Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Τραπεζικά τέρατα... άλλο ένα άρθρο του Δημήτρη Καζάκη


Τραπεζικά τέρατα... άλλο ένα άρθρο του Δημήτρη Καζάκη
Αντιστροφή δόγματος
Αν θυμάστε, η παγκόσμια κρίση ξέ­σπασε γιατί οι επικυρίαρχοι της οικο­νομίας και της πολιτικής αποφάσισαν ότι όσο μεγαλύτερες και πιο τερατώ­δεις γίνουν οι τράπεζες τόσο το καλύ­τερο για την οικονομία. Πρόκειται για το δόγμα του «toο big to fail» (πολύ μεγάλη για να αποτύχει), δηλαδή όσο πιο μεγάλη είναι μια τράπεζα τόσο πιο δύσκολα αποτυγχάνει, τόσο πιο μεγάλη είναι η συμβολή της στην οι­κονομική ανάπτυξη. Έτσι, ειδικά στην ευρωζώνη δημιουργήθηκαν τράπεζες - τέρατα με ενεργητικά πολύ μεγαλύ­τερα από το ΑΕΠ των χωρών τους.
♦ Στη Γερμανία, π.χ., τα τραπεζικά ενεργητικά υπερβαίνουν το 200% του ΑΕΠ της.
♦ Στη Γαλλία το 300% και στη Βρετα­νία πάνω από 500%.
Μόνο οι ΗΠΑ κράτησαν τα ενεργητι­κά των τραπεζών τους μόλις στο 50% του ΑΕΠ τους και έτσι, παρά το γεγονός ότι η παγκόσμια κρίση ξεκίνησε από εκεί, έχει πλέον μετατρέψει σε επίκε­ντρό της την ευρωζώνη. Το γεγονός ότι στην ευρωζώνη συγκεντρώνονται οι μεγαλύτερες τράπεζες - τέρατα παγκο­σμίως δεν είναι καθόλου άσχετο με την κατάσταση αδιεξόδου που βιώνει.
Ο Λορέντζο Μπίνι Σμάγκι της κε­ντρικής διοίκησης της ΕΚΤ, σε μια ομι­λία του στο Κιότο, στις 15 Απριλίου 2010, μίλησε για την τερατώδη ανά­πτυξη των τραπεζών ως εξής:
«Ενώ βρίσκονταν (τα τραπεζικά ενεργητικά της Βρετανίας) γύρω στο 50% του ΑΕΠ έως τη δεκαετία του 70, αυξήθηκαν στο 300% έως το 2000 και στο 550% έως το 2007. Ενώ μέρος αυτής της ανάπτυξης είναι μια φυσική συνέπεια του να είσαι διε­θνές χρηματοπιστωτικό κέντρο, είναι δύσκολο να δικαιολογήσει κανείς μια τόσο δραματική επέκταση απλώς και μόνο με αναφορά στην αυξανόμενη σημασία της χρηματοπιστωτικής ως εργαλείου για να τροφοδοτήσει την επέκταση.
Επιπροσθέτως η έκρηξη μεγέθους του χρηματοπιστωτικού τομέα έθεσε σοβαρά προβλήματα για τιςεποπτι­κές αρχές στον απόηχο της χρηματο­οικονομικής κρίσης, όταν κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις συστηματικές επιπτώσεις των πολύ μεγάλων, ατο­μικών τραπεζών. Για παράδειγμα, το 2007 οι υποχρεώσεις της Barclays ξεπέρασαν το ΑΕΠ της Βρετανίας, οι υποχρεώσεις της Deutsche Bank ήταν στο 80% του γερμανικού ΑΕΠ, ενώ οι υποχρεώσεις της Fortis ήταν αρκετές φορές μεγαλύτερες από το ΑΕΠ της χώρας καταγωγής της, του Βελγίου. Όπως ορισμένοι παρατηρητές μάλ­λον προκλητικά παρατήρησαν, τέτοια πιστωτικά ιδρύματα μπορεί να μην εί­ναι απλώς ‘‘πολύ μεγάλα για να απο­τύχουν”, αλλά στην πραγματικότητα “πολύ μεγάλα για να υπάρχουν”».
Αυτό που σημείωνε ο κεντρικός τραπεζίτης της ΕΚΤ δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι η τερατώδης επέκτα­ση των τραπεζικών εργασιών και των ίδιων των τραπεζών αποτελεί μια από τις βασικές συστημικές αιτίες της πα­γκόσμιας κρίσης, αλλά και κάτι άλλο, ακόμη πιο σοβαρό.
Το μέγεθος και η οικονομική επι­φάνεια αυτών των τραπεζικών κο­λοσσών κάνει εξαιρετικά δύσκολη την όποια εποπτεία ή ρύθμιση του κλάδου. Κι αυτό γιατί πολύ απλά οι τράπεζες και οι τραπεζίτες έχουν συ­γκεντρώσει τέτοια οικονομική δύνα­μη στα χέρια τους, που τους επιτρέ­πει όχι μόνο να παρεμβαίνουν, αλλά να πιέζουν και να εκβιάζουν ακόμη και τα μεγαλύτερα κράτη.
Με λίγα λόγια, οι τράπεζες έχουν γίνει πιο ισχυρές από οποιαδήποτε εποπτική ή ρυθμιστική αρχή σε εθνι­κό ή ακόμη και σε διεθνές επίπεδο. Αυτή ήταν η αγωνία του. Διότι, με δε­δομένο το βάθος, τον χαρακτήρα και τη διάρκεια της κρίσης, δεν μπορεί να παρθεί κανένα διορθωτικό μέτρο που έστω κατ’ ελάχιστα θίγει τους τραπεζικούς κολοσσούς

περισσότερα εδώ :

Πυρηνική απειλή στον πλανήτη: Ο χάρτης του τρόμου . -Είθε , να αποτραπεί ένας Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος !!! Ως Πυρηνικός θα ΄ναι ολέθρια καταστροφικός για όλο τον πλανήτη διεστραμμένα ικανός να εξαφανίσει παντελώς κάθε ζωή από τον πλανήτη ...




Πυρηνική απειλή στον πλανήτη: Ο χάρτης του τρόμου

Η κλιμακούμενη ένταση στη χερσόνησο της Κορέας επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ασφάλεια του πλανήτη και την αποτροπή της πυρηνικής απειλής. Χώρες όπως η Ινδία και το Πακιστάν, η Βόρεια Κορέα και το Ισραήλ καταγράφονται στον παγκόσμιο χάρτη ως εκείνες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, ενώ το Ιράν ως χώρα που επιδιώκει να αποκτήσει τέτοια μέσα μαζικής καταστροφής.
Η διασπορά πυρηνικών όπλων στον πλανήτη αποτελεί εφιάλτη. Υπάρχουν χώρες / καθεστώτα με έντονη τη χροιά του ανεξέλεγκτου και του απρόβλεπτου, όπως το Πακιστάν και η Βόρεια Κορέα. Υπάρχουν χώρες όπως το Ισραήλ, που θεωρούν την ασφάλειά τους ύψιστο αγαθό, σημαντικότερο ακόμη και από την ύπαρξη φιλικών προς αυτή γειτόνων. Υπάρχουν χώρες που επιδιώκουν να διαδραματίσουν κυρίαρχο και ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή τους, όπως το Ιράν, και έχουν εμπλακεί στην κούρσα των εξοπλισμών.
 
Στην άλλη όχθη, υπάρχουν γιγαντιαία πυρηνικά οπλοστάσια, με πρωταγωνιστές εκείνα της Ρωσίας και των ΗΠΑ. Ακολουθεί η Γαλλία, η Κίνα, η Μεγάλη Βρετανία και η Ινδία.
 
Η συνολική πυρηνική ισχύς όλων των χωρών μαζί αρκεί για να καταστρέψει τον πλανήτη εκατοντάδες φορές. Και μόνο το στοιχείο αυτό, είναι αρκετό για να πείσει και τον πλέον παράφρονα ηγέτη ότι η χρήση πυρηνικών όπλων είναι επί της ουσίας απαγορευτική. Εντούτοις, η κούρσα συνεχίζεται.
 
Ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η Βόρεια Κορέα διαθέτει μόνο 10 πυρηνικές κεφαλές, όπως υπολογίζεται; Ποιος είναι απόλυτα σίγουρος ότι οι υπαρκτοί πύραυλοι της Πιονγιάνγκ δεν είναι σε θέση να πλήξουν στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ; Ποιος είναι απόλυτα σίγουρος για τη δυνατότητα των Βορειοκορεατών να οπλίσουν τους πυραύλους τους με πυρηνική γόμωση; Κανείς.
 
Η προσέγγιση των μεγεθών γίνεται μέσω εκτιμήσεων από αναλυτές που διαθέτουν λιγότερα ή περισσότερα στοιχεία, αλλά ποτέ τη συνολική εικόνα. Παιχνίδια μυστικών υπηρεσιών, άφρονες ανταγωνισμοί μεταξύ κρατικών υπηρεσιών και μυστικά καλά κρυμμένα σε υπόγειες στοές συνθέτουν τον εφιαλτικό χάρτη του τρόμου.
 
Κοιτάξτε τον παγκόσμιο πυρηνικό άτλαντα. Με κόκκινο παρουσιάζονται οι χώρες με καταγεγραμμένα πυρηνικά οπλοστάσια, ενώ με διαφορετικά χρώματα οι χώρες για τις οποίες υπάρχουν εκτιμήσεις. 


Χώρες που διαθέτουν πυρηνικάΧώρες ύποπτες για κατοχή πυρηνικώνΧώρες που πραγματοποιούν πυρηνικές δοκιμέςΧώρες ύποπτες για διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών 

Στην τελευταία στήλη του πίνακα που ακολουθεί, αναφέρεται ο αριθμός πυρηνικών κεφαλών ανά χώρα:

ΧώραΠρώτη ΔοκιμήΤελευταία δοκιμήΣύνολο δοκιμώνΑριθμός κεφαλών (εκτίμηση)
ΗΠΑ194519921.0547.650

Ρωσία
194919907158.420
Βρετανία1952199145225
Γαλλία19601996210300
Κίνα1964199645240
Ινδία19741998680-100
Πακιστάν19981998690-110
Β. Κορέα200620133Λιγότερες από  10
ΙσραήλΜη επιβεβαιωμένες
δοκιμές
--80
ΙράνΜη
επιβεβαιωμένες

δοκιμές
--0

Πηγές: Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων (FAS), CIA (Παγκόσμια Βάση Δεδομένων - World Factbook), Πρωτοβουλία για την πυρηνική απειλή (NTI), Στατιστική Υπηρεσία των ΗΠΑ (American Census Bureau)

Κυριακή , 7 Απριλίου 2013 - Της Σταυροπροσκυνήσεως - «όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του ας σηκώσει το σταυρό του, και έτσι ας με ακολουθεί» (Μαρκ.8,34).




Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, 
και την αγίαν σου ανάστασιν δοξάζομεν. 


Ο Σταυρός, το Ξύλο της Ζωής







































Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, 
και την αγίαν σου ανάστασιν δοξάζομεν. 


Ο Σταυρός, το Ξύλο της Ζωής
Της Σταυροπροσκυνήσεως 
σήμερα

Η τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται «Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης».

Μετά από τη μεγάλη Δοξολογία στον όρθρο, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνηση του Σταυρού..
Αξίζει να σημειωθεί ότι το θέμα του Σταυρού, που κυριαρχεί στην υμνολογία αυτής της Κυριακής, παρουσιάζεται όχι μέσα στα πλαίσια του πόνου, αλλά της νίκης και της χαράς.
Βρισκόμαστε στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής. Από τη μια πλευρά η φυσική και πνευματική προσπάθεια, αν είναι συστηματική και συνεχής, αρχίζει να μας γίνεται αισθητή, το φόρτωμα να γίνεται πιο βαρύ, η κόπωση πιο φανερή. Έχουμε ανάγκη από βοήθεια και ενθάρρυνση. 
Από την άλλη πλευρά, αφού αντέξουμε αυτή τη κόπωση και έχουμε αναρριχηθεί στο βουνό μέχρι αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε το τέλος της πορείας μας και η ακτινοβολία του Πάσχα γίνεται πιο έντονη.
Η Σαρακοστή είναι η σταύρωση του εαυτού μας, είναι η εμπειρία - περιορισμένη βέβαια - που αποκομίζουμε από την εντολή του Χριστού που ακούγεται στο ευαγγελικό ανάγνωσμα αυτής της Κυριακής: «όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του ας σηκώσει το σταυρό του, και έτσι ας με ακολουθεί» (Μαρκ.8,34).
Αλλά δεν μπορούμε να σηκώσουμε το σταυρό μας και ν' ακολουθήσουμε το Χριστό αν δεν ατενίζουμε το Σταυρό που Εκείνος σήκωσε για να μας σώσει. Ο δικός Του Σταυρός είναι εκείνος που δίνει νόημα αλλά και δύναμη στους άλλους. Αυτό μας εξηγεί το συναξάρι της Κυριακής:
Στη διάρκεια της νηστείας των σαράντα ημερών, κατά κάποιο τρόπο, και μεις σταυρωνόμαστε, νεκρωνόμαστε από τα πάθη, έχουμε την πίκρα της ακηδίας και της πτώσης, γι' αυτό υψώνεται ο τίμιος και ζωοποιός Σταυρός, για αναψυχή και υποστήριξή μας. Μας θυμίζει τα πάθη του Κυρίου και μας παρηγορεί.. Είμαστε σαν τους οδοιπόρους σε δύσκολο και μακρινό δρόμο που, κατάκοποι, κάθονται για λίγο να αναπαυθούν. 
Με το ζωοποιό Σταυρό γλυκαίνει την πίκρα που νοιώθουμε από τη νηστεία, μας ενισχύει στη πορεία μας στην έρημο έως ότου φθάσουμε στην πνευματική Ιερουσαλήμ με την Ανάστασή Του....
Επειδή ο Σταυρός λέγεται Ξύλο Ζωής και είναι εκείνο το ξύλο που φυτεύθηκε στον Παράδεισο, γι' αυτό και οι θείοι Πατέρες τοποθέτησαν τούτο στο μέσο της Σαρακοστής, για να μας θυμίζει του Αδάμ την ευδαιμονία και την πτώση του από αυτή, να μας θυμίζει ακόμα ότι με τη συμμετοχή μας στο παρόν Ξύλο δεν πεθαίνουμε πια αλλά ζωογονούμαστε.