Στην ανάπαυλα που ακολούθησε, ανακάλυψα τον Ευριπίδη. Ήταν η αρχή ενός συναρπαστικού δεσμού με τα αγέραστα έργα του, τόσο στο θέατρο όσο και στην οθόνη, που συνεχίστηκε μέχρι σήμερα. Το ξεκίνημα έγινε με την Ηλέκτρα το 1961, που μου έδωσε περισσότερες τιμές και βραβεία από οποιαδήποτε άλλη ταινία που έκανα. Όμως με τη χαρακτηριστική ασυνέπεια του ζωδίου μου, μου πήρε δεκαπέντε χρόνια και αρκετούς οικονομικούς ελιγμούς να ικανοποιήσω το όνειρό μου, μιας τριλογίας ολοκληρωμένης με τις Τρωάδες και την Ιφιγένεια. Στο μεσοδιάστημα έκανα τη μεγάλη μου εμπορική επιτυχία, το Ζορμπά και αντάλλαξα το τίμημα της πρόθυμης χρηματοδότησης από Αμερικανούς, προβάλλοντας τους προφητικούς μου φόβους για τις συνέπειες της πυρηνικής δραστηριότητάς τους, σε μια σατιρική κωμωδία, που κάθισε άσχημα σε πολλά στομάχια. Η ίδια η ζωή μου απέσπασε ακόμα μια ταινία. Ένα δραματικό ντοκιμανταίρ μεγάλου μήκους, που αποτύπωνε την τραγωδία της πατρίδας μου, της Κύπρου από την εισβολή των Τούρκων το 1974. Αν και η ταινία εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, το χλιαρό ενδιαφέρον τόσο των κινηματογραφικών εμπόρων όσο και του κοινού για τα πάθη των μικρών λαών, δεν της έδωσε πολλές ευκαιρίες. "
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον Μ.Κ. το 1979, στα αγγλικά. Η μετάφραση του Μίλτωνα Παπαδάκη πρωτοδημοσιεύτηκε από τον οίκο Καστανιώτη στην έκδοση «Δηλαδή...» του Μιχάλη Κακογιhttp://youtu.be/z_-NtXqe1zYάννη.
Ο μεγάλος σκηνοθέτης απεβίωσε ξημερώματα της Δευτέρας της 25ης Ιουλίου σε ηλικία 89 ετών .
Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτου την Πέμπτη, 28 Ιουλίου στις 16:00.
Θα ταφεί στον περίβολο του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης», το τελευταίο έργο ζωής του πετυχημένου σκηνοθέτη .
