Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΥΣΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΥΣΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023

Νότης Μαυρουδής:Ανήσυχο πνεύμα που δίδαξε ήθος γράφει ο Κώστας Θωμαΐδης στην Καθημερινή για τον απροσδόκητο θάνατο του σπουδαίου κιθαρίστα και πολυβραβευμένου μουσουργού.

 



#Πολιτισμός #Κοινωνία #Θάνατος_2023
🕯️⌛
#Νότης_Μαυρουδής:Ανήσυχο πνεύμα που δίδαξε ήθος

✍️#ΚΩΣΤΑΣ_ΘΩΜΑΪΔΗΣ
Η καινούργια χρονιά ξεκίνησε με μια μεγάλη απώλεια στον χώρο του πολιτισμού. Είναι πολύ σκληρό να μιλήσεις για τον χαμό ενός τόσο ευγενικού και διακριτικού δημιουργού που σε όλη του τη ζωή δίδαξε ήθος, τόσο με τη στάση της ζωής του όσο και με την ποιότητα της δουλειάς του

Ο διακεκριμένος συνθέτης 🎼🎵🎶 🎸
Νότης Μαυρουδής πέθανε το βράδυ της Τρίτης σε ηλικία 77 ετών, όταν τραυματίστηκε θανάσιμα πέφτοντας από ύψος τριών μέτρων στο σπίτι του στο Πήλιο.
📸@NIKOΣ_ΚΟΚΚΑΛΙΑΣ
Η καινούργια χρονιά ξεκίνησε με μια μεγάλη απώλεια στον χώρο του πολιτισμού.
Είναι πολύ σκληρό να μιλήσεις για τον χαμό ενός τόσο ευγενικού και διακριτικού δημιουργού που σε όλη του τη ζωή δίδαξε ήθος, τόσο με τη στάση της ζωής του όσο και με την ποιότητα της δουλειάς του.
Γνώριμος ο ήχος της κιθάρας του 🎸🎼🎵🎶
Συνόδεψε δεκάδες ερμηνευτές οδηγώντας τους στον κόσμο της μουσικής, στα δικά του μουσικά οράματα. Από τους πρωτεργάτες του Νέου Κύματος, τη δεκαετία του ’60, τότε που κάθε βράδυ στις μπουάτ, υπό το φως των κεριών, οι νέοι της εποχής λειτουργούσαν τα αισθήματα, τις ευαισθησίες, τους έρωτές τους μέσα από τραγούδια χαμηλόφωνα και άκρως ρομαντικά. Εκεί ο Νότης Μαυρουδής ζωγράφιζε με τα ηχοχρώματά του τις στιγμές, τις στιγμές που γίνονται εικόνες που παλεύουν με τον χρόνο.
Θυμάμαι τον Νότη στο στούντιο όταν ηχογραφούσαμε τον δίσκο «Ερως ανίκατε μάχαν», το πόσο επέμενε στη λεπτομέρεια κάθε μουσικής φράσης, κάθε στίχου και πώς οδηγούσε τον ερμηνευτή στο μουσικό του τοπίο.
Από τις πιο δυνατές στιγμές που έζησα μαζί του ήταν ένα χειμωνιάτικο απόγευμα το 1984, σε ένα στούντιο στο Νέο Ηράκλειο, όταν μαζευτήκαμε μια παρέα φίλων για να τραγουδήσουμε το εμβληματικό «Πρωινό τσιγάρο» του Αλκη Αλκαίου. Ηταν ο Σάκης Μπουλάς, ο Γιάννης Σιαμσιάρης, ο Γιώργος Μεράντζας, ο Θανάσης Νικόπουλος και είχα την τύχη να κρατώ την πέμπτη θέση στην αυτοσχέδια χορωδία μας.
Με την καθοδήγηση του Νότη Μαυρουδή γίναμε ένα μελωδικό σύνολο που τραγούδησε με εφηβικό ενθουσιασμό και μεγάλη μουσική ακρίβεια ακολουθώντας τον ήχο της κιθάρας. Ηταν αξέχαστες οι στιγμές μας. Η Μούσα της μουσικής μάς είχε αγγίξει.
Ανήσυχο πνεύμα και ακούραστος εργάτης της τέχνης ο Νότης Μαυρουδής. Οι ραδιοφωνικές εκπομπές του αντανακλούσαν τις ευαίσθητες χορδές του αλλά και τις βαθιές του γνώσεις.
Ο Νότης Μαυρουδής ζωγράφιζε με τα ηχοχρώματά του τις στιγμές, τις στιγμές που γίνονται εικόνες που παλεύουν με τον χρόνο
Ηταν ανήσυχος σαν πολίτης και είχε συχνότατη παρέμβαση στον δημόσιο λόγο, είτε μέσα από έντυπα είτε μέσα από το Διαδίκτυο.
Δάσκαλος στην κιθάρα, μετέδωσε τις γνώσεις σε μαθητές του που σήμερα διαπρέπουν σαν σολίστ. Μέσα από τα έργα για κιθάρα που ηχογράφησε, μέσα από το περιοδικό TAR, βοήθησε τα μέγιστα στην άνοδο του αγαπημένου του οργάνου στη χώρα μας.
Το υψηλής καλλιτεχνικής αξίας έργο του είναι η δική του κατάθεση ψυχής, η δική του παρακαταθήκη, η δική του συνεισφορά στη μουσική μας, στο τραγούδι μας, σε όσους αγαπούν και υμνούν τη ζωή.
Κρατώ καλά μέσα μου όλες τις αναμνήσεις και τις μουσικές εμπειρίες που είχα μαζί του. Ημουν τυχερός που βρέθηκα στον δρόμο του.
Του χρωστώ ευγνωμοσύνη.
*Ο κ. #Κώστας_Θωμαΐδης είναι τραγουδοποιός.
ΠΗΓΗ:https://www.kathimerini.gr/culture/562214554/notis-mayroydis-anisycho-pneyma-poy-didaxe-ithos/amp/
Το Σάββατο έγινε  η πολιτική κηδεία του Νότη Μαυρουδή στο κοιμητήριο Χαλανδρίου, και στη συνέχεια, η σορός του θα αποτεφρωθεί στη Ριτσώνα.

Σύμφωνα με την επιθυμία της οικογένειάς, αντί στεφάνων, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα δοθούν προκειμένου να αγοραστούν μουσικά όργανα για τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Δήμου Χαλανδρίου ανέφερε η ανακοίνωση του γιου του.

#ΝΟΤΗΣ_ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,

Ο Νότης Μαυρουδής μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.


ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο Νότης Μαυρουδής μέσα από τα μάτια ενός παιδιού

Το φεστιβάλ στο οποίο συμμετείχα ως μέλος παιδικής χορωδίας και η μουσική διεύθυνση του Νότη Μαυρουδή

Ο Νότης Μαυρουδής μέσα από τα μάτια ενός παιδιού
Φωτ. ΑΠΕ - ΜΠΕ
Χαμογελαστός, πράος και βαθιά σκεπτόμενος. Αυτά είναι μόνο λίγα από τα επίθετα που χαρακτήριζαν τον Νότη Μαυρουδή, ο οποίος είναι από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της ελληνικής μουσικής σκηνής και «έφυγε» άδικα από τη ζωή το βράδυ της Τρίτης μετά από θανάσιμο τραυματισμό. 

Την καλοσύνη, τη σπίθα στο βλέμμα και το πάθος για το έργο του είχα την τύχη να δω από κοντά περισσότερο από 20 χρόνια πριν, όταν ως παιδί και μέλος χορωδίας, ερμήνευσα μερικά από τα τραγούδια που ο ίδιος είχε γράψει για το γνωστό άλμπουμ «Χάρτινο Καράβι» (1995). 

Θεσσαλονίκη, άνοιξη 2002. Στην αίθουσα εκδηλώσεων των 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Πανοράματος, ο μουσικός Αθανάσιος Μπιλιλής ανακοινώνει σε μια ομάδα παιδιών τη συμμετοχή στο 1ο Φεστιβάλ Χορωδιών Δημοτικών Σχολείων που διοργάνωνε το 3ο Γραφείο Π.Ε. Ανατολικής Θεσσαλονίκης υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του Υπουργείου Παιδείας. Η χαρά και η αγωνία μας, δεν περιγράφονται. 

Συνολικά 15 σχολεία της πόλης αλλά και της περιφέρειας θα τραγουδούσαν το καθένα από τρια τραγούδια Ελλήνων συνθετών και στο τέλος όλα μαζί, δύο του Μαυρουδή, ως μέρος αφιερώματος στη μουσική του πορεία. Μάλιστα, τις χορωδίες θα διηύθυνε επί σκηνής ο ίδιος ο συνθέτης. 

Ένα εικοσιτετράωρο πριν την εκδήλωση, εκατοντάδες μαθητές περιμένουν στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, τον Νότη Μαυρουδή για να ξεκινήσει η γενική πρόβα της ενότητας που αφορούσε το έργο του. Ανεβαίνει στη σκηνή ευδιάθετος, μας ευχαριστεί και συγκινείται που ερμηνεύουμε τα μουσικά κομμάτια του. Γελάει με την ψυχή του όταν βιαζόμαστε να τραγουδήσουμε κάποια στροφή ή τη φωνάζουμε δυνατά. Τον παρακολουθώ με θαυμασμό, δεν θέλω να χάσω ούτε στιγμή από τα λόγια του αλλά και τις συμβουλές για ένα καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα.

Σάββατο, 8 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς. Το κύριο μέρος της βραδιάς έχει ολοκληρωθεί και ήρθε η σειρά για τα κοινά τραγούδια. Η κατάμεστη αίθουσα χειροκροτεί με ζητωκραυγές τους Ν. Μαυρουδή, Α. Μπιλιλή (πιάνο) και Γ. Κοκκινάκη (ακορντεόν). 

Ξεκίνημα με το «Χάρτινο Καράβι». «Μετράει η παλάμη μας το χρήμα/μία τυφλή θεά το κρίμα/κι ένα παιδί μετρά και λέει/κάθε αλήθεια που μας καίει», τραγουδάμε. Και βλέπουμε τον συνθέτη να «φουσκώνει» από υπερηφάνια. Διευθύνει με αγάπη και στοργή.  





Συνέχεια με τον «Βαρώνο Μινχάουζεν», ένα τραγούδι με αρκετά «σοβαρό» – για παιδιά – στίχο αλλά με γρήγορο ρυθμό που ξεσηκώνει. Για να γίνει πιο παραστατικό, ο Νότης Μαυρουδής μας προτείνει να κάνουμε κινήσεις με τα χέρια, σαν μια μικρή χορογραφία, και να χτυπήσουμε παλαμάκια. Μας κάνει νόημα κι εμείς ακολουθούμε.

Σοβαρός αλλά ευτυχισμένος, υποκλίνεται για μια ακόμα φορά στο κοινό και το φεστιβάλ κλείνει με μια μικρή γιορτή, στα καμαρίνια

Η καλλιτεχνική κληρονομιά που αφήνει πίσω του, τεράστια. Από τους 25 προσωπικούς του δίσκους και τις διασκευές του «Cafe de l’art» μέχρι τις μελοποιήσεις ποιημάτων, ο βραβευμένος συνθέτης, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός ξεχώριζε για τις ιστορίες που «αφηγούνταν» τα μουσικά του κομμάτια. Μόνο ευγνωμοσύνη και τιμή νιώθω για το γεγονός ότι υπήρξα ένα πολύ μικρό κομμάτι της επαγγελματικής του διαδρομής. 

ΠΗΓΗ:https://www.kathimerini.gr/culture/music/562214011/o-notis-mayroydis-mesa-apo-ta-matia-enos-paidioy/

ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,

Κυριακή 22 Μαΐου 2022

Αντίο στον τελευταίο Πυθαγόρειο … Καλό πέρασμα Βαγγέλη Παπαθανασίου

 


Αντίο στον τελευταίο Πυθαγόρειο …
Κάθε νότα του, μαγεία! Κάθε σύνθεσή του, απόλυτη αρμονία! Κάθε δουλειά του, συμπαντική έμπνευση! Η απόλυτη πραγμάτωση της μουσικής αρμονίας των σφαιρών, από τον μόνο – ίσως – σύγχρονο άνθρωπο ο οποίος κατανοούσε απόλυτα τον ιερό Πυθαγόρα…

Η μυστηριακή γη της Μαγνησίας, είχε την ευλογία να γεννηθεί εκεί ο Βαγγέλης Παπαθανασίου στις 29 Μαρτίου του 1943, σε μία εποχή που η χώρα βρισκόταν υπό ναζιστική κατοχή. Σ’ εκείνα τα πέτρινα χρόνια, γεννήθηκε ο άνθρωπος που έμελλε να αφήσει το διαχρονικό του στίγμα στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα.

Το να αναλύσουμε το έργο του, θέλει πάρα πολύ χρόνο. Αρκεί μία βόλτα στο Wikipedia για να το δει όποιος θέλει επιγραμματικά. Εκεί θα δει κι ένα μεγάλο ανουσιούργημα των άθλιων νεοταξιτών, οι οποίοι, δια χειρός κάποιας τυχάρπαστης Δώρας Στρουμπούκη, είχαν το απύθμενο θράσος να γράψουν ότι ο μέγας Παπαθανασίου πέθανε από… «covid» θέλοντας έτσι να σπιλώσουν τη μνήμη του… Δε θα σταθώ όμως εδώ. Θα ήταν ντροπή για τη μνήμη του να ασχοληθώ με κάτι τέτοιο.

Γι’ αυτούς που απλά παρακολουθούσαν το έργο του, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν ένας ιδιοφυής μουσικός. Για εκείνους όμως που ήξεραν «κάτι παραπάνω», ήταν ένας Μύστης! Κι όχι απλός Μύστης. Ενας Πυθαγόρειος Μύστης! Μιλώντας με ανθρώπους που τον γνώριζαν, καθώς δυστυχώς δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω ποτέ μου, κατάλαβα ότι ήταν ο μόνος που μπορούσε όχι απλά να καταλάβει, αλλά να ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ το έργο του ιερού Πυθαγόρα. Κι αυτό ακριβώς ήταν που τον έκανε τη μουσική ιδιοφυΐα που όλοι θαυμάζουμε.

Η αγάπη του για το διάστημα, δεδομένη. Εδώ είναι ώρα να βάλω ένα τραγούδι που πολλοί γνωρίζουμε, αλλά λίγοι ξέρουν ότι είναι δικό του: Albedo 0.39 – Pulsar!


Η αγάπη του για το διάστημα, βασιζόταν ακριβώς στην αγάπη του για τον ιερό Πυθαγόρα. Τον μάγευαν τα ουράνια σώματα. Θα έλεγε κανείς ότι ταξίδευε μαζί τους. Ακουγε τους ψιθύρους τους. Μουρμούριζε μαζί τους το τραγούδι τους. Κι όταν προσγειωνόταν, αυτό το τραγούδι το μετέτρεπε σε νότες οι οποίες χάϊδευαν τα πλήκτρα του και έρχονταν ως γλυκό θυμίαμα στ’ αυτιά μας!

Μυστηριώδης κι «ιδιότροπος» μέχρι το τέλος της ζωής του. Τραβηγμένος από τον κόσμο, έμενε να εκτιμά τη σιωπή και τη γαλήνη. Ελάχιστοι επισκέπτες, σπάνιες εμφανίσεις και ακόμα πιο σπάνιες συνεντεύξεις. Κι άλλωστε, να πει τι; Να τον καταλάβει ποιος; Το πνεύμα του είχε υψωθεί. Δεν είχε το πνεύμα των κοινών θνητών.

Ακόμα κι όταν η NASA του ζήτησε να γράψει τη γνωστή σε όλους μας «Μυθωδία», εκείνος χαμογέλασε κρυφά! Ηταν η ευκαιρία που έψαχνε, να στείλει το δικό του μήνυμα, εκεί που έπρεπε. Κι ενώ όλοι έψαχναν το «κρυφό μήνυμα» στους άθλιους στίχους, το πραγματικό «κρυφό μήνυμα» βρισκόταν στη μουσική. Εκεί που βρίσκεται η αρμονία του σύμπαντος.

Βαγγέλης Παπαθανασίου – Vanessa Mae: «Το πέπλο της Ρωξάνης» (Λεωνίδας)

Εκ μέρους του ιστολογίου και των συνεργατών του, εύχομαι καλό πέρασμα στον Βαγγέλη Παπαθανασίου! Είθε να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει το σώμα του. Είθε το πνεύμα του, να είναι πάντα ελεύθερο, όπως ήταν όσο ήταν εν ζωή…

Author: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς) από kanenazori

Πάμε να θυμηθούμε μαζί κάποια σημαντικά πράγματα που είχε πει αυτός ο μεγάλος συνθέτης και Έλληνας. Μεγάλες κουβέντες ενός μεγάλου και φωτεινού Έλληνα. Βαγγέλης Παπαθανασίου. “μη με ρωτάτε ποια είναι αυτή η νέα τάξη πραγμάτων”. Ο νοών νοείτο. Αυτή επέβαλε βιαίως την καταστροφή των βιβλιοθηκών, την καταστροφή της τέχνης, την καταστροφή του αθλητισμού και την κατάργηση των ολυμπιακών αγώνων και γενικά ό,τι ωφελούσε τον άνθρωπο.

Αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που συνέβη ποτέ στην ανθρωπότητα: η κατάργηση διά της βίας της γνώσης, που είναι ό,τι πιο πολύτιμο και σημαντικότερο έχει παραγάγει ο άνθρωπος”. Και “δεν μιλώ μόνο για την ελληνική γνώση, αλλά και για οποιαδήποτε άλλη γνώση εκείνης της εποχής. Κατά συνέπεια, όλοι αυτοί οι ατυχείς άνθρωποι δεν είχαν κανένα δικαίωμα και επαφή σε οποιοδήποτε σύγγραμμα επιστημονικής φύσης, κατά το μέγιστο ελληνικής προέλευσης –π.χ. μαθηματικών μελετών, φιλοσοφικών μελετών, αστρονομίας, μουσικής, ποίησης, θεάτρου– και το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης του ατόμου.

Αν κάποιος δεν ακολουθούσε αυτό το σύστημα, η ποινη ηταν βαρυτατη, εως και θανατος.

Όλα αυτά έγιναν για να δοθεί η ευκαιρία εύκολης διοίκησης των λαών. έπρεπε η γνωση να μετατραπεί σε ‘’πίστη’’. όπως κι έγινε…”. Η χώρα μας ήταν το κέντρο του γίγνεσθαι, δημιούργησε αυτά που ακόμα διδάσκονται –τους τελευταίους αιώνες τουλάχιστον– στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου και τα χάρισε στην ανθρωπότητα. Παρεμπιπτόντως, για να θεωρηθεί μια χώρα ότι έχει πολιτισμό, πρέπει αυτά που παράγει να μη βλάπτουν τον άνθρωπο. αυτό ο ελληνικος πολιτισμος το είχε πετύχει. Δεν εβλαψε ποτε κανεναν.”

“Πώς λοιπόν, καταστρέφοντας όλα αυτά, σήμερα περιμένουμε από τον Έλληνα να εξαγάγει το οτιδήποτε; και ερωτώ: πιστευετε πως ο ελληνας σημερα ειναι ελευθερος; πιστεύετε ότι οι άνθρωποι γενικά είναι ελεύθεροι;”

“Αυτό που σας λέω μπορεί να σας φαίνεται παράξενο και όχι αληθινό, αλλά σκεφτείτε και πείτε μου. ποτε εδω και περιπου 2000 χρονια η χωρα μας μπορουσε να παρει μονη της αποφασεις για κάθε είδους ουσιαστικά θέματα, χωρίς να ρωτήσει και να πάρει την άδεια από κάποιον άλλον; Άρα λοιπόν, oi Έλληνες, ως κατακτημένοι, έπρεπε να πάρουν την άδεια από τον κατακτητή για να πράξουν το οτιδήποτε. “

“Η μουσική κάποτε ήταν από τους πέντε κλάδους των μαθηματικών, δηλαδή: αριθμητική, γεωμετρία, στερεομετρία, μουσική και αστρονομία.

Και την εποχή των δεινών, την εποχή που γκρεμίστηκαν οι βιβλιοθήκες, που κάηκαν βιβλία, που έκλεισαν ακαδημίες, που σταμάτησαν οι ολυμπιακοί αγώνες, δηλαδή την περίοδο της μεγάλης καταστροφής της ελληνικής σκέψης, ξεκόλλησαν, όπως τα γλυπτά του Παρθενώνα, το κομμάτι της μουσικής από τα μαθηματικά.”

“Μόνο μία λύση υπάρχει αντικειμενικά. η ελληνικη παιδεια . η οποία βάλλεται ηθελημένα αλλά και από άγνοια εδω και 1700 χρονια λυσσωδώς. τα πνευματικά αγαθά που κατέθεσε η ελλάδα στην ανθρωπότητα δεν έχουν ξεπεραστεί. γιατί ο ελληνας εθετε ως μετρο τη φυση. δεν εκανε τον σπουδαιο. Έτσι ανακάλυψε τις αναλλοίωτες αντικειμενικές αλήθειες.”

Μία είναι η αλήθεια: ότι ανθρωπος και συμπαν ειναι ταυτοσημα.

Αυτή η άποψη του σχίσματος του σύμπαντος και του ανθρώπου ήρθε αργότερα και αφορά διαφορετικων ειδων δογματα, που δημιουργούν στον άνθρωπο αδιέξοδα. Ο άνθρωπος είναι τρισυπόστατος: σώμα-ψυχή-νους. το σώμα υπάρχει σε τρεις διαστάσεις ή και τέσσερις (εάν θεωρήσουμε ότι και ο χρόνος είναι η τέταρτη διάσταση), όπως και όλος ο υπόλοιπος απτός κόσμος που τον περιβάλλει και γίνεται αντιληπτός από τις αισθήσεις του ανθρώπου. η ψυχή, όμως, και ο νους λειτουργούν ως στοιχεία που τον συνδέουν με το αει και το θειον, που είναι χαρακτηριστικά του κοσμικού σύμπαντος.

Η σύνδεση αυτή γίνεται σε άλλες διαστάσεις, όπως στα όνειρα. ο κόσμος θα υπάρχει πάντα, γιατί στηρίζεται στην αρμονία, στο μέτρο και στον ρυθμό. και κατά συνέπεια η ουσία της μουσικής, που με τη σειρά της είναι ταυτόχρονα και ο γεννήτωρ και η αλήθεια.” Βαγγέλης Παπαθανασίου. (αποσπάσματα από δύο συνεντεύξεις που έκανε ο φημισμένος απανταχού συνθέτης, σε εγχώριες εφημερίδες ).

Αυτά μας είπε αυτός ο μεγάλος Έλλην…

ΠΗΓΗ:

 Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέχεια και να δείτε την αληθινή ιστορία για το πως γράφτηκε η Μυθωδία, στο άρθρο “ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. “ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ”. ΠΩΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΜΕ ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Η ΜΥΘΩΔΙΑ.“



Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , , ,

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2022

 Ο εμβληματικός και αφοσιωμένος στην τέχνη του λαϊκού τραγουδιού και της μουσικής Τρικαλινός συνθέτης δημιουργός, Βασίλης  Τσιτσάνης είναι, 

το ίδιο το ελληνικό τραγούδι.

Μέσα από τις παρτιτούρες και τους στίχους του η Ελλάδα ζει τις αλλαγές της ιστορίας.

Με τα τραγούδια ο Τσιτσάνης εισήγαγε ένα νέο είδος λαϊκού τραγουδιού το οποίο απευθύνεται πλέον στο πλατύτερο κοινό, σε αντίθεση με το ρεμπέτικο τραγούδι που μέχρι τον Τσιτσάνη ενδιέφερε μονάχα ένα περιορισμένο κύκλο ακροατών.

Σαν Σήμερα ήταν η ημέρα γέννησης αλλά επίσης ήταν η ίδια ημερομηνία και του θανάτου του συνθέτη, 18 Ιανουαρίου, 1915 - 18 Ιανουαρίου, 1984 +

Με αυτή την αφορμή Αναδημοσιεύουμε μια παλιότερη ανάρτηση-Αφιέρωμα 

του Λουκά Καρνή. 



ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Σαν σήμερα γεννήθηκε και πέθανε ο Βασίλης Τσιτσάνης και αυτή ήταν η ζωή του

Λουκάς ΚαρνήςΛουκάς Καρνής

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε και πέθανε ο Βασίλης Τσιτσάνης και αυτή ήταν η ζωή του
Στέλιος Κερομύτης, Μαρίκα Νίνου, Λιλή Νικολέσκο και Βασίλης Τσιτσάνης. Είναι Δεκέμβριος του 1949, η πρώτη τους χρονιά μαζί στου Τζίμη του χοντρού.Αρχείο Κώστα Χατζηδουλή/ Κέντρο Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη

“Θυμάμαι αποβραδίς είχε γίνει μπλόκο από τους Γερμανούς σ’ ένα κουτούκι και κανείς μας δεν ήξερε, ποιος θα φύγει ζωντανός από μέσα. Μ’ έβαλαν και έπαιζα μέχρι το πρωί. Το χάραμα μας άφησαν να φύγουμε. Έξω το χιόνι ήταν στρωμένο και όπως πήγαινα για το σπίτι, είδα τόπους-τόπους πηχτό κόκκινο αίμα. Μέσα στο λίγο φως, είδα το παλικάρι που ήταν σκοτωμένο. Γύρισα σπίτι μου και έγραψα το τραγούδι” είχε πει σε συνέντευξή του στον Γιώργο Λιάνη ο πολυγραφότατος μουσουργός Βασίλης Τσιτσάνης για την ιστορία πίσω από τη Συννεφιασμένη Κυριακή του 1948.

Εμβληματικός και αφοσιωμένος στην τέχνη του ο Τσιτσάνης είναι το ίδιο το ελληνικό τραγούδι. Μέσα από τις παρτιτούρες και τους στίχους του η Ελλάδα ζει τις αλλαγές της ιστορίας. Καθώς σήμερα είναι η ημέρα γέννησης και θανάτου του μεγάλου δημιουργού, αναδημοσιεύουμε τη βιογραφία του όπως είναι αναρτημένη στην επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου Τσιτσάνη για αυτόν που θεωρείται από πολλούς, μου

Πηγή: Αρχείο Κώστα Χατζηδουλή/ Κέντρο Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες.

Τσαρουχάς ο πατέρας του, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά κλέφτικα τραγούδια της πατρίδας του. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία.

Στα 11 χρόνια του χάνει τον πατέρα του και μόνον τότε πέφτει στα χέρια του το μαντολίνο – το οποίο στο μεταξύ έχει μετατραπεί από κάποιον ντόπιο οργανοποιό σε μπουζούκι.

Στα γυμνασιακά του χρόνια στα Τρίκαλα μαθαίνει παράλληλα βιολί, συμμετέχοντας με αυτό σε τοπικές εκδηλώσεις. Το μπουζούκι όμως, αν και χωρίς κοινωνική καταξίωση στη μικρή τοπική κοινωνία, τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του.

Τα πρώτα του τραγούδια τα γράφει σε ηλικία 15 χρονών.

Στα τέλη του 1936 φεύγει απο τα Τρίκαλα για την Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει νομικά.

Για να συμπληρώσει τα έσοδά του δουλεύει παράλληλα σε ταβέρνες.

Σε μια απ’αυτές γνωρίζει τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο ο οποίος τον πηγαίνει σε μια δισκογραφική εταιρεία.

Ηχογραφεί για πρώτη φορά το 1937, αλλά το κύριο μέρος των προπολεμικών δίσκων του πραγματοποιείται τα επόμενα χρόνια. Η «Αρχόντισσα» είναι το πιο γνωστό τραγούδι που ηχογραφεί τότε αλλά μαζί μ’αυτό βρίσκουν θέση στη δισκογραφία τραγούδια όπως τα «Να γιατί γυρνώ», «Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου» και πολλά άλλα που ερμηνεύουν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Κερομύτης αλλά και ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Με αυτά τα τραγούδια ο Τσιτσάνης εισήγαγε ένα νέο είδος λαϊκού τραγουδιού το οποίο αποτείνεται στο πλατύτερο κοινό, σε αντίθεση με το ρεμπέτικο τραγούδι που ενδιαφέρει ένα περιορισμένο κύκλο ακροατών.

Μ' αυτά απαντά στην λογοκρισία της Μεταξικής δικτατορίας η οποία απαγορεύει τόσο τα προϋπάρχοντα τραγούδια του ρεμπέτικου περιθωρίου όσο και τις εμφανείς ανατολίτικες μελωδίες.

Τα χρόνια της κατοχής τα περνά στη Θεσσαλονίκη, όπου δουλεύει σε διάφορα μαγαζιά.

Αυτά τα χρόνια γράφει πολλά από τα τραγούδια που ηχογραφεί μετά τον πόλεμο όταν άνοιξαν ξανά τα εργοστάσια δίσκων. «Αχάριστη», «Μπαξέ τσιφλίκι», «Τα πέριξ», «Νύχτες μαγικές», «Ζητιάνος της αγάπης», «Ντερμπεντέρισσα» και βέβαια τη «Συννεφιασμένη Κυριακή». Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα και αρχίζει πάλι να ηχογραφεί.

tsitsanis photo2

Με την Σωτηρία Μπέλου.Πηγή: Αρχείο Κώστα Χατζηδουλή/ Κέντρο Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη

Η δεκαετία 1945 – 1955 είναι ίσως η κορυφαία της καριέρας του καθώς γνωρίζει την πλατιά καταξίωση στη δισκογραφία και η πιο μεστή δημιουργικά γι' αυτόν. 

Φέρνει στο προσκήνιο νέες φωνές που υπηρετούν τα τραγούδια του και δένονται μαζί του: τη Μαρίκα Νίνου, τη Σωτηρία Μπέλλου, τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. «Είμαστε αλάνια», «Πήρα τη στράτα κι έρχομαι», «Χωρίσαμε ένα δειλινό», «Τρελός τσιγγάνος», «Πέφτουν της βροχής οι στάλες», «Όμορφη Θεσσαλονίκη», «Αντιλαλούνε τα βουνά», «Κάνε λιγάκι υπομονή», «Φάμπρικες», «Πέφτεις σε λάθη», «Καβουράκια», «Κάθε βράδυ λυπημένη», «Ξημερώνει και βραδιάζει», «Έλα όπως είσαι», είναι μερικά μόνο από τα τραγούδια του γι' αυτή την περίοδο. Κι ίσως θα έπρεπε να σημειώσουμε τόσο το μελωδικό πλούτο, όσο και τη δεξιοτεχνία στην απόδοση πολλών απ' αυτά τα τραγούδια. Χαρακτηριστικές οι εισαγωγές τους – που κάποτε είναι... τρείς: ταξίμι, προεισαγωγή, εισαγωγή – δείγματα ιδιαίτερης σπουδής και απίστευτης ευχέρειας στη μελωδική έκφραση.

Καθώς, μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’50, το σκηνικό στο λαϊκό τραγούδι πλατιάς αποδοχής αλλάζει και κυριαρχούν κάποιες αραβικές ή και ινδικές επιρροές, ο Τσιτσάνης προσπαθεί να εγκλιματιστεί χωρίς να εγκαταλείψει το προσωπικό του ύφος. Το ίδιο κάνει και σε επόμενες εποχές που η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αλλάζει ξανά.

Χωρίς ποτέ να αποδεχτεί κάποια απ” τις εποχιακές «μόδες», παρουσιάζει πάντα κάποια τραγούδια που μπορούν να προστεθούν στα κλασικά του, αν και ανήκουν σε νεότερα χρόνια κι έχουν επιρροές απ” τον κυρίαρχο ήχο αυτών.

Τραγούδια του ερμηνεύουν ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης, ο Γαβαλάς, ο Αγγελόπουλος, η Γκρέυ, η Πόλυ Πάνου, η Χαρούλα Λαμπράκη, ο Σταμάτης Κόκοτας κι από κάποιο σημείο και κάτω, κατ” εξοχήν ο ίδιος. Απ' αυτά ν' αναφέρουμε ενδεικτικά: «Ίσως αύριο (1958), «Τα λιμάνια» (1962), «Τα ξένα χέρια»(1962), «Μείνε αγάπη μου κοντά μου»(1962), «Κορίτσι μου όλα για σένα»(1967), «Απόψε στις ακρογιαλιές»(1968), «Κάποιο αλάνι»(1968), «Της Γερακίνας γιός»(1975), «Δηλητήριο στη φλέβα»(1979). Το 1980 με πρωτοβουλία της UNESCO ηχογραφείται ένας διπλός δίσκος με τίτλο «Χάραμα» – έτσι λεγόταν το μαγαζί στο οποίο ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της καριέρας του και της ζωής του. Σ” αυτό το δίσκο παίζει μια σειρά από κλασικά του τραγούδια αλλά και πολλά αυτοσχεδιαστικά κομμάτια στο μπουζούκι.

tsitsanis photo4

Με τον Γιάννη Τσαρούχη

Πηγή: Αρχείο Κώστα Χατζηδουλή/ Κέντρο Έρευνας - Μουσείο Τσιτσάνη

Ο δίσκος αυτός με την έκδοσή του στην Γαλλία (1985) παίρνει το βραβείο της Μουσικής Ακαδημίας Charles Gross. Όμως στο μεταξύ ο κορυφαίος δημιουργός έχει φύγει για πάντα. Το 1984, ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων του (18 Ιανουαρίου), πεθαίνει στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου ύστερα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες.

Μέχρι και 24 μέρες πρίν εμφανιζόταν κανονικά σε κέντρο και δούλευε καινούργια τραγούδια.

Ευχαριστούμε τον κο. Στέλιο Καραγιώργο, διευθυντή στο Κέντρο Έρευνας – Μουσείο Τσιτσάνη

Διαβάστε επίσης:

Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου για τον δικό του Βασίλη Τσιτσάνη

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ

Στεγαστικό δάνειο: Επιδότηση έως 210 ευρώ τον μήνα για την πρώτη κατοικία

Εφορία: Ποιοι εξαιρούνται από την καταβολή της δόσης Ιανουαρίου για ρυθμισμένα χρέη


Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)