Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

73 χρόνια από τη σφαγή στο Δίστομο - 10 Ιουνίου 1944


H αφίσσα των εκδηλώσεων του Δήμου Διστόμου
για τις εκδηλώσεις μνήμης για το 2017 , 73 χρόνια μετά .


10 Ιουνίου 1944 - Μαύρη επέτειος για το Δίστομο -Μαύρη επέτειος για την ΄Ελλάδα...


73 χρόνια από τη σφαγή στο Δίστομο 

Butchering in Distomo
Σφαγμένα παιδιά στο Δίστομο. 


Μια επίσκεψη στο μαρτυρικό Δίστομο,
ακόμη και σήμερα, 73 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα,
συνοδεύεται από έντονη συναισθηματική φόρτιση.
 
























«΄Εδώ ’ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου.
Ω, εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις, να προσέχεις

— ΄Εδώ πονά η σιωπή, πονάει κι η πέτρα κάθε δρόμου κι απ’ τη θυσία κι απ’ τη σκληρότητα του ανθρώπου.

΄Εδώ μια στήλη απλή, μαρμάρινη,
όλη κι όλη με ονόματα σεμνά,
κι η Δόξα τα ανεβαίνει»

έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος.


Το επίγραμμα του Γιάννη Ρίτσου για το Δίστομο














"...Στις 10 Ιουνίου 1944 ο τόπος μας γνώρισε μία από τις αγριότερες σφαγές που έγιναν ποτέ στον κοσμο. 

Διακόσιοι δεκαοκτώ συμπολίτες μας ( 218 ) ,
ανάμεσά τους 56 μωρά και παιδιά από 2 μηνών έως 15 χρόνων ,
θανατώθηκαν απο τους Ναζί ...
τους εγκληματίες του Χιτλερικού Γ΄Ράιχ ,
χωρίς να μάθουν ποτέ, το γιατί...

΄Ανάμεσα σ'αυτούς ανήμποροι γέροι, έγκυες γυναίκες,
άβάπτιστα μωρά ...
πότισαν με το άθώο - αίμα τους το δένδρο της Λευτεριάς ...

Στο Δίστομο έγιναν αυτά...
Θα γίνονταν κι άλλα...

Μα ήρθε η νύχτα και οι δολοφόνοι φοβήθηκαν και έφυγαν...

Τώρα στο χωριό απλώνεται η γαλήνη του Νεκροταφείου για πολλή ώρα...

Μα σιγά - σιγά ξύπνησε το Δίστομο.

Και τότε ακούστηκαν οι θρήνοι των παιδιών που έρημα κλαίγαν τους γονείς τους και οι γόοι των γερόντων...

Ακούγονταν ακόμη και κάποια παράξενα γέλια και τραγούδια αυτών που,
παρεφρόνησαν, μπροστά στη φρίκη που έζησαν...

Μέσα στη νύχτα μικρά παιδιά πήραν τους σκοτεινούς δρόμους , προσπαθώντας να , φτάσουν στα κοντινά χωριά.

'Ενα καραβάνι παιδιών που γύρευε ένα ανθρώπινο χέρι ,
για να σκουπίσει τα δάκρυα από τα μουτράκια τους ,
και να δώσει απάντηση στο ερωτηματικό:
Γιατί τους σκότωσαν;"

















10 Ιουνίου 1944 - Δίστομο
Ένα μικρό χωριό, ένα βήμα από την θάλασσα, στο δρόμο από την Αθήνα προς τους Δελφούς.

Χάρτης Διστόμου Διαβάστε περισσότερα εδώ :

Το Δίστομο είναι ιστορική πόλη, έγινε δυστυχώς όμως πασίγνωστη από την απάνθρωπη καταστροφή που έπαθε από τους Γερμανούς.
Στις 10 Ιουνίου του 1944 έφτασε στο Δίστομο πλήθος από Γερμανούς στρατιώτες, με σκοπό να ανακαλύψουν τις αντιστασιακές δυνάμεις που είχαν αναπτύξει μεγάλη δράση εκεί. 
Ντύθηκαν πολιτικά 50 Γερμανοί και μπήκαν σε ελληνικά φορτηγά αυτοκίνητα που είχαν επιτάξει και ξεκίνησαν για την Άμφισσα, ενώ άλλοι Γερμανοί τους ακολουθούσαν οπλισμένοι καλά. 
Πριν φύγουν, διάταξαν τους κατοίκους του Δίστομου να κλειστούν στα σπίτια τους και να μη βγουν προτού ξαναγυρίσουν αυτοί.
Με τα πολιτικά που φόρεσαν οι Γερμανοί ήθελαν να ξεγελάσουν τους Έλληνες αντάρτες και να μπορέσουν να τους πλησιάσουν.
Όταν όμως τα αυτοκίνητα των Γερμανών έφτασαν στη θέση Καταβόθρα, δέχτηκαν την επίθεση των Ελλήνων ανταρτών. 
Σ' αυτή την επίθεση απάντησαν και οι Γερμανοί που στο μεταξύ ενισχύθηκαν με ισχυρές δυνάμεις.
Οι Έλληνες αναγκάστηκαν να φύγουν αφήνοντας πίσω τους 15 νεκρούς και οι Γερμανοί έχασαν 6 από τους δικούς τους και είχαν και άλλους 15 τραυματισμένους.
Ο θυμός τους που δε μπόρεσαν να συλλάβουν τους αντάρτες ήταν απερίγραπτος. 

Η οργή τους ήταν ασυγκράτητη και ξέσπασαν στον άοπλο και ανυπεράσπιστο πληθυσμό του Δίστομου. 












Το τι έγινε τότε δεν περιγράφεται. 
Οι Γερμανοί έδειξαν όλη τους την απανθρωπιά και τη βαρβαρότητά τους.
Χαρακτηριστικό δείγμα της βαρβαρότητας αυτής είναι το γεγονός ότι κακοποίησαν κατά το χειρότερο τρόπο τον ιερέα του Δίστομου, τον οποίο τελικά εκτέλεσαν. Ακόμα μπήκαν στα σπίτια και σκότωσαν τα μωρά στις αγκαλιές των μητέρων τους.
 Άρπαξαν τις νέες και όμορφες κοπέλες και αφού τις βίασαν τις σκότωσαν με πολλών ειδών μαρτύρια. 
Δεν έκαναν καμιά διάκριση· 
όποιον συναντούσαν, τον έσφαζαν· 
και γέρους και γριές ακόμα 
και όσους γύριζαν από τα χωράφια τους. 
Στο τέλος έβαλαν φωτιά και στα σπίτια.
Η καταστροφή ήταν ανεπανόρθωτη. 
Συνολικά δολοφονήθηκαν 218 κάτοικοι.
Η εγκληματική και άνανδρη εκείνη 
πράξη των Γερμανών προκάλεσε 
την αγανάχτηση όλου του τότε 
πολιτισμένου κόσμου.
 
Η φριχτή εντύπωση που έκανε εκείνη την εποχή το γεγονός, όταν το περίγραψε ο ραδιοφωνικός σταθμός του Λονδίνου, ήταν τόσο μεγάλη, ώστε όλος ο ελεύθερος κόσμος διαμαρτυρήθηκε. 

Η γερμανική κυβέρνηση τότε αναγκάστηκε να εκδώσει ανακοίνωση για να λιγοστέψει την κακή εντύπωση και να επιρρίψει τις ευθύνες στους κατοίκους του Δίστομου.

Μετά το τέλος του πολέμου το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου ζήτησε να ανακαλύψει τον αρχηγό και υπεύθυνο της σφαγής, 
που οργάνωσε την απάνθρωπη εκείνη πράξη του Δίστομου. 
Αποκαλύφτηκε ότι ήταν ο υπολοχαγός Χανς Ζάμπελ, 
ο οποίος είχε καταφύγει στο Παρίσι και είχε συλληφθεί.
Οι γαλλικές Αρχές τον παρέδωσαν στις ελληνικές,
οι οποίες τον προφυλάκισαν.
Τον Αύγουστο του 1949 ομολόγησε την έκταση των γερμανικών θηριωδιών στο Δίστομο, αλλά δικαιολογήθηκε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του.
Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής του, ο Ζάμπελ εκδόθηκε προσωρινά στη Δυτική Γερμανία για άλλη υπόθεση,η Ελλάδα τον παράδωσε, αλλά δεν ξαναγύρισε από τη Γερμανία.
και δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα
για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του.



Στο βίντεο αυτό καταγράφεται το οδοιπορικό μνήμης του Livemedia .
Μιλούν με τον επιζώντα Αργύρη Σφουντούρη, το τότε τετράχρονο παιδί που έζησε τα συγκλονιστικά γεγονότα του ολοκαυτώματος. 
Εβδομήντα έξι χρονών σήμερα, θυμάται τις μαρτυρικές εκείνες στιγμές, τα χρόνια του στο ορφανοτροφείο, τον αγώνα για δικαίωση. 
Εξηγεί γιατί πενθεί για τη Γερμανία, τι θα έλεγε σε ένα νέο παιδί νοσταλγό του ναζισμού..
Δίστομο ο Αργύρης Σφουντούρης , 4 ετών .

Οι μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα των 218
παραμένουν σιωπηλοί μάρτυρες της σφαγής του Διστόμου .


ΔΙΣΤΟΜΟ 1994
Η διερεύνηση και ο εμπλουτισμός των γεγονότων και των στοιχείων της σφαγής είναι υπόθεση της παγκόσμιας κοινότητας και του κάθε ελεύθερα σκεπτόμενου πολίτη. 
Ήδη διάφοροι ερευνητές και ιδιαίτερα Γερμανοί, όπως ο ιστορικός Ντίτερ Μπέγκεμαν, Dieter Begemann, κυκλοφορούν νέα στοιχεία για την σφαγή του Διστόμου.
Σύμφωνα με αυτά, η μονάδα που ανέλαβε την απάνθρωπη αυτή επιχείρηση ήταν η 4η Μεραρχία Τεθωρακισμένων(PANZER) Γρεναδιέρων της Αστυνομίας των S.S. 

O Tεό που αναφέρεται ως αξιωματικός, πιθανότατα ήταν ο διερμηνέας τους και διερευνάται και η Ελληνική καταγωγή του.
Στο βιβλίο που αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα, αναφέρεται ότι ο άνθρωπος που έδωσε τη διαταγή για την εκτέλεση των συμπατριωτών μας, ήταν ο εικονιζόμενος Φριτς Λάουτενμπαχ 
που τον παρουσιάζουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, 
καθώς η είδηση αυτή ήρθε πρόσφατα στην κατοχή μας.

Το Δίστομο σήμερα
Το 2003 βρίσκει το Δίστομο ανασυνταγμένο και έτοιμο να ανταποκριθεί στο κάλεσμα και στην πρόκληση των νέων συνθηκών.
Μαζί με το Στείρι, τους γύρω οικισμούς του και ιδιαίτερο στόχο την ανάπτυξη της παραλίας του και του ιστορικού τουρισμού του είναι έτοιμο να πρωτοστατήσει σε σύγχρονες και πρωτοπόρες ειρηνικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες, ταυτόχρονα με τη διάδοση του παραδοσιακού και οικολογικού τρόπου ανάπτυξης και σκέψης.
Παράλληλα με την ανάπτυξή του και άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία του, διεκδικεί σημαντική αποζημίωση για τα θύματά του. 

Ο Θηβαίος δικηγόρος Ιωάννης Σταμούλης, πρώην Νομάρχης Βοιωτίας, αναπτύσσει τα δίκαια επιχειρήματα του Διστομίτικου λαού που έχει προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο για τη δικαίωση και την καταβολή πολεμικής αποζημίωσης των πλέον των 200 οικογενειών που επλήγησαν από την θηριωδία των Ναζιστών στις 10 Ιουνίου 1944.
Η δικαίωση άργησε 64 χρόνια

Πράσινο φως - μέσω Ιταλίας - για αποζημίωση των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου.

Ένα σημαντικό βήμα  για τη δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου έγινε λίγες ημέρες πριν συμπληρωθούν 64 χρόνια από τη σφαγή 218 κατοίκων από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής , το 1944.Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας έδωσε το πράσινο φως για την εκτέλεση αποφάσεων της ελληνικής δικαιοσύνης προς αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου. 
Οι δικαστές της Ρώμης με την απόφαση της Τετάρτης (4/6/2008) έκριναν εκτελεστή στην Ιταλία την απόφαση του Αρείου Πάγου(11/2000) που επιδίκαζε στη Γερμανική πλευρά τα δικαστικά έξοδα, ύψούς 3.000 ευρώ για την υπόθεση του Διστόμου. 
Ο Άρειος Πάγος  είχε επικυρώσει τότε την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς  (1997), το οποίο ζητούσε αποζημίωση ύψους 28 εκατομμυρίων ευρώ για τα θύματα του Διστόμου.


Το Πρωτοδικείο  αρχικά και το Εφετείο της Φλωρεντίας στη συνέχεια είχαν δεχτεί την εκτελεστότητα της απόφασης του Αρείου Πάγου για τα δικαστικά έξοδα.
Η Γερμανία είχε ασκήσει έφεση κατά της απόφασης αυτής στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ρώμης, το οποίο τώρα απέρριψε τη Γερμανική προσφυγή ως  «μη τεκμηριωμένη».

Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών στο Βερολίνο αποφεύγει οιοδήποτε σχόλιο προς το παρόν. 
Στα «ΝΕΑ» ο εκπρόσωπος του υπουργείου Γιενς Άλμπερτ είπε πως «το υπουργείο δεν έχει ακόμη μεταφρασμένη από τα Ιταλικά την πλήρη απόφαση του Δικαστηρίου για να τοποθετηθεί».

Ανοίγει ο δρόμος με 3.000 ευρώ.Μολονότι το ποσό των δικαστικών εξόδων (3.000 ευρώ) είναι ευτελές, «η σημασία της απόφασης είναι τεραστία», λέει στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος των θυμάτων του Διστόμου Γιόαχιμ Λάου. 
Διότι εκκρεμεί και η υπόθεση της αποζημίωσης των θυμάτων. 
Το Εφετείο της  Φλωρεντίας έκρινε το 2006 εκτελεστή και την απόφαση του Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς για τα 28 εκατ. Ευρώ αποζημίωση των θυμάτων. 
Και για το σκέλος αυτό η Γερμανία έχει επιλέξει την ίδια δικαστική οδό. 
Η Γερμανική προσφυγή κατά της εκτελεστότητας της απόφασης περί αποζημιώσεων θα αρχίσει να εκδικάζετε στις 2 Ιουλίου . 
Αλλά «μετά το δεδικασμένο που υπάρχει για τα δικαστικά έξοδα, η γερμανική έφεση για την απόφαση της Λιβαδειάς δεν έχει καμιά ελπίδα επιτυχίας» υπογραμμίζει ο δικηγόρος Λάου.Η επιχειρηματολογία του Γιόαχιμ Λάου ήταν ότι η απόφαση του ελληνικού Αρείου Πάγου είναι εκτελεστή στην Ιταλία, διότι η Ιταλία επιτρέπει την προσφυγή εναντίον ενός κράτους όταν πρόκειται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η γερμανική πλευρά οχυρώθηκε εξαρχής πίσω από το επιχείρημα της ετεροδικίας, υποστηρίζοντας ότι τα ιταλικά δικαστήρια απομακρύνονται από τα διεθνή στάνταρ αν δεν αναγνωρίσουν το προνόμιο της ετεροδικίας που προφυλάσσει τα κράτη από απαιτήσεις ιδιωτών άλλων κρατών. 
Το  Ανώτατο Δικαστήριο της Ρώμης δεν δέχτηκε αυτή την επιχειρηματολογία και ακολούθησε τη γραμμή της εκτελεστότητας της απόφασης των ελληνικών δικαστηρίων.

Επόμενο βήμα ο πλειστηριασμός


Τα ένδικα μέσα στην Ιταλία έχουν εξαντληθεί, η Γερμανία δεν έχει δυνατότητα να προσβάλει νομικά την τελεσίδικη απόφαση. «Τα επόμενα βήματα είναι προδιαγεγραμμένα» λέει ο κ. Λάου.
 «Εάν η Γερμανία αποφασίσει να μη διαπραγματευτεί ώστε να αποτραπεί η εκτέλεση της απόφασης των ελληνικών δικαστηρίων, θα ακολουθήσουν οι αναμενόμενες κινήσεις για τη διαδικασία της εκτέλεσης πλειστηριασμού» συμπληρώνει ο κ.Λάου. 
Προς τούτο έχει γίνει προληπτικά κατάσχεση του ακινήτου του γερμανικού Δημοσίου «Βίλα Βιγκόνι» στο Κόμο της Ιταλίας που στεγάζει γερμανοιταλικό πολιτιστικό κέντρο.

Η μοναδική δικαστική οδός που μένει στη Γερμανία είναι η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ιταλίας πλέον, επειδή τα ιταλικά δικαστήρια δεν της αναγνωρίζουν το προνόμιο της ετεροδικίας. 
Αλλά για την προσφυγή στη Χάγη απαιτείται «συνυποσχετικό» των δύο χωρών σημειώνει ο κ. Λάου.
Η απόφαση για το Δίστομο ελήφθη μαζί με την απόφαση για 50 «παραδειγματικές» περιπτώσεις Ιταλών θυμάτων καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρώμης άνοιξε και σ’ αυτούς τον δρόμο για την διεκδίκηση αποζημιώσεων από την Γερμανία. 
Πάνω από 100.000 Ιταλοί - θύματα καταναγκαστικής εργασίας περίμεναν την απόφαση αυτή για να διεκδικήσουν αποζημιώσεις.
Στο βίντεο υπάρχουν σκηνές από τα εξαιρετικά ντοκιμαντέρ:
Από το βραβευμένο "Ένα τραγούδι για τον Αργύρη" 
(2006) του Stefan Haupt. 
(http://www.imdb.com/title/tt0936485)

Από την εκπομπή "Νέοι Φάκελοι" του SKAI,
με τους Αλέξη Παπαχελά, Τάσο Τέλλογλου 
και Σοφία Παπαϊωάννου. (http://folders.skai.gr)

Tην εκπομπή της ΝΕΤ (και ΕΤ1) 
"Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα" του Στέλιου Κούλογλου. 
(http://www.rwf.gr)
Αφήγηση: Κωνσταντίνος Τσάκωνας
* Οι περισσότερες από τις παλαιές σκηνές της Κατοχής που προβάλλονται στο βίντεο, έχουν τραβηχτεί (κρυφά) από τον Άγγελο Παπαναστασίου, με κίνδυνο της ζωής του .
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ  ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ:
Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ - ΔΙΣΤΟΜΟ: 
Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ -10 Ιουνίου 1944 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ- Η Σφαγή του Διστόμου

Σχετικές συνδέσεις