Μια στάση στη μνήμη, μια κίνηση διάρρηξης της λήθης, και μια κραυγή διακριτικής και διακριτής οργής στην ατελεύτητη αδικία.

 

Αμμόχωστος-Ποιητικό αφιέρωμα - 

Eπίμετρο: Γιώργος Χριστοδουλίδης

Η Αμμόχωστος επανέρχεται ως θλιβερή υπόμνηση επικαιρότητας. 

Οι μεθοδεύσεις της κατοχικής Τουρκίας, μέσω των εγκάθετών της στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη, να οδηγήσουν την πόλη σε έναν οριστικό εποικισμό με δέλεαρ το άνοιγμά της με κατοχικούς όρους, κακοφορμίζουν πιότερο την χρονολογούμενη επί δεκαετίες χαίνουσα πληγή. 

Η Αμμόχωστος στη συλλογική συνείδηση ιδιαίτερα των Αμμοχωστιανών, πέραν από βάναυσα κακοποιημένο θύμα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής του 1974, 

ήταν ένα πραγματικό στολίδι των μεσογειακών ακροθαλασσιών, που διαχρονικά τροφοδοτούσε με νέκταρ ποιητικό την κυπριακή λογοτεχνία.

Έσπειρε σοδειές και σοδειές σπουδαίων και σημαντικών ποιητών η λεηλατημένη πόλη, 

η πόλη – φάντασμα 

όπως αποκαλείται από το 74, 

που έδωσαν καρπούς ώριμους 

και θεσπέσιους στη λογοτεχνία μας. 

Το Culturebook, που από ιδρύσεώς του ήταν πάντα κοντά στην Κύπρο μας, επιλέγει να παρουσιάσει 8 Βαρωσιώτες ποιητές και ποιήτριες - 

η Λαρνακιώτισσα Α. Γαλανού, σύζυγος του αείμνηστου τέως δημάρχου της Αμμοχώστου, έχει συνδέσει αδιάρρηκτα τη ζωή και την ποίησή της με την πόλη - σε ένα ποιητικό αφιέρωμα διανθισμένο με τον διακεκομμένο λυγμό της οδύνης και της αγάπης. 

Μια στάση στη μνήμη, μια κίνηση διάρρηξης της λήθης, 

και μια κραυγή διακριτικής και 

διακριτής οργής στην ατελεύτητη αδικία.

Κώστας Μόντης (1914-2004)

Τουρκική εισβολή ΙΙ 

Αυτή η κούκλα με το κομμένο χέρι,

του γκρεμισμένου σπιτιού,

ποιο παιδάκι ήθελε ν' αποχαιρετήσει,

σε ποιο παιδάκι σύρθηκε ως το παράθυρο

ν' ανεμίσει το χέρι και της το 'κοψαν;

Παντελής Μηχανικός (1926 – 1979)

Ονήσιλος

Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος

βγαλμένος απ' την ιστορία και το θρύλο

ολοζώντανος.

Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός

κρατούσε στο χέρι ό,τι του ΄χε απομείνει:

ένα καύκαλο

―το δικό του κρανίο―

γεμάτο μέλισσες.

Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσές του ο Ονήσιλος

να μας κεντρίσουν

να μας ξυπνήσουν

να μας φέρουν ένα μήνυμα.

Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος

κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα

χωρίς τίποτα να νιώσουμε.

Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων

έφτασε στη Σαλαμίνα

φρύαξε ο Ονήσιλος.

Άλλο δεν άντεξε.

Άρπαξε το καύκαλό του

και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.

Κ' έγυρα νεκρός.

Άδοξος, άθλιος,

καταραμένος απ' τον Ονήσιλο.

Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Αμμόχωστος Βασιλεύουσα

Έκλεισα τα παράθυρα και πόρτες

να μη διαχύνεται η πόλη στην αυλή.

Και τη μαζεύω κάτω απ'το κρεβάτι,

μέσα στο ερμάρι, πίσω από τα κάδρα,

στην κατσαρόλα του ατμού, στις δίπλες των βιβλίων.

Νίκη Μαραγκού (1948-2013)

Κάθε χρόνο στις 13 Αυγούστου

τη μέρα που ο τουρκικός στρατός

μπήκε στην Αμμόχωστο

και ο Κωνσταντής οκτάχρονος

έφυγε με την οικογένεια του,

πάει και καθαρίζει την παραλία

από τα αποτσίγαρα, τα πλαστικά,

τα τενεκεδάκια, τα κουκούτσια τα γυαλιά.

Νίκη Κατσαούνη

Μνήμη Αμμοχώστου

Κι ύστερ' ανοίγει τα παράθυρα

και μπαίνει

αγκάλες ήλιου

και κλωνάρια φεγγαριού

μεσ' στα σεντόνια τα σκορπάει

κι ευωδιάζουν σαν άστρα

σε λειβάδια τ' ουρανού.

Κι ύστερα κλείνει τα παράθυρα

και μένει

μελτέμι μέντας

που ξεστράτισε γι' αλλού

κι άλλαξε γνώμη, «εδώ μ' αρέσει», λέει

μοιάζει σα' θάλασσα, σαν μύθος

του βυθού,

που κρύβονταν μεσ' σ' όστρακο αρχαίο

και δεν γινότανε να ειπωθεί

παρά για λόγο απόκοσμο, σπουδαίο

κρυφά, γλυκά, χωρίς ν' ακουστεί.

Ανοίγει τα παράθυρα και μπαίνει

νάμα σα' νόημα που κάπου με καλεί

άκουσμα γνώριμο από την Αγία Ζώνη

κιούλι μυρίζει και γιασεμί.

Τζενάν Σελτσούκ*

Αμμόχωστος

Με μια στρατιωτική επιχείρηση εκτόπισαν τις ωοθήκες της.

Τώρα, οι συνουσίες μας

ένας ασυννέφιαστος ουρανός

Για να κρύψει τους μώλωπες της από τα βασανιστήρια

της Ιστορίας

τυλίγει γύρω απ' το λαιμό της σαν οχυρό

το μαντήλι της.

Θρεμμένη με τα περιττώματα της προδοσίας

εξαντλημένη, ταπεινωμένη, δεν αντιστέκεται πια στους βιασμούς.

Σμήνη από πρασινωπές μύγες

βυθίζουν τις κάμπιες στο λιμάνι

που το σκεπάζουν πλεούμενα πολέμου.

*Τουρκοκύπριος Αμμοχωστιανός ποιητής

Μετάφραση: Γιώργος Χριστοδουλίδης

Αγγέλα Καϊμακλιώτη

Βαρωσιώτες

Ήτανε μια παρέα γέροντες σώματα γκρεμισμένα.

Μιλούσανε για την Ανόρθωση

και για τις παραστάσεις στο θέατρο της Σαλαμίνας,

γελούσαν τραγουδούσαν και διασκέδαζαν.

Ήτανε μια παρέα γέροντες φαντάσματα προγόνων σε ψυχές εφήβων.

Δεν ήθελαν να λένε ιστορίες του πολέμου στα εγγόνια τους

γι αυτό τις ξέχασαν.

Τις Κυριακές περνούν σκυφτοί τα οδοφράγματα

βυθίζονται στη θάλασσα και κρυφοκλαίνε.

Αλεξάνδρα Γαλανού

Της Έγκωμης

Τούτη είναι μια άλλη Έγκωμη

που από δικό μας χέρι καταστράφηκε

σε εποχές που βιαστικά

μας έχουν προσπεράσει.

Στους δρόμους της έχουν χαθεί

αποτυπώματα από χλιμίντρισμα

στον καλπασμό αλόγων.

Σπασμένα σπίτια οι άνθρωποι στοιβάζουν.

Πέτρες και πλανταγμούς,

τσιμέντο κι αναστεναγμούς,

ξύλα, σιδερικά, κραυγές, γέλια, φωνές.

Χωρίς καρποφορία, η μοναχική ελιά

σε χρώμα άρρωστο πράσινο

δεν ασημίζει πια.

Κάποια πουλιά του έρωτα

σε κήπους αφιλόξενους

ακόμη επιμένουν

με φάλτσα τη φωνή να τραγουδούν.

΄Ανυδρο το πηγάδι

κι ο ανεμόμυλος που κάτω από τη σκουριά του

γράφει όνομα πόλης,

με τα φτερά να αγκομαχούν

ματαιοπονεί…

Κάποτε

πέρασε από εδώ η θάλασσα

στο δρόμο για τη Σαλαμίνα.

ΠΗΓΗ:

https://www.culturebook.gr/afieromata/ammochostos-poihtiko-afieroma-epimetro-yiorgos-christodoulidis.html

Κύπρος - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ -20 Ιουλίου 1974- πριν 45 χρόνια την εισβολή των Τουρκικών στρατευμάτων στο νησί και την παράνομη κατοχή έκτοτε του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σήμερα είναι η «μαύρη» επέτειος των 45 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και τον Αττίλα 1.
45 χρόνια μετά ο εφιάλτης ξυπνά ξανά. 

Οι σειρήνες ηχούν. 

Η μπότα του βάρβαρου Τούρκου εισβολέα πατά και μολύνει τα χώματα μας.

Ακούστε το Πολεμικό ανακοινωθέν στις 20 Ιουλίου 1974 μετά  την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο:

Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.

45 χρόνια προσφυγιάς, πόνου, βίαιου διαχωρισμού του νησιού και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
45 χρόνια μετά παραμένουμε αδικαίωτοι με την ελπίδα της επιστροφής και της απελευθέρωσης.
Το χρονικό της εισβολής
Στις 19 Ιουλίου ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ΙΙΙ εκφώνησε ομιλία ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου χαρακτήρισε το πραξικόπημα ως εισβολή της Χούντας στην Κύπρο και κατάλυση της ανεξαρτησίας της, ενώ ταυτόχρονα κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να παρέμβει με όλα τα πρόσφορα μέσα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Μπουλέντ Ετζεβίτ, άρπαξε την ευκαιρία που επιζητούσε η Αγκυρα από πολύ καιρό και ισχυριζόμενος ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, εισέβαλε μια μέρα μετά, στις 20 Ιουλίου 1974.
Με την κωδική ονομασία «Αττίλας» η τουρκική εισβολή ξεκίνησε στις 0530 στις 20 Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. 

Οι αλεξιπτωτιστές έπεφταν μαζικά ενώ δυνάμεις πεζικού της Τουρκίας αποβιβάζονταν στις παραλίες της Κερύνειας. 

Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν.
Η «κυβέρνηση» των πραξικοπηματιών του Νίκου Σαμψών παραιτήθηκε υπό το βάρος των εξελίξεων στις 23 Ιουλίου 1974.

Στη Γενεύη άρχισαν πυρετώδεις διαβουλεύσεις για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης υπό την αιγίδα του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Τζον Κάλαχαν. 

Η ελληνοκυπριακή πλευρά, εκπροσωπούμενη από τον Γλαύκο Κληρίδη, αξίωσε για πρώτη φορά μετά το 1963 εφαρμογή των Συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου και του Κυπριακού Συντάγματος. Η Τουρκία αρνήθηκε και προέβαλε το πάγιο αίτημά της για γεωγραφικό χωρισμό του νησιού.
Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές αντιπρότεινε σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία θα ήταν δικοινοτικό ομοσπονδιακό κράτος πολλών καντονιών, στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι θα έλεγχαν το 34% περίπου του νησιού. 

Ο Κληρίδης ζήτησε αναβολή 36 ή 48 ωρών, για να συμβουλευτεί το Υπουργικό Συμβούλιο. 

Οι Τούρκοι απέρριψαν το αίτημά του.
Ενόσω διαρκούσαν οι διπλωματικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη δεν φαινόταν να επιτυγχάνεται αίσια έκβαση και η Τουρκία, αφού πρώτα στις 3:30 τα ξημερώματα της 14 Αυγούστου του 1974 απέσυρε την αντιπροσωπεία της, σε λιγότερο από 1 1/2 ώρα μετά (4:35 π.μ. της ίδιας ημέρας) προχώρησε και στο δεύτερο κύμα εισβολής υπό την κωδική ονομασία «Αττίλας 2» με την κατάληψη της Μόρφου, της Αμμοχώστου και της Καρπασίας.

Παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ [Ψήφισμα 353 (1974)] και τη γρήγορη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο νησί, η Τουρκία κατέλαβε το 36,2 τοις εκατό της εδαφικής επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια περίπου 200.000 Ελληνοκυπρίους από τις εστίες τους. 

Άλλοι 20.000 Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παρέμειναν στις κατεχόμενες περιοχές, εξαναγκάστηκαν και αυτοί τελικά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στις ελεγχόμενες από την κυπριακή Κυβέρνηση περιοχές. 

Μέχρι τον Απρίλιο 2013 λιγότεροι από 328 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι και 109 Μαρωνίτες παρέμεναν στις κατεχόμενες περιοχές.
Η Τουρκία μέχρι και σήμερα στερεί από τους εκτοπισμένους Ελληνοκυπρίους το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια και τις περιουσίες τους. 

Το γεγονός αυτό έχει δώσει αφορμή για προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις για τις παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης από την πλευρά της Τουρκίας.
Πέραν της οικονομικής καταστροφής, αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής και τη βίαιης μετακίνησης πληθυσμού, περισσότερα από 3.000 άτομα σκοτώθηκαν ενώ μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2018, εξακολουθούν να αγνοούνται από τις διακοινοτικές μάχες του 1963 – ’64 και την τουρκική εισβολή του 1974, 846 Ε/Κ και 271 Τ/Κ.
Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 1974.
Η Κύπρος, σήμερα μέλος της ΕΕ, παραμένει διαιρεμένη. 

Οι συνεχείς προσπάθειες, υπό την αιγίδα των ΗΕ, για εξεύρεση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, δεν έχουν ακόμα αποδώσει καρπούς, λόγω της επιμονής της τουρκικής πλευράς να διατηρήσει τα επεμβατικά της δικαιώματα, τις αναχρονιστικές εγγυήσεις και να διασφαλίσει την παρουσία τουρκικού στρατού στο νησί.
πηγή: sigmalive
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. 

Πολεμικές μνήμες από την εισβολή στην Κύπρο το 1974. (μέρος 1ο) ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ-Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 

Του Ομηρου Φωτιάδη από το Geopolitics-gr

Σάββατο πρωί, της 20ης Ιουλίου 1974…
την αποφράδα ημέρα της μαρτυρικής μας Κύπρου
…το ξημέρωμα βρήκε τους Έλληνες Στρατιώτες της ΕΛ.ΔΥ.Κ., της 107 ΕΣΟ που μόλις την προηγούμενη ημέρα είχαν αφιχθεί από την Ελλάδα, να προετοιμάζονται για το πρωινό εγερτήριό
τους…

Τουρκικά μαχητικά πάνω από τα Αγια χώματα της Κύπρου μας.

Ήταν 05.30 το πρωί, όταν από την οροσειρά του Πενταδάκτυλού φάνηκαν δύο Τούρκικα μαχητικά αεροσκάφη F 104, σε ιδιαίτερα χαμηλή πτήση, να κατευθύνονται με ταχύτητα προς το στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου. 

Σπάζοντας το φράγμα του ήχου και αγγίζοντας κυριολεκτικά τις κορυφές των δένδρων του στρατοπέδου, εξαπέλυσαν το φονικό τους φορτίο. Δύο ρουκέτες. 

Η πρώτη καρφώθηκε στο κέντρο του στρατοπέδου με εκκωφαντικό θόρυβο και η δεύτερη περνώντας ξυστά πάνω από το Διοικητήριο καρφώθηκε στο διπλανό τόλ σε απόσταση 20 μέτρων, όπου στεγάζονταν το Ταχυδρομείο της Μονάδος. 

Εκατοντάδες γράμματα γέμισαν, λαμαρίνες, ξύλα, πέτρες και κομμάτια από μπετόν εκτινάχθηκαν σε μια ευρεία περίμετρο, αφήνοντας αποσβολωμένο, τον νέο Ταχυδρόμο της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Στρατιώτη Μαντζουριά Παναγιώτη από την Καρδίτσα, λίγα μέτρα μακρύτερα….
Ευτυχώς για τους Ελληνες Στρατιώτες ο Διοικητής της ΚΥΠ στην Κύπρο Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Κούρτης, είχε την πρόνοια να επισκεφθεί κατά της 04.00 και να ενημερώσει την ΕΛ.ΔΥ.Κ. για επικείμενη Τουρκική επίθεση και η μονάδα ήδη είχε διασπαρθεί εντός του στρατοπέδου, σε διάφορους οχυρωμένους χώρους.

Τούρκοι αλέξιπτωτιστές στο έδαφος της Κύπρου...

Η πρώτη του ημέρα στην Κύπρο ξεκίνησε με την «καλημέρα» των Τούρκικων ρουκετών.

Την ίδια ώρα όλα τα στρατόπεδα της Λευκωσίας δέχονταν εκατοντάδες βόμβες από τα Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία μετέτρεψαν το όμορφο πρωινό σε πραγματική κόλαση για τους Ελλαδίτες και Ελληνοκυπρίους στρατιώτες .

Ένα δεύτερο κύμα Τουρκικών μαχητικών ευθύς αμέσως, άφησε το καταστροφικό
του φορτίο, στον πρωταρχικό και κύριο στόχο των Τούρκων. 

Την ΕΛ.ΔΥ.Κ.!

Οι πρώτες βόμβες χιλίων λιβρών, έπεσαν δίπλα στο τόλ του Λόχου Βαρέων Όπλων τραυματίζοντας τον Υπολοχαγό Πίο, τον Στρατιώτη Τριανταφυλλόπουλο από την Ημαθία, και έκοψε από το ύψος του ώμου το χέρι του Στρατιώτη Σολωμού…

Το πρώτο Ελληνικό αίμα ποτίζει την μαρτυρική γη της Κύπρου μας…

Ανά δεκαπέντε λεπτά σμήνη τεσσάρων Τουρκικών μαχητικών, προσβάλουν ακατάπαυστα το στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ., με κάθε είδους βόμβες και
πυρομαχικά.Το ΚΝΕ (Κέντρο Νοσηλείας ΕΛ.ΔΥ.Κ.) γεμίζει τραυματίες…

Με ορμή ακολουθεί το τρίτο κύμα των Τουρκικών F 104, και εξαπολύει δεκάδες ρουκέτες εναντίων των Ελδυκάριων, οι οποίοι ακόμα προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. 

Ο Στρατιώτης Μπόλας Γεώργιος από την Πυλαία Θεσσαλονίκης, πετάει το τσάι του και τρέχει σε κοντινό όρυγμα να καλυφθεί. 

Δίπλα του ένας νέος της 107 μπαίνει κι αυτός σε ένα όρυγμα να καλυφθεί.

΄Ερχεται ένας παλιός της 103 και του λέει να φύγει…να πάει σε άλλο όρυγμα και υπακούει. 

Τούρκοι αερομεταφερόμενοι στον τουρκοκυπριακό θύλακα του Κιόνελι.

Ο παλιός ίσα που προλαβαίνει να μπει στο όρυγμα που άφησε ο νεότερος…και δέχεται μια ρουκέτα η οποία τον εξαϋλώνει.

Στο βάθος του ορίζοντα προς τον βορά, στα χωριά Αγύρτα και Κιόνελι, και με κατεύθυνση από Δυτικά προς Ανατολικά πέντε Τούρκικα μεταγωγικά Ντακότα, εκτελούν ρίψεις αλεξιπτωτιστών, εντός των τοπικών ισχυρών Τουρκοκυπριακών θυλάκων. 

Γέμισε αλεξίπτωτα ο γαλάζιος Κυπριακός ουρανός.

Οι Στρατιώτες της ΕΛ.ΔΥ.Κ., οι οποίοι ακόμη δεν είχαν παραλάβει τον ατομικό τους οπλισμό, μέσα στην κόλαση των ανηλεών βομβαρδισμών, παραλαμβάνουν ότι μπορούν και προσπαθούν να αναχαιτίσουν τους Τούρκους εισβολείς, με τα Μ 1 τους.
Παρά το τραγελαφικό της υπόθεσης, οι Τούρκοι πιλότοι τα χάνουν και πολλές φορές αδειάζουν το φονικό τους φορτίο, μέσα στο ήδη από την προηγουμένη ημέρα άδειο στρατόπεδο της ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ..

Οι ΄Ελληνες στρατιώτες δεν εγκαταλείπουν το Στρατόπεδό τους και καλυπτόμενοι όπου μπορούν αναδιοργανώνονται και προσπαθούν να αμυνθούν.

Οι ρίψεις αλεξιπτωτιστών συνεχίζονται αμείωτα αλλά κατά κύματα καταφθάνουν και δεκάδες Τουρκικά ελικόπτερα τα οποία μεταφέρουν καταδρομείς στον θύλακα του Κιόνελι. 

Ένα Τουρκικό μεταγωγικό αεροσκάφος αδειάζει το φορτίο του σε λάθος μέρος..
Ακολουθούν και άλλα. 

Οι λανθασμένες ρίψεις τους, εντός του Ελληνικού τομέα, φέρνουν τις πρώτες βαριές απώλειες για τους Τούρκους. 

Οι απλοί Ελληνοκύπριοι χωρικοί, καταφέρνουν και εξοντώνουν πάνω από 80 αλεξιπτωτιστές. 

Η εποποιία της Κρήτης επαναλαμβάνεται! Σημειώνονται ταυτόχρονα και οι πρώτες καταγραφές αιχμαλώτων. 

Δεκαπέντε Τούρκοι αλεξιπτωτιστές συνελήφθησαν και μόλις 7-8 διέφυγαν τον θάνατο και την σύλληψη, από τους χωρικούς της Μίας Μηλιάς.

Η απόβαση αρχίζει στην ακτή Πέντε Μίλι.
Έχει πάει 09.30 και ακόμα κανένας δεν γνωρίζει ότι ισχυρότατες αποβατικές δυνάμεις των Τούρκων αποβιβάζονται δυτικά της Κερύνειας στην περιοχή Πεντεμίλι. 

Ήδη από τις 06.00 Τούρκοι βατραχάνθρωποι είχαν βγει στην ακτή και έκαναν αναγνωρίσεις. 

Ακολούθησε η αποβίβαση του 6ου Τάγματος Πεζοναυτών, ενώ πυκνά πυρά των Τουρκικών αντιτορπιλικών τύπου FREM, σάρωναν στην κυριολεξία την περίμετρο του προγεφυρώματος και άλλους στόχους στην ευρύτερη περιοχή.

Ήταν 07.15΄ το πρωί.
Προηγήθηκε η ηρωική έξοδος των Κυπριακών τορπιλακάτων, της Τ3 με Κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Ελευθέριο Τσομάκη και της Τ1 με Κυβερνήτη τον επίκουρο Σημαιοφόρο Νικόλαο Βερύκιο, στις 05.05’ από το λιμάνι της Κερύνειας. 

Λίγα λεπτά αργότερα Τουρκικά αεροσκάφη πλήττουν καίρια την Τ1 τραυματίζοντας 6 από το προσωπικό της.
Η Τ1 προσάραξε στην περιοχή του Βοσπόρου.

Η Τ1 που προσάραξε στην Κερύνεια ανασύρεται από Τούρκους
στρατιώτες μετά την κατάληψη της Κερύνειας.

Η Τ3 πλησίασε πολύ επικίνδυνα και σε απόσταση 1 ν.μ. τον Τουρκικό αποβατικό στόλο και ξεκίνησε ελιγμούς για να λάβει κατάλληλη θέση βολής.

Μοναδική φωτογραφία) Η Τ3 δέχεται βόμβες από τουρκικό μαχητικό και κάνει ελιγμούς.... 

Ήταν 05.23΄ όταν δέχθηκε καταιγισμό πυρών από τα Τούρκικα αντιτορπιλικά. Όλο το προσωπικό της σκοτώθηκε. 

Μόνο ο Αρχικελευστής Διονύσιος Μαγέτος, βαριά τραυματισμένος με μυθιστορηματικό τρόπο κατάφερε μετά από 6 ώρες υπεράνθρωπων προσπαθειών να βγει στην ακτή.

Στην περιοχή της απόβασης εδώ και πάνω από τρεις ώρες οι Τούρκοι αποβιβάζονται χωρίς καμία παρενόχληση ή Ελληνική αντίδραση. Μόλις στις 08.40΄ή Αθήνα «ξύπνησε» από τον λήθαργο και έδωσε εντολή εφαρμογής των πολεμικών σχεδίων.

Πάνω από τρεις ώρες η Τουρκική αεροπορία, το Πολεμικό της Ναυτικό και οι Δυνάμεις Ξηράς σάρωναν την Κυπριακή επικράτεια ανελέητα, χωρίς καμία ουσιαστική αντίσταση.

συνεχίζεται EΔΩ:

ΠΗΓΗ:

Κύπρος: 41 χρόνια από την τουρκική εισβολή του 1974

Μνήμες από την αποφράδα ημέρα της 20ης Ιουλίου 1974, όταν στις ακτές της Κερύνειας άρχιζε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ξύπνησε στον κυπριακό Ελληνισμό ο ήχος των σειρήνων, σήμερα στις 05:30. Με πρόσχημα το πραξικόπημα, πέντε μέρες νωρίτερα της χούντας των Αθηνών, η Τουρκία σκόρπισε τον όλεθρο και τον θάνατο στην Κύπρο και συνεχίζει να κατέχει παράνομα για 41 χρόνια το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και το μεγαλύτερο τμήμα της ακτογραμμής της.
Περισσότεροι από 43.000 βαριά οπλισμένοι στρατιώτες από την Τουρκία παραμένουν ακόμη στις κατεχόμενες περιοχές. Σημειώνεται ότι, ξεκινώντας από το Ψήφισμα 353 της 20ής Ιουλίου 1974 του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο ΟΗΕ έχει κάνει εκκλήσεις για «άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Κυπριακή Δημοκρατία» και για «απομάκρυνση χωρίς καθυστέρηση από την Κυπριακή Δημοκρατία του ξένου στρατιωτικού προσωπικού που η παρουσία του δεν προβλέπεται από διεθνείς συμφωνίες».

Η Τουρκία μέχρι και σήμερα στερεί από τους εκτοπισμένους Ελληνοκυπρίους το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Το γεγονός αυτό έχει δώσει αφορμή για προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις για τις παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης από την πλευρά της Τουρκίας. Πέραν της οικονομικής καταστροφής, που προκάλεσε η εισβολή και η βίαιη μετακίνηση πληθυσμού, περισσότερα από 3.000 άτομα σκοτώθηκαν, ενώ περίπου 1.400 Ελληνοκύπριοι παραμένουν αγνοούμενοι. Η 'Αγκυρα προχώρησε στον συστηματικό εποικισμό των κατεχόμενων περιοχών με παράνομους εποίκους και υποχρέωσε πολλούς Τουρκοκυπρίους να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη και αλλού. Έτσι, οι έποικοι υπερτερούν αριθμητικά των γηγενών Τουρκοκυπρίων.
Τον Νοέμβριο του 1983, η Τουρκία υποκίνησε και επιδοκίμασε τη «μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας» στην κατεχόμενη περιοχή από την τουρκοκυπριακή ηγεσία. Η ούτω καλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» («ΤΔΒΚ») δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα άλλο κράτος, πλην της Τουρκίας, η οποία ασκεί τον ουσιαστικό έλεγχό της.Τα ψηφίσματα 541 (1983) και 550 (1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασαν με κατηγορηματικό τόπο τη μονομερή αυτή ενέργεια, την κήρυξαν άκυρη, ζήτησαν την απόσυρσή της και κάλεσαν όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να μην αναγνωρίσουν την παράνομη αυτή οντότητα. Η ΕΕ και άλλοι διεθνείς και περιφερειακοί οργανισμοί έχουν υιοθετήσει παρόμοιες θέσεις. Για όλους τούς νομικούς και πολιτικούς λόγους, η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει μόνον την Κυπριακή Δημοκρατία, που δημιουργήθηκε το 1960 και την κυβέρνησή της, ακόμη κι αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να ασκήσει εξουσία σε περιοχές, που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας.

Στον Τύμβο Μακεδονίτισσας, στη Λευκωσία, θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών, Ελληνοκυπρίων και εξ Ελλάδος, κατά την τουρκική εισβολή, παρουσία του προέδρου Αναστασιάδη. Στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, στη Λευκωσίας, προϊσταμένου του αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου θα αναπεμφθεί δέηση για απελευθέρωση της Κύπρου, επιστροφή των εκτοπισμένων στις πατρογονικές του εστίες και διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων. Θα μιλήσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης. Το βράδυ θα πραγματοποιηθεί ειδική εκδήλωση στο προεδρικό μέγαρο με ομιλητή τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.

Εξάλλου, στις 14:00, φθάνει στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερτογάν, ο οποίος θα δεχθεί τον χαιρετισμό της στρατιωτικής παρέλασης μαζί με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί. Στη συνέχεια, θα έχουν κατ' ιδίαν συνάντηση, στην οποία θα συζητήσουν τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Ο Κύπριος κυβερνητικος εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης, χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την παράνομη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στα κατεχόμενα. ΠΗΓΗ:

Πρόβλημα εισβολής και κατοχής παραμένει το Κυπριακό

«Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Η δίκαια επίλυσή του παραμένει κορυφαία προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής», τονίζει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε μήνυμά του, σήμερα, με αφορμή την 41η επέτειο έναρξης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, επισημαίνοντας ότι «αναπόσπαστο μέρος μιας πραγματικής και οριστικής λύσης του προβλήματος είναι η αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο και ο τερματισμός των αναχρονιστικών Συνθηκών Εγγύησης και Συμμαχίας του 1960».
Ειδικότερα, ο υπουργός Εξωτερικών στο μήνυμά του αναφέρει:
«Στη σημερινή 41η επέτειο της έναρξης της βάρβαρης και από πολλών ετών πριν σχεδιασμένης τουρκικής εισβολής στη Κύπρο, η Ελλάδα αποτίει φόρο τιμής στους γενναίους, νεκρούς, αγνοουμένους και ζώντες Ελλαδίτες και Κυπρίους που σε τραγικά αντίξοες συνθήκες υπερασπίσθηκαν την ανεξαρτησία, την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και τη συνταγματική νομιμότητα της αδελφής Κυπριακής Δημοκρατίας.
»Η Ελλάδα, ουδέποτε αποδέχθηκε και ουδέποτε στο μέλλον πρόκειται να αποδεχθεί ως τετελεσμένα γεγονότα τις συνέπειες της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής, της βίαιης διχοτόμησης και του εποικισμού στη Κύπρο».
«Το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Η δίκαια επίλυσή του παραμένει κορυφαία προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οι σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και η ιδιότητα της Κύπρου ως ισότιμου εταίρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσδιορίζουν το πλαίσιο της επίλυσης του προβλήματος.

Αναπόσπαστο μέρος μιας πραγματικής και οριστικής λύσης του προβλήματος είναι η αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο και ο τερματισμός των αναχρονιστικών Συνθηκών Εγγύησης και Συμμαχίας του 1960. Στην κατεύθυνση αυτή, η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει πλήρως τις δικοινοτικές συνομιλίες υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίες αποτελούν τη μόνη συμπεφωνημένη μέθοδο επίλυσης». ΠΗΓΗ: