Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ #Χριστός, ἀκολουθήσωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ, μετὰ τῶν Μάγων Ἀνατολῆς τῶν Βασιλέων...

#Χριστούγεννα #Βηθλεέμ

"Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ #Χριστός, ἀκολουθήσωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ, μετὰ τῶν Μάγων Ἀνατολῆς τῶν Βασιλέων.
#Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν, ἀκαταπαύστως ἐκεῖ.

Ποιμένες ἀγραυλοῦσιν, ᾠδὴν ἐπάξιον΄ Δόξα ἐν ὑψίστοις λέγοντες, τῷ σήμερον ἐν #Σπηλαίῳ τεχθέντι, ἐκ τῆς Παρθένου, καὶ Θεοτόκου, ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας."

#ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
" Ολίγο Φως και Μακρινό
      Σε Μέγα Σκότος
           κι Έρμο "
    #Διονύσιος_Σολωμός
Εύχομαι σε όλους απ΄άκρη σ΄άκρη,
απανταχού στον πλανήτη ΓΗ όπου συγκατοικούμε,
🌠το άστρο της #Βηθλεέμ
να μας φωτίζει 🌠
και να
οδηγεί την Ψυχή μας 🌠
🙏Ας γίνει η καρδιά μας μία φάτνη, για να Φιλοξενηθεί ο #Ιησούς_Χριστός 🎄
#ΚΑΛΑ_ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 🎄
Στην Φάτνη Μέσα στην Ψυχή μας🌠
#Καλά_Χριστούγεννα_Μέσα_Μας🎄ΑΓΑΠΗ❤️ΧΑΡΑ🤗ΕΙΡΗΝΗ🌿 στη ΓΗ🌏🌎

Η πιο εντυπωσιακή Χριστουγεννιάτικη φάτνη σ' όλον τον κόσμο βρίσκεται σε σπηλιά των Μετεώρων!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ:

ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 🎄 Κάλαντα από ΟΛΗ την 'Ελλάδα.🎄🎄🎄

Κάλαντα από ΟΛΗ την 'Ελλάδα

Αναδημοσιεύουμε από την Ιστοσελίδα 

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ 

ΚΑΛΑΝΤΑ με ΙΔΙΩΜΑΤΙΣΜ​ΟΥΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙ​ΕΣ

Κάλαντα ΘΡΑΚΗΣ

Κάλαντα ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Κάλαντα ΠΟΝΤΟΥ

Κάλαντα Σμύρνης

Με μαντινάδες θα τα πω!

Κάλαντα Μωραΐτικα

Κάλαντα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Κάλαντα ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Κάλαντα ΘΡΑΚΗΣ

Κάλαντα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Κάλαντα ΚΡΗΤΗΣ

Κάλαντα ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Κάλαντα ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Κάλαντα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

Κάλαντα ΚΥΠΡΟΥ

Κάλαντα ΗΠΕΙΡΟΥ

Βλάχικα κάλαντα - Colinda

Κάλαντα της πολυκατοικίας

ΚΑΛΗΝ ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Να τα πούμε;

Ελᾶτε παιδιά να τραγ’δῆσ’τε!

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΑ κάλαντα

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Κάλαντα στη λαογραφία


Τρεις Μάγοι, μήπως ήταν περισσότεροι από τρεις;

Eggnog Day December 24th συνταγή

ΠΗΓΗ:Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Διαβάστε Επίσης:

Το Άστρο της Βηθλεέμ μέσα από ιερά κείμενα και επιστημονικές προσεγγίσεις. Η χρονολογία Γέννησης του Χριστού.

«Αλεξανδρινό: Ένα Δώρο στο Χριστό»: Μια συγκινητική ιστορία για το «λουλούδι των Χριστουγέννων»

Το Αστέρι των Χριστουγέννων: Η νύχτα της Γέννησης του Θεανθρώπου

Τα έθιμα των Χριστουγέννων στην 'Ελλάδα.

Αναδημοσιεύουμε από την Ιστοσελίδα 

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ 

Χριστούγεννα: Ημέρες χαράς και γιορτής. Τα σπίτια και οι πόλεις φορούν τα γιορτινά τους, αποκτώντας φως και χρώμα, ενώ οι κουζίνες πλημμυρίζουν από αρώματα παραδοσιακών εδεσμάτων.
Το «καλές γιορτές» και το «χρόνια πολλά» αντηχούν σε κάθε σημείο συνάντησης, ενώ οι ήχοι από τα τρίγωνα και τα κάλαντα των παιδιών δονούν με χαρούμενες νότες την ατμόσφαιρα.
Με δεκάδες έθιμα, που παντρεύουν τις χριστιανικές παραδόσεις με τα αρχαιοελληνικά ήθη, οι κάτοικοι της χώρας τιμούν μια από τις σημαντικότερες θρησκευτικές γιορτές, λίγες ημέρες πριν από την έλευση της νέας χρονιάς.
Μάλιστα πολλά από αυτά τα έθιμα αντικατοπτρίζουν τις αγωνίες των ανθρώπων της υπαίθρου, των γεωργών και των κτηνοτρόφων.
Το χριστόψωμο
Το «ψωμί του Χριστού» ζυμώνεται την παραμονή των Χριστουγέννων με ιδιαίτερη ευλάβεια. Απαραίτητο στολίδι του είναι ο χαραγμένος σταυρός.
Ανήμερα των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού παίρνει το χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σε όλους όσοι παρευρίσκονται στο τραπέζι, σαν συμβολισμό της Θείας Κοινωνίας, όπου ο Χριστός έδωσε τον Άρτο σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του.
Στην Κεφαλλονιά
Όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι του πιο ηλικιωμένου μέλους της. Στο πάτωμα τοποθετούν τρία δαυλιά χιαστί και πάνω τους την «κουλούρα».
Όλοι κάνουν έναν κύκλο γύρω ακουμπώντας ο καθένας με το δεξί του χέρι την κουλούρα. Ύστερα ο νοικοκύρης ψάλλει το «Η γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών…», ρίχνει λάδι στα δαυλιά και τους βάζει φωτιά. Μετά κόβει την κουλούρα, τη μοιράζει και δειπνούν όλοι μαζί.
Στην Κρήτη
Το χριστόψωμο το παρασκευάζουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα, γαρίφαλα, και καθώς ζυμώνουν λένε: «Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει».
Όταν πλάσουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα, ενώ με την υπόλοιπη φτιάχνουν ένα σταυρό με λωρίδες και τον τοποθετούν πάνω στο ψωμί.

Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι και στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλιά.
Στη Μάνη
Κάθε οικογένεια φουρνίζει τα χριστόψωμα στον φούρνο του σπιτιού. Παρασκευάζονται όπως το ψωμί, μόνο που στολίζονται με σταυρούς και ποικίλα στολίδια, ανάλογα με την καλαισθησία της νοικοκυράς.
Στους Σαρακατσάνους
Οι Σαρακατσάνοι τσοπάνηδες φτιάχνουν δύο χριστόψωμα. Το πιο περίτεχνο είναι για τον Χριστό. Πάνω του σκαλίζουν έναν μεγάλο σταυρό-φεγγάρι με πέντε λουλούδια.
Το δεύτερο, η τρανή Χριστοκουλούρα ή Ψωμί του Χριστού, είναι για τα πρόβατα. Στη Χριστοκουλούρα παριστάνεται με ζύμη όλη η ζωή της στάνης.
Στη Σπάρτη
Σε κάθε σπίτι δυο τρεις μέρες πριν ζυμώνουν καρβέλια ψωμί. Το ένα, που το τρώνε ανήμερα των Χριστουγέννων, είναι το ψωμί του Χριστού και το πλάθουν σε σχήμα σταυρού από ζύμη, ενώ τα υπόλοιπα τα κάνουν με αμύγδαλα και καρύδια.
Η κουλούρα της Ζακύνθου
Στο νησί του Ιονίου οι νοικοκυρές ζυμώνουν με τον παραδοσιακό τρόπο την κουλούρα, μέσα σε ξύλινες σκάφες και με τη χρήση αλευριού, το οποίο ανακατεύουν με πολλά αρωματικά βότανα, καρύδια, σταφίδα, κρασί και λάδι.
Αφού το στολίσουν με περίτεχνα σχέδια από το ίδιο ζυμάρι και αφού το εμπλουτίσουν με κάποιο χρυσό ή ασημένιο νόμισμα, που το αποκαλούν «ηύρεμα», το ψήνουν σε ξυλόφουρνο και το διατηρούν ζεστό μέχρι τη βραδινή οικογενειακή σύναξη.
Το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων η οικογένεια συγκεντρώνεται στο εορταστικό τραπέζι, το οποίο φιλοξενεί στο κέντρο του τη μεγάλη χριστουγεννιάτικη κουλούρα, μια νταμιτζάνα κόκκινο κρασί και τα πιάτα για το βραδινό έδεσμα. Το έδεσμα δεν είναι άλλο από μια μπροκολόσουπα, που σερβίρεται με λεμόνι, ντόπιες ελιές και κρεμμύδι.
Δίπλα στην αναμμένη εστία του σπιτιού βρίσκεται ένα ποτήρι που περιέχει λάδι με κρασί και ένα θυμιατό κάτω από την εικόνα της Παναγίας με το Θείο Βρέφος.
Ο μεγαλύτερος άνδρας της οικογένειας παίρνει τον δίσκο με την κουλούρα στα χέρια του. Πάνω στον δίσκο ακουμπάνε τα χέρια τους όλα τα μέλη της οικογένειας. Ο δίσκος με την κουλούρα μεταφέρεται πάνω από τη φωτιά στο αναμμένο τζάκι. Εκεί ο αρχηγός της οικογένειας τη σταυρώνει τρεις φορές και χύνει πάνω της λαδόκρασο, ψάλλοντας το γνωστό απολυτίκιο «Η γέννησις σου, Χριστέ...».
Η νοικοκυρά θυμιατίζει όλο το σπίτι και ένας από τους νεότερους της οικογένειας παίρνει το τουφέκι του σπιτιού και πυροβολεί από το παράθυρο στον αέρα, σηματοδοτώντας τη χαρμόσυνη είδηση της γέννησης του Χριστού.

Μετά αρχίζουν οι ευχές.

Η κουλούρα επιστρέφει στο τραπέζι κι εκεί ο αρχηγός τής οικογένειας αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο ανήκει στον Χριστό, το δεύτερο στον φτωχό, το τρίτο στο σπίτι και μετά στα μέλη της οικογένειας, στα οποία διανέμεται κατά σειρά ηλικίας.

Χριστουγεννιάτικο στεφάνι
Στα χωριά συνηθίζουν να κρεμάνε στους τοίχους και τις εξώπορτες πλεξούδες από σκόρδα, πάνω στις οποίες καρφώνουν γαριφαλάκια για να διώξουν την κακογλωσσιά που «καρφώνει» την ευτυχία του σπιτιού τους.
Την εξώπορτα των σπιτιών κοσμεί, επίσης, ένα στεφάνι από έλατο, διακοσμημένο με χριστουγεννιάτικα στολίδια. Σύμφωνα με την παράδοση, το στεφάνι φέρνει τύχη στους ενοίκους του σπιτιού.

Το τάισμα της βρύσης
Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων πραγματοποιείται το «τάισμα της βρύσης» σε χωριά της κεντρικής Ελλάδας.
Οι κοπέλες πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το άκραντο, δηλαδή το αμίλητο, νερό.
Σε όλη τη διαδρομή παραμένουν σιωπηλές. Όταν πάρουν το νερό, αλείφουν τη βρύση με βούτυρο και μέλι με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι, και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους.
Για να έχουν καλή σοδειά, την ταΐζουν με διάφορα προϊόντα, όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Μάλιστα, όποια κοπέλα φτάνει πρώτη στη βρύση θα είναι η πιο τυχερή όλο τον χρόνο.
Έπειτα, ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, κλέβουν το νερό από τη βρύση και γυρίζουν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες, μέχρι να πιούνε όλοι από το άκραντο νερό.
Με το ίδιο νερό ραντίζουν τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν τα τρία χαλίκια στο σπίτι. Στη λαϊκή παράδοση ο βάτος φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα, και διώχνει τα ξόρκια.

Το πάντρεμα της φωτιάς
Στα χωριά της Έδεσσας την παραμονή των Χριστουγέννων «παντρεύουν τη φωτιά». Παίρνουν ένα ξύλο από δέντρο με θηλυκό όνομα, όπως η κερασιάς, και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα, όπως ο βάτος. Βάζουν τα ξύλα στο τζάκι να καούν και ανάλογα με τον κρότο ή τη φλόγα τους μπορούν να προβλέψουν τα μελλούμενα, είτε για τον καιρό είτε για τη σοδειά τους. Η παράδοση θέλει τα αγκαθωτά δέντρα να απομακρύνουν δαιμονικά όντα, σαν τους καλικάντζαρους.
Στη Θεσσαλία, όταν τα κορίτσια επιστρέφουν από την εκκλησία την ημέρα των Χριστουγέννων, βάζουν δίπλα στο τζάκι κλαδιά κέδρου, ενώ τα αγόρια βάζουν αγριοκερασιάς.

Τα λυγερά αυτά κλαδιά αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες τους για όμορφη ζωή. Όποιο κλωνάρι καεί πρώτο αποτελεί καλό σημάδι, γιατί αυτός ο νέος ή η νέα θα παντρευτεί πρώτα.

Τα Χριστόξυλα
Σε πολλά χωριά της Μακεδονίας από τις παραμονές των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού ψάχνει στα χωράφια και βρίσκει ένα μεγάλο χοντρό και γερό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει στο σπίτι του.
Η νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμα και την καπνοδόχο, για να μη βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια όπως λένε, και μαγαρίσουν το σπίτι.
Το βράδυ της παραμονής ο νοικοκύρης βάζει το Χριστόξυλο στο τζάκι και το ανάβει, αφήνοντάς το να σιγοκαίει όλο το δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Η στάχτη αυτή προφυλάσσει το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό και καθώς καίγεται ζεσταίνει τον Χριστό στη φάτνη.

Οι καλικάντζαροι
Στη Σκιάθο οι πιο παλιοί λένε ότι από την 1η Δεκεμβρίου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να πάνε στο νησί. Την παραμονή των Χριστουγέννων το ρίχνουν στο γιαλό και φθάνουν ανήμερα.
Από τότε μέχρι τα Φώτα κανείς δεν τολμάει να βγει νύχτα από το σπίτι του, γιατί θα τον βουβάνουν.

Την παραμονή των Φώτων, όμως, οι καλικάντζαροι τα μαζεύουν γρήγορα και φεύγουν τρέχοντας μην τους προφτάσει ο παπάς με τον αγιασμό και τους ζεματίσει.
Η λαϊκή φαντασία οργιάζει με τις σκανταλιές των καλικάντζαρων, που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν στον επάνω κόσμο τότε που τα νερά είναι «αβάφτιστα». Η όψη τους είναι τρομακτική, ενώ οι σκανταλιές τους απερίγραπτες. Το μόνο που τους τρομάζει είναι η φωτιά.
Οι Μωμόγεροι της Δράμας και τα Ραγκουτσάρια
Στα χωριά Πλατανιά και Σιταγροί της Δράμας απαντάται το έθιμο των Μωμόγερων, που προέρχεται από τους Πόντιους πρόσφυγες.
Η ονομασία τους προέρχεται από το «μίμος» ή το «μώμος» και το «γέρος», και συνδέεται με τις μιμητικές τους κινήσεις.

Φοράνε τομάρια λύκων ή τράγων, ή στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά, και έχουν τη μορφή γέρων.
Οι Μωμόγεροι, προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες όλο το δωδεκαήμερο, ψάλλοντας τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους.
Όταν οι παρέες συναντηθούν, κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή.

Το ίδιο έθιμο με παραλλαγές απαντά στην Κοζάνη και στην Καστοριά υπό την ονομασία «Ραγκουτσάρια».

Tο αναμμένο πουρνάρι
Όταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν οι βοσκοί να προσκυνήσουν ήταν νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι και του έβαλε φωτιά.
Το σκοτεινό βουνό γέμισε χαρούμενες φωτιές, τριξίματα και κρότους. Από τότε λοιπόν στα χωριά της Άρτας όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα για να ευχηθεί κρατά ένα κλαδί από πουρνάρι ή από όποιο άλλο δέντρο βρει.

Στον δρόμο το ανάβει.
Το ίδιο συμβαίνει και στα Γιάννενα, με τη διαφορά ότι δεν κρατούν κλαδί, αλλά μια χούφτα δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι μόλις μπούνε, και καλημερίζουν.
Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!». Αυτή είναι η καλύτερη ευχή για κάθε νοικοκύρη.
Η Γουρουνοχαρά
Το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι στα Γρεβενά αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας περιλαμβάνει χοιρινό κρέας. Η προετοιμασία για το σφάξιμο του γουρουνιού γίνεται με εξαιρετική φροντίδα, ενώ ακολουθεί γλέντι μέχρι τα ξημερώματα, για να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία την επόμενη και τη μεθεπόμενη μέρα.
Τρεις τέσσερις συγγενικές οικογένειες καθορίζουν με ποια σειρά θα σφάξουν το γουρούνι τους. Για κάθε σφαγή μεγάλου γουρουνιού απαιτούνται 5 με 6 άνδρες.
Επιμέλεια: Μανώλης Φουσκολαγουδάκης

Τα έθιμα των Χριστουγέννων στην Ελλάδα

ΠΗΓΗ:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Αρτάβαν, Τι απέγινε ο τέταρτος μάγος;


Η πρώτη χριστουγεννιάτικη κάρτα στον κόσμο

" Έχε γειά, καημένε κόσμε, έχε γειά, γλυκιά ζωή, κι εσύ δύστυχη πατρίδα, έχε γειά παντοτινή." Σαν σήμερα στις 18 Δεκεμβρίου το 1803, οι Σουλιώτισσες γυναίκες περνούν στην 🌿🇬🇷ΑΘΑΝΑΣΙΑ 🌿🇬🇷 όταν μαζί με τα παιδιά τους πέφτουν στον γκρεμό στην κορυφή στον Ζάλογγο, για να μην πέσουν στα βρώμικα χέρια των Τούρκων ...

 " Έχε γειά, καημένε κόσμε,

έχε γειά, γλυκιά ζωή,

κι εσύ δύστυχη πατρίδα,

έχε γειά παντοτινή."

(Δημοτικό τραγούδι του Ζαλόγγου)

Μπορεί το παραπάνω Δημοτικό τραγούδι να γράφτηκε αργότερα (1908) ωστόσο, δημιουργήθηκε από τα βάθη του συναισθήματος του λαού μας και ως τέτοιο, μέχρι και σήμερα το τραγούδισμά του μας συγκλονίζει, και μας θυμίζει με τον πιο παραστατικό τρόπο

( τον χορό δηλ.), αλλά και τον λυρικό του στίχο, μας θυμίζει 

ένα, από τα πιο γνωστά και συγκλονιστικά γεγονότα, της νεότερης, ελληνικής, ιστορίας, την αυτοθυσία των  Σουλιωτισσών!

Για να μην αιχμαλωτιστούν και υποδουλωθούν, οι γυναίκες επέλεξαν τον θάνατο🌿🇬🇷🌿

Σύμφωνα με την παράδοση, πιάστηκαν χέρι-χέρι, τραγούδησαν και χόρεψαν, και μία-μία έπεφταν στον γκρεμό, ρίχνοντας πρώτα τα παιδιά τους✝️🥲

Ο Χορός του Ζαλόγγου από τις ηρωίδες Σουλιώτισσες στο όρος Ζάλογγο της Ηπείρου, κοντά στην Καμαρίνα Πρέβεζας.

εκτός του ότι 

ήταν μια πράξη αυτοθυσίας ιστορικά απόλυτα  τεκμηριωμένη, βασισμένη σε μαρτυρίες αυτοπτών (όπως ο Τουρκαλβανός αξιωματικός Σουλεϊμάν Αγάς) κ.ά περιηγητές της εποχής, που συνέβη σαν σήμερα 18 Δεκεμβρίου 1803 η σύμφωνα με άλλες πηγές, στις 16 Δεκεμβρίου,

παραμένει αιώνιο σύμβολο γυναικείας αντίστασης, αυτοθυσίας και αγάπης για την ελευθερία‼️

'Ενώ ο ίδιος ο τόπος του δράματος ο Ζάλογγος εκεί ψηλά στην κορυφή του βράχου Στεφάνι,

αποτελεί Ιερό τόπο Μνήμης , 

εκεί όπου δεσπόζει ένα από τα πλέον εμβληματικά και υποβλητικά μνημεία

Άποψη από ψηλά: "Βράχος Στεφάνι" - Το “Ηρώον Ζαλόγγου”,                   "Το μνημειώδες έργο"  του Γλύπτη Γεωργίου Ζογγόπουλου 

εκείνο του γλύπτη Γεωργίου Ζογγολόπουλου στην κορυφή του Ζάλογγου εκεί ψηλά στον βράχο Στεφάνι, αποτέλεσε το " Στεφάνι Δόξας ", για 60, κατά άλλους 22, ηρωΐδες Σουλιώτισσες, που μαζί με τα παιδιά τους προτίμησαν τον εθελούσιο θάνατο, πέφτοντας από τον βράχο, παρά να παραδώσουν το σώμα τους, στους άπιστους Οθωμανούς, προδίδοντας έτσι την Ψυχή τους και την Πίστη τους‼️🌿🇬🇷🌿

Έκτοτε ο Χορός του Ζαλόγγου αποτελεί 

ένα από τα πιο εμβληματικά επεισόδια της ελληνικής ιστορίας, που συνέβη στις 18 Δεκεμβρίου 1803 (ή 16 Δεκεμβρίου κατά άλλες πηγές) στο όρος Ζάλογγο της Ηπείρου, όπου μετά από πολύχρονους πολέμους των Σουλιωτών εναντίον του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, και όταν το Σούλι παραδόθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1803...

ενώ η εικόνα των γυναικών που πιάνονται χέρι-χέρι, χορεύουν κυκλικά και πέφτουν μία-μία στον γκρεμό συνοδεύοντας το γνωστό τραγούδι "Έχε γειά καημένε κόσμε, έχε γειά γλυκιά ζωή..." είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική παράδοση.

Ακόμα κι αν σύγχρονοι ιστορικοί (όπως ο Αλέξης Πολίτης, ο Περικλής Ζερλέντης κ.ά μπορεί να θεωρούν ότι ο χορός και το τραγούδι προστέθηκαν αργότερα ως εξιδανίκευση και μυθοποίηση του γεγονότος.

Το τραγούδι εμφανίζεται γραπτά πρώτη φορά γύρω στο 1908, ενώ πρώιμες πηγές (π.χ. Χριστόφορος Περραιβός το 1815) αναφέρουν θυσία αλλά όχι απαραίτητα χορό.

Το  γεγονός της αυτοθυσίας έγινε έκτοτε 

γνωστό σ' όλη την Ευρώπη, εμπνέοντας ποιήματα, θεατρικά έργα και λαϊκούς θρύλους, και ενίσχυσε το φιλελληνικό κίνημα!

'Ενώ ο Ιερός τόπος και μετέπειτα το επιβλητικό και εμβληματικό μνημείο του Γεωργίου Ζογγολόπουλου παραμένει στις ημέρες μας δημοφιλή προορισμό και τόπο μνήμης. 🌿🇬🇷🌿

Διαβάστε περισσότερα σε προηγούμενη μας ανάρτηση εδώ:

Το “Ηρώον Ζαλόγγου”, του Γιώργου Ζογγολόπουλου,έργο μοναδικό μνημειακής γλυπτικής, το 2021,επέτειος 200 χρόνων από την 'Επανάσταση του 1821,με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, χαρακτηρίστηκε: Μνημείο Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
https://voiceofthelambs.blogspot.com/search?updated-max=2023-12-24T21:43:00-08:00&max-results=1&reverse-paginate=true

Σαν σήμερα το 1803 πριν ακόμα να έχουμε δηλ.την επανάσταση του 1821 στις 18 Δεκεμβρίου 1803, 22 Σουλιώτισσες χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου και πέφτουν στο γκρεμό μαζί με τα παιδιά τους, για να μην παραδοθούν στους Τούρκους.
https://voiceofthelambs.blogspot.com/2023_12_18_archive.html#8506673259506647722

Η Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρέβεζας, τιμώντας τη μνήμη των Σουλιωτισσών, υπογραμμίζει τη διαχρονική αξία της ιστορικής γνώσης και της συλλογικής μνήμης. Σε μια εποχή όπου η ιστορική λήθη και η σχετικοποίηση των αξιών απειλούν την ταυτότητά μας, το Ζάλογγο στέκει ως αιώνιος φάρος θάρρους και ελευθερίας.

Διαβάστε περισσότερα:

Άγιος Νικόλαος – 6 Δεκεμβρίου: θαυμαστές επεμβάσεις του Aγίου.

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα: 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ Online:ekklisiaonline.gr

Άγιος Νικόλαος – 6 Δεκεμβρίου: θαυμαστές επεμβάσεις του Aγίου.
Όλες οι θαυμαστές επεμβάσεις του Θεού, που γίνονταν με τη μεσιτεία του αγίου Νικολάου, συνετέλεσαν στο να διαδοθεί η φήμη του αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας σ' όλο τον κόσμο, ενώ ακόμα ζούσε ο μακάριος αυτός άνθρωπος. Γράφει ο Συμεών ο βιογράφος του:

"Η φήμη του πήρε φτερά, πέταξε ψηλά, έτρεχε παντού και αγκάλιαζε τα πάντα, διάβαινε το πέλαγος, τριγύριζε σ' ολόκληρη τη θάλασσα και δεν υπήρχε τόπος που να μη ακούει για τις θαυμαστές επεμβάσεις του". 

Αναφέρει δε και τα ακόλουθα περιστατικά:
Άγιος Νικόλαος – 6 Δεκεμβρίου: θαυμαστές επεμβάσεις του Aγίου

Ένα καράβι κατά το ταξίδι του συνάντησε φοβερή θαλασσοταραχή. Το πλήρωμα έχασε κάθε ελπίδα σωτηρίας. Είχαν όμως οι ναύτες ακουστά, ότι ο άγιος Νικόλαος έσπευδε σε βοήθεια όσων επικαλούνταν τη συμπαράστασή του. Προσευχήθηκαν λοιπόν θερμά υψώνοντας το χέρια τους κι ήταν σα να τον είχαν εκεί μπροστά τους και εξαρτούσαν απ’ αυτόν τη σωτηρία τους.

Και ω του θαύματος!

Εκείνος παρουσιάστηκε και τους είπε:

“Με καλέσατε και ήρθα”.

Κι αφού τους είπε να έχουν θάρρος και να ελπίζουν στο Θεό, πήρε το πηδάλιο στα χέρια του και κατηύθυνε το καράβι, επιτίμησε δε και τη θάλασσα η οποία γαλήνεψε, όπως κάποτε είχε κάνει και ο Χριστός (Ματθ. 8, 23-27).

Φτάνοντας στο λιμάνι ήθελαν οι ναύτες να προφτάσουν αυτόν που τους είχε σώσει.

Ρωτώντας έμαθαν ότι είχε πάει στο ναό, όπου κατευθύνθηκαν κι αυτοί.

Δε δυσκολεύτηκαν να αναγνωρίσουν τον άγιο Νικόλαο ανάμεσα στους άλλους ιερωμένους. Έτρεξαν και έπεσαν στα πόδια του, ενώ του εξέφραζαν μεγαλόφωνα τις ευχαριστίες τους και στους απορημένους χριστιανούς που παρευρίσκονταν εξηγούσαν συγκινημένοι πως σώθηκαν από τον άγιο. Άλλα εκείνος γνώριζε πως υπήρχε ανάγκη οι ναύτες να σωθούν και από τις φουρτούνες που απειλούσαν την ψυχή τους, η οποία – με το θείο χάρισμα που διέθετε – έβλεπε ότι ήταν γαμάτη μοχθηρία και τους κρατούσε μακριά από το θέλημα του Θεού.

Γι’ αυτό και με πατρική αγάπη και στοργή τους είπε:
“Παιδιά μου, σας παρακαλώ εξετάστε στο βάθος την ψυχή σας και στρέψτε τις καρδιές σας, τις σκέψεις και τα διανοήματά σας στο Θεό.

Γιατί έστω κι αν μπορούμε να κρυβόμαστε από τους άλλους και να φαινόμαστε καλοί άνθρωποι, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το βλέμμα του Θεού.

Η Αγία Γραφή λέει σχετικά·

“ο άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο” (Β’ Κορ. 10, 7), δηλαδή εξωτερικά και επιφανειακά, ο Θεός όμως βλέπει την καρδιά, το βάθος δηλαδή της ψυχής του ανθρώπου.

Αλλού πάλι ο λόγος του Θεού λέει·

“μη κάνετε κακές πράξεις και δεν θα σας βρει κακό στη ζωή σας” (Σοφία Σειράχ 7, 1). Μάθετε λοιπόν να κάνετε το καλό στους συνανθρώπους σας και να φροντίζετε επίμονα για τον αγιασμό του σώματός σας, αφού όπως λέει ο απόστολος Παύλος, “είμαστε ναός του Θεού και εκείνον που καταστρέφει το ναό του Θεού θα τον καταστρέψει ο Θεός” (Α’ Κορ. 3, 16-17). 

Έτσι να συμπεριφέρεστε στη ζωή σας κι ο Θεός θα είναι βοηθός σας ακατάβλητος”.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο:

3 θαύματα του Αγίου Νικολάου του προστάτη των Ναυτικών, από τον Αρχιμανδρίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, Αθανάσιο Μισσό.

Διαβάστε Επίσης:

Σχετικές αναρτήσεις:

Άγιος Νικόλαος – 6 Δεκεμβρίου: θαυμαστές επεμβάσεις του Aγίου


Μνήμη του Αγίου Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας, του θαυματουργού


Ο Άγιος Νικόλαος σώζει πιστό από βέβαιο πνιγμό ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ


Ο άγιος Νικόλαος και οι τρεις στρατηλάτες

Εορτή του Αγίου Νικολάου, του Θαυματουργού – Αγιολόγιο

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΠΗΓΗ:ΕΚΚΛΗΣΙΑ Online:ekklisiaonline.gr

========================

Εδώ βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Νικολάου… Ένα μοναδικό μουσείο μνήμης…

Αναδημοσιεύουμε από την Ιστοσελίδα: Εδώ ζεις

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες & τις εορτάζουσες!
Γιορτάζουμε σήμερα τον Άγιο Νικόλαο, ελληνικής καταγωγής χριστιανό επίσκοπο στα Μύρα της Λυκίας (Μικρά Ασία, σημερινό Ντεμρέ στην Τουρκία).

Είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, προστάτης των φτωχών και των ναυτικών.
Ο Ναός του Αγίου Νικολάου στα Μύρα της Λυκίας, αποτελεί σημαντικό μνημείο βυζαντινής αρχιτεκτονικής, μοναδικό μουσείο θρησκευτικής και ιστορικής μνήμης.
Είναι ο παλαιότερος ναός του Αγίου Νικολάου «παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής Τέχνης», κτισμένος στον τόπο καταγωγής και έδρα της επισκοπής του Αγίου.

Έχει θαυμαστές τοιχογραφίες που απεικονίζουν μεταξύ άλλων τον θαυματουργό βίο του.

Πρόκειται για βασιλική μετά τρούλου, της Μέσης Βυζαντινής περιόδου. Κτίστηκε το 520 μ.Χ. πάνω στα ερείπια παλαιότερου πρωτοχριστιανικού ναού, στον οποίο λειτουργούσε ο Άγιος Νικόλαος ως επίσκοπος Μύρων, τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Εκεί βρίσκεται ο τάφος του, η σαρκοφάγος από την οποία αφαιρέθηκαν τα λείψανά του για να μεταφερθούν στην Ιταλία τον 11ο αιώνα.
Ο χώρος αποτέλεσε προσκύνημα ήδη από τον 4ο αιώνα και γνώρισε πολλαπλές μεταβολές στην πάροδο των χρόνων.

Η συστηματική λειτουργία της εκκλησίας συνεχίστηκε μέχρι τη

Μικρασιατική Καταστροφή.

Οι φωτογραφίες αναδημοσιεύονται από το υπουργείο Πολιτισμού.

Αναδημοσιεύουμε από την Ιστοσελίδα: Εδώ ζεις

Διαβάστε Επίσης:

Άγιος Νικόλαος, η γρήγορη βοήθεια.

π. Δημήτριος Μπόκος

Ο παγκόσμιος άγιος Νικόλαος ας γίνει και ο δικός μας πιστός συνοδίτης. Το υπερκόσμιο φως της αγιασμένης μορφής του ας φωτίζει τα σκοτεινά μονοπάτια του βίου μας.

https://www.koinoniaorthodoxias.org/martiria-kai-didaxi/agios-nikolaos-i-grigori-voitheia/