μαμάΓονείς


Σύνδρομο Ξεχασμένου Μωρού: Ο εφιάλτης κάθε γονέαΕπικαιρότητα

Ιστορίες μαμάδων από την ελληνική μυθολογία

Η έννοια της "μητέρας" είναι μια αρχέγονη έννοια που, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι ορίζει και διαποτίζει την ανθρώπινη ύπαρξη από τις απαρχές της. Αν κοιτάξει κανείς πίσω στην ανθρώπινη ιστορία και στους μύθους κάθε πολιτισμού θα εντοπίσει τη Μητέρα-Γη, τη Μητέρα-Θεά, τη Μητέρα, ως κυρίαρχο στοιχείο, καταλυτικό, πολλές φορές, στην εξέλιξη του ανθρώπου.

Το εδώλιο αυτό βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου και ανήκει στο μινωικό πολιτισμό. 
Όταν ήμουν αρκετά μικρή, ίσως 5-6 ετών, δεν είχα πιο αγαπημένες ιστορίες να διαβάσω, από αυτές της ελληνικής μυθολογίας, παρόλο που, πολλές φορές, ήταν ίσως ωμές και βίαιες. Πολλές φορές, όμως, ήταν τρυφερές, ευφάνταστες και πολύ πολύ ενδιαφέρουσες. Ανάμεσα στους ελληνικούς μύθους με εντυπωσίαζαν οι μητρικές φιγούρες που παρουσιάζονταν, όπως της θεάς Δήμητρας, της Λητούς, της Θέτιδας, της Ήρας και άλλων. Το, επίσης, εντυπωσιακό για μένα ήταν ότι δεν επρόκειτο μόνο για μανάδες που θα έκαναν τα πάντα για τα παιδιά τους, αλλά θα διατηρούσαν ακέραιο και το χαρακτήρα τους ως γυναίκες, ισχυρές και ανεξάρτητες. Μες στο μυαλό μου, λοιπόν, στερεοποιήθηκε η ιδέα της Μητέρας, ως πηγή ζωής, τροφής, τρυφερότητας, αλλά και ως πηγή θηλυκότητας, δύναμης και ικανότητας.

Ας δούμε, τώρα, σημαντικές μητρικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας:

Γαία 

Η Μητέρα Γη
Η Γαία (Γη) γέννησε τον Ουρανό και τον Πόντο (Θάλασσα) χωρίς ένωση με κάποιον πατέρα, κατά τον Ησίοδο (Θεογονία). Από τη ζωογόνο βροχή που της έριχνε ο Ουρανός, δημιούργησε το χορτάρι, τα λουλούδια, τα δέντρα, τα πουλιά και τα ζώα. Ακόμα, από την ένωσή της με τον Ουρανό γέννησε και την πρώτη γενιά των Θεών, τους Τιτάνες, μεταξύ των οποίων και τον Κρόνο και τη Ρέα, γονείς του Δία, της Ήρας, του Ποσειδώνα και άλλων. Ο ευνουχισμός του Ουρανού από τον Κρόνο προκάλεσε τον αιώνιο αποχωρισμό της Γης από τον Ουρανό και από τις σταγόνες αίματος και σπέρματος του Ουρανού η Γαία γέννησε τις Ερινύες, τις Νύμφες και διάφορους Γίγαντες. Σύμφωνα με μια παράδοση, το μητρικό ένστικτο της Γαίας την ώθησε να εκδικηθεί τον Ουρανό πείθοντας τους άλλους της γιους, τους Τιτάνες, να του επιτεθούν. Κατά 
μια πιο ορθόδοξη εκδοχή, ο Ουρανός αγκάλιασε τη Γαία, τυλίγοντάς την ολόκληρη με τον άσβεστο έρωτά του, με αποτέλεσμα όλα της τα παιδιά να φυλακιστούν μέσα στη μήτρα της.
Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η αντίστοιχη θεότητα λεγόταν Tellus και συμβόλιζε την ειρήνη και την ευημερία.

Ρέα 

Μητέρα των Θεών 
Η Γαία είχε προφητεύσει ότι ένα από τα παιδιά του Κρόνου θα του έπαιρνε τη βασιλεία, γι' αυτό και εκείνος, μόλις γεννιόταν κάποιο, το έτρωγε απευθείας. Η Ρέα δεν μπορούσε να 

βαστήξει τον πόνο της για το χαμό των παιδιών της και αποφάσισε να σώσει το τελευταίο από τα παιδιά της, το Δία, κρύβοντάς τον με τη βοήθεια της Γαίας, αμέσως μόλις γεννήθηκε, σε μια σπηλιά της Κρήτης, όπου ανατράφηκε από τις Νύμφες Αμάλθεια και Μέλισσα.

Ήρα 

Σύζυγος του Δία, θεότητα κυρίως μητρική
Η Ήρα απέκτησε τέσσερα παιδιά από το Δία: τον Άρη, θεό του πολέμου, τον Ήφαιστο, θεό της φωτιάς, την Ειλείθυια, θεά του τοκετού και την Ήβη, που έφερνε στου Θεούς το νέκταρ και την αμβροσία. Καθώς ο Δίας ήταν ιδιαίτερα άπιστος, τσακώνονταν συνεχώς με την Ήρα και οι καβγάδες τους ήταν τόσο άγριοι, που έτρεμε ολόκληρος ο Όλυμπος.

Σ' αυτό τον πίνακα του Ρούμπενς, ο Δίας ξεγελά την Ήρα ώστε να θηλάσει τον Ηρακλή κι έτσι ο ημίθεος να ανατραφεί με θεϊκό γάλα. Η Ήρα αντιλαμβάνεται την απάτη, τραβά το στήθος της και το γάλα που πετάχτηκε δημιούργησε το γαλαξία. | Πηγή φωτογραφίας: www.asociacionsina.org 

Δήμητρα 

Θεά της γης και της γεωργίας 
Δήμητρα σημαίνει "μητέρα γη" και ταυτιζόταν, πολλές φορές, με τη Γαία. Από την ένωση της Δήμητρας με το Δία, γεννήθηκε η Περσεφόνη, την οποία η θεά υπεραγαπούσε. Όταν, όμως, την Περσεφόνη ερωτεύτηκε ο Πλούτωνας, θεός του Κάτω Κόσμου, και την έκλεψε, η Δήμητρα, που δε γνώριζε τι συνέβη, ήταν απαρηγόρητη και, κρατώντας δύο πυρσούς, άρχισε να ψάχνει σε όλη τη γη για να τη βρει. Δεν ήθελε ούτε να φάει, ούτε να πλυθεί, μέχρι να βρει ξανά την κόρη της. Στο τέλος, με τη βοήθεια της Εκάτης και του Ήλιου, έμαθε την αλήθεια και από την απελπισία της επέβαλε απόλυτη ξηρασία για έναν ολόκληρο χρόνο και οι άνθρωποι κόντευαν να πεθάνουν από την πείνα. Τότε επενέβη ο Δίας και η Περσεφόνη επέστρεφε στη γη κάθε άνοιξη και τότε όλα άνθιζαν από τη χαρά της Δημητρας, ενώ όταν γύριζε στον Άδη το χειμώνα, η φύση νεκρωνόταν ξανά.

Λητώ 

Μητέρα του Απόλλωνα και της Άρτεμης 
Η Άρτεμη και ο Απόλλωνας θεωρούνται καρποί της ένωσης του Δία και της Λητούς. Για το λόγο αυτό, η Λητώ καταδιώχθηκε ανελέητα από την Ήρα, τη σύζυγο του Δία, ώσπου να γεννήσει. Ο θρύλος λέει ότι η άμοιρη Λητώ περιπλανιόταν μήνες ολόκληρους και κανένας τόπος δεν τη δεχόταν για να γεννήσει. Μάλιστα, η Ήρα εμπόδισε την Ειλείθυια, τη θεά του τοκετού, να πάει να βοηθήσει τη Λητώ να γεννήσει, ενώ έβαλε ένα τεράστιο δράκο, τον Πύθωνα, να κυνηγήσει την ετοιμόγεννη γυναίκα. Φυσικά, με τη γέννησή τους,

ο Απόλλωνας και η Άρτεμη σκότωσαν τον Πύθωνα για το κακό που είχε προκαλέσει στη μητέρα τους. Η Λητώ γέννησε πρώτα την Άρτεμη, που τη βοήθησε μάλιστα στον τοκετό του Απόλλωνα, ο οποίος ήρθε στον κόσμο μετά από εννέα μερόνυχτα ωδίνων. Λέγεται ότι η εμπειρία αυτή ήταν τόσο τραυματική για την Άρτεμη, που αποφάσισε να παραμείνει παρθένα, βοηθώντας, όμως, τις έγκυες να γεννήσουν.

Θέτιδα 

Η σημαντικότερη από τις Νηρηίδες και αθάνατη μητέρα του ήρωα Αχιλλέα 
Σύμφωνα με μια προφητεία των Μοιρών, η Θέτιδα θα γεννούσε ένα γιο που θα γινόταν ισχυρότερος από τον πατέρα του. Έτσι, ενώ μέχρι τότε την πολιορκούσαν ο Δίας και ο Ποσειδώνας, αποφάσισαν ότι η Θέτιδα έπρεπε να παντρευτεί ένα θνητό και επέλεξαν τον Πηλέα, βασιλιά της Ιωλκού. Η Θέτιδα και ο Πηλέας απέκτησαν επτά γιους. Για να διαπιστώσει αν τα παιδιά της είχαν κληρονομήσει την αθανασία της, η Θέτιδα τα άλειφε με αμβροσία και έκαιγε τα θνητά τους μέρη. Κανένα από τα πρώτα της έξι παιδιά δεν επέζησε. Για να σώσει τη ζωή του έβδομου γιου του, του Αχιλλέα, ο Πηλέας τον έστειλε στο Πήλιο, στον Κένταυρο Χείρωνα. Για να κάνει άτρωτο το μικρό Αχιλλέα, η Θέτιδα τον βούτηξε στα νερά της Στύγας, αλλά η φτέρνα απ' όπου τον κρατούσε, δε βράχηκε κι έτσι έγινε το ευάλωτο σημείο του. Συχνά, η Θέτιδα επισκεπτόταν τον Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο και τον παρηγορούσε.

Μήδεια

Μάγισσα, κόρη του Αιήτη, που ακολούθησε τον έρωτά της στην Ελλάδα 
Η Μήδεια ερωτεύτηκε τον Ιάσονα και τον βοήθησε να κλέψει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Όταν έφυγε ο Ιάσονας, εκείνη τον ακολούθησε και του χάρισε δύο παιδιά, το Μέρμερο και το Φέρητα. Αργότερα, όμως, που ο Ιάσονας την εγκατέλειψε για να παντρευτεί την Κρέουσα (ή Γλαύκη), η Μήδεια εκδικήθηκε τη νύφη ποτίζοντας το νυφικό της με δηλητήριο που τη σκότωσε και έπειτα, σύμφωνα με το μύθο, σκότωσε και τα ίδια της τα παιδιά, για

να εκδικηθεί και τον Ιάσονα. Ο Ευριπίδης, στο έργο του "Μήδεια", έδωσε μια πιο συμπαθητική εικόνα της, ως παθιασμένης γυναίκας, ανίκανης να ελέγξει τις καταστροφικές δυνάμεις που παλεύουν μέσα της.

Ιοκάστη 

Σύζυγος του βασιλιά Λάιου και μητέρα αλλά και σύζυγος του Οιδίποδα 
Η τραγική ιστορία της Ιοκάστης ξεκίνησε όταν ο σύζυγός της Λάιος άρχισε να δυσανασχετεί, επειδή εκείνη δεν του χάριζε το γιο που επιθυμούσε. Το Μαντείο των Δελφών, όμως, ανακοίνωσε σε χρησμό του, ότι ο πολυπόθητος διάδοχος θα σκότωνε τον πατέρα του και θα παντρευόταν τη μητέρα του.

 Έτσι, ο Λάιος απομακρύνθηκε από το συζυγικό κρεβάτι για να μην αφήσει έγκυο τη γυναίκα του. Προσβεβλημένη από την απόρριψή του η Ιοκάστη κάποιο βράδυ τον μέθυσε και τον παρέσυρε να πλαγιάσει μαζί της.

 Έτσι, κατάφερε να μείνει έγκυος και να γεννήσει ένα γιο. 

Ο μύθος του Οιδίποδα είναι γνωστός. 

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο κι έτσι ο Οιδίποδας και σκότωσε το Λάιο και παντρεύτηκε την Ιοκάστη, τη μητέρα του. 

Όταν, μετά από πολλά συμβάντα, 

ο μάντης Τειρεσίας αποκάλυψε την αλήθεια, η απόγνωση και η ντροπή οδήγησαν την Ιοκάστη στην

αυτοκτονία.

ΠΗΓΗ: Καλός Αγωγός: Ιστορίες μαμάδων από την ελληνική μυθολογία https://kalosagogos.blogspot.com/2013/05/blog-post_12.html?spref=tw 

Γιορτή της Μητέρας: Η σκοτεινή, αληθινή ιστορία της Anna Jarvis που εμπνεύστηκε τον εορτασμό

Είναι κάτι παραπάνω από μια αφορμή για να ξοδευτούν περισσότερα από 19 δισεκατομμύρια δολάρια (μόνο στις ΗΠΑ) και να υπενθυμίσουμε τη σημαντικότητα της μητέρας στη ζωή μας.

Η Ημέρα της Μητέρας που φέτος κλείνει 101 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της έχει ρίζες ιστορικές, αγωνιστικές και εάν συμφωνήσουμε ότι η σημερινή Ημέρα είναι η επίσημη γιορτή, ας μας υπενθυμίζουμε την αλήθεια πίσω από το συναισθηματισμό.
Διαβάστε επίσης
Η μάχη της μητέρας στον πόλεμο

“Η αλήθεια είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες” σημειώνει ο Brian Handwerk για το National Geographic. “Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο”.

Η ίδια δεν απέκτησε δικά της παιδιά
Ο θάνατος της μητέρας της όμως το 1905 της έδωσε όποια αφορμή ήθελε για να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908. “Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού. Η πρώτη Ημέρα της Μητέρας ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος.

Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865).
Στα μεταπολεμικά χρόνια η Jarvis και οι υπόλοιπες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ ‘Φιλίας’ και συμβολικές εκδηλώσεις με μηνύματα γύρω από την ειρήνη και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.
Ήταν τότε όταν η Julia Ward Howe, γνωστή για τη σύνθεση του Ύμνου μάχης για τη Δημοκρατία συνέταξε τη Διακήρυξη για τη Γιορτή της Μητέρας καλώντας τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό πολιτικό ρόλο στην προώθηση της ειρήνης, προσθέτει ο Ηandwerkc. Όμως κυρίως υπεύθυνη για αυτό που ονομάζουμε σήμερα Ημέρα της Μητέρας ήταν η κόρη της, Anna -που θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής της αγωνιζόμενη αυτό που τελικά κατέληξε να είναι.

Στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, οικογένειες συγκεντρώθηκαν σε εκδηλώσεις στη γενέτειρα της Jarvis στο Grafton της West Virginia – μια εκκλησία που τώρα έχει μετονομαστεί σε Διεθνή Βωμό της Ημέρας της Γυναίκας – καθώς και στη Φιλαδέλφεια, όπου η Jarvis ζούσε εκείνη την εποχή, και σε πολλές άλλες πόλεις. Σε μεγάλο βαθμό κυρίως μέσω των προσπαθειών της Jarvis η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις, μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε επίσημα την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

“Για την Jarvis ήταν η μέρα που πήγαινες σπίτι για να περάσεις χρόνο με τη μητέρα σου και να την ευχαριστήσεις για όσα έκανε”, γράφει η Wesleyan Antolini από τη Δυτική Βιρτζίνια στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο Γιορτάζοντας τη Μητρότητα: η Anna Jarvis και η υπεράσπιση της Ημέρας της Μητέρας της. “Δεν έγινε για να εορταστούν όλες οι μητέρες. Ήταν για να εορταστεί η καλύτερη μητέρα που έχεις γνωρίσει ποτέ – η δική σου μητέρα – ως ο γιος ή ως η κόρη της”. Γι’ αυτό η Jarvis επέμενε στον ενικό αριθμό Mother’s Day και όχι στον πληθυντικό Mothers’ Day”, διευκρινίζει η Antolini.

Αυτό που όμως ξεκίνησε σαν επιτυχία της Jarvis σύντομα ήταν μια αποτυχία, τουλάχιστον στα δικά της μάτια.
Επίθεση στη Γιορτή της Μητέρας

“Η αρχική ιδέα της Anna Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για το εμπόριο” συνεχίζει ο Handwreck για τη σταυροφορία της Jarvis ενάντια στην εκμετάλλευση μιας υπόθεσης προσωπικής. Αποφασισμένη και μαχητική, “οργάνωσε μποϊκοτάζ, απείλησε με μηνύσεις, επιτέθηκε ακόμα και στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Eleanor Roosevelt, επειδή χρησιμοποίησε την Ημέρα της Μητέρας για να αντλήσει κεφάλαια για φιλανθρωπίες. 'Το 1923 εισέβαλε σε ένα συνέδριο εμπόρων ζαχαροπλαστικής στη Φιλαδέλφεια', λέει η Antolini. Μια παρόμοια διαμαρτυρία συνέβη δύο χρόνια αργότερα όταν οι Μητέρες του Αμερικανικού Πολέμου, μια οργάνωση που υπάρχει ακόμα, χρησιμοποίησαν την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσουν κεφάλαιο και κάθε χρόνο πουλούσαν γαρίφαλα. Η Anna αγανάκτησε ξανά και το 1925 εισέβαλε σε ένα συνέδριο που έγινε στη Φιλαδέλφεια και τελικά συνελήφθη για διατάραξη της κοινής ησυχίας'.

Το 1948 πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών σε ένα σανατόριο της Φιλαδέλφεια, φτωχή και εξαντλημένη από την εναντίωση της στη Γιορτή που η ίδια δημιούργησε.
Γιορτή του Εμπορίου

Σήμερα, η Ημέρα της Μητέρας συνεχίζει να είναι μια γιορτή του καταναλωτισμού.

Σύμφωνα με την Εθνική Ομοσπονδία Λιανικού Εμπορίου οι Αμερικάνοι θα ξοδέψουν κατά μέσο όρο 168,94 δολάρια (περίπου 6 δολάρια λιγότερα από πέρσι) ενώ οι συνολικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τα 19.9 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η εταιρία Hallmark Cards που πούλησε την πρώτη επετειακή κάρτα για την Ημέρα της Μητέρας στις αρχές του 192ο αναφέρει ότι είναι η τρίτη πιο δημοφιλής αφορμή για ανταλλαγή ευχών τυπωμένες σε χαρτί μετά τα Χριστούγεννα και τη Γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, φτάνοντας περίπου τις 133 εκατομμύρια αποστολές.
Νίκη της μητρότητας

“Σχεδόν όλοι οι θάνατοι μητέρων μπορεί να προληφθούν όπως αποδεικνύεται από τις τεράστιες ανισότητες που εμφανίζονται μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων χωρών” αναφέρει στο σημείωμα της με αφορμή τη σημερινή ημέρα η UNICEF Ελλάδος.

Η πιθανότητα που έχει μια γυναίκα να πεθάνει από επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού κατά τη διάρκεια ζωής της, είναι στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες του κόσμου 1 στις 41 ενώ στις αναπτυγμένες χώρες είναι 1 στις 3.300.

H μητρική θνησιμότητα έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό μεταξύ 1990 (532.000) και 2015 (303.000) "όμως η υγεία και ευημερία των μητέρων, από την οποία εξαρτάται άμεσα η επιβίωση και ανάπτυξη των παιδιών, ιδιαίτερα στις φτωχότερες χώρες του κόσμου, απέχει πολύ από το να είναι εξασφαλισμένη" σημειώνει.

Ακόμη, πάνω από 800 γυναίκες πεθαίνουν καθημερινά από επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ή του τοκετού. Για κάθε γυναίκα που πεθαίνει, περίπου 20 άλλες υποφέρουν από σοβαρούς τραυματισμούς, μολύνσεις , ή αναπηρίες. Σχεδόν όλοι οι μητρικοί θάνατοι (το 99%) παρατηρούνται στις αναπτυσσόμενες περιοχές.

Δύο περιοχές, η υπό-Σαχάρια Αφρική και η Νότια Ασία, ευθύνονται για το 88% των μητρικών θανάτων παγκοσμίως. Στην υπό-Σαχάρια Αφρική παρατηρείται το μεγαλύτερο ποσοστό: 546 θάνατοι μητέρων, ανά 100.000 ζώντα νεογνά, ή 201.000 μητρικοί θάνατοι ετησίως. Αυτό, αποτελεί τα δύο τρίτα (66%) όλων των μητρικών θανάτων παγκοσμίως, σε ετήσια βάση.

Στην Ελλάδα ο δια βίου κίνδυνος θανάτου μιας μητέρας από επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού είναι σε χαμηλότερη θέση σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Το 2015, ήταν 3 στις 100.000 γεννήσεις (ίδιος με της Πολωνίας), ενώ αντίστοιχα στην Πορτογαλία ήταν 10, στη Γερμανία 6, στην Κύπρο 7 και στη Γαλλία 8.

Πηγή:

«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να είναι παντού, γι’ αυτό έφτιαξε τη μητέρα» είχε αναφέρει κάποτε ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο πρεσβύτερος.

Διάσημοι ζωγράφοι, οι οποίοι τίμησαν 

τη μητέρα τους 

βάζοντάς την στους πίνακές τους.
Από την Ντέμη Αυλωνίτη

«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να είναι παντού, γι’ αυτό έφτιαξε τη μητέρα» είχε αναφέρει κάποτε ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο πρεσβύτερος. Διότι η δύναμη μιας μητέρας είναι αναμφισβήτητη. Θα σε φροντίσει, θα σε συμβουλεύσει, θα σε συγχωρέσει και θα σε προστατέψει χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα. Είναι εκείνη που αντικρίζεις για πρώτη φορά όταν ανοίγεις τα μάτια. Κι όταν μια μητέρα σε αφήνει στην πορεία ελεύθερο να εκφραστείς και να αποκαλύψεις κρυφά ταλέντα, τότε εσύ μπορεί να μεταμορφωθείς ακόμη και σε έναν Πικάσο, έναν Σεζάν ή έναν Βαν Γκογκ. Όσον αφορά στους ίδιους, μέσα στο ανεκτίμητης αξίας ζωγραφικό έργο τους, συγκαταλέγονται και πίνακες με τα πρόσωπα των γυναικών που τους έφεραν στον κόσμο. Ας δούμε μερικούς από αυτούς, με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας:

PABLO PICASSO

«Όταν ήμουν παιδί η μητέρα μου μου είπε: 
Αν είσαι στρατιώτης, θα γίνεις στρατηγός. 
Αν είσαι ένας μοναχός, θα γίνεις ο Πάπας. 
Αντ’ αυτού, ήμουν ζωγράφος, κι έγινα ο Πικάσο» 
είχε δηλώσει ο Pablo Picasso, 
ο οποίος δεν παρέλειψε να δημιουργήσει πορτραίτα 
με πρωταγωνίστρια τη γυναίκα που τον έφερε στον κόσμο, 
με την οποία είχε στενό δεσμό. 
Εδώ βλέπουμε ένα πρώιμο έργο το οποίο φιλοτεχνήθηκε το 1896, όταν ακόμη ο Picasso υπέγραφε τους πίνακές του με το επίθετο του πατέρα του Don Jose Ruiz y Blasco. 
Το όνομα της μητέρας του, Maria Picasso y Lopez, 
άρχισε να το χρησιμοποιεί από το 1901.

PAUL CÉZANNE

Ο Paul Cezanne είχε πάντα καλή σχέση με τη μητέρα του, 
η οποία φρόντιζε να τον στηρίζει σε κάθε του βήμα 
όσον αφορά στην καριέρα του, σε αντίθεση με τον αυστηρό πατέρα του. 
Η Anne Elisabeth Honorine Aubert, όπως ήταν το όνομά της, ήταν κι εκείνη που ‘γέννησε’ με τον Cezanne και το όραμα της ζωής του, την τέχνη της ζωγραφικής, καθώς και η ίδια τη λάτρευε. 
Η προσωπογραφία της μητέρας του – η οποία ήταν ζωηρή και ρομαντική συνάμα – είναι φιλοτεχνημένη το 1867.

LUCIEN FREUD

Ο Lucien Freud είχε σπαταλήσει πάνω 
από 4.000 ώρες ζωγραφίζοντας τη μητέρα του, 
κυρίως το διάστημα 1972 – 1984. 
Άρχισε να δημιουργεί τα πορτραίτα της 
(πίνακες, χαρακτικά, σχέδια) λίγο μετά 
το θάνατο του πατέρα του, 
γεγονός το οποίο την είχε οδηγήσει σε βαριά κατάθλιψη. 
Και η ζωγραφική ήταν ένας τρόπος για να την καταπολεμήσει. Ανάμεσα στα έργα του με κεντρική φιγούρα τη Lucie, είναι και το έργο “Resting” (λάδι σε καμβά, 1976), στο οποίο η μητέρα του αναπαύεται στο κρεβάτι της έχοντας μια μελαγχολική έκφραση.

REMBRANDT

Ο Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης Rembrandt 
είχε χρησιμοποιήσει ουκ ολίγες φορές τη μητέρα του 
Cornelia Neeltgen Willemsdr van Zuytbrouck ως μοντέλο. 
Ο συγκεκριμένος πίνακας, φιλοτεχνημένος γύρω στο 1629, αποτυπώνει το πόσο γοητευτικά έβρισκε ο δημιουργός τα σημάδια της τρίτης ηλικίας της στο πρόσωπό της. 
Ενώ εντυπωσιακά ήταν και τα κοστούμια που χρησιμοποιούσε και τα ζωντανά εφέ φωτισμού.

JAMES WHISTLER

Από τα πιο διάσημα πορτραίτα του Αμερικανού καλλιτέχνη James Whistler, ο οποίος είχε ως έδρα τη Βρετανία, 
είναι αυτό στο οποίο βλέπουμε την πρωταγωνίστρια της ζωής του, δηλαδή τη μητέρα του, να είναι καθισμένη σε μια καρέκλα. 
Η Anna Matilda Whistler έγινε το κεντρικό θέμα του ζωγραφικού έργου με τίτλο “Arrangement in Grey and Black, No1», συχνά ονομαζόμενο και ως 
«Η μητέρα του Whistler” (1871).

ANDY WARHOL

Ο πολυσχιδής καλλιτέχνης Andy Warhol 
στη διάρκεια της καριέρας του δημιούργησε προσωπογραφίες διασημοτήτων – σύμβολα 
της αμερικανικής ποπ κουλτούρας – 
σε φανταχτερά χρώματα και συχνά ως μεταξοτυπίες. 
Κι από αυτά τα πρόσωπα δεν θα μπορούσε 
να απουσιάζει κι εκείνο της μητέρας του, 
της Julia Warhola, η οποία αποτέλεσε επίσης 
πηγή έμπνευσής του, ενώ έχει πρωταγωνιστήσει 
και στην ταινία του “Mrs Warhol”. 
Εδώ βλέπουμε ένα από τα πορτραίτα που φιλοτέχνησε ο Warhol το 1974, 
δύο χρόνια μετά τον θάνατό της, στη Νέα Υόρκη. 
Και χαρακτηρίζεται από απλότητα και ομορφιά.

MARC CHAGALL

Η μητέρα του Marc Chagall, Ida, δούλευε στο σπίτι της οικογένειας και ‘έτρεχε’ ένα μανάβικο. 
Τα πρώτα έργα τέχνης του ήταν εμπνευσμένα από την παιδική του ηλικία, τον οικογενειακό του κύκλο και τη γενέτειρά του, θέματα τα οποία επανήλθαν και σε μεταγενέστερους πίνακές του. 
Το έργο με τίτλο “Mother By The Oven”, φιλοτεχνήθηκε το 1914 και παρουσιάζει τη μητέρα του μπροστά από έναν φούρνο. 
Μεγάλη μούσα του ωστόσο υπήρξε η σύζυγός του Bella, στην οποία ήταν αφιερωμένοι αρκετοί από τους πίνακές του. Σε έναν από αυτούς μάλιστα η Bella κάθεται σε ένα τραπέζι, παρέα με την Ida.

DAVID HOCKNEY

Ένα από τα πολλά πορτραίτα που έκανε ο David Hockney, 
με τη μητέρα του Laura όλα αυτά τα χρόνια, 
είναι και το “Portrait of Mother III (1985), το οποίο φιλοτεχνήθηκε μια περίοδο όπου ο Hockney διερευνούσε εναλλακτικές λύσεις για τον νατουραλισμό. 
Πρόκειται για έργο εμπνευσμένο από τον κυβισμό, το οποίο ενσωματώνοντας διάφορες οπτικές στην απεικόνιση του προσώπου, αποτυπώνει την προσωπικότητα της Laura με αγάπη και στοργή.

VINCENT VAN GOGH

Η μητέρα του Vincent Van Gogh είχε κλίση στα γράμματα και τις τέχνες γι’ αυτό και η ίδια στάθηκε μια σημαντική επιρροή για τον καλλιτέχνη. 
Για τη δημιουργία του συγκεκριμένου πορτραίτου της (1888) ο Ολλανδός ζωγράφος χρησιμοποίησε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της, στην οποία θέλησε να βάλει χρώμα. 
Όσον αφορά στο συνολικό έργο του Van Gogh, 
αναμένεται να ολοκληρωθεί η πρώτη παγκοσμίως μεγάλου μήκους ταινία, η οποία θα αποτελείται αποκλειστικά από έργα (πάνω από 56.800 συνολικά καρέ) εμπνευσμένα από την τεχνοτροπία του, τα οποία θα δημιουργήσουν περίπου εκατό ζωγράφοι. 
Το πρότζεκτ φέρει τον τίτλο “Loving Vincent” και αποτελεί μια επινόηση της εταιρίας BreakThru.

LOUISE BOURGEOIS

Στάθηκε σχεδόν αδύνατο να μην συμπεριλάβουμε σε αυτή τη λίστα την αξέχαστη Γαλλο-Αμερικανίδα γλύπτρια 
και ζωγράφο Λουίζ Μπουρζουά και το κορυφαίο γιγαντιαίο γλυπτό της “Maman” (1999), 
αφιερωμένο στη μνήμη της μητέρας της Josephine, 
την οποία έχασε στην ηλικία των 21 ετών. 
«Η αράχνη είναι μια ωδή στη μητέρα μου» 
έλεγε η Bourgeois. 
Μέσω του έργου της αναφέρεται στη δύναμη της μητέρας, 
με τη μεταφορική της έννοια και μιλάει για την κλώση, 
την ύφανση, την ανατροφή και την προστασία. 
Η Josephine επισκεύαζε ταπετσαρίες σε εργαστήριο κλωστοϋφαντουργίας. 
Και όπως η αράχνη, ήταν υφάντρα, ισχυρή και προστατευτική.
πηγή:

H δική μου ΜΑΝΑ ... Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ... Η ΜΑΝΑ η δική μου ...

H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ...
Είναι μια " χαροκαμένη" ΜΑΝΑ ...
... έχασε απ΄τα κορίτσια της τα δυo  ...
το ένα στα 23 του το έντυσε νυφούλα στο φέρετρο 
και το άλλο έφυγε μια μέρα τ΄Απρίλη ξαφνικά και αναπάντεχα ...
αφηνοντάς της  πίσω ορφανά  τις δυο ενήλικες εγγονές της  ,  
όμορφα κοριτσόπουλα και τα δυο ...
Ο πόνος αβάσταχτος για όλη την οικογένεια  ...
για εκείνην την ΜΑΝΑ μας όμως, έκτοτε ο πόνος ντύθηκε κατάσαρκα επάνω της ...
δεν έβγαλε ποτέ της τα μαύρα ...
δεν έπαψε ποτέ της ν΄ανάβει καθημερινά το καντηλάκι στο υπνοδωμάτιό της κάτω από τις φωτογραφίες των παιδιών της ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ...
γέννησε πολλά παιδιά εγώ ήμουν το δεύτερο 
αλλά το πρώτο της κορίτσι ,
μετά από τον μοναχογιό της που΄ ναι η αδυναμία της ...
αδιαμφισβήτητα του έχει μια αδυναμία παραπάνω...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
γεννήθηκε εκεί γύρω στον πόλεμο του 40 σε ένα ορεινό  χωριό στο Ρέθυμνο στην Κρήτη 
όπου μεγάλωσε και  παντρεύτηκε τον πιο όμορφο και περιζήτητο τότε νέο συγχωριανό της ...
μπαίνοντας απ΄την αρχή σε δυσμένεια από τις υπόλοιπες υποψήφιες " νυφάδες " που μείνανε στον άσσο ...
αφού ο πατέρας μου διάλεξε εκείνην που δεν ήταν ούτε η πλουσιότερη ούτε και 
εμφανισιακά η ομορφότερη ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
 έμεινε στο χωριό  για 4 χρόνια 
όπου γέννησε και εμένα με την βοήθεια της έμπειρης 
μαμής στο σπίτι μιας και δεν πρόλαβε 
να πάει στο νοσοκομείο της πόλης ...
συνθήκες δύσκολες τότε για όλους ...
σε ένα χωριό δίχως ρεύμα και νερό στα σπίτια ...
δύσκολες ακόμα περισσότερο οι συνθήκες για τις γυναίκες νοικοκυρές 
που έπλεναν όπως βλέπουμε στις ταινίες 
στα ποτάμια και έφερναν το  νερό στο σπίτι με τις στάμνες ...
και μου μόλις έδυε ο ήλιος άναβαν τον λίχνο να φέγγει στις βραδινές "βεγγέρες "...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
ύφαινε και ξή-φαινε καθημερινά στον αργαλειό 
όπως ήταν η επιτακτική και απαραίτητη συνήθεια
όλων των  γυναικών  σε όλα τα χωριά της εποχής της ...
ζύμωνε  το πεντανόστιμο ψωμί της εβδομάδας ...
...μαγείρευε για πολλούς καθημερινά πολλές φορές 
και δυο φορές την ίδια ημέρα ,
διότι δύσκολα - δύσκολα αλλά το σπίτι 
ήταν κοινωνικό και ως εκ τούτου 
πάντοτε ανοικτό για όλους ...
και αυτοί ήταν πάντοτε πολλοί ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
 δούλευε ακατάπαυστα στο χωριό ...
δούλευε ακατάπαυστα και στην πόλη ...
την Αθήνα την πρωτεύουσα ...
όπου μετακομίσαμε 4 χρόνια μετά τον γάμο της 
με τον πατέρα μου προς αναζήτηση μέλλοντος 
και καλύτερων συνθηκών για την οικογένεια ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
έκτοτε έγινε ζευγάρι αχώριστο με τη δουλειά ...
 απ΄το πρωί μέχρι το βράδυ στις 
επιχειρήσεις που δημιούργησε ο πατέρας μου ...
24 ώρες το 24ωρο δουλειά ασταμάτητα για ώρες ,
μερόνυχτα, μήνες , δεκαετίες, εικοσαετίες ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
για προσωπική της διασκέδαση και ευχαρίστηση 
ούτε λόγος ...
ποτέ και πουθενά ...
όταν μεγαλώσαμε έστελνε εμάς 
να εκπροσωπήσουμε εκείνην
σε όλες τις προσκλήσεις τις κοινωνικές 
στο πλάι του πατέρα μας ...
ποτέ δεν την θυμάμαι να πάει ένα ταξίδι αναψυχής και διακοπών 
να πάει μια εκδρομή ...
ακόμα και στο φαγητό της ήταν εγκρατής και λιτοδίαιτη ...
ποτέ της δεν θυμάμαι να λαχτάρησε
έντονα να φάει ή να φορέσει
κάτι παραπάνω... κάτι ιδιαίτερο ...εκείνη είπαμε ...δουλειά ...δουλειά ...δουλειά ...
για να μην μας λείψει τίποτα ...
και το κατάφερε ποτέ να μην μας λείψει τίποτα.

H μόνη της χαρά η δική της  είμαστε εμείς τα παιδιά της 
που μας έβλεπε να προοδεύουμε να ανοίγουμε τα φτερά μας 
και να φτιάχνουμε τις δικές μας προσωπικές οικογένειες ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
ποτέ της δεν θυμάμαι να κακολογήσει κανένα ούτε καν να κουτσομπολέψει το οτιδήποτε ...
ούτε και με τον πατέρα μου να διαπληκτίζεται
και να μαλώνει 
ενώ αν ήταν άλλη γυναίκα - σύζυγος 
στη θέση της λόγους γι΄αυτό θα' βρισκε,  πολλούς ... 
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
υπήρξε βράχος για την οικογένειά της 
βράχος ηθικής , σεμνότητας , αγνότητας και αξιοπρέπειας ...
βράχος υπομονής και καρτερικότητας 
που υπέμενε αγόγγυστα και αδιαμαρτύρητα τις δυσκολίες  
και τα βάσανα  της ζωής ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
αφού όπως σας είπα ήταν ο βράχος και το στήριγμα  για 
την οικογένεια δεν ήταν ιδιαιτέρως διαχυτική σε 
χάδια και αγκαλιές σε εμάς στα παιδιά της ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
μιλούσε και συμβούλευε εμάς τα παιδιά της 
πολύ περισσότερο 
με τη γενικότερη στάση της στη ζωή και
με το προσωπικό της παράδειγμα ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ... 
ο βράχος της οικογένειας πάνε 5-6 χρόνια τώρα που έσπασε ...
αναγκάζοντάς την ψυχή της την " δουλευτερού " 
να παραμένει σε αδράνεια και το " πονεμένο σαρκίο " της 
να΄ναι σχεδόν κατάκοιτο...
...να πονά και να υπομένει  πόνους αβάσταχτους...
ήταν λες σαν τη σκληρή τιμωρία και την σκληρή ανταμοιβή της
 για όλη αυτή την ασταμάτητη  δουλειά όλων των χρόνων
 της ζωή της ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ...
24 ώρες το 24ωρο πονά και υποφέρει παντού πια ...
σε όλο της το βασανισμένο σώμα λες και έχει θρονιαστεί ο πόνος ...
όλα εκείνα τα αμέτρητα χρόνια δουλειάς την ανταμείβουν τώρα 
με πόνους ακάματους που την χτυπούν αλύπητα ...
H δική μου ΜΑΝΑ ...
Η ΜΑΝΑ που με γέννησε ...
Η ΜΑΝΑ η δική μου ...
ζώντας πλέον με μια μικρή σύνταξη που παίρνει μαζί με εκείνη του πατέρα μου 
την ξοδεύει στα φάρμακά της 
που όμως δεν την ανακουφίζουν καθόλου από τους πόνους ...
ούτε εκείνη ούτε τον πατέρα μου που την συντροφεύει  και εκείνος 
σε αυτό το " παράξενο ταξίδι του πόνου " της κοινής τους ζωής και 
συμπόρευσης σ΄ένα μικρό διαμέρισμα στην Αθήνα ...

ΜΑΝΑ τα χρόνια ΠΟΛΛΑ δεν είναι αρκετά για σένα ...
δεν φτάνουν να ανταποδώσουν ούτε ένα τόσο δα, κομμάτι 
απ΄όλα όσα εσύ , αμέτρητα πρόσφερες , στο στίβο της ζωής ...

ΜΑΝΑ για σένα που όλες οι εποχές 
χειμώνες -καλοκαίρια -άνοιξη και φθινόπωρα ...
είχαν για εσένα μονάχα ΕΝΑ ΧΡΩΜΑ -ΕΝΑ ΣΚΟΠΟ 
εκείνο το χρώμα που δεν ξέρω πως να το χρωματίσω ...
το χρώμα ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ και της ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑΣ 
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ...
δεν φτάνουν όλα τα σ΄αγαπώ και οι ευχές του κόσμου 
και ένα απλό  Χρόνια Πολλά για εσένα ΜΑΝΑ ...
όλα αυτά είναι λίγα και σαν ένα τίποτα ...
γιατί εσύ είσαι ένας κόσμος ολόκληρος μια ζωή ολόκληρη 
εκείνη η δική σου η ζωή που αγόγγυστα μας χάρισες 
μοιράζοντάς την σε εμάς τα παιδιά σου ...
Απλά ΜΑΝΑ- μανούλα μου -μικρή μου και ανήμπορη πια ΜΑΝΑ 
θέλω να σου πω ένα μικρό τοοοσο δα ...μικρό ....
Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ !!!