Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρτυρικά Χωριά - ΚΑΛΗ ΣΥΚΙΑ - ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΡΗΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρτυρικά Χωριά - ΚΑΛΗ ΣΥΚΙΑ - ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΡΗΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2022

Σαν σήμερα στις 6 Οκτωβρίου 1943, 12 γυναίκες κάηκαν ζωντανές από Ναζί σε ένα βράδυ, η μια έγκυος...Ρέθυμνο στο χωριό Καλή Συκιά 79 χρόνια πριν.Οι ανυπότακτες γυναίκες της Καλής Συκιάς που οι Ναζί και οι συνεργάτες τους στην Κρήτη έκαψαν ζωντανές.



Οι ανυπότακτες γυναίκες της Καλής Συκιάς που οι Ναζί και οι συνεργάτες τους στην Κρήτη έκαψαν ζωντανές.




Ποιοί ήταν οι Σουμπερίτες, τα αποκαλούμενα “ελληνικά SS”


Στις 6 Οκτωβρίου 1943, στο χωριό Καλή Συκιά Ρεθύμνου, τα αποκαλούμενα «ελληνικά SS», αφού πρώτα λεηλάτησαν τα σπίτια, τους έβαλαν φωτιά και φώναξαν τις γυναίκες που έμεναν σε αυτά να τη σβήσουν.

Όταν εκείνες έπιασαν τους κουβάδες, τις πέταξαν μέσα και τις έκαψαν ζωντανές.


Τον Ιούνιο του 2017  το χωριό εντάχθηκε επίσημα με προεδρικό διάταγμα στον ευρύ κατάλογο των Μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας.

Η 28χρονη Ευαγγελία Γρυντάκη ήταν μία από τις 12 γυναίκες που κάηκαν ζωντανές.

Πρώτα της πήραν από την αγκαλιά τον γιο της, που ήταν μόλις 20 μηνών και τον πέταξαν στο χώμα.

Έτσι το μωρό γλίτωσε, αλλά η μάνα, που ήταν 8 μηνών έγκυος, κάηκε ζωντανή.

Στη συνέχεια συνέχισαν τις κτηνωδίες στην υπόλοιπη Κρήτη.



Η Πολιτεία αναγνώρισε επίσημα το ολοκαύτωμα και τη φρίκη της πυρπόλησης των 12 γυναικών και ενός ηλικιωμένου και ενέταξε την Καλή Συκιά Ρεθύμνου, στον ευρύ κατάλογο των Μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας με το Π.Δ. 49 1/6/2017.



Οι «Σουμπερίτες»

Οι «Σουμπερίτες» ήταν ένοπλο τάγμα με λιγοστούς, αλλά αδίστακτους Έλληνες εθελοντές, που πρόδωσαν την πατρίδα και υπηρέτησαν στον γερμανικό στρατό κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Έπαιρναν εντολές από τη Βέρμαχτ, φορούσαν γερμανικές στολές και διακρίθηκαν για τη βιαιότητα και τη σαδιστική συμπεριφορά τους σε βάρος αμάχων συμπατριωτών τους. Πήραν το όνομά τους από τον επικεφαλής τους,τον Γερμανό επιλοχία Φριτς Σούμπερτ.

Ο Σούμπερτ γεννήθηκε το 1897 στο Ντόρτμουντ.

Πολέμησε με τη Βέρμαχτ στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και βρέθηκε στη Σμύρνη ως μέλος της γερμανικής αποστολής που αναδιοργάνωσε τμήματα του οθωμανικού στρατού τα οποία πολέμησαν εναντίον της Αντάντ (αγγλογαλλική συνεργασία).

Στη συνέχεια, όπως πολλοί βετεράνοι του πολέμου, ο Σούμπερτ έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος του Χίτλερ το 1934.

Η ιστορική αναζήτηση εντοπίζει τα ίχνη του στη Κρήτη το 1941.

Είναι δεκανέας και τον φωνάζουν «ο Τούρκος», επειδή μιλά την τουρκική γλώσσα με ηλικιωμένους Μικρασιάτες και έχει ανατολίτικα χαρακτηριστικά.

Ο Σούμπερτ, από ασήμαντος υπαξιωματικός εξελίχθηκε σε έναν πανίσχυρο διοικητή «Σώματος Κυνηγών», περίπου 150 ανδρών.

Στρατολόγησε Έλληνες με μειωμένη εθνική συνείδηση, αλλά και ποινικούς κρατούμενους.

Στόχος τους ήταν να χτυπήσουν την αντίσταση.

Τα κίνητρα της προδοσίας ήταν τα χρήματα και η δύναμη της εξουσίας.

Οι εγκληματίες είχαν άμεσο και προφανές όφελος: την αποφυλάκισή τους.

Αυτοί οι λίγοι φόρεσαν τη γερμανική στολή και έκαναν φρικτά εγκλήματα κατά των συμπατριωτών τους, που τα θυμούνται ακόμη στην Κρήτη η οποία υπέφερε από τον ναζισμό.

Οι «Σουμπερίτες» έκαναν επιδρομές στα χωριά και βασάνιζαν ή δολοφονούσαν πατριώτες κάθε ηλικίας.

Έως τις αρχές του 1944 η καταδιωκτική ομάδα του Σούμπερτ, με έδρα το χωριό Αυγενική, εκτέλεσε σε διάφορα χωριά της Κρήτης περισσότερους από 200 αμάχους.

Η λέξη Σουμπερίτης στην Κρήτη, ακόμα και σήμερα, αποτελεί μεγάλη βρισιά.

Δείτε στο βίντεο της “Μηχανής του Χρόνου” τη μαρτυρία του Δημήτρη Γρυντάκη, του οποίου η μητέρα κάηκε ζωντανή από τους άντρες του Σούμπερτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: 

«Να σκάψετε ένα λάκκο που να χωράει 500 άτομα».

H διαταγή του ναζί εγκληματία Φριτς Σούπερτ, στη σφαγή των Γιαννιτσών. Είχε στο πλευρό του τον Έλληνα προδότη, Γ. Πούλο…

https://www.mixanitouxronou.gr/na-skapsete-ena-lakko-pou-na-chorai-500-atoma-h-diatagi-tou-nazi-egklimatia-frits-soupert-sti-sfagi-ton-giannitson-iche-sto-plevro-tou-ton-ellina-prodoti-g-poulosfagi-ton-giannitson-apo-tin/

Πηγή: Η Μηχανή του Χρόνου

Διαβάστε ακόμα:

12 γυναίκες κάηκαν ζωντανές από ναζί σε ένα βράδυ - η μια έγκυος- Ρέθυμνο 70 χρόνια μετά: Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για γερά νεύρα των Κανελλάκη - Παντινάκη


Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

12 γυναίκες κάηκαν ζωντανές από ναζί σε ένα βράδυ - η μια έγκυος- Ρέθυμνο 70 χρόνια μετά: Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για γερά νεύρα των Κανελλάκη - Παντινάκη


Η φρίκη ζωντάνεψε και πάλι στους κατοίκους της Καλής Συκιάς στα ορεινά του νότου στο Ρέθυμνο, καθώς ξαναθυμήθηκαν μετά από σχεδόν εφτά δεκαετίες, τα ανελέητα γεγονότα που συντελέστηκαν στο χωριό τους από τους ναζιστές και Σουμπερίτες συνεργάτες τους, στις 3 Οκτωβρίου 1943.



Οι αφηγήσεις και οι εικόνες που συγκεντρώθηκαν από τηλεοπτικό συνεργείο, θα αποτελέσουν το θέμα ντοκιμαντέρ ιστορικού περιεχομένου που ετοιμάζουν οι δημοσιογράφοι Γιάννης Κανελλάκης και Μανόλης Παντινάκης, σύμφωνα με το madeincreta.gr.
Ήταν η πρώτη φορά από τότε, που εκδηλώθηκε ενδιαφέρον στην ανάδειξη και προβολή ενός συνταρακτικού γεγονότος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ίσως του μοναδικού στα χρονικά, που γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις σε στενή συνεργασία (δυστυχώς) με Κρητικούς του Σώματος του αιμοσταγούς λοχία Φριτς Σούμπερτ, όρμησαν αποκλειστικά σε γυναίκες και τις πέταξαν και τις έκαψαν ζωντανές στη φωτιά που άναψαν σε σπίτια του χωριού.
Σε αυτή την πρωτοφανή βαρβαρότητα, λαμπάδιασαν και κάηκαν ζωντανές συνολικά δώδεκα γυναίκες, μεταξύ αυτών και μια έγκυος στον όγδοο μήνα της κύησής της από την Καλή Συκιά και το γειτονικό Ροδάκινο και ένας ηλικιωμένος άντρας 80 χρονών…
Το τηλεοπτικό συνεργείο με τον έμπειρο και ικανό εικονολήπτη Νίκο Σαράντο, που και στο παρελθόν είχε εργαστεί σε πολλές αποστολές και ρεπορτάζ μεγάλων τηλεοπτικών καναλιών της Αθήνας, σε ένα ολοήμερο οδοιπορικό συγκέντρωσε πολύτιμο υλικό από δεκάδες επιζώντες του μαρτυρικού γεγονότος γυναίκες και άντρες της Καλής Συκιάς, καθώς και ντοκουμέντα από τα σπίτια-μνημεία που θυσιάστηκαν.
Το κλίμα σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν επίπονο και ψυχοφθόρο και οι περισσότεροι ήταν αδύνατο να κρατήσουν τον πόνο τους, παρότι έχουν περάσει τόσες δεκαετίες.

Ανατριχιαστικές ήταν οι μαρτυρίες του Στρατή Πετράκη και του Νίκου Νικητάκη

Χαρακτηριστική ήταν η εικόνα, όταν άρχισε να αφηγείται στο χώρο του μνημείου που είναι γραμμένα τα ονόματα των γυναικών-μαρτύρων, ο Δημήτρης Γρυντάκης που μαζί με τη μητέρα του, έγκυο στον όγδοο μήνα τότε, οδηγούνταν σε καιόμενο σπίτι για να καούν ζωντανοί.
Ο 18 μηνών τότε Γρυντάκης βρέθηκε, ίσως με την παρέμβαση Σουμπερίτη ή Γερμανού, από την αγκαλιά της μάνας του πάνω σε ξερόκλαδα και σώθηκε. Τα μάτια του την είδαν για πρώτη φορά σε φωτογραφία (!) όταν πλησίαζε τα 30 του χρόνια.
Λίγο πριν την αφήγηση της Ελένης Κωστάκη, που έζησε τη φρίκη, στο Γιάννη Κανελλάκη
Σήμερα, ξεπερνώντας την έβδομη δεκαετία της ζωής του, δεν μπόρεσε να κρατηθεί ούτε αυτή τη φορά, αντικρίζοντας πρώτο-πρώτο το όνομά της στην πλάκα των ηρωίδων, ενώ αφηγούνταν στο μνημείο, και μετά βίας χωρίς να στεγνώσουν τα μάτια του, προσπαθούσε να συγκρατήσει τα ξεσπάσματά του. Και κάποιες φορές ήταν αδύνατο…
Το σπίτι του Λεωνίδα Μονιάκη, όπου παίχτηκε μια ακόμα πράξη της τραγωδίας. Σήμερα είναι ακατοίκητο
Τους επόμενους μήνες, θα αρχίσει η επεξεργασία του ντοκιμαντέρ και οι άλλες εργασίες ώστε να λάβει την τελική μορφή για να προβληθεί σε φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού και σε ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες.
Ανάλογα ντοκιμαντέρ, πρόκειται να πραγματοποιήσουν οι δυο δημοσιογράφοι και σε άλλες περιοχές της Κρήτης, που δέχτηκαν τις γερμανικές ωμότητες και γνώρισαν το πρόσωπο του ναζισμού…