Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Η Ποίηση Είναι ΄Ενας Δρόμος που ... σε βγάζει στο Ξέφωτο .... !

Δύσκολοι καιροί ... - Δύσκολες οι ημέρες και οι νύχτες της Ανθρωπότητας - !
Δύσκολες οι ώρες για την Κύπρο μας από τις εκρήξεις στη Ναυτική Βάση ...
Αβέβαιο το Αύριο για χιλιάδες συνέλληνες με τα ολοένα και πιό ασφυκτικά μέτρα του μεσοπρόθεσμου δανείου που γίνονται θηλιά στο λαιμό ...  
Σε όλο αυτό τον ανήλιο και σκοτεινό ορίζοντα η ποίηση , η μουσική ( και οι τέχνες γενικότερα ) θεωρώ ότι είναι ένας δρόμος που μπορεί να σε βγάλει σε κάποιο ξέφωτο ...και εκεί να μπορέσεις να δεις και να αναπνεύσεις ξανά ...mariarosa

Με αφορμή τη γέννηση του Λατινοαμερικάνου ποιητή PAPLO NERUDA σαν σήμερα 12 Ιουλίου 1904 - 1973  περισσότερα εδώ
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%BF_%CE%9D%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B1 , ας θυμηθούμε κάτι από την ποίηση του βραβευμένου
( Νόμπελ Λογοτεχνίας  1971 και βραβείο Λένιν 1953 ) , Χιλιανού ποιητή . 

Η Ποίηση

Κι ηταν σ' αυτην την ηλικία
όταν ήρθε να με βρει η ποίηση .δεν ξέρω,δεν ξέρω από πού
ξεπρόβαλε , απ' τον χειμώνα ή από το ποτάμι.

Δεν γνωριζω ούτε πως , μήτε πότε,
όχι,δεν ήσαν φωνές ,δεν ήσαν λέξεις ,
ούτε η σιωπή :
Μα με καλούσε από κάποιο δρόμο,
απ'τα κλαδιά της νύχτας,
ξάφνου ανάμεσα στους άλλους
ανάμεσα σε βίαιες φωτιές ,

ή επιστρέφοντας μονάχος,
στέκονταν εκει δίχως πρόσωπο,
με άγγιζε.
Δεν ήξερα τι να πω, δεν ήξερε


το στόμα μου
να ονομάσει,
τυφλοί ήσαν οι οφθαλμοί μου,
και κάτι τι μπήγονταν στην ψυχή μου,
πυρετός ή χαμένες πτερούγες,
και σχηματίστηκα μοναχος,
αποκρυπτογραφώντας
αυτήν την πληγή ,
κι έγραψα την πρώτη συγκεχυμένη γραμμή ,
αόριστη, ασώματη , καθαρή
ανοησία,
γνώση
εκείνου που τίποτα δεν ξέρει,
κι είδα ξάφνου
τον ουρανό
εκκοκισμένο
κι ανοιχτό ,
πλανήτες ,
παλλόμενες φυτείες ,
διάτρητη σκιά ,
κοσκινισμένη
από βέλη , από φωτιά και λουλούδια,
η νύχτα που κυλάει και συντρίβει , το σύμπαν.
Και 'γω, η έσχατη ύπαρξη,
μεθυσμένος απ΄το απέραντο
έναστρο κενό
κατ' εικόνα κι ομοίωση
του μυστηρίου ,
ένιωσα καθάριο κομμάτι
της αβύσσου,
κυλούσα μαζί με τ' άστρα,
διαλύθηκε η καρδιά μου μέσα στον άνεμο.

Από τη συλλογή "20 Poemas de amor y una cancion deseperada"
σε μετάφραση Τάκη Βαρβιτσιώτη
στο "Πάμπλο Νερούδα - Ποιήματα", έκδοση Νεφέλη 1982

Ας ακούσουμε και μελοποιημένη την ποίηση του Νeruda από τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύτρια την Μαρία Φαραντούρη

Παρακάτω αναδημοσιεύουμε από το  YOUTUBE :
" ΕΝΑΣ ΔΙΣΚΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΚΑΤΑΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΟ 1971
Η ΧΟΥΝΤΑ ΑΡΧΙΚΑ ΔΕΝ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΕ ΠΩΣ Ο ΝΕΡΟΥΝΤΑ ΗΤΑΝ ΧΙΛΙΑΝΟΣ ΠΡΕΣΒΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΠΩΣ ΑΝ Ο ΔΙΣΚΟΣ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΘΑ ΠEΡΝΟΥΣΕ ΑΠΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ,
Ο ΔΙΣΚΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ.
ΕΝΑΣ ΔΙΣΚΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥ ΛΟΡΚΑ:
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΓΛΕΖΟΥ,
ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ,
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ,
ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.
ΟΙ ΑΡΧΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ 3.1 ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΑ ΚΑΙ 2 ΑΠΟ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥΝΤΑ
ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑ ΜΕ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΑ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΑ ΚΑΙ 2 ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΑ
''ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΟΙΜΑΤΑΙ'' ΚΑΙ ''ΠΑΤΡΙΔΑ ΖΗΤΑΜΕ'' .
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ "